Mateus 25
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVI
1 Jesúsñapaʼ alla yec̈haterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
1 "O Reino dos céus, pois, será semelhante a dez virgens que pegaram suas candeias e saíram para encontrar-se com o noivo.
2 — ausente —
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco eram prudentes.
3 — ausente —
3 As insensatas pegaram suas candeias, mas não levaram óleo consigo.
4 — ausente —
4 As prudentes, porém, levaram óleo em vasilhas juntamente com suas candeias.
5 Allña ñetpaʼ cohueñet, ama ahuenayeʼ huerranetoña ñeñt̃ senaʼtetsa. Ñetña all machayot̃a moñeʼtyesetpaʼ c̈hepaʼtchaʼ manrraʼtuatset.
5 O noivo demorou a chegar, e todas ficaram com sono e adormeceram.
6 Oʼña ñarenen tsappaʼ allempoñapaʼ machayot̃a eʼmuet rranarets, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ oten: “T̃ayacaʼyeña huennasaña ñeñt̃ senaʼtetsa ñeñt̃ atarr secuen. Sec̈haʼnomñacaʼyeʼ oʼch sepocteñ.”
6 "À meia-noite, ouviu-se um grito: ‘O noivo se aproxima! Saiam para encontrá-lo! ’
7 Allempoñapaʼ allent̃a tantrraʼtuaña allohuen shopshareʼ ñetñapaʼ aʼcohuenetyeset poʼlampareñ.
7 "Então todas as virgens acordaram e prepararam suas candeias.
8 Amnarsheñaña ñeñt̃ ama yerpaʼpesnomaye aceiteʼ ñetñapaʼ atet̃ otareʼchet poʼpotantañ amnarsheña ñeñt̃ c̈hocma anmueʼ aceiteʼ: “T̃eʼpaʼ oʼch socyaʼy yam̃a aceiteʼ ñeñt̃chaʼ yaʼhuortatnom. Yapaʼ oʼ mayaʼhuaña yelampareñ.”
8 As insensatas disseram às prudentes: ‘Dêem-nos um pouco do seu óleo, pois as nossas candeias estão se apagando’.
9 Ñeñt̃ña eʼñe cohuen eñoteneʼ eñoseʼrtatsapaʼ ñetñapaʼ atet̃ ochetña poʼpoñ amnarsheña ñeñt̃ enamuenahuet aceiteʼ: “Amachcaʼye yocyaso t̃eʼt yehuañapen yam̃a. Sapaʼ arrña seta all pomueñet oʼch serañt̃eñaʼ sam̃a socop.”
9 "Elas responderam: ‘Não, pois pode ser que não haja o suficiente para nós e para vocês. Vão comprar óleo para vocês’.
10 Ñet ahuanmatset oʼch rañt̃eñetaʼpaʼ ñeñt̃ña senaʼtetsapaʼ eʼñe allorocma c̈hen. Ñeñt̃ña poʼpoñ amnarsheña ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h c̈hocma eñoseʼrtetsa, ñetñapaʼ beʼt̃osc̈haʼtet parro epuet ñeñt̃ senaʼtetsa. Allñapaʼ allchaʼ atarr coshameʼtapreteret. Allñapaʼ eʼñe echarr yottam̃p̃set.
10 "E saindo elas para comprar o óleo, chegou o noivo. As virgens que estavam preparadas entraram com ele para o banquete nupcial. E a porta foi fechada.
11 Allña eʼñe oʼchtatsapaʼ oʼ huac̈herraña poʼpotantañ amnarsheña shopshareʼ ñeñt̃ ahuanmatsa ñorraʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otuerret: “Petoram̃p̃sayeʼchapuerrey Nepapareshachaʼ.”
11 "Mais tarde vieram também as outras e disseram: ‘Senhor! Senhor! Abra a porta para nós! ’
12 Ñañapaʼ atet̃ otapuerranet: “T̃eʼ napaʼ oʼch notapuerres, sa amacaʼye poʼñoc̈hayeʼ seyemtenno.”
12 "Mas ele respondeu: ‘A verdade é que não as conheço! ’
13 Jesúsñapaʼ alla oterranerr ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ:
13 "Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora! "
14 Jesúsñapaʼ alla yec̈haterraneterr poʼpoñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
14 "E também será como um homem que, ao sair de viagem, chamou seus servos e confiou-lhes os seus bens.
15 ’Puesheñarrpaʼ apaʼnem̃ amnarmeta talento, ñeñt̃paʼ atarr shonteʼ quelle allpon ñerraʼm amnar mil. Ñapaʼ añecop apaʼnem̃ att̃och ellopaʼ oʼch atontatan poʼpatronar poʼc̃llayor. Poʼpsheñeñpaʼ apaʼnem̃ epmeta talento, ñeñt̃paʼ allpon quelle allpon ñerraʼm epa mil. Poʼpsheñeñpa apaʼnem̃ puemetarr talento. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña allpon quelle ñerraʼmrrat̃eʼ pat̃err mil. Ñehua, puesheñaʼttsetpaʼ eʼñe allpona apaʼyesnomanet ñeñt̃ eʼñe allpona eñotyenet att̃och ellonet̃paʼ atontatet quelle. Ñeñt̃a apaʼyesuanmanetpaʼ ñañapaʼ allent̃a ahuoʼ b̃ac̈hayo.
15 A um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um; a cada um de acordo com a sua capacidade. Em seguida partiu de viagem.
16 Ñeñt̃ agapueʼ amnar mil ñañapaʼ allorocma ahuoʼ allchaʼ taruasatan quelle; att̃oña ellonet̃paʼ oʼ alla ganerrerr poʼpoñ amnar mil quelle.
16 O que havia recebido cinco talentos saiu imediatamente, aplicou-os, e ganhou mais cinco.
17 Atet̃ p̃a ñam̃a ñeñt̃ agapueʼ epa mil. Ñapaʼc̈hoʼña ellonet̃paʼ ganerrerr poʼpoñ epa mil quelle.
17 Também o que tinha dois talentos ganhou mais dois.
18 T̃arraña añña ñeñt̃ agapueʼ pat̃err mil ñañapaʼ allent̃a anem̃ allchaʼ pampueñaʼ; att̃ocaʼyeña ñapaʼ c̈ha eʼpotanña quelle.
18 Mas o que tinha recebido um talento saiu, cavou um buraco no chão e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Oʼña atomatpaʼ oʼ huerranetña poʼpatronaret, allent̃a agotatuerranet att̃och entuerranet poʼtaruas errot̃ent̃eʼ taruasaʼyeset eʼñe puesheñaʼttset.
19 "Depois de muito tempo o senhor daqueles servos voltou e acertou contas com eles.
20 Ñeñt̃ña agapueʼ amnar mil ñañapaʼ huapapaʼ apapuenan poʼpatronar poʼpoñ amnar mil quelle, ñeñt̃paʼ atet̃ otapueñ: “Añña Nomporchaʼ ñeñt̃ p̃apaʼnmuen amnar mil quelle ahuaña, napaʼ ellocaʼye neganerrerrña pec̃llayorot̃ poʼpoñ amnar mil quelle.”
20 O que tinha recebido cinco talentos trouxe os outros cinco e disse: ‘O senhor me confiou cinco talentos; veja, eu ganhei mais cinco’.
21 Poʼpatronarpaʼ atet̃ och: “Eʼñe pocteʼ neyochrechaʼ; p̃apaʼ atarr cohuen pesherbenen. P̃apaʼ eʼñe cohuen petsoton ñeñt̃ atet̃ notnomuep̃. Amaʼt allponat̃olla napaʼnmap̃ ahuaña, p̃añapaʼ atarroʼt cohuen pesherb̃aton. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch nenuerrep̃ p̃ach necuam̃p̃sapreterreʼ ñeñt̃ atarr aton. T̃eʼña p̃apaʼ pebeʼt̃os allchaʼ atarr p̃ocshapreterrna.”
21 "O senhor respondeu: ‘Muito bem, servo bom e fiel! Você foi fiel no pouco; eu o porei sobre o muito. Venha e participe da alegria do seu senhor! ’
22 Allempoñapaʼ ñeñt̃ agapueʼ ñam̃a epa mil, ñapaʼc̈hoʼ huapapaʼ apapuenan poʼpatronar poʼpoñ epa mil quelle. Ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otapueñ: “Nomporchaʼ ñeñt̃ p̃apaʼnmuen nam̃a epa mil, napaʼc̈hoʼña ellocaʼye neganerrerrña pec̃llayorot̃ poʼpoñ epa mil quelle.”
22 "Veio também o que tinha recebido dois talentos e disse: ‘O senhor me confiou dois talentos; veja, eu ganhei mais dois’.
23 Ñapaʼc̈hoʼña poʼpatronarpaʼ atet̃ och: “Eʼñe pocteʼ; p̃apaʼc̈hoʼña atarroʼt cohuen pesherbenen. P̃apaʼc̈hoʼña eʼñe cohuen petsoton ñeñt̃ atet̃ notnomuep̃. Amaʼt allponat̃olla napaʼnmap̃ ahuaña, p̃añapaʼ atarroʼt cohuen pesherb̃aton. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch nenuerrep̃ p̃am̃a p̃ach necuam̃p̃sapreterreʼ ñeñt̃ atarr aton. P̃apaʼc̈hoʼña t̃eʼpaʼ pebeʼt̃os p̃am̃a allchaʼ atarr p̃ocshapreterrna.”
23 "O senhor respondeu: ‘Muito bem, servo bom e fiel! Você foi fiel no pouco; eu o porei sobre o muito. Venha e participe da alegria do seu senhor! ’
24 Allempoñapaʼ huapa ñam̃a ñeñt̃ agapueʼ pat̃err mil quelle. Ñañapaʼ atet̃ otapueñ: “Napaʼ neñotenep̃ Nomporchaʼ. P̃apaʼ amacaʼye matsrreʼmñape; p̃apaʼ c̈hocmacaʼye peprratam̃pesyen amaʼt ñeñt̃paʼ ama p̃oyaye ñam̃a c̈hocmacaʼye p̃ocsechatyenña ñeñt̃ ama p̃ayeʼ nareʼtatyenaye; c̈hocma es p̃aʼyapac̈haʼyen amaʼt ñeñt̃paʼ amacaʼye p̃ayeʼ naʼyenaye.
24 "Por fim veio o que tinha recebido um talento e disse: ‘Eu sabia que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ c̈ha nem̃chaʼtenep̃. Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃ p̃apaʼnmuen ahuaña pat̃err mil quellepaʼ nañapaʼ c̈ha nepamponap̃. T̃eʼñapaʼ oʼch alla napapuerrep̃ ñeñt̃ eʼñe p̃o.”
25 Por isso, tive medo, saí e escondi o seu talento no chão. Veja, aqui está o que lhe pertence’.
26 Allempoña poʼpatronarpaʼ atet̃ och: “P̃aña poʼñoc̈hpaʼ amacaʼye cohuenayeʼ pesherbenno amaʼt mamesha; atarrcaʼye quellañtsop̃. Ñerraʼm eʼñe poʼñoc̈h peñotennoñ c̈hocma es neprratam̃pesyeneñ ñeñt̃ ama noyaye; ñerraʼm poʼñoc̈h c̈hocma nocsechatyeneñ ñeñt̃ ama nayeʼ nareʼtatyenaye; ñerraʼm poʼñoc̈h c̈hocma es naʼyapac̈haʼyeneñ ñeñt̃ ama nayeʼ naʼyenayñe, ñerraʼm eʼñe poʼñoc̈h atet̃ pentennoñpaʼ
26 "O senhor respondeu: ‘Servo mau e negligente! Você sabia que eu colho onde não plantei e junto onde não semeei?
27 esoʼmaruañacaʼye amaña bancoyeʼ penennanoña nec̃llayor allochñapaʼ t̃eʼña oʼ nehuerrapaʼ nagaphuerreñchaʼ ñam̃a allo atontatonet nec̃llayor.”
27 Então você devia ter confiado o meu dinheiro aos banqueiros, para que, quando eu voltasse, o recebesse de volta com juros.
28 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ t̃omc̈haʼtyets all: “T̃eʼpaʼ c̈hosa puerratam̃perreʼña ñeñt̃ pat̃err mil quelle oʼch sapuer ñeñt̃ echeneʼ c̈harraʼ mil quelle.”
28 " ‘Tirem o talento dele e entreguem-no ao que tem dez.
29 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼ napaʼ oʼch notas: Ñeñt̃ es echets shonteʼ eʼñe puesherb̃ateñot̃et pamoʼmteʼ, ñetña ellonet̃paʼ oʼch alla aparet̃terret poʼpoñ aton. T̃arraña ñeñt̃ ama es echetsopaʼ amaʼt allponat̃olla ñeñt̃ echyenetañ aprratam̃p̃saret̃terretchaʼ.
29 Pois a quem tem, mais será dado, e terá em grande quantidade. Mas a quem não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ñam̃a añ ataruasañer ñeñt̃ ama nesherbenaye, t̃eʼñapaʼ c̈hosaña huaporeʼteʼ aʼyot̃ checmetot̃. Allñapaʼ allchaʼ yahuanrrortenet panmueñot̃et atserrpaʼ rrasoʼtyesosetchaʼ paʼs.”
30 E lancem fora o servo inútil, nas trevas, onde haverá choro e ranger de dentes’ ".
31 Allempoch nohuerra na Ñeñt̃en Acheñetosets, nohuerrach eʼñe nepartsoteñohuen epan allohuen nem̃llañot̃eñnaneshar. Allempopaʼ nanorruerrchaʼ neconaño allchaʼña eʼñe nepartsotuerr eʼñe necohuenteñeshaʼ.
31 "Quando o Filho do homem vier em sua glória, com todos os anjos, assentar-se-á em seu trono na glória celestial.
32 Allempoñapaʼ eʼñech nesho apc̈herra allohuen paʼnamen acheñ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa arr patsro. Allempochña nellopaʼtetstaterranet eʼñe atet̃ pena ñeñt̃ pamoʼmteʼ pen carrnero, ñañapaʼ oʼch ellopaʼtetstatenan carrneroc̈hno ñam̃a cabrac̈hno.
32 Todas as nações serão reunidas diante dele, e ele separará umas das outras como o pastor separa as ovelhas dos bodes.
33 Acheñeneshaʼña ñeñt̃ eʼñe cohuenpaʼ ñetñapaʼ necohuenrot̃chaʼ nenuerranet ñeñt̃ eʼñe atet̃ ñerraʼm carrneroc̈hno. Ñam̃a ñeñt̃ña ama cohuenayayepaʼ ñetñapaʼ neʼchcot̃erot̃ach nenuerranet ñeñt̃ eʼñe atet̃ ñerraʼm cabrac̈hno.
33 E colocará as ovelhas à sua direita e os bodes à sua esquerda.
34 Naña allempoch atarr naʼm̃chaʼtaret̃terrapaʼ, atet̃chaʼ noter ñeñt̃ necohuenront̃eʼtsaʼyen: “Sapaʼ sonac̈haʼt allohuenes t̃arroʼmar Nompor oʼcaʼye atarr bensareʼtam̃perres. T̃eʼña sapaʼ oʼch saguërr ñeñt̃ oʼpatatensa ahuat̃ot̃eñ. Amaʼt allempot̃eñ Nomporpaʼ errteʼ yec̈hcateneʼ pats sañapaʼ allempot̃eñ oʼpatatasa att̃och saʼm̃chaʼtaret̃tapretera.
34 "Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: ‘Venham, benditos de meu Pai! Recebam como herança o Reino que lhes foi preparado desde a criação do mundo.
35 T̃arroʼmar napaʼ allempo nachporreʼt̃paʼ sacaʼyeña nerratallmeʼchayeʼt̃. Allempo noʼñpaʼteʼt̃paʼ sacaʼyeña nonayesayeʼt̃. Allempo nec̈hapueʼt̃ sesho all ama nentare sañapaʼ c̈hocma eʼñe cohuen sagapneʼt̃.
35 Pois eu tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; fui estrangeiro, e vocês me acolheram;
36 Allempo nemuelleʼt̃paʼ sacaʼyeña nepashtayeʼt̃. Allempo natsnaʼteʼt̃paʼ sañapaʼ c̈hocma secuam̃pesneʼt̃. Allempo yottam̃pesneteʼt̃paʼ sacaʼyeña eʼñe cohuen nemoʼtayeʼt̃.”
36 necessitei de roupas, e vocês me vestiram; estive enfermo, e vocês cuidaram de mim; estive preso, e vocês me visitaram’.
37 Allempoña ñeñt̃ eʼñe cohuen es nep̃aʼyesayeʼt̃paʼ ñetñapaʼ atet̃chaʼ oterrnet: “Taʼm Partseshachaʼ, ¿esempoʼtña yentapeʼt̃ allempo p̃achporreʼt̃ allempo yerratallmeʼchapeʼt̃? ¿Esempoʼtña yentapeʼt̃ allempo p̃oʼñpaʼteʼt̃ allempo yonapeʼt̃?
37 "Então os justos lhe responderão: ‘Senhor, quando te vimos com fome e te demos de comer, ou com sede e te demos de beber?
38 ¿Esempoʼtña yentapeʼt̃ allempo pec̈hapueʼt̃ yesho all ama pentare allempo eʼñe cohuen yagapapeʼt̃? Taʼm ¿esempot̃eʼña yentapeʼt̃ allempo pemuelleʼt̃ allempo yepashtapeʼt̃?
38 Quando te vimos como estrangeiro e te acolhemos, ou necessitado de roupas e te vestimos?
39 ¿Esempoʼt yentapeʼt̃ña allempo p̃atsnaʼteʼt̃ ñam̃a allempo yottam̃p̃sapeteʼt̃ allempo yemoʼtapeʼt̃?”
39 Quando te vimos enfermo ou preso e fomos te visitar? ’
40 Allempoña na ñeñt̃en Partseshanpaʼ atet̃chaʼ noterres: “T̃eʼ napaʼ oʼch notas: Poʼñoc̈hpaʼ allempo eʼñe cohuen atet̃ sep̃aʼyesnaneʼt̃ na nemoʼnasheñneshaʼ naʼnacaʼyeña eʼñe cohuen atet̃ sepen. Amaʼt puesheñarra ñeñt̃ ama esosheʼmayeʼ entyeseʼt̃e acheñeneshaʼ allempo, t̃arraña saña allempopaʼ att̃o eʼñe cohuen es sep̃aʼyesaneteʼt̃, naʼnacaʼyeña eʼñe cohuen atet̃ sepen allempo.”
40 "O Rei responderá: ‘Digo-lhes a verdade: o que vocês fizeram a algum dos meus menores irmãos, a mim o fizeram’.
41 ’Allempoña ñeñt̃ neʼchcot̃eront̃eʼtsenpaʼ atet̃chaʼ noterranet: “Sapaʼ orrerres arrot̃, sapaʼ aña soʼpatenaya ñeñt̃ atarr yoroc̈hen. T̃eʼñapaʼ orras all huorten tsoʼ errap̃aren ñeñt̃ ama amayaño amaʼt errponaña. Ñeñt̃ña tsorpaʼ añ oʼpatateñet oneñet̃ eʼñe pueyochreshohuen.
41 "Então ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: ‘Malditos, apartem-se de mim para o fogo eterno, preparado para o diabo e os seus anjos.
42 T̃arroʼmar na allempo nachporreʼt̃paʼ sapaʼ amacaʼye sayeʼ nerratallmeʼchayeʼt̃e. Allempo noʼñpaʼteʼt̃paʼ amacaʼ sayeʼña nonayeʼt̃e.
42 Pois eu tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e nada me deram para beber;
43 Allempo nec̈hapueʼt̃ sesho all ama nentare sapaʼ amacaʼye cohuenayeʼ sagapneʼt̃e. Allempo nemuelleʼt̃paʼ sapaʼ amacaʼye sayeʼ nepashtayeʼt̃e. Allempo natsnaʼteʼt̃ amaʼt ñam̃a allempo yottam̃pesneteʼt̃paʼ sañapaʼ amacaʼye semoʼtneʼt̃e.”
43 fui estrangeiro, e vocês não me acolheram; necessitei de roupas, e vocês não me vestiram; estive enfermo e preso, e vocês não me visitaram’.
44 Allempoña ñetpaʼ atet̃chaʼ oterrnet: “¿Esempohuañacaʼye, Partseshachaʼ, yentapeʼt̃ allempo p̃achporreʼt̃ ñam̃a allempo p̃oʼñpaʼteʼt̃ ñam̃a allempo pec̈hapueʼt̃ yesho all ama pentare ñam̃a allempo pemuelleʼt̃ ñam̃a allempo p̃atsnaʼteʼt̃, ñam̃a allempo yottam̃p̃sapeteʼt̃? ¿Esempoʼtña yentapeʼt̃ atet̃ allempo yapaʼ amaʼt coñeʼt̃apaʼ ama es yapapeʼt̃e?”
44 "Eles também responderão: ‘Senhor, quando te vimos com fome ou com sede ou estrangeiro ou necessitado de roupas ou enfermo ou preso, e não te ajudamos? ’
45 Allempoña napaʼ atet̃chaʼ noterranet: “T̃eʼpaʼ oʼch notas: Poʼñoc̈h sa allempo ama aʼcuaʼp̃senayeʼ sentoneʼt̃e allohuen na nemoʼnasheñneshaʼ, naʼnacaʼyeña atet̃ senteʼt̃ña allempo.”
45 "Ele responderá: ‘Digo-lhes a verdade: o que vocês deixaram de fazer a alguns destes mais pequeninos, também a mim deixaram de fazê-lo’.
46 Allempoña acheñeneshaʼ ñeñt̃ neʼchcot̃eront̃eʼtsen, ñetñapaʼ ahuanerretchaʼ allchaʼ coñcherret eʼñe errponohuañen. Añña ñeñt̃ eʼñe cohuen es p̃aʼyestseʼt̃ ñetñapaʼ ahuanerretchaʼ Yomporesho allña ñetpaʼ corretsetach pocsheñeshocmañen errponañohuen.
46 "E estes irão para o castigo eterno, mas os justos para a vida eterna".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.