Lucas 4
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs NVT
1 Allai Nuaninu Mirarebana foi suai afui niai na Yesusi, ainanaya Yesusi daraberahi na waya Yardeni. Nuaninu Mirarebana foi wiwiaini to katai wekamamiei minano fea,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 niai na kataifoi we rahida piaru mae Saminseni weanggariri pampang. Rahida piaru fo mani dang fiea kaha, ampafe rahidafo kaia mani wewisi.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ainanaya Saminseni medu we Yesusi deyo, “Taraie Allai ne Kaisung di wau mani, bemi kamieiwai wefiang.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Manamo Yesusi yoa wei aha deyo, “Na Sempaisi ne Kaiwofo dotu tonina:
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Mayeaia mani Saminseni kia Yesusi to uai dedai bei nuwowongfo, tutu tatofang kaha mae Saminseni deinawio katai mananufo ewemananu naya fo kiai na nunei sentenang wei.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Tuti medu wei deyo, “Yohong wemananu tutuo fianggeng mehikai botioi nani we wau ki, weo finana mani ohonai we yau ampa, ampafe yohonai we inontarai mandoni dino enehurorong niai nai fo.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Ampafe womi we yau mani yohonai tantenang mau nemu.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Manamo Yesusi yoa weia deyo, “Sempaisi ne Kaiwo dotu toninai:
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Ainanaya Saminseni kia Yesusi to Yerusalemia, dohoni minohi na Sempaisi ne Munufoi kuruinafo. Mayeai medu wei deyo, “Taraie Seng Allai ne Kaisung di wau mani, tawing wau tawai na ninai aweu, ambori wewaifosa esoru wau wori, tau aweu, mureha kaha.Bendari Yerusalemi tuti Munu Seng foi|src="HK00379c.tif" size="span" loc="Luke 4:9-12" ref="Lukasi 4:9-12"
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Weo Sempaisi ne Kaiwone rabuang bei dotu kariri wau tonina:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 ‘Etamang we wau na ewaramifo,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Manamo Yesusi yoa weia deyo, “Na Sengnei ne Kaiwofo dotu tonina:
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Saminseni ne anggari bitoya niariri foi kai finanaya, ainanaya pisuhi ne tarai ahao, sera we rahida siai weo weanggariri aha.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Yesusi daraberahi to nu Galilea tutu wemambiriu, weo Nuaninu Mirarebanai niai nai. Tutu wonongfoi defai wari kataifoi sentenang.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Yesusi deunau Kaiwo Seng na Yahudifosa ene munu agama fo, ampafe kaiwasa bitoya efiai i.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Yesusi daraberahi to Nazareti, ne munue fiabai naya fo. Toyari ne finiari na rahida Sabati neungfo da to munu agama Yahudi foi afui, ainanaya doa weo deto Kaiwo Seng fo.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Etohong buku reraung kafariao nabi Yesayai soi fo weia. Fiorerawi aweu mani deti rabuang bo Yesayai soi tonina:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “Sempaisi Nuaninu niai na yau,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Tutu yeisaharai weo Sempaisi ne rahida weo deinawi mano feriri kaiwasa foi
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Mayeai kiafa bukufoi dohoni tiwera we mano da wa kiarioi ma foi, tutu suki aweu minohi. Kaiwasa bitoyao minohi na munu agama Yahudi fo rorongfoi ewati kai weia.|src="HK00150c.tif" size="col" loc="Luke 4:16-21" ref="Lukasi 4:17-21"
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Ainanaya deunausa deyo, “Na rahida bonini mani, kaiwo rabuangno metaramioai ninai wetarai ampa.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Kaiwo deyoa fo mahikai paria ampafe epapuhung wape emadu wawerasa eteyo, “Inontarai wani mani Yusupi antung dine mae? Todoni fino sahui weo i mani mano mampariri dine nina?”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ainanaya Yesusi medu wesa deyo, “Ambori memadu kaiwo netawea ne we yau, meteyo, ‘Ametaramio wau nari fitantuma bitoya na munue Kapernaumi. Tonana mani, nari na ninai kontai, na mantaung wau nemu munuene. Manggarawang di wau to. Wau nari inontarai ebeng ampa. Tonana mani, nari bera wau ambori bonteng ki.’ ”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Dei tuwarai aha deyo, “Mearomioai. Kaiwasa na katai siai eroao nabi manei na mai, wape na mantauni ne munuefo wiro eroaoi kaha.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Tarai tofino, na fafong nabi Eliaifa, amani wiro wemetang kaha, waroio defuina botoru aburung fea, ampafe kahari dohong nunei sentenang. Na rabuang bonani mani wiwina bitoya kontai na nu Israeli.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Tonanai mae Seng Allai wiro demi Eliai da we yufata wiwina na nu Israeli kaha, mae da terai weo wiwina mansiari na munue Sarafati, na nu Sidoni. Wiwina nani mani wiro riria na Israeli kaha.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Na rabuang bo nabi Elisai fo kontai, na nu Israeli mani inontarai bitoya emaninang kusta, manamo wiro Elisai niari inontarai Israeli nansa ebeng kaha. Mae niari inontarai mansiari terai denteng, amani Namani, inontarai Siria dine, wiro riria na Israeli kaha.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Inontarai Yahudi na munu agama foi etaramioafo ehasou beyari.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Etoabarisa erutawang Yesusi efafari to boriai weru munuefo, ehari era wa weo ehabioi na katai kenatatera fo.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Manamo Yesusi daraberahi da abu kaiwasafoi, da werusa anina.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Ainanaya Yesusi bia to munue Kapernaumi na nu Galileai, na wana mani deunau inontarai na rahida Sabati na munu agama foi.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Epapuhung we ne aunaufo weo kaiwo medura fo mani kaiwo wemambiriu fine.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Na munu agama Yahudi foi mani inontarai manei inggira etohoni, ampafe sahu dohonai, tutu inggirafosa emadu eteyo,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Ee! Yesuse, inontarai Nazareti wa waune, bo nari fiani we amea ne? Ro ma weo bohong amea ameworua ne? Amewaitawanai we mandoni di wau, wau mani Mano Murarebanai, na Seng Allai ma fi di wau.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Manamo Yesusi somara inggirafosa deyo, “Menemboru, mera to woriai weru inontarai nini.” Ainanaya inggirafosa etotapa inontaraifoi aweu, wiatai nano kaiwasa bitoya foi euremireafo, mae era weruia, wape enari kanggani kaha.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Kaiwasa na nana foi kiai epapuhung paria we fi ewatioai nanai, tutu emadu wawerasa eteyo, “Kaiwone siai paria! Na ne mambiriufo tuti na tapapa demi nuaninu karira fosa era to boriei tuti nuaninu karira fosa etohong kaririai.”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Ainanaya Yesusi wonongfoi defai wari kataifoi sentenang.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Mayeaia Yesusi da na munu agama Yahudi foi to Simon Petrusi ne munufoi. Simoni niongno wiwini meninang rirora, ampafe ne terafosa eteikaririai we Yesusi.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Yesusi da wa doa rurang wiwingfoi, mayeaia data fimaninangfoi weruia dentengna. Ainanaya doa meai wesarawiri ne terafosa tutu Yesusi.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Wofoi sawaia de weayewia nanai, kaiwasafoi eha ene inontarai emaninang fimaninang bodoni konta foi, ehasa erao Yesusi ma. Dohong warangfo waratawansa ampafe ebengna.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Tutu mano emaninang fo manea inggira dohonsa, ampafe inggirafo era to boriai kontai, tutu esahu eteyo, “Seng Allai ne Kaisung di wau!” Manamo Yesusi datasa tutu dei weduasa, deyo, “Menemboru!” Weo ewaitawanai we i mani Mananu Mampariri dine.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ahafo buara mani, Yesusi da weru munuefo to katai minano bei. Manamo kaiwasafosa esera awao esobuia. Ainanaya etei weduari eteyo, “Wiro ro weru amea fanai!”
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Manamo dei wesa deyo, “Bereri. Yau ye ira to munue siai fo kontaio weo yeiriri kariri Seng Allai ne Kaiwo Mahikai ne, weo aiwedaya mani Seng Allai demi yau ma nina.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Tutu deiriri kariri Kaiwo Mahikai nano munu agama Yahudi fo na nu Yudea foi.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.