2 Coríntios 7
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC
1 Woli iyali ititouni, nonani fasimoko imo Kotoyo no yomukaiki no, no mo moi monoi nali no yomukaiki. No monoi no mo hani hani kopokoiyau mo niya tutukaikokoni, auwoi muluwoi uwokaiko kopokoiyau mo. Mulu wofu wofuwoi si mo waliyo. Koto monoi niya tauwosiwaikoni, hani hani yo monoi mo. Tani noko nokolalo ititouni si mo waliyo.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Koi monoi mulu na punumokowo. Pa kopokoiyaukomo manonukuwoso. Moini muluso pa uwokaikomo manonukuwoso. Ilolu i wanoni monoi pa ifoluwaikomo manonukuwoso.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Yo mo uo imosai pa timonukuwoso. Wiyouwa wiyou. Koi mo moi mulu mo siyoli. Moi mo sai, toku yasoi na imokinukuwo. Moiyo kolikaliyakinuwomo, koi mani, kolikalimoko monoi na yoikimo. Moiyo amai sakinuwomo, koi mani, amai si monoi na yoikimo.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Yo mo waliyo na tomulumoloko ununukuwo. Siyoliso na tomolokikomonukuwo. Koi umamoso si somisomai moi monoi na tomulumoloko ununukuwo. No monoi no yani mulu mo tomokiso, moloki siyoli wiyou na.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Toku Masituniya asiso fiyamosiyanokinoki mo, koi mo si itouniyaimowoi muwoi, umamoso siwoi muwoi. Uo nokowoi kiyoluwai kuwanokinoki. Koini mulu mani, waliyo muwoi, koi mo na poiniyaikukinukuwo, wonikaluso namoliyo aiko alosimoinuwo, Kotoso.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ulai Koto, mulu kolikalimokomai no tohamukumokomoi no, to mo Taituso kiyomomoko taikiyoki. No monoi no mulu tomokiso na sikinoki.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Taituso koini auso kimoka tumoki mo, Kotoyo noinomo mulu tomokiso sinoki. Nonani monoi saso muwoi. Taitusoni imo monoi mani, mulu mo waliyo na sikinoki. Na imoka tumoki, “Kolino noko mo mulu sosoikoso Polo nona ki monoi. Mulu mo yau yau. Ulai afonimaiso? Toiyo koiyaumokaikini, no monoi no. Nasu, nona monoi mulu na tokolikali.” Taitusoyo aino imoka tumoki. Moiyo noinomo to mo mulu tomokiso toloki. No monoi no yo mo siyoliso na molokiki, wiyou, soliyaki siyoli.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Yo mo sai, yani totawoi paso kikinuwo mo, mulu mo yau yau, moi mo. Ulai afonimaiso? Uo imo imokinukuwo, uloliyo nokota foli monoi na. Ulai mulu mo pa tokalomonoso, kumononi monoi. Motu na, toku mo mulu yapoli na kalomonoki, lolaisu mo waliyo. Yo mo sai, nonani imoyo mulu kolikalikinuwo, ulai no mo fokufaso hani na.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Lolai mo yo tomoloki, moiyo mulu kolikali monoi muwoi, mulu alosokomo monoi na. Molo koiyau monoi mulu kolikalikinuwo, mulu na alosokomokinuwo. Nonani mulu mo Kotoyo na yo unukinuwo. No monoi no ya tomoloki. Totawoi paso no ikikomokinukuwo no, no mo uwokomo kopokoiyaukomo monoi muwoi, ikikomo itouniyaimo monoi na.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Asini hani hani monoi nokoyo mulu kalakimo, no mo waliyo muwoi, na kalokaiyoimo, Kotoni auso pa manoiso. Kotoyo noinomo noko mo molo koiyau monoi mulu kalakimo, mulu mo na alosimoimo. Mulu alosimo uwai; na samiyaikiyoimo. Ulai moloi mulumoloko mano monoi? Waliyosu.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Kotoyo noinomo molo koiyau monoi mulu na kolikalikinuwo. Lolai mo molo itouniyaimososo na taluwai manonuwo, mulu ami amisoso. Molo koiyau monoi mulu kolikalikinuwo mo, molo koiyauso aluwai nokotaso molo siyaso pa kwaimokaikinuwoso, uo imo na imokinuwo. Motu na, Koto monoi na auwosiwaikinuwo. Koi kimoko monoi mulu sosoikomoso. Nasu, mulu mo yau yau, moi mo, molo koiyauso aluwai nokotaso imo amiso na ikimokinuwo. No monoi no yo mo imowoi muwoi, imo mo futo.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Motu na, totawoi imo kumononimai yo mo molo koiyauso aluwai nokota monoi saso pa mulumoloko unukiso, moi monoi na mulumoloko unukinukuwo. Molo koiyauso aluwai nokota, totayo no koiyaumoki no, nonani nokota monoi saso mani, pa mulumoloko unukiso, moi monoi na mulumoloko unukinukuwo. Ya kumononikinukuwo, Kotoni molo timai moiyo saino monoi, moiyo mulu unumoko monoi.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Mulu alosokomokinuwo, no monoi no koi mo mulu tomokiso tosinoki. Wiyouwa wiyou, siyoliso na tomolokinoki. Ulai afonimaiso? Taituso mo ifou tumoki mo, imoka tumoki, “Kolino noko mo imo yasoi na kwai itouniyaimokino.” Aino imoka tumoki, no monoi no tani mulu mo waliyo, na molokiki. Koi mani, wiyouwa wiyou, siyoliso na tomoloki sinoki, Taitusoyo moloki monoi.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Manowoi muwoi, toku yo imokaiki, noino, “Kolino noko mo noko ititouni na.” Lolai mo nonani imo monoi pa tauwosimomonoso. Motu na, komaso imo ya no aiyolokomokinukuwo no, no mo motu nali no. Noinoso na Taitusoso no imokaiki mo, “Kolino noko mo noko ititouni na,” nonani imo mani, motu na fiyamosi.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Moini auso no fiyamosimokinuwo mo, na imokinuwo, “Waliyo na potumo,” tani imoso na kwaimokinuwo, auwosiwaikinuwo, kumolokomokinuwo, molo koiyauso aluwai foli monoi. Nonani monoi tomulumolokomosi mo, to mo moi mulu siyoli na. Ulai koufa, soliyaki na.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Wiyouwa wiyou, yo mo waliyo tomulumoloko ununukuwo. Na tomoloki.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.