Atos 22
Banna NT (AMF_SIM) vs NTLH
1 “Imbanaanato, ta inin yena palimada marimenam qansee” kena ki hamade.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ibra aponka kinin giyenam kenin qansenka, ini hamora kattsi lay ke hamade. Kidiar kena yin ki giyade:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Inta Kilqia gidir dohon Therses katamante adhadhaa Ayiwd eedine; inin gebhoono ogo Yerusaalem katamantene. Wosa eykenasa yigginkaar payya hayayse ina dhettsaa Gamalialne; yedi wul ta yenin hayendettsi Barjo goynka woogintan ea i dahade.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Eena annginabee maanabeam yedate dhaxin ooninte dhaxada Barjodar woylamin qajayna eenaam kenin diyenka yekka keam i oytade.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ogoam gudullasa gebhaabee peensa donzana wulbe tarja ke tarje. Pir Demasqor dahaana imbaanaanana kenin thaapon warqatin kekalanka tiyayse Demasqo katamante dahaana Barjodar woylamin qajayna eenaam dhaxayse kenin dhabshadhoadettsi Yerusaalem keam bavana kedar i yivade.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Inin yivenkaar rooron cakkonka Demasqo yeskana inin hayenka, i qaabima cecira kattsi shaaka isa gasante ko shaakade.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ogo wodanka intaar peendar i dhambade. ‘Sawl, Sawl! Harrnaa iam oytaye?’ ina hamea upsi i qansade.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Intaar maasayse ‘Imbo, ya hayne?’ i hamade. Kidiar ‘Inta hanin oytayea Naazret ea Yesusne’ ina ki hamade.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 “Imbesana kinka dahaana eenaar shaakanam ke haapade; ina giyeasa upsinam qansadehe.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Intaar ‘Imbo, hariy hayo?’ i hamade. Imba Yesusaar ‘Dhaabhayse Demasqodar yivaa; hanin waadadhoadettsi zasken yerin wul ogote hana giidhasane’ ina ki hamade.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 “Shaakara dhaabhonka isa aapinin haapimonna, imbesana kinka dahaana eena isa aaninam yedayse iam entsate Demasqo ke yeskisade.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Demasqo gidir dahaana Ayiwd eena wul kina kenin tarjea, Musesa yiggindettsi Barjoam miskintaka wocchimbhaa Hanania hambhea eedi kalaa ki dahade.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Kidi ikal nivayse isa gasante woyayse, ‘Imbanaasa Sawl, aapino hanno pir ko shede’ ina ki hamade; saanawa aapin isa shedaysaka kiam i haapade.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Kidiar ina yin ki giyade: ‘Wosa eykena Barjo kinin qaabonam hanin dhesoadettsibee, tipaa ea Yesusam hanin shedoadettsibee, kidi yinti hana kinin giyen upsinam hanin qansoadettsibe haam ki kamade.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Harrna hambhidianna, hanin haaponbee hanin qansonbe goynka een wulsa birante kisa tarja ha maatene.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ta harrnaa kappe? Dhaabhayse shiidhimbhe shiidhimbhaa; Yesussa naabenam eelayse hasa seesoraar shiidhaa’ ina ki hamade.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Yerusaalem inin maatonsa budonte, Barjosa gazan oonin mayante inin miskenka Barjoyn ina dhohon shedintonam i haapade.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Imba Yesusaar ina haapadhayse, ‘Goyn innonsa hanin tarjenam eeno qansehe. Ogona dhaabhaa, saana Yerusaalemra utaa’ ina ki hamade.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Intaar ‘Imbo, ena inta Ayiwd eensa bukin raqin wulir yaayada hadar woylamin qajaana wulam inin dhaxenbee inin qanenbeam kedi yinti dhesa ke dhese.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Hasa tarja maataa Isthipaanoosin deesadhon wodanka, inta deesaynasa gasante woyayse kembesana kinka agayse kesa apalanam i toolade’ i hamade.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Imba Yesusaar ‘Ayiwdtay hamma eenakal pege inin haam yittsenna, dhaabhayse yivaa!’ ina ki hamade” Bhawloos ki hamade.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ogoam kinin giyenka yekka eena Bhawloossa dhalqinam ke qansade. Ogora upsi gebhika “Ogodettsin waadiman hayea eam peera ko kaysadhe! Sadaka daa kiam zaskehe!” hamayse giyan ke yedade.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Kedi ilataate apalanam yisa bulayse dhabada, pee dumate cecindar ke laalaka,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 shii alaqa Bhawloosam poolisanayn dohon gurdante kiam kenin arsoadettsi ki giyade. “Yin eena harrna kidar kenin ilatenam dhesana qanada kiam marmaree” ki hamade.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Masaka kiam dhaxadhaysaka Bhawloos theedi kalan woyaa mato alaqaana “Roome eedi maataam pirdadhima kinin qandhoadettsi yigginka giidhidu?” kina ki hamade.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Mato alaqa ogoam yinin qansenka, shii alaqakal yivayse, “Ya har hayoa daa? Ea kaa Roome eedine” kina ki hamade.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Shii alaqaar Bhawlooskal nivayse, “Ya Roome eediw? Ina giyaa” kina ki hamade. Kidiar “Ee” kina ki hamade.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Kidiar “Inta thoothi birre kashayse Roome eedi i maatade” kina ki hamade. Bhawloosaar “Inta inin adhadhorra yedayse Roome eedine” kina ki hamade.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ogonante kiam qanada marmarana qaabaana eena saanawa kiam ke garade. Shii alaqaar Roome eedi kinin dohonam yinin dhesenka, sansalanka kiam kinin dhaskonna ki kurtumbhade.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Kina hamon shii alaqa Ayiwd eena harrna Bhawloosam kenin bersonam kosa goninam dhesana zagayse kiam bulayse gudullasa hayonabee Yiwda peensa donzana wulbe kenin bukoadettsi ki giyade; Bhawloosam kesa birante bavayse ki woysade.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.