Lucas 19
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs ARC
1 Yesusi da wafui bendari Yeriho foi, de da pari ria bendarifoi pari to Yerusalemi.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Na bendari nani mani, inontaraio wenungkamiei we mano efanduhi pajaki we Mananu Kaisari foi fosa, wonong fino Zakeusi. I mani, inontarai ne ra bitoya dine.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 I dohong we deti inontaraio esahu we Yesusi foi, manamo kaiwasa bitoya etoa weduari, kontai i inontarai tewawa dine.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Ampafe mito foni kaiwasa bitoya foi, awa dautai na ai rowei na rang dereung fo we deti Yesusi, we katu mani da na nanaifa ma.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Mayeai Yesusi da wa sobu katai nani, deti ayaioi tuti medu wei deyo, “Zakeuse, bia kahairai! Weo rahida nini kontaio ye ira to nemu munuwaini mau.”
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Zakeusi tarao kaiwo fenana fo, toyario turu pari wei na ai raingfo meu fe, tutu piraise paria we sobu Yesusi.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Inontarai fuba ewatioai we Yesusi minohi ria Zakeusi na ne munufo, ampafe euremitaterai paria, emadu wawerasa, eteyo, “Is! I da wa minohi ria inontarai kerira.”
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Mayeai Zakeusi, na ne munufoi, doaria medu we Yesusi deyo, “Sengne waune, nehu ra iminohi tuturaifa ne, ambori yohong dowei we mano ene pari fi fosa, tutu inontarai itofasa ika ene doifeai kawurua mani, ambori ibai webea wesa aha.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Ainanaya Yesusi deyo, “Abrahami ne riria di wau. Weo fi anta moduraia nana mani, na rahida bonini kontaio wau tutu nemu munu rorong ne, mesobu ne maifo ria Allai.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Weo Kaisung Inontarai nei da ma weo sera we inontarai eraiworuai na sasari rorong fosa tutu feririsa.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Kaiwasafoi etoa etaramididau Yesusi we medufo, mayeai deiriri fiyiwansoai bei. Weo rabuang bonani mani da kefang we Yerusalemi, ampafe kaiwasafoi ewaitaraihio katu wo Allai da ma we wemananu we ea na nunei.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Ampafe Yesusi deyo, “Inontaraio wewafonia manei, deyo dong to nu waroi we eruaisi we mananu, ambori daraberahi aha ma weo wemananu na katai nanai ki.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Donta kaharai mae, sahu ruhi ne mangfata ewesura fosa ma, mayeai dohonai wesa doi minasi boantenang. Medu tua fi dohonai nanai deyo, ‘Metawayang na doi yetorai we meara ninai, we mesera we ne faufo aha, paria sobu yarabera yau aha ma.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Wape kaiwasa na katai nanai enemirireu inontaraifoi, ampafe dontai fafongna mae, etemi manea etong tuari aha emadu we ene mano fuba pari foi eteyo, ‘Amemaya we inontarai nini wemananu we amea kaha.’
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Manamo ene mano fuba pari foi kiobu tarang, mae yuasi we mananua, mayeai daraberahi to ne kataifoi aha ma. Ainanaya sahu ne mangfatafosa ma, weo etei kaririai wei doi beiru aino esobuai ahang fo.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Mangfata mano reantenang foi da wa medu wei deyo, ‘Daie, doi minasi boyari bohoni we yau nani, irurai tuturi tutu isobu sura aha.’
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Mananufoi medu wei deyo, ‘Mahikai paria! Wau mani mangfata mosi di wau. Weo na fi katui iroaso wau, ampafe iruai wau we wenungkamiei we bendari sura.’
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Mangfata mano sua foi da ma medu wei aha deyo, ‘Daie, doi boyari bohoni wai, irurai tuturia mani isobu ring.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Mananufoi medu we ne mangfatafoi deyo, ‘Wau ambori wenungkamiei we bendari ring.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Mangfata mano fui foi da aha ma medu deyo, ‘Daie, nemu doifi dinini, ikafa tawania mitu na ireu bei yediwari na nehu munufoi.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Weo imatai wau. Weo wau mani, inontaraio nemu kaiwo tapapa di wau. Wau mani nemu te fiea kahai mae ka finanai, tutu wau mani tanang te fiea kahai mae roa beting finanai.’
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Mananufoi medu wei deyo, ‘Wau mani mangfata korira di wau! Kariri nemu kaiwoariri modura wa, yohong aiboi we wau. Wau boitawanai we inontarai nehu kaiwo tapapa di yau, ika fi wiro nehu tera kahai, tutu yeting fi itanang tera kahai.
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 Boitawanai tonana mani, ka doiwaia bohoni wia na bangki ambori dawing nayai. Ambori yarabera yau tonina mani ika tamu ne antungfo kontai. Wape wau nari tonana kaha.’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Mayeai mananufoi medu we inontarai etoari na nana nesa deyo, ‘Meha doifoi werui tutu metohoni we mangfata mano ne doi minasi sura foi.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Manamo inontaraifosa eteyo, ‘Daie, i ne sura ampa mae?’
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Mananufoi yoa wesa deyo, ‘Yeisaharai we mea mau yeyo, weo mano sobuai kawurua foi ambori sobuai fuba aha ki, ampafe nengfo fuba aha, wape mano sobu kuteai manamo niari kaririai kaha foi ne kutu nayai nai fo kontai ambori tafating werui ki.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Tutu na ninaifa kontaio meha nehu aitetao emaya we iwemananu wesa kaha wasa ma. Memung kahai sa na urehureane!’ ”
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Yesusi medu kaiwofoa kai fo, i da foni sa to Yerusalemi.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Era wa kefang munue Betfage tutu Betania na wiwoio Saituni, demi ne inontarai erariati fosa uwemandu, ura fafong.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Medu we suru deyo, “Mura to munue watai na taaromife wanai, mura waroi afui kahai mae muwati manei tebuhi ne keledai antung manei doari na nanai. Keledai nani manei wiro dau nai kaharai. Murehuwi mukari ma.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Masino manei dutang bera muru deyo, ‘Murehu keledaiwai we fiani?’ muroa wei mureyo, ‘Sengnei andi demi auru aukari ne.’ ”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Inontarai mandu fo suru ura wa, fi usobua fo kariri fifianai aino Yesusi medurai we suru fo.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Ainanaya uroa urehu keledai antungfoi, mayeai mano neng foi dutang bera suru deyo, “Murehu keledaiwai we fiani?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Uroa we mano neng foi ureyo, “Sengnei dino demi auru aurehui aukari wei ne.”
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ainanaya uka keledai antungfoi we Yesusia. Mayeai etohongno ene ansung boriai feai awiai ebuaisai na keledai kuruinafoi, tutu efata Yesusi dautai ayai minohi sauwi.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Ainanaya Yesusi dautai na keledaifoi to Yerusalemia. Na rang rorong da naia fo, kaiwasa era riati fosa eha ene ansungfeai ehafarai na rangfoi, emaranding rangfoi ambori Yesusi da nai.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Yesusi rerai we suai Yerusalemifo, na rang bia na wiwoi Saituni aweu fo, kaiwasa fuba era riati fosa esahu na eraomifui fiabai, esahu efiai Seng Allai tutu etohong mahikai wei, weo fitantuma fuba ewatioai na euremireafoa fo.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Ea esahu eteyo,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Inontarai eweFarisi maneiru teaio era ria kaiwasafoi, ehasou etarami kaiwasafo esahu Yesusi we Mananu dine, ampafe emadu we Yesusi eteyo, “Dai Mantaunaune waune, bemi nemu inontarai era ria wau wasa enemboru.”
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yesusi yoa deyo, “Meroasoaifa! Inontarai ninisa enemboru mani, kamamiei nini ambori sahu tutu kaiwone ki.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Yesusi da wao arong wao Yerusalemi tutu deti bendarifoi fo, sai we bendarifoi.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Medu kariri kaiwasa Yerusalemi fo deyo, “Aroo! Tofino rahida bonini ewaitawang fifanai aino kia ne maifo ma ne mani, mahikai paria. Manamo ninaifa mani wiro ewatio ne maifo kahai.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Ea ambori esodai rabuang bo ene aitetafosa enari fi kahobu bendarifo, esorui, etata wahisa.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Ea ambori emei bendarifo we dorang kuru watai, tutu emung kaiwasafosa ki, tutu kamiei boyari kontaio wiro etuati wia sau ne katai wia nai foi kaha. Weo Seng Allai da kawuru ma weo feriri kaiwasa Yerusalemi fosa ampa, manamo emaya we etoaroansoi kaha.”
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yesusi suai to Sempaisi ne Munufoi rofongfo, mayeai data mano etawayangfi na nana fosa.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Mae medu wesa deyo, “Na Allai ne Kaiwofo medu fieai, amani dotu tonina:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Rahida neungne Yesusi deunau na Sempaisi ne Munufoi. Imami baba fosa, mantaunau Kaiwo Musai soi fosa, tutu mano ewenungkamiei we inontarai Yahudi fosa, etohong we emuni weruai.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Manamo esobu rangfeai we etohong kariri fi enemitituaitai nana kaha. Weo kaiwasa bitoya etaramioi pampang, tutu enemirorongfoi sau we ne kaiwoaririfo.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.