Mateus 22
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs NTLH
1 Yesusi medu we kaiwasa bitoya foi aha na fiyiwansoai bei, medu deyo,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Allai ne Mananu rorong fo mani ne tarai toyari fiyiwansoai nini; Mananu manei niari muniara bei we dohonsua ne kaisungfoi weriraufo.
2 — O
3 Rahida bo muniarafoi ne diru neungfo we niariri fo, demi ne mangfatafosa era we mano wenotisara fosa we era to muniarafoia, manamo mano wenotisa fosa eteiaya mangfatafosa, we wiro era wa kaha.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Ainanaya mananufoi demi nari mangfata siai manea aha, tuti deyo ‘Meteisaharai we mano iwenotisa fosa weo, “Imainenang fiang we muniarafi ampa, amani sapi tuti sapi antung ebiriayai fesa imunsa ampa. Tuti fi siai imainenang mai ampa. Ampafe mera to muniara mandirau ne ma to.” ’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Wape mano wenotisa fosa wiro etantuma mangfatafo ene kaiwofo kaha, mae era we mansiawarai to ene fi eru foa, amani manei da to ne romifoi, manei siai aha da wa yufi siai.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Tuti mano wei fosa etafu mangfatafosa enari kangganisa tuti emunsa.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Mananufoi tarao finanane kesoua dang wawerahi paria ampefe denatu ne afai mamuna fosa we emung inontarai nanisa tuti enunung ene bendarifo.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ainanaya sahu ne mangfatafosa, medu wesa deyo, ‘Muniarafi imainenami ampa, wape mano iwenotisa fosa emai we era to muniaranei ma kaha.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Ampafe mera kahairaia to rang fuba foi, weo mewenoti kaiwasa mandoni saino mesobusa na nana fosa ambori era to muniaranei ma.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Ampafe mangfatafosa era to rangfoia, eha inontarai esobusa na nana fosa to muniarafoia, amani inontarai eharira fosa tuti inontarai ebeng fosa. Ampefe munuo enari muniara nai foi sefang na kaiwasa wenotisa ma nanisa.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Mayeai mananufoi da wafui we deti kaiwasafoi tuti deti inontarai manei sensung ansung mai we muniarafoi kaha.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Ainanaya dutang berahi deyo, ‘Maniwowire, todoni wonsung na ansung mai feai kaha, wape wuai to muniara mandiraufi mampui nina?’ Inontarai nani medu fiea kaha, nemboru terai.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Mayeai mananufoi medu we ne mangfatafosa deyo, ‘Mewora inontarai nini aweng tuti warang, ambori mehabioi to boriai to katai mamantiti fo. Na wanai inontaraifosa ambori esobu ne karirafo tuti esaia etamirai paria.’ ”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Yesusi kife ne kaiwo kariri fiyiwansoafoi deyo, “Inontarai wenotisa fosa efau, wape mano irisa fo mani efau turura kaha, tonanai kontai kaiwasa Allai wenotisa fosa bitoya, wape mano dirisa fosa bitoya kaha.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Mayeai inontarai eweFarisi fosa emadu ruhiai we todoni eweanggari Yesusi ambori medu sara kaiwofea.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Ainanaya etemi ene inontarai erariasa fosa manea tuti Herodesi ne inontarai manea era wa emadu we Yesusi eteyo, “Dai Mantaunaune waune, amewaitawanai we wau mani inontarai enemurorong mesi di wau tuti bounau ne wetaraifo kariri Seng Allai ne rangfo. Wiro tau funomai we kaiwo inontarai emadura fo kaha weo wiro womi we mano ewewonomi fosa kaha fefe.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Ampefe boisaharai we amea, kariri tane hukumifoi, mesi we tabai pajaki weo Mananu Kaisari ete bireri e?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Manamo Yesusi deitawang ene anggarifoi, ampefe medu deyo, “Inontarai menari fayafayarai di mea! We fianie meweanggari yau we metafu yau na nehu kaiwone nina?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Yo, tonana mani meteinawiai we yau doi mebai pajaki nai wai.” Ainanaya etohong doi dinari bei wei,
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 tuti dutang berasa deyo, “Mandoni dino yabani na doi finina, tuti mandoni dino wonongfe watai nai ne?”
20 e ele perguntou:
21 Eroa wei eteyo, “Mananu Kaisari.” Yesusi medu wesa aha deyo, “Tonana mani metohonai we Mananu Kaisari fifiani aino Kaisari neng fo, tuti we Allai fifiani aino Allai neng fo.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Etarami Yesusi medu fenanai, epapuhing paria dohona mani era werui anina.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Rahida nani kontai, inontarai maneiru teai na inontarai eweSaduki fosa era we Yesusia. Ea mani inontarai Yahudi saine, wape eroasoai we inontarai emarareha nesa wiro esuwi ahang kaha. Era wa weo etutang berahi,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 eteyo, “Dai Mantaunaune waune, nabi Musai soi kaiwo ninai deyo, ‘Mang manei rirau wape sobu arikang kaharai mae mireha, nana mani ne tahatuifoi dau ne wiwingfoi aha, ambori dohong arikang we mano mireha nani ne ririafoi aha.’
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Ametaterai weo mambetahatui eweitu, mano fuba foi riraua, wape wiro une arikang kaharai mae mangfoi mireha weru wiwingfoia, ampafe mano suari foi dau ne wiwingfoi aha.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Ne tonanane, we ne tahatui mano suari foi, paria sobu mano fui pari foi kontai.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ne fuiai pari fo wiwingfoi kontai mirehara.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Ampefe na rahida mansuwi-suwi foi mani, na mambetahatui eweitu nanisa, mantei dino wiwingfoi sahui we ne mang ne? Weo mambetahatui eweitu fosa erau wiwingfoi fefe.”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Yesusi yoa wesa deyo, “Menemitituai sarawai paria, weo wiro metafu Sengnei ne Kaiwofo tuti meroaso ne mambiriufo kaha.
29 Jesus respondeu:
30 Rahida bo mansuwi-suwi aha foi mani, kaiwasa wiro rirau ahang kaha, mae eminohi toyari wewai na Waidani.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Wape kariri inontarai emarareha ne esuwi ahang fo mani, metato kaiwo Allai medura fo kahai e? Weo Allai deyo,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Yau mani Allaio mene werengno Abrahami, Isaki tuti Yakupi esomi wei foi di Yau.’
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Kaiwasa bitoya foi pepuhing paria we etaramio Yesusi ne kaiwo aunau fo fefe.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Farisifosa etaramioai we Yesusi ne kaiwofo wemambiriu paria dohona mani Sadukifosa emadu fiea ahang kaha, ampefe efanduhisa.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Manei na ea, i mani mantaunau Kaiwo Musai soi fo manei dine, da wa dutang bera Yesusi, weo deo weanggariri fefe,
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 deyo, “Dai Mantaunaune waune, na Sempaisi ne Hukumine, kaiwo doni aino fuba sewa ne?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Yesusi yoa wei deyo,
37 Jesus respondeu:
38 Kaiwo nana mani, kaiwo fuba na Hukumifoi tuti kaiwo reantenang foi dinani.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Tuti hukumi boru foi mesi kariri nanai amani:
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Kaiwo fuba Musai soi fo tuti nabifosa esoi fo, weneung na hukumi boru ninai.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Inontarai eweFarisi fosa efanduhisa na nanai ampefe Yesusi dutang berasa deyo,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Menemitituai fiani kariri Mananu Mampariri foi ne? Na mea mani, i weriria na mandoni?” Eroa eteyo, “I mani Dauti ne Kaisung dine.”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Yesusi deyo, “Tonana mani, todoni Dauti mantauni, rahida bo Allai sensoni na Nuaninu Mirarebana foi, sahui we ne Seng nina? Weo deyo,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ‘Seng Allai nei medu we nehu Sengnei deyo,
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Ampafe Dauti mantauni sahu Mananu Mampariri foi we ne Sengfoi tonana mani, todonie i mani weriria terai na Dauti ma nina? Mae nanai deinawiai we Sengno Mamparirifoi dedai sewa Mananu Dauti tuti ne riria fo terai.”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Wiro manei wemambiriu we yoa wei ahang kahai. Tuti nano rahida nani kontai inontarai ewearira we etutang Yesusi we fieai ahang kaha.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.