Romanos 9

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ñam̃a ñeñt̃chaʼ notas t̃eʼpaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃, ama c̈hoyeʼ neshquënso, t̃arroʼmar napaʼ oʼ nameʼñera Cristo. Ñam̃a Parets Puecamquëñ ñeñt̃ yec̈hetsa neyoc̈hro, ñeñt̃ña eʼñe eñotenen ñeñt̃chaʼ atet̃ notas ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 — ausente —
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Ñam̃a namoʼtseshaʼ judioneshaʼ ñeñt̃ara israelenaʼtarneshaʼ ñeñt̃ acrañ Yompor ahuat̃ ñeñt̃chaʼ puechemereshaʼ p̃añ, ñam̃a ñetpaʼ c̈hocma entoñetañeʼt̃ Yompor poʼpartsoña ahuat̃. Ñam̃a ñet Yomporpaʼ c̈hocma aʼpoctatanetañeʼt̃ ahuat̃ att̃och c̈hocmach aʼnatenanet. Ñam̃a ñetpaʼ apanetañeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃, ñeñt̃ña eñotatahueteʼt̃ ñeñt̃ atet̃ pocteʼ enten Yompor. Ñam̃a ñeñt̃ara judioneshaʼ ñeñt̃ eñotayeʼt̃ att̃och nanac eʼñe coc̈hneshot̃ sherbeñetañ Yompor paʼpacllo. Ñam̃a ñeñt̃ara judioneshaʼ Yompor ahuat̃paʼ ahuoʼt otanetañ ñeñt̃chaʼ atet̃ apuerranet esempohuañen.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Ñam̃a ñeñt̃ ñanom yamoʼmtayñeneshañ yepeʼt̃ ñeñt̃ nanac sherb̃ayeʼt̃ Yompor ahuat̃paʼ ñetpaʼ ñeñt̃ara judioneshaʼ pamoʼtsnaʼtarneshañ. Ñam̃a amaʼt judionaʼtareshot̃paʼ ahuoʼt eñalletosa Cristo arr patsro ñeñt̃ara ñeñt̃ nanac Partsotets ñeñt̃ pomnaren peneʼ allohuen esocmañen. Yaʼyeʼchoc̈htatoñepaʼch t̃ayot̃eñ amaʼt errponohuañen. Ñeñt̃paʼ att̃etepaʼch Nompore.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 T̃arraña amaʼt allohuen judioneshaʼña amaʼtchaʼ ama ameʼñereto Cristopaʼ Yomporñapaʼ amach errot̃enot̃ huañerroña poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ otaneteʼt̃ ahuat̃; ñeñt̃paʼ c̈hocmach etsota ñeñt̃ atet̃ otanet, t̃arroʼmar ñapaʼ ama puenesho poʼñoñ. Ñam̃a allohuen ñeñt̃ israelenaʼtarpaʼ ama allohuenacmayeʼ Yomporenaʼtareyayeto.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Ñam̃a ora allpon poʼm̃renña Abrahampaʼ ama allohuenacmayeʼ poʼnoc̈h Abraham puechemer entapreteñe Yompor. “Aña eʼñe puechemer entapreteñ Yompor ñeñt̃ Isaac poʼm̃renña”, ñeñt̃ atet̃ otan Yompor Abraham ahuat̃.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ allohuen Abraham poʼm̃reneñpaʼ ama allohuenacmayeʼ poʼñoc̈h puechemer penaneto Yompor. Añachña puechemer pen ñeñt̃ yemtenaya Yompor ñeñt̃ atet̃ otenanet.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Ñehua, yapaʼ yeñoteñ atet̃ ahuat̃ Yomporpaʼ otan Abraham ñeñt̃chaʼ ap̃, ñeñt̃paʼ atet̃ ot: “Tsapat̃ charo atet̃ ñerraʼm t̃eʼ añempo, oʼch nohuerra allempoñapaʼ pet̃apor Sarapaʼ cheyoreʼtchaʼ ñeñt̃paʼ asheñorrchaʼ ñeñt̃chaʼ Isaacatats.” Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ Yomporpaʼ otan Abraham.
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 — ausente —
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 — ausente —
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 T̃eʼña ñatoʼ sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Yompor, ñeñt̃paʼ amat̃eʼ pocteyaye. T̃arraña oʼch notas ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor.
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 T̃arroʼmar yapaʼ yeñoteñ atet̃ Yomporpaʼ otan ahuat̃ Moisés, ñeñt̃paʼ atet̃ och: “Ñerraʼm eseshaʼ neyeʼcha na ñeñt̃chaʼña neyenpaʼ. Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ neyeʼcha na ñeñt̃chaʼña atarr nemorrentena.”
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ yeñoteñ ñerraʼm eseshaʼ muenen Yompor ñeñt̃chaʼña aʼnatena, ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ. Ñeñt̃paʼ ama añot̃eyaye ñeñt̃ atet̃ yemnen ya acheñey, ñam̃a ama yaʼmueroc̈htameʼteñot̃a yeʼchenyoña Yompor. Eʼñechña puemuereñot̃a yeʼchenana erraʼtsen muenen ña.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Ñam̃a yeñoteñ ñeñt̃ atet̃ Yomporpaʼ otan ahuat̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ Egipto. Ñeñt̃paʼ atet̃ otan am̃chaʼtaret̃ Faraón: “Na peneʼ, ñeñt̃ep̃ am̃chaʼtaret̃tetsa, att̃och peshoch norrtat nehuamenc acheñeneshesho. Att̃ochña ñetpaʼ oʼch serrpareʼtyesonet erracmañen att̃o na ñeñt̃en nanac ahuamencat̃tetsa.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ yeñoteñ ñerraʼm eseshaʼ muenen Yompor oʼch aʼnatanetpaʼ ñeñt̃chaʼña aʼnatena. Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ muenen Yompor oʼch echarrtenet pueyoc̈hreto, ñachña muenatenahuet.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 T̃eʼña ñatoʼ sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ: “Ñerraʼm Yompor ñach yemnateneʼ ñeñt̃ eʼñe atet̃ muenen ñapaʼ, yapaʼ amach errot̃ yepe, ñeñt̃oʼmarña amat̃eʼ pocteyaye oʼch enteney yapaʼ amoʼ cohuenayayye, ñerraʼm ña yemnatateneʼ oʼch es atet̃ yep̃a.” Ñatoʼ sapaʼ att̃at̃eʼ soct̃apeʼchatseʼtyen seyoc̈hro.
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 — ausente —
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 — ausente —
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Amaʼt att̃eñpaʼ elloña Yompor ahuat̃paʼ atarr ahuantaneʼt̃ att̃o nanac at̃pareʼcheʼt̃ ñeñt̃ oʼpateʼt̃ chenquëñets. Ñerraʼm ña muenatseñ eʼñe pocteñ att̃och tsaʼtaterranetañ eʼñe allempocma poʼyoroc̈henñot̃. Att̃ochña entatanetañ poʼhuamenc t̃arraña ama att̃eyeʼ p̃aneto, att̃aña ahuantaneteʼt̃ poʼchñaret.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Allochñapaʼ att̃och esempopaʼ c̈hap oʼch orrtaterrnay allohueney poʼcohuenña, ñeñt̃ey oʼ muererrya yam̃a, ñeñt̃ey ahuat̃ Yomporpaʼ cot̃apeʼchonayeʼt̃ yecohuentapreteroʼch esempohuañen.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Atet̃ ñerraʼm ya ñeñt̃ey judioneshay, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ama judioneshayaye, t̃arroʼmar ama judioneshayaya ñapuet̃ c̈horeʼtenoña Yompor ñeñt̃chaʼ ameʼñaya. Allohueneyña t̃eʼpaʼ oʼ c̈horeʼterrey oʼch eʼñe yameʼñaʼhuera.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Amaʼt atet̃ oteʼt̃eña Yompor ahuat̃, allempo otan Oseas ñach serrpareʼteʼ ñeñt̃ atet̃ och Yompor, ñeñt̃paʼ atet̃ ot Yompor:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Amaʼt eʼñe all ahuat̃ Yomporpaʼ otaneteʼt̃: “Sapaʼ ama nechemereyayso”, t̃eʼña allpaʼ oʼch eñotueret, t̃eʼñapaʼ eʼñoʼ puechemereshaʼ oʼ p̃ohuerranet Yompor, ñeñt̃ Yompor ñeñt̃ ama arromñat̃eshayaye amaʼt ahuat̃a.
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Elloña Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃paʼ ñapaʼc̈hoʼña atet̃ eñoseʼt̃, ñeñt̃chaʼ atet̃ perra israelenaʼtarneshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ ot: “Israelenaʼtarneshaʼpaʼ merenach nanac shonteʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ atet̃ yenteññañ ontap poʼmñer nanac shonteʼ. T̃arraña amaʼtchaʼ shontetañpaʼ amachña allohuenacmayeʼ aʼqueshp̃ataret̃terreto; patantaʼttsachña ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃ataret̃terrtsa.
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 T̃arroʼmar Yomporpaʼ eʼñech tsaʼtatuerrana shonteʼ acheñ arr patsro ñeñt̃ atet̃ otaneʼt̃ ñeñt̃ eʼmayeʼt̃ poʼñoñ. Amach alloʼna ahuantaʼnenaneto poʼchñar.”
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Ñeñt̃paʼ eʼñech atet̃ perra ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Isaías, ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ yeñoteñ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye amaʼt ama eʼneñeto att̃och eʼñe pocteʼ entanet Yomporpaʼ ñetñapaʼ ahuepaʼt enteret ñeñt̃ eʼñe att̃o pocteʼ enteney Yompor allohueney ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña att̃o yeyemteña ñeñt̃ atet̃ oteney Yompor.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 T̃arraña judioneshaʼ amaʼt eʼneñetañ att̃och pocteʼ entenanet Yomporpaʼ t̃arraña ñetñapaʼ ama entereto, t̃arroʼmar aña eʼñe yemtenet oʼch eʼñe etsotuetañ ora allpon ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃tenet; t̃arraña ama es etsotuenaye ora allohuen.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 — ausente —
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 — ausente —
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.