Mateus 22
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs ACF
1 Yesusi medu we kaiwasa bitoya foi aha na fiyiwansoai bei, medu deyo,
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Allai ne Mananu rorong fo mani ne tarai toyari fiyiwansoai nini; Mananu manei niari muniara bei we dohonsua ne kaisungfoi weriraufo.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Rahida bo muniarafoi ne diru neungfo we niariri fo, demi ne mangfatafosa era we mano wenotisara fosa we era to muniarafoia, manamo mano wenotisa fosa eteiaya mangfatafosa, we wiro era wa kaha.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Ainanaya mananufoi demi nari mangfata siai manea aha, tuti deyo ‘Meteisaharai we mano iwenotisa fosa weo, “Imainenang fiang we muniarafi ampa, amani sapi tuti sapi antung ebiriayai fesa imunsa ampa. Tuti fi siai imainenang mai ampa. Ampafe mera to muniara mandirau ne ma to.” ’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Wape mano wenotisa fosa wiro etantuma mangfatafo ene kaiwofo kaha, mae era we mansiawarai to ene fi eru foa, amani manei da to ne romifoi, manei siai aha da wa yufi siai.
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Tuti mano wei fosa etafu mangfatafosa enari kangganisa tuti emunsa.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Mananufoi tarao finanane kesoua dang wawerahi paria ampefe denatu ne afai mamuna fosa we emung inontarai nanisa tuti enunung ene bendarifo.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Ainanaya sahu ne mangfatafosa, medu wesa deyo, ‘Muniarafi imainenami ampa, wape mano iwenotisa fosa emai we era to muniaranei ma kaha.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Ampafe mera kahairaia to rang fuba foi, weo mewenoti kaiwasa mandoni saino mesobusa na nana fosa ambori era to muniaranei ma.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Ampafe mangfatafosa era to rangfoia, eha inontarai esobusa na nana fosa to muniarafoia, amani inontarai eharira fosa tuti inontarai ebeng fosa. Ampefe munuo enari muniara nai foi sefang na kaiwasa wenotisa ma nanisa.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 Mayeai mananufoi da wafui we deti kaiwasafoi tuti deti inontarai manei sensung ansung mai we muniarafoi kaha.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Ainanaya dutang berahi deyo, ‘Maniwowire, todoni wonsung na ansung mai feai kaha, wape wuai to muniara mandiraufi mampui nina?’ Inontarai nani medu fiea kaha, nemboru terai.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Mayeai mananufoi medu we ne mangfatafosa deyo, ‘Mewora inontarai nini aweng tuti warang, ambori mehabioi to boriai to katai mamantiti fo. Na wanai inontaraifosa ambori esobu ne karirafo tuti esaia etamirai paria.’ ”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Yesusi kife ne kaiwo kariri fiyiwansoafoi deyo, “Inontarai wenotisa fosa efau, wape mano irisa fo mani efau turura kaha, tonanai kontai kaiwasa Allai wenotisa fosa bitoya, wape mano dirisa fosa bitoya kaha.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Mayeai inontarai eweFarisi fosa emadu ruhiai we todoni eweanggari Yesusi ambori medu sara kaiwofea.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Ainanaya etemi ene inontarai erariasa fosa manea tuti Herodesi ne inontarai manea era wa emadu we Yesusi eteyo, “Dai Mantaunaune waune, amewaitawanai we wau mani inontarai enemurorong mesi di wau tuti bounau ne wetaraifo kariri Seng Allai ne rangfo. Wiro tau funomai we kaiwo inontarai emadura fo kaha weo wiro womi we mano ewewonomi fosa kaha fefe.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Ampefe boisaharai we amea, kariri tane hukumifoi, mesi we tabai pajaki weo Mananu Kaisari ete bireri e?”
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Manamo Yesusi deitawang ene anggarifoi, ampefe medu deyo, “Inontarai menari fayafayarai di mea! We fianie meweanggari yau we metafu yau na nehu kaiwone nina?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Yo, tonana mani meteinawiai we yau doi mebai pajaki nai wai.” Ainanaya etohong doi dinari bei wei,
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 tuti dutang berasa deyo, “Mandoni dino yabani na doi finina, tuti mandoni dino wonongfe watai nai ne?”
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Eroa wei eteyo, “Mananu Kaisari.” Yesusi medu wesa aha deyo, “Tonana mani metohonai we Mananu Kaisari fifiani aino Kaisari neng fo, tuti we Allai fifiani aino Allai neng fo.”
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Etarami Yesusi medu fenanai, epapuhing paria dohona mani era werui anina.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Rahida nani kontai, inontarai maneiru teai na inontarai eweSaduki fosa era we Yesusia. Ea mani inontarai Yahudi saine, wape eroasoai we inontarai emarareha nesa wiro esuwi ahang kaha. Era wa weo etutang berahi,
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 eteyo, “Dai Mantaunaune waune, nabi Musai soi kaiwo ninai deyo, ‘Mang manei rirau wape sobu arikang kaharai mae mireha, nana mani ne tahatuifoi dau ne wiwingfoi aha, ambori dohong arikang we mano mireha nani ne ririafoi aha.’
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ametaterai weo mambetahatui eweitu, mano fuba foi riraua, wape wiro une arikang kaharai mae mangfoi mireha weru wiwingfoia, ampafe mano suari foi dau ne wiwingfoi aha.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Ne tonanane, we ne tahatui mano suari foi, paria sobu mano fui pari foi kontai.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Ne fuiai pari fo wiwingfoi kontai mirehara.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ampefe na rahida mansuwi-suwi foi mani, na mambetahatui eweitu nanisa, mantei dino wiwingfoi sahui we ne mang ne? Weo mambetahatui eweitu fosa erau wiwingfoi fefe.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Yesusi yoa wesa deyo, “Menemitituai sarawai paria, weo wiro metafu Sengnei ne Kaiwofo tuti meroaso ne mambiriufo kaha.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Rahida bo mansuwi-suwi aha foi mani, kaiwasa wiro rirau ahang kaha, mae eminohi toyari wewai na Waidani.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Wape kariri inontarai emarareha ne esuwi ahang fo mani, metato kaiwo Allai medura fo kahai e? Weo Allai deyo,
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 ‘Yau mani Allaio mene werengno Abrahami, Isaki tuti Yakupi esomi wei foi di Yau.’
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Kaiwasa bitoya foi pepuhing paria we etaramio Yesusi ne kaiwo aunau fo fefe.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Farisifosa etaramioai we Yesusi ne kaiwofo wemambiriu paria dohona mani Sadukifosa emadu fiea ahang kaha, ampefe efanduhisa.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Manei na ea, i mani mantaunau Kaiwo Musai soi fo manei dine, da wa dutang bera Yesusi, weo deo weanggariri fefe,
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 deyo, “Dai Mantaunaune waune, na Sempaisi ne Hukumine, kaiwo doni aino fuba sewa ne?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Yesusi yoa wei deyo,
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Kaiwo nana mani, kaiwo fuba na Hukumifoi tuti kaiwo reantenang foi dinani.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Tuti hukumi boru foi mesi kariri nanai amani:
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Kaiwo fuba Musai soi fo tuti nabifosa esoi fo, weneung na hukumi boru ninai.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Inontarai eweFarisi fosa efanduhisa na nanai ampefe Yesusi dutang berasa deyo,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 “Menemitituai fiani kariri Mananu Mampariri foi ne? Na mea mani, i weriria na mandoni?” Eroa eteyo, “I mani Dauti ne Kaisung dine.”
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Yesusi deyo, “Tonana mani, todoni Dauti mantauni, rahida bo Allai sensoni na Nuaninu Mirarebana foi, sahui we ne Seng nina? Weo deyo,
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Seng Allai nei medu we nehu Sengnei deyo,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 Ampafe Dauti mantauni sahu Mananu Mampariri foi we ne Sengfoi tonana mani, todonie i mani weriria terai na Dauti ma nina? Mae nanai deinawiai we Sengno Mamparirifoi dedai sewa Mananu Dauti tuti ne riria fo terai.”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Wiro manei wemambiriu we yoa wei ahang kahai. Tuti nano rahida nani kontai inontarai ewearira we etutang Yesusi we fieai ahang kaha.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.