Mateus 2
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ
1 Allempo eñalleta Jesús all Beléño, eʼñe alla Judeopaʼ añ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ Herodes. Oʼña eñalletuapaʼ eñotañneshaʼña huac̈haʼtet allot̃ huena atsrret̃paʼ oʼ c̈hac̈haʼtet Jerusaléño.
1 Ora, tendo Jesus nascido em Belém da Judeia, nos dias do rei Herodes, eis que alguns homens sábios vieram do Oriente à Jerusalém,
2 Ñetñapaʼ atet̃ otyesoset:
2 dizendo: Onde está aquele que é nascido REI DOS JUDEUS? Pois nós temos visto a sua estrela no Oriente, e viemos para adorá-lo.
3 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Herodes eʼman atet̃ ñoñetspaʼ ñañapaʼ ñeñt̃a naʼ pueyoc̈hro ama eñmato pueyoc̈hro. Allohuen jerusaléñoʼmarneshaʼpaʼc̈hoʼña ama eseshaʼ eñmatatseto ñamet pueyoc̈hreto.
3 Ouvindo estas coisas, o rei Herodes ficou preocupado, e toda Jerusalém com ele.
4 Allempoñapaʼ agotatan am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñeñt̃ara judioneshet; oʼch apc̈het allohuen cornaneshaʼ ñeñt̃ atarr sherb̃aʼyets judioneshacop. Oʼch apc̈het ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayeneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop. Allña aʼp̃t̃oʼtyesanet:
4 E quando ele tinha reunido todos os principais sacerdotes e escribas do povo, ele exigiu deles onde Cristo deveria nascer.
5 Ñetñapaʼ atet̃ ochet:
5 E disseram-lhe: Em Belém da Judeia; pois assim está escrito pelo profeta:
6 Añ Beléñ ñeñt̃ judanaʼtarneshaʼ poʼpatseñ, eʼñe poʼñoc̈h ñeñt̃ anetser ñeñt̃ atarr asherben entyeñet allohuen ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃etyetsa alloʼmarneshaʼ. T̃arroʼmar all Beléño allchaʼ eñalleterra ñam̃a ñeñt̃chaʼ atarr am̃chaʼtaret̃terrtsa ñeñt̃chaʼ cohuam̃perreʼ allohuen neyochreshac̈hno ñeñt̃ara israelneshaʼ.
6 E tu, Belém, na terra de Judá, não és a menor entre as capitais de Judá; porque de ti virá um Governador que há de governar o meu povo Israel.
7 Allempoña otuoset atet̃paʼ Herodesñapaʼ eʼñe aʼnahua agotaterran ñam̃a poʼpotantañ eñotañneshaʼ ñeñt̃ c̈hac̈haʼtats allempo Jerusaléño. Allñapaʼ eʼñe acop̃a aʼp̃t̃oʼtareʼtyesapanet:
7 Então Herodes, chamando os homens sábios em particular, inquiriu diligentemente deles acerca do tempo em que a estrela lhes aparecera.
8 Allempoña eñotatosetpaʼ ñañapaʼ otanet:
8 E, enviando-os a Belém, disse: Ide, e perguntai diligentemente pelo menino, e quando o achardes, tragam-me a palavra novamente, para que eu também vá e o adore.
9 Ñetñapaʼ allempo eʼmhuanmuet atet̃ otanet am̃chaʼtaret̃paʼ allempoñapaʼ ahuanmuet. Rantoña ñeñt̃ entnenet allot̃ huena atsrret̃paʼ taʼnetsa allenet̃ senet, att̃ot̃apaʼ oʼ c̈hap eʼñe alloʼtsen cheshat̃oll. Oʼña c̈hap alloʼtsen cheshat̃ollpaʼ oʼ muechechosa eʼñe alla ento eʼñe pocto.
9 Tendo eles ouvido o rei, partiram; e eis que a estrela que tinham visto no Oriente, ia adiante deles, até chegar e parar por sobre o lugar onde estava o menino.
10 Allempoña enterreterr rantopaʼ atarr nanac coshet.
10 E, vendo a estrela, regozijaram-se com grande júbilo.
11 Allempoñapaʼ oʼ beʼt̃ososet pocollo, allña entoset cheshat̃oll epuet pachor María. Concorpanaʼtosyetpaʼ maʼyochosyet. Toram̃pesyesoset poʼtsapotpaʼ aposet eʼñe att̃a oro, aposet tsach pueseʼ ñeñt̃ atarr eñmosat̃. Aposet ñam̃a eñmosat̃ puerets.
11 E, entrando na casa, eles viram o menino com Maria sua mãe e, prostrando-se, o adoraram; e abrindo os seus tesouros, ofertaram-lhe dádivas: ouro, incenso e mirra.
12 Allempoña ñetpaʼ eñotatanet Yompor puec̈hopoño allochñapaʼ att̃och ama oñerreto Herodeseshoʼmar. Allempo puerrerret paʼnyetopaʼ aña cot̃erret poʼpoñ t̃oñ.
12 E sendo avisados por Deus em sonho para que não retornassem para Herodes, eles partiram para a sua terra por outro caminho.
13 Puerrac̈herrtsetpaʼ Yomporña poʼm̃llañot̃eñerpaʼ alla orrterranerr José puec̈hopoñot̃. Ñeñt̃paʼ atet̃ otererr:
13 E, tendo eles partido, eis que o anjo do Senhor apareceu em sonho a José dizendo: Levanta-te, e toma o menino e sua mãe, e foge para o Egito, e permanece lá até que eu te informe, pois Herodes há de procurar o menino para matá-lo.
14 Allempoña oʼ tantapaʼ anman cheshat̃oll, pachoreʼna yeta tsapo, ahuanmuet Egipto.
14 Levantando-se, tomou o menino e sua mãe, durante a noite, e foi para o Egito.
15 Allñapaʼ alleneta att̃ot̃añapaʼ oʼ rromuen Herodes. Att̃oña etsota Yompor poʼñoñ atet̃ oteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ poʼñoñ; ñeñt̃paʼ Yompor atet̃ otatseʼt̃: “Egiptot̃chaʼ nagotater Nechemer.”
15 E lá permaneceu até a morte de Herodes, para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo Senhor através do profeta, dizendo: Do Egito chamei o meu Filho.
16 Ñehua, allempoña Herodespaʼ oʼ eñoch c̈ha shecaʼnem̃ eñotañneshaʼpaʼ ñañapaʼ ñeñt̃a atarr atsrreʼmateʼ. Att̃o atsrreʼma nanacpaʼ allempoñapaʼ mueñan ñeñt̃chaʼ muetsueʼ allohuen asheñorrot̃olleshaʼ ñeñt̃ Beléñoʼtsaʼyen ñam̃a ñeñt̃ allohuen allampañoʼtsaʼyen Beléño. Allohuen asheñorrot̃olleshaʼ ñeñt̃ echeneʼ epa poʼcharña amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ eñalletyetsa chentaʼ eʼñe poctacma muetsanatuet. Ñehua, ñeñt̃ atet̃ eñotatos eñotañneshaʼpaʼ ñañapaʼ atet̃ cot̃apeʼch ahuoʼt̃eʼ epa char eñalletuaña ñeñt̃ cheshat̃oller.
16 Então Herodes, vendo que tinha sido enganado pelos homens sábios, irritou-se muito, e mandou matar todos os meninos que havia em Belém, e em todas as suas fronteiras, de dois anos para baixo, segundo o tempo que diligentemente inquirira dos homens sábios.
17 Att̃oña etsota ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Jeremías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃; ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃:
17 Então se cumpriu o que foi dito pelo profeta Jeremias, dizendo:
18 Ñeñt̃ anetser Ramopaʼ atarrchaʼ eʼmorrterra yahueñets, atarr gogatstena; allpaʼ Raquelcaʼye yaʼnaʼteneʼ puechoyoreshaʼ; ama mueno oʼch eseshaʼ emyaʼteʼ t̃arroʼmar puechoyoreshaʼpaʼ ama eñallmeñe, oʼ eʼñe muetsanatuet.
18 Ouviu-se em Ramá uma voz, lamentação, pranto e grande luto: Raquel chorando por seus filhos, não querendo ser consolada, porque já não existem.
19 Allempoña rroma Herodespaʼ Yomporña poʼm̃llañot̃eñerpaʼ alla orrterranerr José puec̈hopoño all Egipto.
19 Mas, tendo Herodes morrido, eis que um anjo do Senhor apareceu para José em um sonho no Egito,
20 Allñapaʼ otererr:
20 dizendo: Levanta-te, e toma o menino e sua mãe, e vai para a terra de Israel; porque já estão mortos os que buscavam a vida do menino.
21 Atet̃ otuepaʼ ñañapaʼ allent̃a tantena oʼ alla anerran cheshat̃oll pachoreʼna alla ahuerret israelneshaʼ paʼnyo.
21 E ele levantando-se, tomou o menino e sua mãe, e foi para a terra de Israel.
22 Allempo ahuerretpaʼ ñetñapaʼ eʼmareʼtueret añ am̃chaʼtaret̃terrtsa Judeo ñeñt̃ Herodesoñ puechemer ñeñt̃ sochetsa Arquelao. Ñeñt̃oʼmarña mechaʼtenet serrtset all. Puec̈hopoñoñapaʼ alla eñotatererr ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ alla serr Galileo.
22 Mas ouvindo que Arquelau reinava na Judeia, no lugar de seu pai Herodes, temeu ir para lá; mas, avisado por Deus em sonho, desviou-se para as partes da Galileia.
23 C̈herr Galileopaʼ ahuerr pat̃err anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Nazaret. Allñapaʼ alla yec̈haʼhuerra. Att̃ot̃caʼyeña etsotaña ñeñt̃ atet̃ otyeseʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ; ñetpaʼ atet̃ otyeseteʼt̃ ñeñt̃chaʼ Cristoterretspaʼ “oteñetchaʼ nazaretoʼmarneshaʼ.”
23 E, ele veio e habitou em uma cidade chamada Nazaré, para que pudesse se cumprir o que fora dito pelos profetas: Ele será chamado Nazareno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.