Romanos 11

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 T̃arraña amaʼt att̃eñ, napaʼ oʼch notas, poʼñoc̈h Yomporpaʼ ama eʼñe poctacmoʼ aʼypoʼñaʼhuerrano pueyochreshac̈hno, ñeñt̃areta ñeñt̃et israelenaʼtarneshaʼ. Atet̃ ñerraʼm na, napaʼc̈hoʼña israelenaʼtaren t̃arroʼmar napaʼ poʼm̃renñen Abrahamañ ñeñt̃ara Benjamíñeñ mereñtsoren.
1 Então, eu digo: Rejeitou Deus o seu povo? De forma alguma! Porque eu também sou israelita, da semente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Yomporpaʼ ama aʼypoʼñaʼhuerrano pueyochreshac̈hno. Ñetpaʼ eʼñe eñotuaneteʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃chaʼ pueyochreneshac̈hno p̃aʼ. Ñam̃a napaʼ neñoteñ amach aʼypoʼñaʼhuerraneto, t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ atet̃ aquellcaʼhuaret̃ Yompor poʼñoño amaʼt ahuat̃ot̃eñ. Sapaʼ amaʼt seyerpuenoña ñeñt̃ atet̃ peʼt̃ Elías ahuat̃. Ñapaʼ ahuoʼt otteñeʼchan israelneshaʼ eʼñe puemaʼyocheñot̃ Yompor.
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a escritura diz de Elias, como ele intercede a Deus contra Israel, dizendo:
3 Ñeñt̃paʼ atet̃ otan Yompor ahuat̃: “Nompore, namoʼtseshaʼ ñeñt̃ara israelenaʼtarpaʼ epayeʼ muetsanatennapet ñeñt̃ p̃aʼm̃teneʼ peñoñ. Amaʼt ñam̃a Nompore ñeñt̃ altar ñeñt̃ allot̃ yesherbenpeñpaʼ oʼ eʼñe toreʼtatuonapet. Amaʼt napaʼ oʼ eʼñe napt̃am̃a ñeñt̃en p̃ameʼñenaya. Amaʼt t̃eʼ Nompore napaʼc̈hoʼña oʼpatennet ahuoʼch muetsanet nam̃a.” Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ otteñeʼchaneʼt̃ Elías pamoʼtseshaʼ Yomporesho ahuat̃.
3 Senhor, eles mataram os teus profetas e derrubaram os teus altares; e eu fiquei sozinho, e eles buscam a minha vida.
4 Arrñapaʼ att̃o eñoranaʼtana Yompor Elías ñeñt̃paʼ atet̃ och: “Amacaʼ p̃apt̃ayaya ñeñt̃ep̃ nameʼñenaya, elloña eñallmeñ canc̈hrroch mil israelenaʼtarneshaʼ ñeñt̃ nameʼñenaya ñeñt̃ ama concorpanaʼtenanaʼ maʼyochaya ñeñt̃ ayec̈hcataret̃ ñeñt̃ sochenet Baal. Ñetñapaʼ nenenanet ellonet̃ nocop.” Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ neyerpatensa atet̃ oteʼt̃ ahuat̃ Yompor allempo eñoranaʼtana Elías.
4 Mas o que lhe diz a resposta de Deus? Eu reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante da imagem de Baal.
5 Ñam̃a atet̃ ñerraʼm t̃eʼpaʼ att̃ecma pena Yompor. Ama allohuenacmayeʼ aʼypoʼñenanetoña Yompor. Ñañapaʼ amaʼt puesheñaʼttsapaʼ ahuoʼt yeʼcherranet allochñapaʼ att̃ochña eʼñe puemuereñot̃anetpaʼ oʼch aʼqueshp̃aterranet.
5 Assim, então, também no tempo presente há um remanescente, de acordo com a eleição da graça.
6 T̃arraña eʼñe puemuereñot̃anet ahuoʼt aʼqueshp̃atanet. Amaña añot̃eyaye atto cohuen es yec̈hcatyenet ñet. T̃arroʼmar ñeñt̃ cohuen yec̈hcatyenet ñerraʼm allo aʼqueshp̃atenetañpaʼ Yomporña puemuereñapaʼ amat̃eʼ aʼqueshp̃atañeyeʼ yenteñe.
6 E se é por graça, então não é mais por obras; caso contrário, a graça não é mais graça. Mas se for por obras, então não é mais por graça, do contrário a obra não é mais obra.
7 Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ, israelenaʼtarpaʼ ama allohuenacmayeʼ enterreto ñeñt̃ eʼnenet. Ñehua, ñeñt̃ eʼnenetpaʼ ñeñt̃paʼ att̃och eʼñe pocteʼ enterranet Yompor. Puesheñaʼttsa enterreʼ ñeñt̃ yeʼchena Yompor. T̃arraña poʼpotantaññapaʼ ama entereto ñeñt̃ atet̃ muenen Yompor ñeñt̃ att̃och eʼñe pocteʼ entuerrey t̃arroʼmar ñetpaʼ c̈hocma echarrtenanet pueyoc̈hreto oʼch pet ñeñt̃ atet̃ muenen Yompor.
7 O que então? Israel não conseguiu o que buscava; mas os eleitos conseguiram, e os demais ficaram cegos.
8 Ñetñapaʼ oʼ eʼñe atet̃ p̃ohuet ñeñt̃ eʼñe atet̃ anuaret̃ Yompor poʼñoño amaʼt ahuat̃ot̃eñ. Ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Yomporpaʼ ñach ama muenatahueto oʼch es c̈hapahuet pueyoc̈hreto. Amaʼtchaʼ c̈ho es entenetañ ñeñt̃ atet̃ pena Yomporpaʼ amach c̈henaneto pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ muenen Yompor. Ñam̃a amaʼtchaʼ eʼm̃ñoteññañetañ Yompor poʼñoñpaʼ amach c̈hapaneto pueyoc̈hreto amaʼt ahuat̃a ñeñt̃ atet̃ muenen Yompor. Amaʼt t̃emeʼttsenpaʼ att̃ecma penet.” Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Isaías ñeñt̃chaʼ atet̃ perra judioneshaʼ.
8 (De acordo como está escrito: Deus lhes deu um espírito de sonolência, olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem), até este dia.
9 Elloña Davidpaʼc̈hoʼña ñapaʼ atet̃ oteʼt̃ ahuat̃, ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
9 E Davi diz: Que a sua mesa se torne em laço, e em armadilha, e em pedra de tropeço, e em recompensa para eles;
10 Ellopaʼ alla oterrerr David ñocpuet, ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
10 sejam escurecidos os seus olhos, para que eles não vejam, e para que encurvem continuamente as costas.
11 T̃arraña amaʼt atarr at̃pareʼtena judioneshaʼ, napaʼ oʼch notas, amach eʼñe aʼypoʼñaʼhuereto poctacma Yompor. T̃arroʼmar eʼñe pat̃pareʼteñot̃et ñetpaʼ att̃oña Yomporpaʼ ahuoʼt ameʼñaterrana poʼpoñ acheñ ñeñt̃ ama judioneshayaye att̃och aʼqueshp̃aterranet ñamet. Att̃ochña judioneshaʼpaʼc̈hoʼña eʼñe puempaʼteñot̃et Yomporpaʼ ñatoʼ oʼch alla ameʼñeret Yompor eʼñe cohuen.
11 Então, eu digo: Eles tropeçaram para que caíssem? De forma alguma! Mas, antes, pela sua queda, a salvação veio aos gentios, para provocar-lhes ciúme.
12 Att̃o at̃pareʼtenan judioneshaʼ Yomporpaʼ poʼpoñec̈hnoña acheñeneshaʼ arr patsropaʼ ahuoʼt c̈hapanet att̃och ameʼñeret ñamet Yompor. Ñehua, att̃o amaʼt pat̃pareʼteñot̃etpaʼ yenpueñet poʼpoñ acheñ ñeñt̃ ama judioneshayaye, yapaʼ yeñoteñ esempohuañen allempoch alla ameʼñaʼhueret Yomporpaʼ elloña pameʼñaʼhueñot̃etpaʼ nanacchaʼ yenpueret poʼpoñ acheñ ñeñt̃ ama judioneshayaye.
12 Ora, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude?
13 Ñeñt̃paʼ atet̃ notenes ñeñt̃es ama judioneshayayso t̃arroʼmar napaʼ allsensaret̃en nach serrpareʼteneʼ Yompor poʼñoñ socop ñeñt̃es ama judioneshayayso. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ nocshena, atarr cohuen asherben nenteñ ñeñt̃ atet̃ llesensenen Yompor.
13 Porque eu falo a vós, gentios; na medida em que eu sou apóstolo dos gentios, eu magnifico o meu ofício;
14 T̃arroʼmar allochñapaʼ att̃och nameʼñatera ñeñt̃ amaʼt ama judioneshayaye. Att̃ochña ñatoʼ judioneshaʼ ñeñt̃ eʼñe namoʼtsnaʼtaranetpaʼ eʼñe puempaʼteñot̃et Yomporpaʼ oʼch alla mueneret oʼch ameʼñerret ello atet̃ sepena sa. Allochñapaʼ att̃ochña aʼqueshp̃ataret̃terret ñamet, amaʼt puesheñaʼttsot̃a.
14 para ver se de alguma maneira eu posso provocar ciúmes aos que são da minha carne e salvar alguns deles.
15 T̃arroʼmar ñeñt̃ att̃o Yomporpaʼ ahuoʼt aʼypoʼñan judioneshaʼ, ñeñt̃paʼ añecop att̃och amoʼtsterrana poʼpoñec̈hno acheñeneshaʼ arr patsro ñeñt̃ ama judioneshayaye. Ñam̃a yapaʼ yeñoteñ ñerraʼm esempohuañen allempoch judioneshaʼpaʼ oʼch alla ameʼñaʼhueret Yompor, att̃ochña oʼch alla aguërranet; ñetña allempopaʼ c̈hach otterret ñerraʼmrrat̃eʼ rromot̃ oʼ tantuerret.
15 Porque se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua aceitação, senão a vida dentre os mortos?
16 T̃arroʼmar att̃o ñeñt̃ ñanom judioneshatatseʼt̃ ahuat̃paʼ ñetpaʼ anaret̃teteʼt̃ Partsocop, allochñapaʼ poʼm̃renñeneshaʼpaʼc̈hoʼña ñetpaʼ acraret̃terretchaʼ ñamet eʼñe att̃ecma. Ñatoʼ oʼch yetmaʼntacha atet̃ peteʼt̃ ahuat̃ pocrram̃ ñeñt̃ neteʼt̃ Partsocop. Ñeñt̃ ñenmat̃ pocrrametpaʼ ahuoʼch yoreñet coñeʼt̃ ñeñt̃ nanac cohuen ñeñt̃chaʼ nenet Yomporecop. Ñam̃a att̃o ñeñt̃ ñanom pocrram̃ yorenet Partsocoppaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe cohuen, añña allot̃ yoret pocrrametpaʼ ñeñt̃ña pocrramet orapaʼ eʼñech cohuenareʼ. Ñam̃a ñatoʼ oʼch yetmaʼntacha poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ pena tsachrec̈h. Ñehua, ñerraʼm erraʼtsen tsach ñerraʼm puerc̈hoc̈hno eʼñe cohuenareʼ puetacrec̈hnopaʼc̈hoʼña eʼñech cohuenareʼ.
16 E, se os primeiros frutos são santos, a massa também é santa; e se a raiz for santa, assim serão os ramos.
17 T̃eʼpaʼ ñeñt̃es ama judioneshayayso napaʼ oʼch notas, Yomporpaʼ ahuoʼt ellopaʼtetstatan patantarr judioneshaʼ ñeñt̃ at̃pareʼteneʼ ña. Allochñapaʼ att̃och sapaʼ oʼch separrocmaterr epas ñeñt̃ ameʼñenaya Yompor. Ñatoʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ pena tsach ñeñt̃ otenet olivoch. Ñehua, judioneshaʼpaʼ ñetpaʼ att̃et ñerraʼmrrat̃eʼ olivoch ñeñt̃ eʼñe cohuen narmets. T̃arraña ñatoʼ ñeñt̃ allpon puetaquërpaʼ ahuoʼt pechaʼtam̃p̃set ahuoʼt huaporeʼchet. Allochñapaʼ att̃och aʼtapaʼllateret epuet ñeñt̃ puetsat̃oʼmar olivochtaquër ñeñt̃ ama narmetsoyaye. Sa ñeñt̃es ama judioneshayaysopaʼ sapaʼ aña puetaquër sepeneʼ ñeñt̃ puetsat̃oʼmar olivochtaquër. T̃eʼñapaʼ oʼ aʼtapaʼllataterrset olivochtacro allot̃ apechaʼtaret̃ ñeñt̃ ahuaporeʼtaret̃. Allochñapaʼ att̃ochña sapaʼc̈hoʼña oʼch separrocmaterr epas ñeñt̃ ameʼñenaya Yompor, ñam̃a att̃och sagapapreter Yompor paʼnateña ñeñt̃ atet̃ otaneʼt̃ Yompor judioneshaʼ paʼtañneshañ ahuat̃.
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo uma oliveira silvestre, foste enxertado entre eles, e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ sapaʼ amach sañeña nanac asherben sentatsterro. Ñam̃a amach sotatsto oʼhuañt̃eʼ sherbenña añ judioneshaʼ ñeñt̃ tomaʼntenaya olivochtaquër ñeñt̃ ahuaporeʼtaret̃, t̃arroʼmar sapaʼ señochepaʼch allot̃caʼyeña huenaña sa sehuamenc tsachrec̈hot̃ ñeñt̃ atmaʼntataret̃ judioneshaʼ paʼtañneshañ ahuat̃. Ama att̃eyayso ñerraʼm ñeñt̃ eʼñe puetacres oʼch ahuamencat̃ sep̃oñ puerec̈h, t̃arroʼmar ama att̃eyaye, puerec̈hña eʼñe ahuamencat̃ sepeneʼña sa.
18 não te glories contra os ramos; mas se te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Ñeñt̃es ama judioneshayayso, sapaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ soʼt̃eʼña nanac sherbets ñeñt̃oʼmaroʼ Yomporpaʼ ahuoʼt pechaʼtam̃p̃san judioneshaʼ olivochtacrot̃ allochñapaʼ att̃oʼch sapaʼ oʼch eʼñe separrocmaterr.
19 Tu então dirias: Os ramos foram quebrados para que eu pudesse ser enxertado.
20 T̃arraña napaʼ oʼch notas, amaʼt poʼñoc̈h oʼ aʼypoʼñaret̃ta judioneshaʼ añecopña aʼypoʼñaret̃terret eʼñe pat̃pareʼteñot̃et Yompor. Ñehua, t̃eʼña sapaʼ eʼñe seyemteñot̃a Yompor oʼ separrocmaterr sa. Ñeñt̃oʼmarña oʼch notas, amach sommoʼchatsto, eʼñepaʼchña sem̃chaʼnaʼteñot̃ sameʼñeña Yompor.
20 Bem, por sua incredulidade eles foram quebrados, e tu estás em pé pela fé. Não sejas arrogante, mas teme.
21 T̃arroʼmar att̃o Yomporpaʼ ahuoʼt huaporeʼtan olivochtaquër ñeñt̃ eʼñe puetacra ñeñt̃ tomaʼntenaya judioneshaʼ ñeñt̃ ama ameʼñenayo ña, sapaʼc̈hoʼña ñerraʼm att̃ach sepena sam̃apaʼ ahuaporeʼtaret̃eschaʼ sam̃a.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, cuida para que ele não poupe a ti também.
22 Señochepaʼch poʼñoc̈h Yomporpaʼ atarr cohuen amueraña. T̃arraña amaʼt amuerañañpaʼ ama allocchamaʼmetsoyaye, t̃arroʼmar ñapaʼ c̈hocmach tsaʼtaterrana ñeñt̃ ama ameʼñenayo ña. Ñerraʼm c̈hocmach seyemteña att̃o nanac muerensa ñañapaʼ eʼñech cohuen entenes. Ñerraʼm amach atet̃ sep̃opaʼ sapaʼc̈hoʼña ahuaporeʼtaret̃eschaʼ atet̃ ñerraʼm tsachtaquër.
22 Vê, pois, a bondade e a severidade de Deus; para com os que caíram, severidade, mas para contigo, a bondade, se permaneceres na sua bondade, do contrário, tu também serás cortado.
23 Ñam̃a amaʼt judioneshaʼ ñeñt̃ aʼypoʼñaret̃tetsapaʼ ñerraʼm oʼch alla ameʼñaʼhueret Yompor, ñañapaʼ oʼch alla parrocmataterranet poʼpocheño. T̃arroʼmar Yomporpaʼ nanac ahuamencat̃, ña poʼhuamencot̃paʼ oʼch alla parrocmataterranet poʼpocheño.
23 E eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é capaz de enxertá-los novamente.
24 T̃arroʼmar sa ñeñt̃es ama judioneshayayso Yomporpaʼ eʼñe pocteʼ eñch oʼch parrocmataterres, amaʼt sapaʼ atet̃ entenes ñerraʼmrrat̃eʼ nanac allap̃aroʼtsenes atet̃ pena ñeñt̃ puetsat̃oʼmar olivoch. Ñam̃a sapaʼ apechtacreʼcharet̃es poʼpchañot̃, ñañapaʼ ahuoʼt aʼparrocmaterres olivochtacro ñeñt̃ narmets olivoch amaʼt sapaʼ ama eʼñe puetacreyayso ñeñt̃ narmets olivoch. Att̃o pocteʼ eñch Yompor ñeñt̃ atet̃ p̃onas sa, elloña judioneshaʼpaʼ nanacchaʼ cohuen enterranet oʼch alla parrocmataterranet, oʼch alla puetaquër p̃aterranet olivoch ñeñt̃ eʼñe ño puetaquër.
24 Porque, se tu foste cortado da oliveira, que é silvestre por natureza, e contra a natureza foste enxertado na oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira?
25 T̃eʼpaʼ oʼch masheñneshachaʼ ñam̃a noc̈haneshachaʼ neñotatas ñeñt̃ ahuat̃ot̃eñ ama eñotpahuoyaye. Ñeñt̃es ama judioneshayayso napaʼ nemneñ oʼch eʼñe señoch allochñapaʼ att̃och amach sotap̃saʼtatsto sapaʼ atarroʼ es señoten. Ñeñt̃ atet̃ at̃pareʼtena patantarr israelenaʼtarpaʼ ñeñt̃paʼ mamecpa atet̃ muenatenanet Yompor t̃arrempohuach allempoch eʼñe etsotua att̃och ameʼñaʼhuerra allpon acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye.
25 Porque eu não quero irmãos, que ignoreis este mistério, para que não sejais sábios em seus próprios conceitos, que a cegueira aconteceu em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 Allempochña allohuen israelenaʼtarneshaʼpaʼ aʼqueshp̃ataret̃terretchaʼ ñamet. Oʼch etsoterra eʼñe atet̃ aquellcaʼhuaret̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor:
26 E assim todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 Allempochña nahuanmam̃perranet poʼchñaretpaʼ allempochña etsoterra ñeñt̃ atet̃ notaneteʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃chaʼ atet̃ neperranet esempo. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ ot Yompor ahuat̃.
27 E este será o meu pacto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 T̃arraña t̃eʼ Yomporpaʼ atet̃ entenanet ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼ t̃arroʼmar ñetpaʼ ama mueneto oʼch ameʼñeññañet poʼñoñ ñeñt̃ alloch poʼñoc̈h yequeshperra. T̃arroʼmar atet̃ pena allochñapaʼ oʼch saʼqueshp̃ataret̃terra sam̃a ñeñt̃es ama judioneshayayso. T̃arroʼmar Yomporpaʼ ahuat̃ot̃eñ acraneʼt̃ judioneshaʼ ñeñt̃chaʼ atarr morrentena t̃arroʼmar ñeñt̃ paʼtañneshañ peteʼt̃paʼ ña aʼcrahueteʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃chaʼ atarr morrentena.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vós; mas quanto à eleição, eles são amados por causa dos pais.
29 T̃arroʼmar Yomporpaʼ ama puenesho poʼñoñ. Atet̃ otaneteʼt̃ ahuat̃ ñeñt̃chaʼ oʼpataterranetpaʼ eʼñech etsotuerra. Ñam̃a atet̃ otaneteʼt̃ ñeñt̃chaʼ atet̃ c̈horeʼterranet att̃och eʼñe ameʼñaʼhueretpaʼ ñeñt̃paʼc̈hoʼña eʼñech etsotuerra.
29 Porque os dons e o chamado de Deus são sem arrependimento.
30 Ahuat̃ sapaʼ atarr sat̃pareʼcheʼt̃ Yompor, t̃eʼñapaʼ judioneshaʼ atet̃ petsa atet̃ sat̃pareʼteʼt̃ sa ahuat̃. T̃arraña t̃eʼpaʼ allempo at̃pareʼta judioneshaʼpaʼ ñeñt̃paʼ att̃och Yomporpaʼ oʼch muererrsa sam̃a.
30 Porque assim como vós também em tempos passados não críeis em Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 Ñam̃a t̃eʼpaʼ att̃o judioneshaʼ att̃ecma at̃pareʼteñet Yompor atet̃ sat̃pareʼcheʼt̃ sam̃a ahuat̃, ñetpaʼc̈hoʼña muererranetchaʼ atet̃ muerensa sam̃a t̃eʼ.
31 assim também estes agora não creram, para que através da sua misericórdia eles também pudessem alcançar misericórdia.
32 T̃arroʼmar atet̃ penaña Yompor. Ñapaʼ muenatenan ora paʼnamen acheñ oʼch at̃pareʼtyeñet allochñapaʼ att̃ochña ellopaʼ oʼch alla muererraneterr allohuenet.
32 Porque Deus encerrou a todos na incredulidade, para que ele pudesse ter misericórdia sobre todos.
33 Yomporpaʼ puemorrenteñot̃paʼ esocmañen apaʼyeney, ñeñt̃ara Parets ñeñt̃ atarr eñotañtetsa. Shonteʼ esocmañen eñoten paʼnamen. Ya arromñat̃eypaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ yeñotuoñeña ñeñt̃ atet̃ penaña ña. Ñam̃a amaʼt mameshapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ c̈haponayoña ya yeyoc̈hro ñeñt̃ ora allpon ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchyen ña.
33 Ó profundidade das riquezas, da sabedoria e do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 “T̃arroʼmar yapaʼ amaʼt puesheñarrot̃eya amat̃eʼ errot̃enot̃ yeñotuoña ora ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchen Yompor. Ñam̃a yapaʼ amaʼt puesheñarrot̃eya amat̃eʼ errot̃enot̃ yoct̃apeʼchacheña Parets.
34 Pois, quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 Ñam̃a yapaʼ amaʼt puesheñarrot̃eyapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ yetsaʼchoña Yompor att̃och aphuerrey ñeñt̃ yemnen ya.”
35 Ou quem lhe deu primeiro, para que lhe seja recompensado?
36 T̃arroʼmar amaʼt allohuen ñeñt̃ allpon es eñalletyetsa eʼñe Yomporeshot̃ecma huena, eʼñe ña poʼhuamencot̃ eñalletena, ñam̃a eʼñe ñocop yec̈hcatue. Eʼñepaʼch yaʼyeʼchoc̈htateññañ t̃ayot̃eñ amaʼt errponañohuen. Ñeñt̃paʼ att̃etepaʼch Nompore.
36 Porque dele, e por ele, e para ele, são todas as coisas; a ele seja a glória para sempre! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.