Atos 13
Sempaisi Ne Kaiwo Mirarebanai (AMK) vs ACF
1 Na inontarai eroasoai na Antiokia fosa, na wanai nabifea tuti mantaunaufea, toyari Barnabasi, Simeoni mano wonong tatawa fino Kumetani, Lukiusi na Kirene, Menahemi (i mani Herodes Antipasi tamangno yuti kontai), tuti Saulusi.
1 E na igreja que estava em Antioquia havia alguns profetas e doutores, a saber: Barnabé e Simeão chamado Níger, e Lúcio, cireneu, e Manaém, que fora criado com Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Na rabuang bo ewenadi we Sempaisi tuti ewepuasa fo, Nuaninu Mirarebana foi medu wesa deyo, “Metiri Barnabasi tuti Saulusi metohong suru terai we yau, ambori unari fi yohonai kawuru we surua fo.”
2 E, servindo eles ao Senhor, e jejuando, disse o Espírito Santo: Apartai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Ewepuasa tuti ewenadia kai fo, eruai ewaramia wasau suru, ewenadi we suru tuti etemi suru ura wa.
3 Então, jejuando e orando, e pondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Allai Nuaninu Mirarebana foi demi Barnabasi tuti Saulusi ampafe urong to bendari Seleukia arau. Na nanai urafai to nu Siprusi.
4 E assim estes, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Na rabuang bo usobu bendari Salamisi fo, urairiri Allai ne Kaiwofo na Yahudifosa ene munu agama fo. Yohanesi mano ahui we Markusi dontai kontai ria suru we fiata suru.Paulusi dontai reantenang fo|src="ambai_acts13.ai" size="span" ref="Rasuli 13:1-14:28"
5 E, chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus; e tinham também a João como cooperador.
6 Itora wari nufoi sentenang paria sobu bendari Pafosi. Na wanai itosobu inontarai Yahudi manei, wonong fino BarYesusi, ete na kaiwo Yunani esahui kontai we Elimasi. I inontaraio wesulapi dine tuti nabi wetarai kaha,
6 E, havendo atravessado a ilha até Pafos, acharam um certo judeu mágico, falso profeta, chamado Barjesus,
7 i kontai mangfata we gubernorifoi. Gubernuri yu na nufoi nani wonong fino Sergius Paulusi, i inontarai sewai dine. Sahu Barnabasi tuti Saulusi urua, weo enerorongfoi dohong we tarao Allai ne Kaiwofo.
7 O qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem prudente. Este, chamando a si Barnabé e Saulo, procurava muito ouvir a palavra de Deus.
8 Wape Elimasi, mano wesulapi nani, yurai paria we pempamu gubernurifoi ambori wiro yoaso Yesusi fanai.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador (porque assim se interpreta o seu nome), procurando apartar da fé o procônsul.
9 Ainanaya Saulusi mano esahui kontai we Paulusi foi, Nuaninu Mirarebana foi sensoni, ampafe seite Elimasi tuti medu wei deyo,
9 Todavia Saulo, que também se chama Paulo, cheio do Espírito Santo, e fixando os olhos nele,
10 “Ne, Saminseni ne arikang di wau! Wau weaiteta we ne bengne, tuti purarasa webeyari. Todoni fino wiro fotou nari kanggani fibeng Allai niari we feriri inontaraifesa ninai?
10 Disse: Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perturbar os retos caminhos do Senhor?
11 Ninaifa mani boti, Sengnei ambori bioi wau! Ambori uremuwa fafa tourai, paria wiro boti wofaisi ahang kaha.”
11 Eis aí, pois, agora contra ti a mão do Senhor, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. E no mesmo instante a escuridão e as trevas caíram sobre ele e, andando à roda, buscava a quem o guiasse pela mão.
12 Gubernurifoi deti teraifa na urengreafo weo fianai aino Elimasi sodairai nana fo, yoaso Yesusi, weo Sempaisi ne Kaiwofo dohoni pepuhung paria.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado da doutrina do Senhor.
13 Paulusi tuti ne maniwowirifosa itorafai na bendari Pafosi to bendari Perga na nu Pamfilia. Na nanai Yohanes Markusi dontai weru sitoru, daraberahi to Yerusalemi aha.
13 E, partindo de Pafos, Paulo e os que estavam com ele chegaram a Perge, da Panfília. Mas João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Na Perga itora paria aha to Antiokia na nu Pisidia. Mayeai na rahida Sabati foi itora wa itominohi na munu agama Yahudi foi.
14 E eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia, da Pisídia, e, entrando na sinagoga, num dia de sábado, assentaram-se;
15 Na rabuang bo etato Kaiwo Musai soi fo tuti nabifosa esoi foa kai fo, mano ewenunggamiei we munu agama foi etemi inontarai na nana fosa etutang Paulusi tuti ne maniwowirifosa eteyo, “Amene doroi bohine muntorune, masino muntone kaiwo aunau feai we muntofata inontarai ninisa mani muntomadurai.”
15 E, depois da lição da lei e dos profetas, lhes mandaram dizer os principais da sinagoga: Homens irmãos, se tendes alguma palavra de consolação para o povo, falai.
16 Ainanaya Paulusifo doari ayai, yuai warang wesa mayeai medu deyo, “Nehu doroi inontarai Israeli tuti mano Yahudi kahai na nu siaio mesomi we Allai ne meaine. Metarami nehu kaiwone wo.
16 E, levantando-se Paulo, e pedindo silêncio com a mão, disse: Homens israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Allaio Israelifosa ene Sengfoi, diri tane werengfosa kawuru ampa tuti niarisa etawing separai fuba paria na rabuang bo enayai we inontarai aisei na nu Mesiri fo. Mayeai na ne mambiriufo kiasa to boriei weru Mesiri.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito; e com braço poderoso os tirou dela;
18 We defuina piarua fo, na katai wekamamiei wowong fo, enari fimai kahai pampang wape sawani wesa.
18 E suportou os seus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos.
19 Kaiwasa siao ewerabuang itu ene katai na Kanani fosa, Allai minsa tuti deto ene kataifoi we kaiwasa Israeli fosa, ambori esahu katai nanai we enefi terai.
19 E, destruindo a sete nações na terra de Canaã, deu-lhes por sorte a terra deles.
20 Ne nanai kiai dao defuina piaura weru awa piarua sura (450).
20 E, depois disto, por quase quatrocentos e cinqüenta anos, lhes deu juízes, até ao profeta Samuel.
21 Mayeai etutang we esobu mananu manei, ampafe Allai dohong Kisi antungno Sauli na Benyamini ne ririafoi, we wemananu wesa. I yu mananufo defuina piaru.
21 E depois pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos, a Saul filho de Cis, homem da tribo de Benjamim.
22 Sauli yu mananufo defuina piaru foa, mayeai Allai wara sayari weru ne mananufo. Ainanaya yuai nari Dauti, yiwani we mananu wesa aha. Tuti Dauti nini Allai medu kariri kawuru deyo, ‘Isobu Isai antungno Dauti kawuru we inontarai enehuoi dine kawuru ampa. Andino ambori niari kariri fi yawi wea fo na mai.’
22 E, quando este foi retirado, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também deu testemunho, e disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem conforme o meu coração, que executará toda a minha vontade.
23 Na Dauti nani ne ririafoi, Allai yuai Mananu Mampariri manei we inontarai Israeli nesa kariri ne kaiwo dereraia fo, amani Yesusi andino weMananu Mampariri ne.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, levantou Deus a Jesus para Salvador de Israel;
24 Wiro Yesusi niari fi na nunei kaharai mae, Yohanesi sahu kawuru we inontarai Israeli nesa we etaraberasa weru ene sasarifoi tuti webaptisisa.
24 Tendo primeiramente João, antes da vinda dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Tuti Yohanesi rerai we yufia kai nana fo, medu we kaiwasafosa deyo, ‘Menemitituaitai we mandoni di yau e? Yau mani wiro mano metamang wei fi di yau kaha. Bireri! Wape i ambori da tua yau aha ma ki, tuti we irehu ne wai sapatu fo terai ki, wiro imai we inari finana kaha.’
25 Mas João, quando completava a carreira, disse: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo; mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 Doroi bohi meweriria na Abrahami ma ne mea, tuti mano Yahudi kahaio mematai Allai ne meaine, we tataino kaiwo kariri Allai feriri tata fo dohonai kawuru meu ne.
26 Homens irmãos, filhos da geração de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a vós vos é enviada a palavra desta salvação.
27 Weo kaiwasa enayai na Yerusalemi fosa tuti ene mano ewenunggamiei fosa, ewaitawana kahai we Yesusi mani Mananu Mampariri dine, ampafe eteiayari tuti emuni. Ampafe kaiwo nabifosa emadurai na fafongfa nanai, amani kaiwo na Sabati neungfo etaramioaifa fo, wetarai kaririaia, na rahida bo emuni foi.
27 Por não terem conhecido a este, os que habitavam em Jerusalém, e os seus príncipes, condenaram-no, cumprindo assim as vozes dos profetas que se lêem todos os sábados.
28 Wiro esobu fi sarawa feai riati we sodai aiboi marareha fo kaha, tonanai ki wape etanggewa Pilatusi we dohong aiboi marareha fo wei.
28 E, embora não achassem alguma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Tuti enari kariri fianai aino na kaiwo mararebana fo esoi kariria kai fo, etu ne taraifoi weru aitabafoi tuti eharia wiatai na fafo rorong fo.
29 E, havendo eles cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Wape Allai duwiria suwi na marareha rorong foi aha,
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 tuti rahida beirua fo deinawi ne taraifoi we ne inontarai mano erariati kawuru na Galilea to Yerusalemi ma fo. Inontarai nani saino ninaifa mani etairiri kaririai we kaiwasa Israeli fine.
31 E ele por muitos dias foi visto pelos que subiram com ele da Galiléia a Jerusalém, e são suas testemunhas para com o povo.
32 Ampafe na ninaifa ametairiri Kaiwo Mahikai nanai kontai we mea, amani fianai aino Seng Allai dererai kawuru we tane werengfia fo,
32 E nós vos anunciamos que a promessa que foi feita aos pais, Deus a cumpriu a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus;
33 finanai niari kawuru we tane werengfosa ene ririane tata, amani na duwi Yesusi na marareha rorong foi aha ne. Kariri kaiwo dotu na Masmuri bo boru foi deyo,
33 Como também está escrito no salmo segundo: Meu filho és tu, hoje te gerei.
34 Allai duwiri kawuru na marareha rorong fi ampa, tuti ne taraifoi wiro wioru kaha. Ne tonanane Allai medu kaririai kawuru deyo,
34 E que o ressuscitaria dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, disse-o assim: As santas e fiéis bênçãos de Davi vos darei.
35 Na kaiwo siaio Dauti medurai kontai toninai,
35 Por isso também em outro salmo diz: Não permitirás que o teu santo veja corrupção.
36 Dauti niari kariri fianai aino Allai demi niari fo na mai ampa, paria i mireha kontai ria ne werengfoi tuti esarai. Tuti ne taraifoi wioru ampa.
36 Porque, na verdade, tendo Davi no seu tempo servido conforme a vontade de Deus, dormiu, foi posto junto de seus pais e viu a corrupção.
37 Wape Yesusi mano Allai duwiri na marareha rorong foi, ne taraifoi wioru kaha.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção viu.
38 Ampafe doroi bohine mea, todoni kontaio mewaitawanaifa weo tane sasarinei Yesusi nini dino feriri ne. Nanai aino yeisaharai we meane.
38 Seja-vos, pois, notório, homens irmàos, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Weo Hukumi Musai soi fo wiro demoyara kaha we feriri sasarinei. Wape mandoni dino yoaso Yesusi mani, wenani beng ria Allai aha finanaia.
39 E de tudo o que, pela lei de Moisés, não pudestes ser justificados, por ele é justificado todo aquele que crê.
40 Ampafe meuremi nai nayai na mai, weo dohonao mesodai kaiwo nabifesa emadurai eteyo,
40 Vede, pois, que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 ‘Inontarai menemikadatai biriu ne meaine,
41 Vede, ó desprezadores, e espantai-vos e desaparecei;porque opero uma obra em vossos dias,ora tal que não crereis, se alguém vo-la contar.
42 Rabuang bo Paulusi tuti Barnabasi ura to boriei weru munu agama foi fo, inontarai efanduhisa na munu agama fi nanisa etare suru aha weo rahida Sabati bo da aha ma foi mani urarabera suru aha ma, we urairiri Allai ne Kaiwofo wesa nari aha.
42 E, saídos os judeus da sinagoga, os gentios rogaram que no sábado seguinte lhes fossem ditas as mesmas coisas.
43 Era to boriei, inontarai Yahudi tuti mano Yahudi kaha fosa mae eweagama Yahudi, bitoya paria era ria suru, ampafe uraunausa ambori eru tawang Seng Allai ne bengnea mutu.
43 E, despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos religiosos seguiram Paulo e Barnabé; os quais, falando-lhes, os exortavam a que permanecessem na graça de Deus.
44 Na rahida Sabati da aha ma foi, adareti kaiwasa na bendarifoi kiai da ma weo etarami Sengnei ne Kaiwone.
44 E no sábado seguinte ajuntou-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Na kutuo mano ewenunggamiei we Yahudi na nana fosa ewati kaiwasa bitoya foi nana fo, enemirorong pirahai paria. Eteibera Paulusi tuti etapa kaiwoariri fuba umadura fo.
45 Então os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Wape Paulusi tuti Barnabasi urufo, umadu kaiwofo na umatai kaha, mae umadu parai we ea, ureyo, “Allai demi auru auka ne Kaiwoaririne we Yahudi mea akawuru wo. Wape memaya we meroasoa kaha, ampafe mantaung meaino meteiayarai, weo wiro memai we mesobu maring Waidani kaha. Ampafe na ninai kontaio aura weru mea to kaiwasa siai, amani inontarai Yahudi kaha fosa.
46 Mas Paulo e Barnabé, usando de ousadia, disseram: Era mister que a vós se vos pregasse primeiro a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios;
47 Weo Sengnei dohong kaiwo pondoai we tata, amani medu toninai,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou:eu te pus para luz dos gentios,a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Na kutuo inontarai Yahudi kaha fosa etaramioai nanai efaraise karira, tuti eteyo Sempaisi ne Kaiwo kariri Yesusi fo mahikai paria. Tuti inontarai Allai na fafongfa dirisa we esobu ne maifo tuti Waidanifo, inontarai nanisa eroasoai.
48 E os gentios, ouvindo isto, alegraram-se, e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos estavam ordenados para a vida eterna.
49 Sempaisi ne Kaiwofo dafai wariai na katai nani sentenang.
49 E a palavra do Senhor se divulgava por toda aquela província.
50 Wape inontarai Yahudi fosa eweanggari inontarai baba na bendarifoi tuti wiwingfosa, mano na inontarai dedai na bendarifoi ambori eweaiteta we Paulusi tuti Barnabasi, tuti etata suru weru ene kataifoi.
50 Mas os judeus incitaram algumas mulheres religiosas e honestas, e os principais da cidade, e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Ampafe rasulifo suru ukafasefa kangganang niai na uawemifo we urainawi kariri esobu ne karirafo ki. Ainanaya ura to bendari Ikoniumia.
51 Sacudindo, porém, contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Mano eraria Yesusi na Antiokia fosa efaraise paria tuti Nuaninu Mirarebana foi sensonisa.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.