Apocalipse 19
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NTLH
1 Nosai no mo; yo mo nonani kwaiko uwai; yo mo noko nokolaloyo ukoumo imo usasimo siso na kwaikoki, kumokiso noko nokolaloyo imo iyamoso. Tiso tiso muwoi, wiyouwa wiyou, molopoi molopoi. Siyoliso alolamuwanoki, “Wafisu wafisu, Kotoyo noino mo na tosamiyaikiyokoni. Tani siyolo na tokaluwaiyaloukoni. Tani ami monoi tomolokimokoni.
1 Depois disso ouvi no céu uma voz forte como se fosse a de uma grande multidão, que dizia: —
2 Ulai afonimaiso? No tuwokaiko mo, afonimaiso pa tuwokoso, molo kopokoiyauso aluwai foli monoi na tuwoko. Uloliyo nukonu koiyau mo afonimaiso pa uwokaisokiso. Asi asi noko nokolalo na puwokaiko manoki, tani uloliyokosoyo. Nonani foli monoi na uwokaisoki. Tani mi anononi nokoso potukuwoli manoki, yau yau. Nonani foli monoi mani, na uwokaisoki.”
2 Os seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele condenou a famosa prostituta que corrompia a terra com a sua imoralidade. Deus a castigou porque ela havia matado os servos dele.
3 Ulai ti monoi siyoliso na alolamuwanoki, “Wafisu wafisu, nokonu siyoli mo tayo tosakoloumomoi, tauku na toko niyo yomoi, aniyopa poi poi.” Aino iyamaloki.
3 E a multidão disse outra vez: — Aleluia! A fumaça do incêndio da grande cidade sobe para todo o sempre.
4 Nosai no nokotalo iyali 24woi toitati haniwoi mo Kotoso alokomu losinasi unukino, noko nokolaloso samukuko yousikainomai, na molokimokino, iyamoki, “Motu nali no, wafisu wafisu.”
4 Então os vinte e quatro líderes e os quatro seres vivos caíram de joelhos e adoraram a Deus, que estava sentado no trono, e disseram: —
5 Nosai no mo; ko na imo na yomalo tumo, samukuko yousisai, na yomu, “Kotoso na pokisosomiwo. Kotoni mi anononi noko moi no tauwosiwai manonuwo no, moi mo na pokisosomiwo. Moi siyai mo noko sisiyoli, moi siyai mo afonimai noko nokolalo, tofolo, Kotoso mo tomoso na pokisosomiwo.” Samukuko yousisai ko nayo aino yomuki.
5 Então veio do trono o som de uma voz, que dizia: — Louvem o nosso Deus, todos os seus
6 Nosai no mo; yo mo usasimo siso na kwaiki, noko nokolaloyo ukoumo imo usasimo siso, topaisai iwo umukalo kono komiyai, sauku imo siyoli komiyai foliyalo tano. Tiso tiso muwoi, wiyouwa wiyou, molopoi molopoi. Siyoliso na alolamuwanoki, “Wafisu wafisu. Moini Koto Siyoli mo na tosamukukomomoko tolomoi, hani hani ami folo kiyo nokotayo mo.
6 Aí ouvi um som que parecia a voz de uma grande multidão, como o barulho de uma grande cachoeira ou como fortes trovões, que dizia: —
7 Niya tomolokikoni, ulukukumoso niya tosikoni, tani siyoloso niya tokaluwaiyaloukoni. Ulai afonimaiso? Lolaisu mo sipo uoyo noni na tokauso, yasoi na tofoumo toloso.
7 Fiquemos alegres e felizes! Louvemos a sua glória ! Porque chegou a hora da festa de casamento do Cordeiro, e a noiva já se preparou para recebê-lo.
8 Kamoso tuno mo Kotoyo na atisoki. Wiyou, noni muwoi, soni tolososo na, usumoi foli noino, itouniyaima itouniyaimo. Tuno kamoso imo folosai mo noino, Kotoni noko nokolalo ititouni mo molo itouniyaimoso taluwai manono.”
8 A ela foi dado linho finíssimo, linho brilhante e puro para se vestir. O linho são as boas ações do povo de Deus.
9 Nosai no mo; kumoki nokota mo na imonoki, “Ninani imo na pokumo, noino, “Noko nokolalo Kotoyo no aliyonikoki no, sipo uoyo noni kauso koloni wasiya tumo monoi, toi mo na molokiwumo.” Nosai no ti monoi na imonoki, “Ninani imo mo Kotoni imo motu na.”
9 Então o anjo me disse: — Escreva isto: “Felizes os que foram convidados para a festa de casamento do Cordeiro!” E o anjo disse ainda: — São essas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Imonoki mo; yo mo tani fokutonomai losiyaiko unuki, toso lotu unu monoi louwa. Ulai na imonoki, “Noiyo yoi. Moti mo mi ano siyamai nokota ti, Isisoso mulumolo luwai noko komaso nokowoi, tani imo no toposasoko manono no, no taluwai manono no. Koto totasoso na pomolokimomoi. Ulai afonimaiso? Imo Isisoyo no posasokoki no, no mo amiwoi na, nokoso tamikomoi, Kotoni imo wiyolukokaimai, amuwoi tino hani hani fiyamosoko monoi.”
10 Aí eu me ajoelhei aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: — Não faça isso! Pois eu sou servo de Deus, assim como são você e os seus irmãos que continuam fiéis à verdade revelada por Jesus. Adore a Deus! Pois a verdade revelada por Jesus é a mensagem que o Espírito entrega aos
11 Nosai no mo; yo mo kumoki poliyaliyaiso kiki, itu loti kolalikai komiyai. Hoso kamoso na you kiki, nokoyo tani namoli tonimai yousikainoso. Tani siyolo imo folosai mo noino, “Mi ano itouniyaimo nokota.” Siyolo siya imo folosai mo noino, “Imo motu folo kiyo nokota.” Noko nokolaloso afonimaiso pa tuwokaikoso, molo koiyauso aluwai foli monoi na tuwoko. Uo ano ukumai mani, afonimaiso pa tuwokaikoso.
11 Em seguida vi o céu aberto, e apareceu um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro. Ele julga e combate com justiça.
12 Tani molo ti mo tayo amuko tolo topi. Samukuko noko sisiyolini yoku molopoi mo tani komuso na si. Tani aumai mo siyolowoi kumokaiki. Nonani siyolo mo noko mo sai muwoi. Totayo sasosu mo sai, tani siyolo mo.
12 Os seus olhos eram como chamas de fogo, e ele tinha muitas coroas na cabeça. Havia escrito nele um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Tani tuno mo nakowoi. Tani siyolo imo folosai mo noino, “Kotoni Imo.”
13 A sua capa estava encharcada de sangue. Ele se chama “A Palavra de Deus”.
14 Kumoki samuku noko iyaliyo namolisai na aluwaikino, hoso kamo kamo molosai, kamo kamo tunowoi, ititouniya ititouni.
14 Os exércitos do céu o seguiam, montados em cavalos brancos e vestidos de linho branco e puro.
15 Kosai mo muwo sopo na tonamu toli, aumokai uowoi posokumo tola fukai, asi asi noko nokolalo tukuwoli monoi. Atou ami komo toliyoimo, amiso na samukukoimo, nonani atou amiyosu. Noko mo molo wamo komiyai na totowitoloko. Wiyouwa wiyou, Kotoyo mulu atolo siyoli na, hani hani ami folo kiyo nokotayo.
15 Da sua boca saía uma espada afiada, com a qual ele vencerá as nações. Ele as governará com uma barra de ferro e pisará as uvas no tanque do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 To mo siyolowoi kumokai, tuno sopomai. Fiyoumai mani, siyolowoi kumokai. Nonani siyolo imo folosai mo noino, “Asi asi samukuko noko totaini samukuko nokota siyoli. Noko sisiyolini noko siyoli.”
16 Na capa e na perna dele estava escrito este nome: “Rei dos reis e Senhor dos senhores.”
17 Nosai no mo; yo mo kumoki nokota siyaso kwaiki, ulomai toloso. Uoso aliyonikaloki, kumokiso no fufoimuwanoki no. Siyoliso na aliyonikoki, “Kukuwo, na pukouma tumowo, Kotoni koloni wasi monoi.
17 Então vi um anjo que estava de pé sobre o sol. Ele gritou com voz forte, dizendo o seguinte para todas as aves que estavam voando bem alto: — Venham e se ajuntem para o grande banquete de Deus!
18 Samukuko noko sisiyoliso na pa nokowo. Polimano noko samukuko noko sisiyoliso mani, na pa nokowo. Ami ami noko sisiyoli mani, noiyo kukolikoiwo, na pa noko taikiyowo. Hoso mani, na pa nokowo, toini namoli tonimai si nokowoiso. Nasu, noko komaso nokoso na pa noko taikiyowo. Nokoni mi foloko mi ano noko nokolalowoi nonani mi samiyaikiyo nokowoi noko sisiyoliwoi afonimai nokowoiso, toiso na ponoka tumowo.”
18 Venham e comam a carne de reis, de generais e de soldados, de cavalos e de cavaleiros e de todas as pessoas, sejam escravas ou livres, sejam importantes ou humildes.
19 Nosai no mo; yo mo koloni koiyau kwaiki, asi asi samukuko noko sisiyoli iyaliwoi tolo tomasikoso. Uo monoi ukoumo siki. Hoso namoli tonimai yousi nokota iyaliso uo ano uku monoi fou siki.
19 Depois vi o monstro e os reis do mundo inteiro e os seus exércitos reunidos para lutar contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Ulai koloni koiyau mo komi tolikaikino. Hoso namoli tonimai yousi nokota iyali, toi mo koloni koiyauwoi imo topoko nokotawoiso na kuloli tolikokaikino. Imo topoko nokota, noko no mo, koloni koiyauyo no imo taikiyoki no, mulu ifolaluwawoi mi analo monoi. No monoi no noko nokolaloso pifoluwaikalo manoki, koloni koiyauni ku kulukai nokowoi tani naso molokimo nokowoiso. Nonani nokota ti mo molotanomai ta momono siyoliso na ku afoliko taikiyokino. Tomoki mukolaikokai taso afoliko utukino.
20 O monstro foi feito prisioneiro junto com o falso profeta , que havia feito coisas espantosas na sua presença. Com aquelas coisas ele havia enganado os que tinham o sinal do monstro e os que haviam adorado a imagem do monstro. O monstro e o falso profeta foram jogados vivos no lago de fogo que queima com enxofre .
21 Nosai no mo; hosomai yousikaino nokota mo totiso aluwaiko nokoso tokosonasikoki, muwo sopoyo, tani kosai namu tolikai muwoyo, yau yau. Wiyouwa wiyou, uoyo totai yau yau noka tumo liyaikino, touwai sisiyoli na tolokoki.
21 Os seus exércitos foram mortos pela espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo branco. E todas as aves comeram da carne deles até não quererem mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.