Tiago 1
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs ARA
1 Weo doroi bohio mea kiai, amani inontaraio meweriria na Israeli rabuang suraya boruo menayai wariai na nunei sentenang wa mea.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que se encontram na Dispersão, saudações.
2 Doroi bohi, masino mesodai maino dadirafo mani, dohonao menemirorongwai fituaya fe, mae memararising pampang.
2 Meus irmãos, tende por motivo de toda alegria o passardes por várias provações,
3 Weo mewaitawanaifa we meroasoia mutu na dadira rorong mesodairi nani, wedaya metawang mea.
3 sabendo que a provação da vossa fé, uma vez confirmada, produz perseverança.
4 Meruraifa we ambori mene metawang mea nanai wedaya memasi tuti mebiriu na fiani kontai.
4 Ora, a perseverança deve ter ação completa, para que sejais perfeitos e íntegros, em nada deficientes.
5 Masino manei na mea wiro sewai kaha mani, todoni kontai dutang Allai ambori dohong awaifo wei, weo Allai mani warang takahetuai funomai ampafe fianai aino utang wea fo dohonai arora, wiro enetituaitafea kaha.
5 Se, porém, algum de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus, que a todos dá liberalmente e nada lhes impropera; e ser-lhe-á concedida.
6 Wape manei dutani mani, yoasoai we fi dutang weai nanai sobua rai, wiro enerorong soriru fanai. Weo mano enerorong soriru nei mani, ne tarai toyari andeisa rawanangrausi. Wanangfoi siai todoni mani, andeisafoi dipu kontai tonanai.
6 Peça-a, porém, com fé, em nada duvidando; pois o que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7 — ausente —
7 Não suponha esse homem que alcançará do Senhor alguma coisa;
8 — ausente —
8 homem de ânimo dobre, inconstante em todos os seus caminhos.
9 Doroi Kristeni mano mene pari fi wa mea, mefaraise, we Allai yuai mea ampa.
9 O irmão, porém, de condição humilde glorie-se na sua dignidade,
10 Tuti inontarai mene fi wa mea, memararising kontai, weo Allai dohong mea meminohi na katai tawawa fo. Weo inontarai ene fi fosa ambori eworu toyari ainari rai.
10 e o rico, na sua insignificância, porque ele passará como a flor da erva.
11 Wofi dautai piao robongfoi mani, reraungfoi siamorang, ampafe ainarifoi mirurang tuti ne mianafo nai. Tonanai kontai we inontarai ene fi fosa. Erurai tuti ene fifoa tonanai, wape ambori eworu.
11 Porque o sol se levanta com seu ardente calor, e a erva seca, e a sua flor cai, e desaparece a formosura do seu aspecto; assim também se murchará o rico em seus caminhos.
12 Mandoni dino sawani na fi dadira sodaira fo mani, wenani Allai mioani. Weo sawani kawuru na ne tonananea mani ambori sobu fiembaitafo, amani sobu numainu Seng Allai dereri we inontarai mano enemiwawuti fosa fo.
12 Bem-aventurado o homem que suporta, com perseverança, a provação; porque, depois de ter sido aprovado, receberá a coroa da vida, a qual o Senhor prometeu aos que o amam.
13 Manei sobu fio weanggariri we ambori dohong sarawaifa fo mani, dohonao deyo, “Allai dino weanggari yau ne,” fe. Weo Allai mani wiro enerorong dohong we niari fi karira fea kaha, tuti wiro weanggari manei na wea kaha.
13 Ninguém, ao ser tentado, diga: Sou tentado por Deus; porque Deus não pode ser tentado pelo mal e ele mesmo a ninguém tenta.
14 Mae manei sobu fi weanggariri tonana fea mani, enerorong dohong we niari fi kerira fo andi wedayari ne, ne tarai kariri keri sofa we diang.
14 Ao contrário, cada um é tentado pela sua própria cobiça, quando esta o atrai e seduz.
15 Ampafe dohong kariri enerorong kerira nania mani, wedaya sasarifoi tuti weboyari ria sasarifoi pampang mani, ambori wedaya mararehafoi.
15 Então, a cobiça, depois de haver concebido, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Doroi enehuwawu mea wa meaine, dohonao menemitituai sarawa fe, weo Allai wiro weanggari manei kaha.
16 Não vos enganeis, meus amados irmãos.
17 Fiani kontai aino tasobua fo, amani fi bengfo tuti maifo, biari kiai na rorafaisi meu, amani na Allai, mano niari sambewarai na rorafaisi foi. I mani Allai, mano wiro yiwani na wea kaha, tuti fianai aino meduraia fo wiro yiwang ahang kaha.
17 Toda boa dádiva e todo dom perfeito são lá do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode existir variação ou sombra de mudança.
18 Na mantauni ne dawiafo, yuai tata we ne arikang tuti yiwang taenemirorongnei weworu, amani na taroaso ne Kaiwo wetarai fo. Niari tonanai we tatafo, weo nano fi kiai niariri na nufi nini mani, tataino diri tata reantenangne.
18 Pois, segundo o seu querer, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que primícias das suas criaturas.
19 Doroi enehuwawu mea wa meaine, meru kaiwo fininaia mutu, amani we mandoni wau kontai ki, wukahera we taramudidau kaiwoariri, wape dohonao wukahera we modu tuti kosou fanai.
19 Sabeis estas coisas, meus amados irmãos. Todo homem, pois, seja pronto para ouvir, tardio para falar, tardio para se irar.
20 Weo mandoni dino kesou mani wiro dohong kariri ne maio Allai eneoa fo kaha.
20 Porque a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21 Ampafe fi kerira tuti fi memunao menariri pampang foi mani, mehabioi weru mea. Mae na menemirorong tewawa meru Allai ne Kaiwo sanamai na menemirorongwai, weo Kaiwo nanai wemambiriu we kia mea mekaharai weru ne karirafo.
21 Portanto, despojando-vos de toda impureza e acúmulo de maldade, acolhei, com mansidão, a palavra em vós implantada, a qual é poderosa para salvar a vossa alma.
22 Todoni kontai metohong kariri fianai aino Allai medura fo, dohonao metaramioai tera fe. Weo metaramioai wape metohong kariria kaha mani, mepampamu bera mantaung mea aha.
22 Tornai-vos, pois, praticantes da palavra e não somente ouvintes, enganando-vos a vós mesmos.
23 Inontarai mano tarao Allai ne Kaiwofo wape wiro dohong kariria kaha foi mani, ne tarai toyari wedoari deti ureng na kasinai.
23 Porque, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, assemelha-se ao homem que contempla, num espelho, o seu rosto natural;
24 Deti urengfo na maia kai, wape da weru kasinaifoia mani aroporo urengfo we ne tarai toa foa.
24 pois a si mesmo se contempla, e se retira, e para logo se esquece de como era a sua aparência.
25 Wape Allai ne Hukumio kia kaiwasafoi weru mamantiti rorong foi fo, manei detori na mai tuti dohong kaririaifa pampang, wiro taraoai terai mae aroporohai ahang kaha, wenani Allai mioani na fianai aino niari fo.
25 Mas aquele que considera, atentamente, na lei perfeita, lei da liberdade, e nela persevera, não sendo ouvinte negligente, mas operoso praticante, esse será bem-aventurado no que realizar.
26 Mandoni dino deyo i mani inontarai somi we Sempaisi dine, wape wiro deitawang taperengfoi kaha mani, wenani sofa berahi aha tuti ne yoasoafo wiro wefiea kaha.
26 Se alguém supõe ser religioso, deixando de refrear a língua, antes, enganando o próprio coração, a sua religião é vã.
27 Inontarai somi na tarai we Dai Allai tuti mesi na urengreafo ne mani, fiata arikang awata tuti wiwina esodai dadira fosa, tuti i kontai derara ne taraifoi weru fi kerira nunei.
27 A religião pura e sem mácula, para com o nosso Deus e Pai, é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas tribulações e a si mesmo guardar-se incontaminado do mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.