Romanos 11
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 T̃arraña amaʼt att̃eñ, napaʼ oʼch notas, poʼñoc̈h Yomporpaʼ ama eʼñe poctacmoʼ aʼypoʼñaʼhuerrano pueyochreshac̈hno, ñeñt̃areta ñeñt̃et israelenaʼtarneshaʼ. Atet̃ ñerraʼm na, napaʼc̈hoʼña israelenaʼtaren t̃arroʼmar napaʼ poʼm̃renñen Abrahamañ ñeñt̃ara Benjamíñeñ mereñtsoren.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Yomporpaʼ ama aʼypoʼñaʼhuerrano pueyochreshac̈hno. Ñetpaʼ eʼñe eñotuaneteʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃chaʼ pueyochreneshac̈hno p̃aʼ. Ñam̃a napaʼ neñoteñ amach aʼypoʼñaʼhuerraneto, t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ atet̃ aquellcaʼhuaret̃ Yompor poʼñoño amaʼt ahuat̃ot̃eñ. Sapaʼ amaʼt seyerpuenoña ñeñt̃ atet̃ peʼt̃ Elías ahuat̃. Ñapaʼ ahuoʼt otteñeʼchan israelneshaʼ eʼñe puemaʼyocheñot̃ Yompor.
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 Ñeñt̃paʼ atet̃ otan Yompor ahuat̃: “Nompore, namoʼtseshaʼ ñeñt̃ara israelenaʼtarpaʼ epayeʼ muetsanatennapet ñeñt̃ p̃aʼm̃teneʼ peñoñ. Amaʼt ñam̃a Nompore ñeñt̃ altar ñeñt̃ allot̃ yesherbenpeñpaʼ oʼ eʼñe toreʼtatuonapet. Amaʼt napaʼ oʼ eʼñe napt̃am̃a ñeñt̃en p̃ameʼñenaya. Amaʼt t̃eʼ Nompore napaʼc̈hoʼña oʼpatennet ahuoʼch muetsanet nam̃a.” Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ otteñeʼchaneʼt̃ Elías pamoʼtseshaʼ Yomporesho ahuat̃.
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Arrñapaʼ att̃o eñoranaʼtana Yompor Elías ñeñt̃paʼ atet̃ och: “Amacaʼ p̃apt̃ayaya ñeñt̃ep̃ nameʼñenaya, elloña eñallmeñ canc̈hrroch mil israelenaʼtarneshaʼ ñeñt̃ nameʼñenaya ñeñt̃ ama concorpanaʼtenanaʼ maʼyochaya ñeñt̃ ayec̈hcataret̃ ñeñt̃ sochenet Baal. Ñetñapaʼ nenenanet ellonet̃ nocop.” Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ neyerpatensa atet̃ oteʼt̃ ahuat̃ Yompor allempo eñoranaʼtana Elías.
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Ñam̃a atet̃ ñerraʼm t̃eʼpaʼ att̃ecma pena Yompor. Ama allohuenacmayeʼ aʼypoʼñenanetoña Yompor. Ñañapaʼ amaʼt puesheñaʼttsapaʼ ahuoʼt yeʼcherranet allochñapaʼ att̃ochña eʼñe puemuereñot̃anetpaʼ oʼch aʼqueshp̃aterranet.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 T̃arraña eʼñe puemuereñot̃anet ahuoʼt aʼqueshp̃atanet. Amaña añot̃eyaye atto cohuen es yec̈hcatyenet ñet. T̃arroʼmar ñeñt̃ cohuen yec̈hcatyenet ñerraʼm allo aʼqueshp̃atenetañpaʼ Yomporña puemuereñapaʼ amat̃eʼ aʼqueshp̃atañeyeʼ yenteñe.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ, israelenaʼtarpaʼ ama allohuenacmayeʼ enterreto ñeñt̃ eʼnenet. Ñehua, ñeñt̃ eʼnenetpaʼ ñeñt̃paʼ att̃och eʼñe pocteʼ enterranet Yompor. Puesheñaʼttsa enterreʼ ñeñt̃ yeʼchena Yompor. T̃arraña poʼpotantaññapaʼ ama entereto ñeñt̃ atet̃ muenen Yompor ñeñt̃ att̃och eʼñe pocteʼ entuerrey t̃arroʼmar ñetpaʼ c̈hocma echarrtenanet pueyoc̈hreto oʼch pet ñeñt̃ atet̃ muenen Yompor.
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 Ñetñapaʼ oʼ eʼñe atet̃ p̃ohuet ñeñt̃ eʼñe atet̃ anuaret̃ Yompor poʼñoño amaʼt ahuat̃ot̃eñ. Ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Yomporpaʼ ñach ama muenatahueto oʼch es c̈hapahuet pueyoc̈hreto. Amaʼtchaʼ c̈ho es entenetañ ñeñt̃ atet̃ pena Yomporpaʼ amach c̈henaneto pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ muenen Yompor. Ñam̃a amaʼtchaʼ eʼm̃ñoteññañetañ Yompor poʼñoñpaʼ amach c̈hapaneto pueyoc̈hreto amaʼt ahuat̃a ñeñt̃ atet̃ muenen Yompor. Amaʼt t̃emeʼttsenpaʼ att̃ecma penet.” Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Isaías ñeñt̃chaʼ atet̃ perra judioneshaʼ.
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Elloña Davidpaʼc̈hoʼña ñapaʼ atet̃ oteʼt̃ ahuat̃, ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Ellopaʼ alla oterrerr David ñocpuet, ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 T̃arraña amaʼt atarr at̃pareʼtena judioneshaʼ, napaʼ oʼch notas, amach eʼñe aʼypoʼñaʼhuereto poctacma Yompor. T̃arroʼmar eʼñe pat̃pareʼteñot̃et ñetpaʼ att̃oña Yomporpaʼ ahuoʼt ameʼñaterrana poʼpoñ acheñ ñeñt̃ ama judioneshayaye att̃och aʼqueshp̃aterranet ñamet. Att̃ochña judioneshaʼpaʼc̈hoʼña eʼñe puempaʼteñot̃et Yomporpaʼ ñatoʼ oʼch alla ameʼñeret Yompor eʼñe cohuen.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Att̃o at̃pareʼtenan judioneshaʼ Yomporpaʼ poʼpoñec̈hnoña acheñeneshaʼ arr patsropaʼ ahuoʼt c̈hapanet att̃och ameʼñeret ñamet Yompor. Ñehua, att̃o amaʼt pat̃pareʼteñot̃etpaʼ yenpueñet poʼpoñ acheñ ñeñt̃ ama judioneshayaye, yapaʼ yeñoteñ esempohuañen allempoch alla ameʼñaʼhueret Yomporpaʼ elloña pameʼñaʼhueñot̃etpaʼ nanacchaʼ yenpueret poʼpoñ acheñ ñeñt̃ ama judioneshayaye.
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Ñeñt̃paʼ atet̃ notenes ñeñt̃es ama judioneshayayso t̃arroʼmar napaʼ allsensaret̃en nach serrpareʼteneʼ Yompor poʼñoñ socop ñeñt̃es ama judioneshayayso. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ nocshena, atarr cohuen asherben nenteñ ñeñt̃ atet̃ llesensenen Yompor.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 T̃arroʼmar allochñapaʼ att̃och nameʼñatera ñeñt̃ amaʼt ama judioneshayaye. Att̃ochña ñatoʼ judioneshaʼ ñeñt̃ eʼñe namoʼtsnaʼtaranetpaʼ eʼñe puempaʼteñot̃et Yomporpaʼ oʼch alla mueneret oʼch ameʼñerret ello atet̃ sepena sa. Allochñapaʼ att̃ochña aʼqueshp̃ataret̃terret ñamet, amaʼt puesheñaʼttsot̃a.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 T̃arroʼmar ñeñt̃ att̃o Yomporpaʼ ahuoʼt aʼypoʼñan judioneshaʼ, ñeñt̃paʼ añecop att̃och amoʼtsterrana poʼpoñec̈hno acheñeneshaʼ arr patsro ñeñt̃ ama judioneshayaye. Ñam̃a yapaʼ yeñoteñ ñerraʼm esempohuañen allempoch judioneshaʼpaʼ oʼch alla ameʼñaʼhueret Yompor, att̃ochña oʼch alla aguërranet; ñetña allempopaʼ c̈hach otterret ñerraʼmrrat̃eʼ rromot̃ oʼ tantuerret.
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 T̃arroʼmar att̃o ñeñt̃ ñanom judioneshatatseʼt̃ ahuat̃paʼ ñetpaʼ anaret̃teteʼt̃ Partsocop, allochñapaʼ poʼm̃renñeneshaʼpaʼc̈hoʼña ñetpaʼ acraret̃terretchaʼ ñamet eʼñe att̃ecma. Ñatoʼ oʼch yetmaʼntacha atet̃ peteʼt̃ ahuat̃ pocrram̃ ñeñt̃ neteʼt̃ Partsocop. Ñeñt̃ ñenmat̃ pocrrametpaʼ ahuoʼch yoreñet coñeʼt̃ ñeñt̃ nanac cohuen ñeñt̃chaʼ nenet Yomporecop. Ñam̃a att̃o ñeñt̃ ñanom pocrram̃ yorenet Partsocoppaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe cohuen, añña allot̃ yoret pocrrametpaʼ ñeñt̃ña pocrramet orapaʼ eʼñech cohuenareʼ. Ñam̃a ñatoʼ oʼch yetmaʼntacha poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ pena tsachrec̈h. Ñehua, ñerraʼm erraʼtsen tsach ñerraʼm puerc̈hoc̈hno eʼñe cohuenareʼ puetacrec̈hnopaʼc̈hoʼña eʼñech cohuenareʼ.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 T̃eʼpaʼ ñeñt̃es ama judioneshayayso napaʼ oʼch notas, Yomporpaʼ ahuoʼt ellopaʼtetstatan patantarr judioneshaʼ ñeñt̃ at̃pareʼteneʼ ña. Allochñapaʼ att̃och sapaʼ oʼch separrocmaterr epas ñeñt̃ ameʼñenaya Yompor. Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ pena tsach ñeñt̃ otenet olivoch. Ñehua, judioneshaʼpaʼ ñetpaʼ att̃et ñerraʼmrrat̃eʼ olivoch ñeñt̃ eʼñe cohuen narmets. T̃arraña ñatoʼ ñeñt̃ allpon puetaquërpaʼ ahuoʼt pechaʼtam̃p̃set ahuoʼt huaporeʼchet. Allochñapaʼ att̃och aʼtapaʼllateret epuet ñeñt̃ puetsat̃oʼmar olivochtaquër ñeñt̃ ama narmetsoyaye. Sa ñeñt̃es ama judioneshayaysopaʼ sapaʼ aña puetaquër sepeneʼ ñeñt̃ puetsat̃oʼmar olivochtaquër. T̃eʼñapaʼ oʼ aʼtapaʼllataterrset olivochtacro allot̃ apechaʼtaret̃ ñeñt̃ ahuaporeʼtaret̃. Allochñapaʼ att̃ochña sapaʼc̈hoʼña oʼch separrocmaterr epas ñeñt̃ ameʼñenaya Yompor, ñam̃a att̃och sagapapreter Yompor paʼnateña ñeñt̃ atet̃ otaneʼt̃ Yompor judioneshaʼ paʼtañneshañ ahuat̃.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ sapaʼ amach sañeña nanac asherben sentatsterro. Ñam̃a amach sotatsto oʼhuañt̃eʼ sherbenña añ judioneshaʼ ñeñt̃ tomaʼntenaya olivochtaquër ñeñt̃ ahuaporeʼtaret̃, t̃arroʼmar sapaʼ señochepaʼch allot̃caʼyeña huenaña sa sehuamenc tsachrec̈hot̃ ñeñt̃ atmaʼntataret̃ judioneshaʼ paʼtañneshañ ahuat̃. Ama att̃eyayso ñerraʼm ñeñt̃ eʼñe puetacres oʼch ahuamencat̃ sep̃oñ puerec̈h, t̃arroʼmar ama att̃eyaye, puerec̈hña eʼñe ahuamencat̃ sepeneʼña sa.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Ñeñt̃es ama judioneshayayso, sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ soʼt̃eʼña nanac sherbets ñeñt̃oʼmaroʼ Yomporpaʼ ahuoʼt pechaʼtam̃p̃san judioneshaʼ olivochtacrot̃ allochñapaʼ att̃oʼch sapaʼ oʼch eʼñe separrocmaterr.
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 T̃arraña napaʼ oʼch notas, amaʼt poʼñoc̈h oʼ aʼypoʼñaret̃ta judioneshaʼ añecopña aʼypoʼñaret̃terret eʼñe pat̃pareʼteñot̃et Yompor. Ñehua, t̃eʼña sapaʼ eʼñe seyemteñot̃a Yompor oʼ separrocmaterr sa. Ñeñt̃oʼmarña oʼch notas, amach sommoʼchatsto, eʼñepaʼchña sem̃chaʼnaʼteñot̃ sameʼñeña Yompor.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 T̃arroʼmar att̃o Yomporpaʼ ahuoʼt huaporeʼtan olivochtaquër ñeñt̃ eʼñe puetacra ñeñt̃ tomaʼntenaya judioneshaʼ ñeñt̃ ama ameʼñenayo ña, sapaʼc̈hoʼña ñerraʼm att̃ach sepena sam̃apaʼ ahuaporeʼtaret̃eschaʼ sam̃a.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Señochepaʼch poʼñoc̈h Yomporpaʼ atarr cohuen amueraña. T̃arraña amaʼt amuerañañpaʼ ama allocchamaʼmetsoyaye, t̃arroʼmar ñapaʼ c̈hocmach tsaʼtaterrana ñeñt̃ ama ameʼñenayo ña. Ñerraʼm c̈hocmach seyemteña att̃o nanac muerensa ñañapaʼ eʼñech cohuen entenes. Ñerraʼm amach atet̃ sep̃opaʼ sapaʼc̈hoʼña ahuaporeʼtaret̃eschaʼ atet̃ ñerraʼm tsachtaquër.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Ñam̃a amaʼt judioneshaʼ ñeñt̃ aʼypoʼñaret̃tetsapaʼ ñerraʼm oʼch alla ameʼñaʼhueret Yompor, ñañapaʼ oʼch alla parrocmataterranet poʼpocheño. T̃arroʼmar Yomporpaʼ nanac ahuamencat̃, ña poʼhuamencot̃paʼ oʼch alla parrocmataterranet poʼpocheño.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 T̃arroʼmar sa ñeñt̃es ama judioneshayayso Yomporpaʼ eʼñe pocteʼ eñch oʼch parrocmataterres, amaʼt sapaʼ atet̃ entenes ñerraʼmrrat̃eʼ nanac allap̃aroʼtsenes atet̃ pena ñeñt̃ puetsat̃oʼmar olivoch. Ñam̃a sapaʼ apechtacreʼcharet̃es poʼpchañot̃, ñañapaʼ ahuoʼt aʼparrocmaterres olivochtacro ñeñt̃ narmets olivoch amaʼt sapaʼ ama eʼñe puetacreyayso ñeñt̃ narmets olivoch. Att̃o pocteʼ eñch Yompor ñeñt̃ atet̃ p̃onas sa, elloña judioneshaʼpaʼ nanacchaʼ cohuen enterranet oʼch alla parrocmataterranet, oʼch alla puetaquër p̃aterranet olivoch ñeñt̃ eʼñe ño puetaquër.
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 T̃eʼpaʼ oʼch masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ neñotatas ñeñt̃ ahuat̃ot̃eñ ama eñotpahuoyaye. Ñeñt̃es ama judioneshayayso napaʼ nemneñ oʼch eʼñe señoch allochñapaʼ att̃och amach sotap̃saʼtatsto sapaʼ atarroʼ es señoten. Ñeñt̃ atet̃ at̃pareʼtena patantarr israelenaʼtarpaʼ ñeñt̃paʼ mamecpa atet̃ muenatenanet Yompor t̃arrempohuach allempoch eʼñe etsotua att̃och ameʼñaʼhuerra allpon acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Allempochña allohuen israelenaʼtarneshaʼpaʼ aʼqueshp̃ataret̃terretchaʼ ñamet. Oʼch etsoterra eʼñe atet̃ aquellcaʼhuaret̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor:
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Allempochña nahuanmam̃perranet poʼchñaretpaʼ allempochña etsoterra ñeñt̃ atet̃ notaneteʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃chaʼ atet̃ neperranet esempo. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ ot Yompor ahuat̃.
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 T̃arraña t̃eʼ Yomporpaʼ atet̃ entenanet ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼ t̃arroʼmar ñetpaʼ ama mueneto oʼch ameʼñeññañet poʼñoñ ñeñt̃ alloch poʼñoc̈h yequeshperra. T̃arroʼmar atet̃ pena allochñapaʼ oʼch saʼqueshp̃ataret̃terra sam̃a ñeñt̃es ama judioneshayayso. T̃arroʼmar Yomporpaʼ ahuat̃ot̃eñ acraneʼt̃ judioneshaʼ ñeñt̃chaʼ atarr morrentena t̃arroʼmar ñeñt̃ paʼtañneshañ peteʼt̃paʼ ña aʼcrahueteʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃chaʼ atarr morrentena.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 T̃arroʼmar Yomporpaʼ ama puenesho poʼñoñ. Atet̃ otaneteʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃chaʼ oʼpataterranetpaʼ eʼñech etsotuerra. Ñam̃a atet̃ otaneteʼt̃ ñeñt̃chaʼ atet̃ c̈horeʼterranet att̃och eʼñe ameʼñaʼhueretpaʼ ñeñt̃paʼc̈hoʼña eʼñech etsotuerra.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Ahuat̃ sapaʼ atarr sat̃pareʼcheʼt̃ Yompor, t̃eʼñapaʼ judioneshaʼ atet̃ petsa atet̃ sat̃pareʼteʼt̃ sa ahuat̃. T̃arraña t̃eʼpaʼ allempo at̃pareʼta judioneshaʼpaʼ ñeñt̃paʼ att̃och Yomporpaʼ oʼch muererrsa sam̃a.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 Ñam̃a t̃eʼpaʼ att̃o judioneshaʼ att̃ecma at̃pareʼteñet Yompor atet̃ sat̃pareʼcheʼt̃ sam̃a ahuat̃, ñetpaʼc̈hoʼña muererranetchaʼ atet̃ muerensa sam̃a t̃eʼ.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 T̃arroʼmar atet̃ penaña Yompor. Ñapaʼ muenatenan ora paʼnamen acheñ oʼch at̃pareʼtyeñet allochñapaʼ att̃ochña ellopaʼ oʼch alla muererraneterr allohuenet.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 Yomporpaʼ puemorrenteñot̃paʼ esocmañen apaʼyeney, ñeñt̃ara Parets ñeñt̃ atarr eñotañtetsa. Shonteʼ esocmañen eñoten paʼnamen. Ya arromñat̃eypaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ yeñotuoñeña ñeñt̃ atet̃ penaña ña. Ñam̃a amaʼt mameshapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ c̈haponayoña ya yeyoc̈hro ñeñt̃ ora allpon ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchyen ña.
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 “T̃arroʼmar yapaʼ amaʼt puesheñarrot̃eya amat̃eʼ errot̃enot̃ yeñotuoña ora ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchen Yompor. Ñam̃a yapaʼ amaʼt puesheñarrot̃eya amat̃eʼ errot̃enot̃ yoct̃apeʼchacheña Parets.
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 Ñam̃a yapaʼ amaʼt puesheñarrot̃eyapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ yetsaʼchoña Yompor att̃och aphuerrey ñeñt̃ yemnen ya.”
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 T̃arroʼmar amaʼt allohuen ñeñt̃ allpon es eñalletyetsa eʼñe Yomporeshot̃ecma huena, eʼñe ña poʼhuamencot̃ eñalletena, ñam̃a eʼñe ñocop yec̈hcatue. Eʼñepaʼch yaʼyeʼchoc̈htateññañ t̃ayot̃eñ amaʼt errponañohuen. Ñeñt̃paʼ att̃etepaʼch Nompore.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.