Romanos 9
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Ñam̃a ñeñt̃chaʼ notas t̃eʼpaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃, ama c̈hoyeʼ neshquënso, t̃arroʼmar napaʼ oʼ nameʼñera Cristo. Ñam̃a Parets Puecamquëñ ñeñt̃ yec̈hetsa neyoc̈hro, ñeñt̃ña eʼñe eñotenen ñeñt̃chaʼ atet̃ notas ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, dando testemunho comigo a minha consciência no Espírito Santo,
2 — ausente —
2 que tenho grande tristeza e incessante dor no meu coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo desejaria ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Ñam̃a namoʼtseshaʼ judioneshaʼ ñeñt̃ara israelenaʼtarneshaʼ ñeñt̃ acrañ Yompor ahuat̃ ñeñt̃chaʼ puechemereshaʼ p̃añ, ñam̃a ñetpaʼ c̈hocma entoñetañeʼt̃ Yompor poʼpartsoña ahuat̃. Ñam̃a ñet Yomporpaʼ c̈hocma aʼpoctatanetañeʼt̃ ahuat̃ att̃och c̈hocmach aʼnatenanet. Ñam̃a ñetpaʼ apanetañeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃, ñeñt̃ña eñotatahueteʼt̃ ñeñt̃ atet̃ pocteʼ enten Yompor. Ñam̃a ñeñt̃ara judioneshaʼ ñeñt̃ eñotayeʼt̃ att̃och nanac eʼñe coc̈hneshot̃ sherbeñetañ Yompor paʼpacllo. Ñam̃a ñeñt̃ara judioneshaʼ Yompor ahuat̃paʼ ahuoʼt otanetañ ñeñt̃chaʼ atet̃ apuerranet esempohuañen.
4 os quais são israelitas, de quem é a adoção, e a glória, e os pactos, e a promulgação da lei, e o culto, e as promessas;
5 Ñam̃a ñeñt̃ ñanom yamoʼmtayñeneshañ yepeʼt̃ ñeñt̃ nanac sherb̃ayeʼt̃ Yompor ahuat̃paʼ ñetpaʼ ñeñt̃ara judioneshaʼ pamoʼtsnaʼtarneshañ. Ñam̃a amaʼt judionaʼtareshot̃paʼ ahuoʼt eñalletosa Cristo arr patsro ñeñt̃ara ñeñt̃ nanac Partsotets ñeñt̃ pomnaren peneʼ allohuen esocmañen. Yaʼyeʼchoc̈htatoñepaʼch t̃ayot̃eñ amaʼt errponohuañen. Ñeñt̃paʼ att̃etepaʼch Nompore.
5 de quem são os patriarcas; e de quem descende o Cristo segundo a carne, o qual é sobre todas as coisas, Deus bendito eternamente. Amém.
6 T̃arraña amaʼt allohuen judioneshaʼña amaʼtchaʼ ama ameʼñereto Cristopaʼ Yomporñapaʼ amach errot̃enot̃ huañerroña poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ otaneteʼt̃ ahuat̃; ñeñt̃paʼ c̈hocmach etsota ñeñt̃ atet̃ otanet, t̃arroʼmar ñapaʼ ama puenesho poʼñoñ. Ñam̃a allohuen ñeñt̃ israelenaʼtarpaʼ ama allohuenacmayeʼ Yomporenaʼtareyayeto.
6 Não que a palavra de Deus haja falhado. Porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Ñam̃a ora allpon poʼm̃renña Abrahampaʼ ama allohuenacmayeʼ poʼnoc̈h Abraham puechemer entapreteñe Yompor. “Aña eʼñe puechemer entapreteñ Yompor ñeñt̃ Isaac poʼm̃renña”, ñeñt̃ atet̃ otan Yompor Abraham ahuat̃.
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ allohuen Abraham poʼm̃reneñpaʼ ama allohuenacmayeʼ poʼñoc̈h puechemer penaneto Yompor. Añachña puechemer pen ñeñt̃ yemtenaya Yompor ñeñt̃ atet̃ otenanet.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus; mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Ñehua, yapaʼ yeñoteñ atet̃ ahuat̃ Yomporpaʼ otan Abraham ñeñt̃chaʼ ap̃, ñeñt̃paʼ atet̃ ot: “Tsapat̃ charo atet̃ ñerraʼm t̃eʼ añempo, oʼch nohuerra allempoñapaʼ pet̃apor Sarapaʼ cheyoreʼtchaʼ ñeñt̃paʼ asheñorrchaʼ ñeñt̃chaʼ Isaacatats.” Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ Yomporpaʼ otan Abraham.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 — ausente —
10 E não somente isso, mas também a Rebeca, que havia concebido de um, de Isaque, nosso pai
11 — ausente —
11 {pois não tendo os gêmeos ainda nascido, nem tendo praticado bem ou mal, para que o propósito de Deus segundo a eleição permanecesse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama},
12 — ausente —
12 foi-lhe dito: O maior servirá o menor.
13 — ausente —
13 Como está escrito: Amei a Jacó, e aborreci a Esaú.
14 T̃eʼña ñatoʼ sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Yompor, ñeñt̃paʼ amat̃eʼ pocteyaye. T̃arraña oʼch notas ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum.
15 T̃arroʼmar yapaʼ yeñoteñ atet̃ Yomporpaʼ otan ahuat̃ Moisés, ñeñt̃paʼ atet̃ och: “Ñerraʼm eseshaʼ neyeʼcha na ñeñt̃chaʼña neyenpaʼ. Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ neyeʼcha na ñeñt̃chaʼña atarr nemorrentena.”
15 Porque diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia, e terei compaixão de quem me aprouver ter compaixão.
16 Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ yeñoteñ ñerraʼm eseshaʼ muenen Yompor ñeñt̃chaʼña aʼnatena, ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ. Ñeñt̃paʼ ama añot̃eyaye ñeñt̃ atet̃ yemnen ya acheñey, ñam̃a ama yaʼmueroc̈htameʼteñot̃a yeʼchenyoña Yompor. Eʼñechña puemuereñot̃a yeʼchenana erraʼtsen muenen ña.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus que usa de misericórdia.
17 Ñam̃a yeñoteñ ñeñt̃ atet̃ Yomporpaʼ otan ahuat̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ Egipto. Ñeñt̃paʼ atet̃ otan am̃chaʼtaret̃ Faraón: “Na peneʼ, ñeñt̃ep̃ am̃chaʼtaret̃tetsa, att̃och peshoch norrtat nehuamenc acheñeneshesho. Att̃ochña ñetpaʼ oʼch serrpareʼtyesonet erracmañen att̃o na ñeñt̃en nanac ahuamencat̃tetsa.”
17 Pois diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei: para em ti mostrar o meu poder, e para que seja anunciado o meu nome em toda a terra.
18 Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ yeñoteñ ñerraʼm eseshaʼ muenen Yompor oʼch aʼnatanetpaʼ ñeñt̃chaʼña aʼnatena. Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ muenen Yompor oʼch echarrtenet pueyoc̈hreto, ñachña muenatenahuet.
18 Portanto, tem misericórdia de quem quer, e a quem quer endurece.
19 T̃eʼña ñatoʼ sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ: “Ñerraʼm Yompor ñach yemnateneʼ ñeñt̃ eʼñe atet̃ muenen ñapaʼ, yapaʼ amach errot̃ yepe, ñeñt̃oʼmarña amat̃eʼ pocteyaye oʼch enteney yapaʼ amoʼ cohuenayayye, ñerraʼm ña yemnatateneʼ oʼch es atet̃ yep̃a.” Ñatoʼ sapaʼ att̃at̃eʼ soct̃apeʼchatseʼtyen seyoc̈hro.
19 Dir-me-ás então. Por que se queixa ele ainda? Pois, quem resiste à sua vontade?
20 — ausente —
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 — ausente —
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para uso honroso e outro para uso desonroso?
22 Amaʼt att̃eñpaʼ elloña Yompor ahuat̃paʼ atarr ahuantaneʼt̃ att̃o nanac at̃pareʼcheʼt̃ ñeñt̃ oʼpateʼt̃ chenquëñets. Ñerraʼm ña muenatseñ eʼñe pocteñ att̃och tsaʼtaterranetañ eʼñe allempocma poʼyoroc̈henñot̃. Att̃ochña entatanetañ poʼhuamenc t̃arraña ama att̃eyeʼ p̃aneto, att̃aña ahuantaneteʼt̃ poʼchñaret.
22 E que direis, se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a perdição;
23 Allochñapaʼ att̃och esempopaʼ c̈hap oʼch orrtaterrnay allohueney poʼcohuenña, ñeñt̃ey oʼ muererrya yam̃a, ñeñt̃ey ahuat̃ Yomporpaʼ cot̃apeʼchonayeʼt̃ yecohuentapreteroʼch esempohuañen.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória,
24 Atet̃ ñerraʼm ya ñeñt̃ey judioneshay, amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ama judioneshayaye, t̃arroʼmar ama judioneshayaya ñapuet̃ c̈horeʼtenoña Yompor ñeñt̃chaʼ ameʼñaya. Allohueneyña t̃eʼpaʼ oʼ c̈horeʼterrey oʼch eʼñe yameʼñaʼhuera.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Amaʼt atet̃ oteʼt̃eña Yompor ahuat̃, allempo otan Oseas ñach serrpareʼteʼ ñeñt̃ atet̃ och Yompor, ñeñt̃paʼ atet̃ ot Yompor:
25 Como diz ele também em Oséias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
26 Amaʼt eʼñe all ahuat̃ Yomporpaʼ otaneteʼt̃: “Sapaʼ ama nechemereyayso”, t̃eʼña allpaʼ oʼch eñotueret, t̃eʼñapaʼ eʼñoʼ puechemereshaʼ oʼ p̃ohuerranet Yompor, ñeñt̃ Yompor ñeñt̃ ama arromñat̃eshayaye amaʼt ahuat̃a.
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Elloña Isaías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃paʼ ñapaʼc̈hoʼña atet̃ eñoseʼt̃, ñeñt̃chaʼ atet̃ perra israelenaʼtarneshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ ot: “Israelenaʼtarneshaʼpaʼ merenach nanac shonteʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ atet̃ yenteññañ ontap poʼmñer nanac shonteʼ. T̃arraña amaʼtchaʼ shontetañpaʼ amachña allohuenacmayeʼ aʼqueshp̃ataret̃terreto; patantaʼttsachña ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃ataret̃terrtsa.
27 Também Isaías exclama acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 T̃arroʼmar Yomporpaʼ eʼñech tsaʼtatuerrana shonteʼ acheñ arr patsro ñeñt̃ atet̃ otaneʼt̃ ñeñt̃ eʼmayeʼt̃ poʼñoñ. Amach alloʼna ahuantaʼnenaneto poʼchñar.”
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, consumando-a e abreviando-a.
29 Ñeñt̃paʼ eʼñech atet̃ perra ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Isaías, ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
29 E como antes dissera Isaías: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ yeñoteñ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye amaʼt ama eʼneñeto att̃och eʼñe pocteʼ entanet Yomporpaʼ ñetñapaʼ ahuepaʼt enteret ñeñt̃ eʼñe att̃o pocteʼ enteney Yompor allohueney ñeñt̃paʼ ñeñt̃ña att̃o yeyemteña ñeñt̃ atet̃ oteney Yompor.
30 Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça, mas a justiça que vem da fé.
31 T̃arraña judioneshaʼ amaʼt eʼneñetañ att̃och pocteʼ entenanet Yomporpaʼ t̃arraña ñetñapaʼ ama entereto, t̃arroʼmar aña eʼñe yemtenet oʼch eʼñe etsotuetañ ora allpon ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃tenet; t̃arraña ama es etsotuenaye ora allohuen.
31 Mas Israel, buscando a lei da justiça, não atingiu esta lei.
32 — ausente —
32 Por que? Porque não a buscavam pela fé, mas como que pelas obras; e tropeçaram na pedra de tropeço;
33 — ausente —
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço; e uma rocha de escândalo; e quem nela crer não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.