Atos 10
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARIB
1 Sisaliya nokonumai mo noko mo toloki. Tani siyolo mo Kuniliya, polimano samukuko nokota siyoli. Itali asisai toku yasoi tumoki, polimano noko molopoiwoi.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Kuniliya koli mo Kotoso pomolokimo manokino, pauwosiwai manokino. To mo Kotowoi imo polukasomosiki. Yuto noko nokolalo afonimaiso siki mo, na pofasiko manoki.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Nosai no mo; upimo siyamai Kuniliya mo solitonomoki. Solitonosai mo Kotoni kumoki nokotayo tumoso kiki. Wiyou, fiyamoso na kiki. Solitonomo manoki mo, kumoki nokotayo mo tani siyolo na kaluwaiki, “Kuniliya.”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Kuniliya mo kokolomoki, amiso kwaiki, na imoki, “Noko Siyoli, ulai moloi monoi totumoni?” Fowaki, na imoki, “Kotoyo nani imo yasoi na kwaimoni. Afonimai afonimai nokoso no tofasikomosini no, Koto mo fufolikaimowoi muwoi.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Lolai siyaso nokoso piko taikiyo, na piko, “Yupa nokonuso na ponuwo. Noko pokausiyanowo.” Noko siyolo mo Saimo, siyolo siya mo Pita.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Saimo siyani nuso totolo, koloni tuno mi ano nokotani nuso. Nu mo mamo iwo ilomai tolo.” Aino na imoki, Kotoni kumoki nokotayo mo.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Imoki mo; Kuniliyaso utukaimoki.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Nonani noko tauwoiso solitonosai imo na lukasiyoluwaikoki, totani molo tiyo no kiki no. Nosai no iko taikiyoki, “Yupa nokonuso na ponuwo.”
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Amuwoisai ulo yakomai noko tauwoiyo Yupa moloso tiki mo, Pita mo nu komu tofuso na amiyoki, Kotowoi imo lukaso monoi.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Imo lukaso manoki mo, tiya uwoki, koloni no monoi yoki. Nokoyo foukainonimai Pita mo na solitonomoki.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Solitonosai mo kumoki itu loti mo kolalikaiso kiki. Tuno soliyaki komiyai haniso kwaiki, you amukonoso, kumokisai. Unusai ukou, na kukiyalo konoki, asiso.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Tuno tonimai mo hani hani koloni siki. Aku koloniwoi nukutai koloniwoi hani hani nuwowoi hani hani uowoi na siki.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Nosai no ko nayo imoki, noino, “Pita, na pauwoniyou. Koloni na potukuwoli. Na ponoko.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Ulai imoki, Pitayo, “Noko Siyoli, yo mo wiyou tiyomu, wiyou nali no. Koi mo koloni kopokoiyau mo au au. Yo mo pa tonokomoiso.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ulai ti monoi ko nayo na imoki, noino, “Koto mo au imo yomu somiso mo, nono mani, au imo noiyo yomoi.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Taumai mo ainoso na. Nosai no lolai siyaso tuno mo ifou na akiyo yoki, kumokiso.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Pitayo solitonomo monoi mulumoloko manoki mo, Kuniliyayo iko taikiyo noko tauwoi mo Saimoni nu itu lotimai na sa tumoki. Yupa noko nokolaloso toku yasoi ikokino, “Saimoni nu no moiso?”
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Itu lotimai siki mo, siyoliso na iyamaloki, “Saimo, siyolo siya mo Pita, to mo isoni poi tiyousi.”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Pita mo amai mulumoloko manoki, solitonomo monoi. Mulumoloko manoki mo; Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo na imoki, “Na pukwai, noko tauwoi mo na tokiya tumoni.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Pauwoniyou, toini auso na pamukono. Na pa aluwaiko. Mulu mo tiwoi noiyo mulumolokoi. Asayosu fai iko taikiya.” Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo aino na imoki.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 No monoi no mo amukonoki, Pita mo. Nokoso na ika konoki, “Asa mo Pita. A, tokimona tumonuwo? Moloi monoi totinuwo?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Na fowakino, “Polimano samukuko nokota siyoli Kuniliyayo fai imoko taikiya. Kotoni molo timai noko itouniyaimo, to mo. Na tauwosiwaimoi. Yuto noko nokolaloyo mani, tiyamo ununo, noko itouniyaimo na. Kotoni kumoki nokotayo na imoki, “Pita mo na pokausiyano, nani nuso pa kawiyo tumo. Tani imo na pa kwaimo.” No monoi no totinoki.” Pitaso aino na imokino, noko tauwoiyo mo.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Imokino mo; Pita mo ikoki, “Nu poiso na potiwo. Tanuwou na posa tiwo.”
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Amuwoisai Sisaliya nokonu mo tiki. Kuniliya mo na foukoki. Nako tomoso nokowoi siyokutono iyaliwoi toku yasoi aliyonikoki, ikoki, “Pitani imo pa kwaima tumowo.” No monoi no Pita iyaliso fouko sa tumoki.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nosai no mo; Pita mo na tumoki. Nu poiso louwa lotiki. Ulai Kuniliya mo kiya fuki, tani fokutonomai losiyaiko unuki, piyomuki, Koto komiyaiwo.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Ulai Pitayo kominiyouki, na imoki, “Na potolau. Yo mo noka noko saso, nono komiyai.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Imo amai lukaso manokino mo, nu poiso lotikino. Wiyou, Pita mo noko nokolalo molopoi kokoki, ukouniyaikokai siso.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Na ikoki, “Yuto noko koini aniyopa imo amiyo tiyomuko, noino, “Noko nokonu noko si tomasiko mo au au.” Moiso kiyano mo au au, koi mo. Moi mo sai. Ulai Kotoyosu mo imo tonofalo na posasoko wiyomonoki, noko nokonu noko moi monoi, noino, “Yo mo au imo yomu somiso mo, nono mani, au imo noiyo yomoi.”
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 No monoi no yo mo imowoi muwoi. Kuniliya nonayo nokoso iko taikiyokini mo, yo tumo monoi, yo mo imowoi muwoi, waliyo na. Ulai moloi monoi kausimononi? Na pimono.” Aino ikoki, Pita mo.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Nosai no mo; Kuniliyayo fowaki, na imoki, “Tauno upimo mo yo mo Kotowoi imo lukaso yousiki, nu poiso. Imo lukaso manoki mo, noko mo yani auso na tola tumoki. Wiyou, pau tuno mo ulo wi komiyai.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Na imonoki, “Kuniliya, Koto mo nani imo yasoi kwai. Afonimai nokoso no tofasikomosini mo, Koto mo fufolikaimowoi muwoi.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 No monoi no nokoso na piko taikiyo, Saimo kausiyano monoi. Siyolo siya mo Pita. Yupa nokonuso tolo, Saimo siyani nuso, koloni tuno mi ano nokotani nuso. Mamo iwo ilomai tolo.” Aino na imonoki.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 No monoi no nokoso somaiso iko taikiyoki, nono kausiyano monoi. Wafisu nono mo na totumoni. Koto Siyolini molo timai na tukouniyaiko sinoki, tani imo kwai monoi, nonoso no imokini no, koi posasoko wiyomoko monoi.” Pitaso aino na imoki, Kuniliyayo mo.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Nosai no mo; Pita mo ikauki, na ikoki, “Lolaisu yo mo sai, Kotoni molo timai mo noko mo fofamoso muwoi, tomoso nali no.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Noisu noisu asi asi noko mo Koto monoi auwosiwaiyakinomo, nonani nokoso mo Kotoyo na ikaloimo, siyasonuso, “Yani auso na potumo.” Tani molo timai molo itouniyaimoso aluwaiyakinomo, tani auso mo waliyo toimo.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Nonani imo mo Kotoyo posasoko wiyomokoki, Isolilo noko nokolalo koiso. Imo itouniyaimo na, Isiso Kolaiso fasimoko aino imo. Motu na, Isiso mo asi asi noko nokolalo momaini Noko Siyoli na. Na fasimoka konoki, no monoi no mulu tomokiso na tosi itouniyaimokoni.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Moi mo sai, Yutiya asiso no fiyamosiki no, no mo Kalili asisai lolaloso fiyamosiki, Iyonoyo iwoso uluwako imo posasoko tolomai.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Nosai no Kotoyo Isiso, Nasolito nokota mo na muwoki. Totani Mulu Itouniyaimo Nokota anoniki. Mulu ifolaluwawoi mulu mani, anoniki. Nosai no ifou ifou poliyai manoki, noko nokolaloso pofasikalo manoki, Sokolo Nokota Waini fona wosuwoiso si noko nokolaloso pititounikaiyalo manoki. Ulai afonimaiso? Kotoyo pofasi manoki.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Imo posasoko noko kokai mo hani hani komaso mo yasoi na kwai manokinoki, no yo manoki mo, Yolusolimo nokonumaiwoi kokaini Yuto asi komaso asimaiwoi. A mokimai ukou ukou nikomokaikino, simosiyo. No monoi no tukolokino, yau.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ulai Kotoyo tinosai lusikaiki, yausai na auwoniyouki. Nosai no molo fiyamoso na toloki.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Yuto noko komasoyo kiwoi muwoi. Kokaiyoso na kikinoki. Imo posasoko noko koi Kotoyo toku yasoi no muwomokokaiki no, koi mo Isisoso na kikinoki, kokaini molo tiyo. Yausai auwoniyouki mo; na no nikinoki, totawoi.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Amiso na imokoki, “Yani imo na pa posasoko wiyolukowo, noko nokolaloso. Na pa ikalo manowo, “Kotoyo Isiso mo na muwokaiki, noko nokolalo wau monoi, yau yau nokowoi amai si nokowoi.” Aino na imoko taikiyoki, Isiso mo.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kotoni mulu lukasiko noko komasoyo to monoi posasoko unukino, noino, “Noko mo mulumolo luwaiyakinomo, Kotoni molo timai mo imo mo futo. Tani siyolo kaluwaiyakinomo, molo koiyauso aluwai imo mo futo.” Pita mo aino na ikoki, Kuniliya iyaliso mo.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Pitayo imo amai lukasiko manoki mo, Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokota mo na amukonoki, totaini mulu poiso lotaloki. Imo kwaimo si noko komaso, totaini auso amukonoki.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Isisoso mulumolo luwai noko, Pitaso no aluwainiyo tumokino no, toi mo kufaukoki. Nonani Yuto noko iyali, au tuno no tokosonasikokaiki no, toi mo iyamoki, “Ulai moloi monoi woi? Mulu Itouniyaimo Nokota mo noko nokonu nokoso ku ati, Kotoyo.” Na kufaukoki.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Ulai afonimaiso? Imo folo folo imosai lukasaloso kwaikokino, Kotoso kisosomiso. Nosai no Pita mo yomuki,
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Mulu Itouniyaimo Nokota mo Kotoyo koiso toku amokoki. Tolomu noko mani, lolai ati, koi komiyai. Koi no wiyou no moloi iyamo monoi, iwoso uluwako monoi no?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Nosai no Kuniliya iyaliso na ikoki, Pita mo, “Isiso Kolaisoso tomulumolo luwainuwo. No monoi no iwoso niya tuluwanukuwo.” Ikoki mo; na uluwakokino. Nosai no Kuniliya iyali Pitaso imokino, “Somaiso noiyo manoi. Koini aumai amai na pa tolokaino.”
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.