Tiago 3
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ
1 Masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ t̃eʼpaʼ oʼch notas poʼpoñ. Ama pocteyaye oʼch sechen shonteʼ ñeñt̃ muenets oʼch cot̃apeʼchaten ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop. T̃arroʼmar señoteñ ñeñt̃ey cot̃apeʼchatets cohuen Yomporecoppaʼ ello nanacchaʼ yoroc̈henoʼtseney ñerraʼm esempo yepena ñeñt̃ ama cohuenayaye t̃arroʼmar Yomporpaʼ amach pocteyeʼ entenye amaʼt eʼñe mamesha.
1 Meus irmãos, muitos não sejam mestres, sabendo que receberemos maior condenação.
2 T̃arroʼmar allohueneypaʼ c̈hocma es yepanten. Ñerraʼm eseshaʼña ama es panteno pueñosatseʼteñot̃paʼ ñeñt̃ña poʼñoc̈hpaʼ eʼñech cohuen cot̃apeʼchen, ñam̃a ñeñt̃ atet̃ acheñpaʼ eʼñech eñoteñ att̃och huenatan ora ñeñt̃ atet̃ muenatseʼtyen yechets.
2 Porque todos tropeçamos muitas vezes. Se algum homem não tropeça em palavra, este é um homem perfeito, e capaz também de refrear todo o corpo.
3 Atet̃ pena ñam̃a cahuall. Ñerraʼm echenan att̃och yameʼñacha, Eʼñe puenamot̃paʼ eshecchaʼ yanem̃ all yesechateñ. Eʼñe puenamot̃paʼ oʼch yameʼñacha ora pueʼmocrohuen.
3 Ora, nós colocamos freio nas bocas dos cavalos, para que possam nos obedecer; e dirigimos todo o seu corpo.
4 Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha ñam̃a ñeñt̃ atet̃ pena bote ñeñt̃ chopeʼchets oño. Ñehua, botepaʼ amaʼtchaʼ nanac añecmuen noñt̃paʼ eʼñe puepopap̃ot̃paʼ oʼch aneñet all sechateñ pamoʼmteʼ. Ñam̃a amaʼtchaʼ puepopap̃paʼ añet̃ollp̃ach, ñam̃a amaʼt m̃orrpaʼ mueneñeñchaʼ oʼch anem̃ aʼyenet̃ allenet̃ ama yesechateñe, eʼñe puepopap̃ot̃paʼ oʼch eʼñe cohuen aneñet allenet̃ sechateñ pamoʼmteʼ.
4 Vede também os navios que, embora sendo tão grandes, e levados por impetuosos ventos, são dirigidos com um leme bem pequeno por aquele que os governa.
5 — ausente —
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia!
6 — ausente —
6 E a língua é um fogo; um mundo de iniquidade, assim a língua está entre os nossos membros, que contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo fogo do inferno.
7 Ñehua, allohueney acheñeypaʼ eʼñe pomnaren yep̃ohueñ allohuen berroc̈hno, ñam̃a ot̃ec̈hno, ñam̃a allohuen shechpec̈hno, ñam̃a amaʼt ñeñt̃ yec̈haʼyetsa oñoʼmar. Ora añec̈hnopaʼ eʼñe pomnaren yep̃ohueñ.
7 Porque todos os tipos de animais, e de aves, e de serpentes, e de coisas do mar, é domado e domado pela humanidade;
8 T̃arraña att̃o yeñosatseʼtyen yenamot̃paʼ ama eseshaʼ pomnaren penaye. T̃arroʼmar att̃o yeñosatseʼtenpaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ yeunache, ñeñt̃oʼmarña c̈hocmach yeñosatseʼtyen. Ñeñt̃oʼmarña yeñosatseʼteñapaʼ eʼñe atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ shechep̃ ñeñt̃ nanac amtsañ. Shechep̃ amtsañpaʼ ñerraʼm c̈ho ac̈hay mameshapaʼ oʼch muetsay.
8 mas a língua nenhum homem pode domar. É um mal indisciplinado, cheio de veneno mortal.
9 Ñam̃a añ ñeñt̃ara yenamot̃paʼ ñatoʼ errot̃enopaʼ oʼch yaʼyeʼchoc̈htatoñ Yompor ñeñt̃ Yepartseshar yepen. T̃arraña errot̃enopaʼ ñeñt̃ara añ yenamot̃paʼ ñatoʼ oʼch yesasareʼch yamoʼts ñeñt̃ara ñeñt̃ yec̈hcat Yompor ñeñt̃ puetmaʼntatara atet̃ ñerraʼm ña.
9 Com ela bendizemos a Deus, e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, que foram feitos à semelhança de Deus.
10 Ñeñt̃oʼmarña masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ sapaʼ amach atet̃ sep̃atsto t̃arroʼmar ama pocteyaye eʼñe yenamot̃paʼ allot̃ yenamateññañ yamoʼts Yompor paʼnateña, ñatoʼ elloñapaʼ oʼchc̈hoʼ alla yesasareʼter yamoʼts ñeñt̃ara añ yenamot̃. Sapaʼ amach atet̃ sep̃atsto t̃arroʼmar poʼpoñ Yompor pueyec̈hcatar, ñeñt̃paʼ ama att̃eyeʼ p̃anneneto.
10 De uma mesma boca procedem bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que estas coisas sejam assim.
11 Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha atet̃: Amaʼt sapaʼ señoteñ ñerraʼm errot̃ poten oñ eʼñe cohuenpaʼ amach errot̃eno poto ñam̃a all oñ ñeñt̃ c̈ha rrenoʼsen.
11 Porventura de alguma fonte, de um mesmo local, jorram água doce e água amarga?
12 Ñam̃a masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ amaʼt sapaʼ eʼñe señotueñ, ñerraʼm yenareʼt poporrpaʼ amach pueʼmer p̃anoña ñam̃a parte allempo meʼten, amapaʼ ñerraʼm yenareʼt ompaʼ amach pueʼmer p̃anoña ñam̃a poporr. Ñam̃a ellopaʼ eʼñe señotueñ, ñerraʼm errot̃ poten oñ eʼñe cohuenpaʼ amach errot̃enot̃ poto ñam̃a all oñ ñeñt̃ c̈ha poserrsastena. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ yocoppaʼ ama pocteyaye oʼch yorrtat ñeñt̃ epa ñeñt̃ara yenamot̃. Ñeñt̃ pat̃errpaʼ att̃o yaʼyeʼchoc̈htateññañ Yompor, poʼpoññapaʼ oʼchc̈hoʼ alla yeñosatseʼterr allohuen paʼnamen sosyaʼtsañ ñeñt̃ara yenamot̃.
12 Pode a figueira, meus irmãos, carregar bagas de azeitonas, ou uma videira figos? Assim como nenhuma fonte pode produzir água salgada e doce.
13 Ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch noterrserr poʼpoñ. Ñerraʼm eñall sesho ñeñt̃ otets ñapaʼ nanacoʼ eñotenan esocmañen, ñam̃a ñapaʼ eʼñoʼ es etsotuen, ñehua, orrtepaʼ atet̃ pena ñeñt̃ eʼñe cohuen acheñ att̃och acheñeneshaʼpaʼ eñochet poʼñoc̈hepaʼt eñotuenan ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop. T̃arraña ellopaʼ amachña c̈ha ommoʼchatsteto att̃o eʼñe cohuenareʼ es p̃aʼyenet. T̃arroʼmar ñerraʼm poʼñoc̈h es yeñotenpaʼ oʼch yeñoch ñam̃a ñeñt̃ att̃o es yep̃aʼyen eʼñe cohuenpaʼ ama ommoʼchpahuoyaye.
13 Quem é o homem sábio e dotado de conhecimento entre vós? Que mostre pelo seu bom comportamento as suas obras com a mansidão da sabedoria.
14 T̃arraña ñerraʼm sapaʼ att̃era nanac saʼtsrreʼmuena seyoc̈hro eʼñe sesopeʼchapreteñot̃ samoʼts ñam̃a ñerraʼm aña semaʼyoc̈hrena ñeñt̃ eʼñe socpa ñeñt̃epñapaʼ ama pocteyaye oʼch sommoʼchena att̃o es señotyeneñ mameshaʼtets. T̃arroʼmar ñerraʼm ñeñt̃a atarr yommoʼchateneʼpaʼ ñeñt̃paʼ att̃acaʼyeña yeshquën.
14 Mas, se tendes uma amarga inveja, e contenda em vossos corações, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 T̃arroʼmar ñeñt̃ atet̃ eñoteñetspaʼ ama arrot̃eyeʼ hueno Yomporeshot̃. Ñeñt̃paʼ arrot̃a huena eʼñe ya yoct̃ap̃ñot̃ ñeñt̃ patsoʼmarecpa. Ñam̃a ñeñt̃ atet̃ eñoteñetspaʼ arrot̃a huena eʼñe oneñet̃ poct̃ap̃ñot̃.
15 Esta sabedoria não desce do alto, mas é terrena, sensual e diabólica.
16 T̃arroʼmar ñerraʼm c̈hocma yaʼtsrreʼmuena yesopeʼchapreteñot̃ yamoʼts amapaʼ ñerraʼm aña yemaʼyoc̈hrena ñeñt̃ eʼñe yocpa, ñeñt̃paʼ allot̃ huenaña eʼmoñeʼtannaʼteñets, ñam̃a allohuen sosyaʼtsañec̈hno.
16 Porque onde há inveja e contenda, aí há confusão e toda a obra do mal.
17 T̃arraña ñerraʼm poʼñoc̈h Yompor eñotañ yepeneʼpaʼ ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ yepena: Ñanompaʼ oʼch yesuanom allohuen sosyaʼtsañec̈hno ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor, ñam̃a amach alloʼna atarr atsrreʼmoc̈hen yenteno, ñam̃a eʼñech cohuen yentueñ allohuen yamoʼtseshaʼ, amachña c̈ha poʼpoñ yentueno. Ñam̃a ñerraʼm poʼñoc̈h Yompor eñotañ yepeneʼpaʼ c̈hochña yaʼmuerañtena, ñam̃a eʼñech cohuenareʼ es yorrtatyen yamoʼtseshacop, ñam̃a ñerraʼm errot̃en yotenpaʼ eʼñech poʼñoc̈h atet̃ yepena, amachña c̈ha yeshcareʼtanneno.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente pura, depois pacífica, gentil, e fácil de ser invocada, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Ñeñt̃ña maʼyoc̈hrenaya att̃och eʼñe cohuen yentannenapaʼ ñeñt̃paʼ añ muenen oʼch etsotan att̃och allohueneypaʼ oʼch yep̃ohuerra ñeñt̃ atet̃ pocteʼ enten Yompor.
18 E o fruto da justiça é semeado na paz daqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.