Mateus 25
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ
1 Jesúsñapaʼ alla yec̈haterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
1 Então o reino do céu será semelhante a dez virgens que, tomando os seus lampiões, saíram ao encontro do noivo.
2 — ausente —
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco eram insensatas.
3 — ausente —
3 As que eram insensatas, tomando os seus lampiões, não levaram azeite consigo.
4 — ausente —
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com os seus lampiões.
5 Allña ñetpaʼ cohueñet, ama ahuenayeʼ huerranetoña ñeñt̃ senaʼtetsa. Ñetña all machayot̃a moñeʼtyesetpaʼ c̈hepaʼtchaʼ manrraʼtuatset.
5 E, tardando o noivo, todas elas cochilaram, e dormiram.
6 Oʼña ñarenen tsappaʼ allempoñapaʼ machayot̃a eʼmuet rranarets, ñeñt̃ñapaʼ atet̃ oten: “T̃ayacaʼyeña huennasaña ñeñt̃ senaʼtetsa ñeñt̃ atarr secuen. Sec̈haʼnomñacaʼyeʼ oʼch sepocteñ.”
6 E à meia-noite houve um grito: Eis que o noivo vem; saí-lhe ao encontro.
7 Allempoñapaʼ allent̃a tantrraʼtuaña allohuen shopshareʼ ñetñapaʼ aʼcohuenetyeset poʼlampareñ.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam os seus lampiões.
8 Amnarsheñaña ñeñt̃ ama yerpaʼpesnomaye aceiteʼ ñetñapaʼ atet̃ otareʼchet poʼpotantañ amnarsheña ñeñt̃ c̈hocma anmueʼ aceiteʼ: “T̃eʼpaʼ oʼch socyaʼy yam̃a aceiteʼ ñeñt̃chaʼ yaʼhuortatnom. Yapaʼ oʼ mayaʼhuaña yelampareñ.”
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque os nossos lampiões estão se apagando.
9 Ñeñt̃ña eʼñe cohuen eñoteneʼ eñoseʼrtatsapaʼ ñetñapaʼ atet̃ ochetña poʼpoñ amnarsheña ñeñt̃ enamuenahuet aceiteʼ: “Amachcaʼye yocyaso t̃eʼt yehuañapen yam̃a. Sapaʼ arrña seta all pomueñet oʼch serañt̃eñaʼ sam̃a socop.”
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não, para que não falte a nós e a vós; mas ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Ñet ahuanmatset oʼch rañt̃eñetaʼpaʼ ñeñt̃ña senaʼtetsapaʼ eʼñe allorocma c̈hen. Ñeñt̃ña poʼpoñ amnarsheña ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h c̈hocma eñoseʼrtetsa, ñetñapaʼ beʼt̃osc̈haʼtet parro epuet ñeñt̃ senaʼtetsa. Allñapaʼ allchaʼ atarr coshameʼtapreteret. Allñapaʼ eʼñe echarr yottam̃p̃set.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e a porta foi fechada.
11 Allña eʼñe oʼchtatsapaʼ oʼ huac̈herraña poʼpotantañ amnarsheña shopshareʼ ñeñt̃ ahuanmatsa ñorraʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otuerret: “Petoram̃p̃sayeʼchapuerrey Nepapareshachaʼ.”
11 Depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre para nós.
12 Ñañapaʼ atet̃ otapuerranet: “T̃eʼ napaʼ oʼch notapuerres, sa amacaʼye poʼñoc̈hayeʼ seyemtenno.”
12 Mas ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo, eu não vos conheço.
13 Jesúsñapaʼ alla oterranerr ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ:
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 Jesúsñapaʼ alla yec̈haterraneterr poʼpoñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
14 Porque o reino do céu é como um homem que, ao viajar para uma terra distante, chamou os seus próprios servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 ’Puesheñarrpaʼ apaʼnem̃ amnarmeta talento, ñeñt̃paʼ atarr shonteʼ quelle allpon ñerraʼm amnar mil. Ñapaʼ añecop apaʼnem̃ att̃och ellopaʼ oʼch atontatan poʼpatronar poʼc̃llayor. Poʼpsheñeñpaʼ apaʼnem̃ epmeta talento, ñeñt̃paʼ allpon quelle allpon ñerraʼm epa mil. Poʼpsheñeñpa apaʼnem̃ puemetarr talento. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña allpon quelle ñerraʼmrrat̃eʼ pat̃err mil. Ñehua, puesheñaʼttsetpaʼ eʼñe allpona apaʼyesnomanet ñeñt̃ eʼñe allpona eñotyenet att̃och ellonet̃paʼ atontatet quelle. Ñeñt̃a apaʼyesuanmanetpaʼ ñañapaʼ allent̃a ahuoʼ b̃ac̈hayo.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um; a cada homem segundo as suas habilidades; em seguida, foi viajar.
16 Ñeñt̃ agapueʼ amnar mil ñañapaʼ allorocma ahuoʼ allchaʼ taruasatan quelle; att̃oña ellonet̃paʼ oʼ alla ganerrerr poʼpoñ amnar mil quelle.
16 Então o que recebera cinco talentos foi e negociou com eles, e fez outros cinco talentos.
17 Atet̃ p̃a ñam̃a ñeñt̃ agapueʼ epa mil. Ñapaʼc̈hoʼña ellonet̃paʼ ganerrerr poʼpoñ epa mil quelle.
17 E da mesma forma, o que recebera dois, ele também ganhou outros dois.
18 T̃arraña añña ñeñt̃ agapueʼ pat̃err mil ñañapaʼ allent̃a anem̃ allchaʼ pampueñaʼ; att̃ocaʼyeña ñapaʼ c̈ha eʼpotanña quelle.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Oʼña atomatpaʼ oʼ huerranetña poʼpatronaret, allent̃a agotatuerranet att̃och entuerranet poʼtaruas errot̃ent̃eʼ taruasaʼyeset eʼñe puesheñaʼttset.
19 Depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Ñeñt̃ña agapueʼ amnar mil ñañapaʼ huapapaʼ apapuenan poʼpatronar poʼpoñ amnar mil quelle, ñeñt̃paʼ atet̃ otapueñ: “Añña Nomporchaʼ ñeñt̃ p̃apaʼnmuen amnar mil quelle ahuaña, napaʼ ellocaʼye neganerrerrña pec̃llayorot̃ poʼpoñ amnar mil quelle.”
20 Então, chegando o que recebera cinco talentos, trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, tu me entregaste cinco talentos; eis aqui cinco talentos a mais que eu ganhei.
21 Poʼpatronarpaʼ atet̃ och: “Eʼñe pocteʼ neyochrechaʼ; p̃apaʼ atarr cohuen pesherbenen. P̃apaʼ eʼñe cohuen petsoton ñeñt̃ atet̃ notnomuep̃. Amaʼt allponat̃olla napaʼnmap̃ ahuaña, p̃añapaʼ atarroʼt cohuen pesherb̃aton. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch nenuerrep̃ p̃ach necuam̃p̃sapreterreʼ ñeñt̃ atarr aton. T̃eʼña p̃apaʼ pebeʼt̃os allchaʼ atarr p̃ocshapreterrna.”
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
22 Allempoñapaʼ ñeñt̃ agapueʼ ñam̃a epa mil, ñapaʼc̈hoʼ huapapaʼ apapuenan poʼpatronar poʼpoñ epa mil quelle. Ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otapueñ: “Nomporchaʼ ñeñt̃ p̃apaʼnmuen nam̃a epa mil, napaʼc̈hoʼña ellocaʼye neganerrerrña pec̃llayorot̃ poʼpoñ epa mil quelle.”
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que eu ganhei outros dois talentos além desses.
23 Ñapaʼc̈hoʼña poʼpatronarpaʼ atet̃ och: “Eʼñe pocteʼ; p̃apaʼc̈hoʼña atarroʼt cohuen pesherbenen. P̃apaʼc̈hoʼña eʼñe cohuen petsoton ñeñt̃ atet̃ notnomuep̃. Amaʼt allponat̃olla napaʼnmap̃ ahuaña, p̃añapaʼ atarroʼt cohuen pesherb̃aton. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch nenuerrep̃ p̃am̃a p̃ach necuam̃p̃sapreterreʼ ñeñt̃ atarr aton. P̃apaʼc̈hoʼña t̃eʼpaʼ pebeʼt̃os p̃am̃a allchaʼ atarr p̃ocshapreterrna.”
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
24 Allempoñapaʼ huapa ñam̃a ñeñt̃ agapueʼ pat̃err mil quelle. Ñañapaʼ atet̃ otapueñ: “Napaʼ neñotenep̃ Nomporchaʼ. P̃apaʼ amacaʼye matsrreʼmñape; p̃apaʼ c̈hocmacaʼye peprratam̃pesyen amaʼt ñeñt̃paʼ ama p̃oyaye ñam̃a c̈hocmacaʼye p̃ocsechatyenña ñeñt̃ ama p̃ayeʼ nareʼtatyenaye; c̈hocma es p̃aʼyapac̈haʼyen amaʼt ñeñt̃paʼ amacaʼye p̃ayeʼ naʼyenaye.
24 Então, chegando o que recebera um talento, disse: Senhor, eu soube, que és um homem duro, que colhes onde não semeaste, e ajuntas onde não espalhaste.
25 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ c̈ha nem̃chaʼtenep̃. Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃ p̃apaʼnmuen ahuaña pat̃err mil quellepaʼ nañapaʼ c̈ha nepamponap̃. T̃eʼñapaʼ oʼch alla napapuerrep̃ ñeñt̃ eʼñe p̃o.”
25 E receoso, eu fui e escondi na terra o teu talento; eis que aqui está o que é teu.
26 Allempoña poʼpatronarpaʼ atet̃ och: “P̃aña poʼñoc̈hpaʼ amacaʼye cohuenayeʼ pesherbenno amaʼt mamesha; atarrcaʼye quellañtsop̃. Ñerraʼm eʼñe poʼñoc̈h peñotennoñ c̈hocma es neprratam̃pesyeneñ ñeñt̃ ama noyaye; ñerraʼm poʼñoc̈h c̈hocma nocsechatyeneñ ñeñt̃ ama nayeʼ nareʼtatyenaye; ñerraʼm poʼñoc̈h c̈hocma es naʼyapac̈haʼyeneñ ñeñt̃ ama nayeʼ naʼyenayñe, ñerraʼm eʼñe poʼñoc̈h atet̃ pentennoñpaʼ
26 Respondendo o seu senhor, disse-lhe: Servo perverso e preguiçoso, tu sabias que eu colho onde não semeei, e ajunto onde eu não espalhei.
27 esoʼmaruañacaʼye amaña bancoyeʼ penennanoña nec̃llayor allochñapaʼ t̃eʼña oʼ nehuerrapaʼ nagaphuerreñchaʼ ñam̃a allo atontatonet nec̃llayor.”
27 Tu deverias portanto ter dado o meu dinheiro aos cambistas, e então, na minha vinda, teria recebido o meu com os juros.
28 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ t̃omc̈haʼtyets all: “T̃eʼpaʼ c̈hosa puerratam̃perreʼña ñeñt̃ pat̃err mil quelle oʼch sapuer ñeñt̃ echeneʼ c̈harraʼ mil quelle.”
28 Tomai, portanto o talento dele, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼ napaʼ oʼch notas: Ñeñt̃ es echets shonteʼ eʼñe puesherb̃ateñot̃et pamoʼmteʼ, ñetña ellonet̃paʼ oʼch alla aparet̃terret poʼpoñ aton. T̃arraña ñeñt̃ ama es echetsopaʼ amaʼt allponat̃olla ñeñt̃ echyenetañ aprratam̃p̃saret̃terretchaʼ.
29 Porque a cada um que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, será tomado até o que ele tem.
30 Ñam̃a añ ataruasañer ñeñt̃ ama nesherbenaye, t̃eʼñapaʼ c̈hosaña huaporeʼteʼ aʼyot̃ checmetot̃. Allñapaʼ allchaʼ yahuanrrortenet panmueñot̃et atserrpaʼ rrasoʼtyesosetchaʼ paʼs.”
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 Allempoch nohuerra na Ñeñt̃en Acheñetosets, nohuerrach eʼñe nepartsoteñohuen epan allohuen nem̃llañot̃eñnaneshar. Allempopaʼ nanorruerrchaʼ neconaño allchaʼña eʼñe nepartsotuerr eʼñe necohuenteñeshaʼ.
31 Quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então ele se assentará no trono da sua glória.
32 Allempoñapaʼ eʼñech nesho apc̈herra allohuen paʼnamen acheñ ñeñt̃ yec̈haʼyetsa arr patsro. Allempochña nellopaʼtetstaterranet eʼñe atet̃ pena ñeñt̃ pamoʼmteʼ pen carrnero, ñañapaʼ oʼch ellopaʼtetstatenan carrneroc̈hno ñam̃a cabrac̈hno.
32 E diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará umas das outras, como o pastor separa suas ovelhas dos bodes.
33 Acheñeneshaʼña ñeñt̃ eʼñe cohuenpaʼ ñetñapaʼ necohuenrot̃chaʼ nenuerranet ñeñt̃ eʼñe atet̃ ñerraʼm carrneroc̈hno. Ñam̃a ñeñt̃ña ama cohuenayayepaʼ ñetñapaʼ neʼchcot̃erot̃ach nenuerranet ñeñt̃ eʼñe atet̃ ñerraʼm cabrac̈hno.
33 E ele colocará as ovelhas à sua mão direita, mas os bodes à esquerda.
34 Naña allempoch atarr naʼm̃chaʼtaret̃terrapaʼ, atet̃chaʼ noter ñeñt̃ necohuenront̃eʼtsaʼyen: “Sapaʼ sonac̈haʼt allohuenes t̃arroʼmar Nompor oʼcaʼye atarr bensareʼtam̃perres. T̃eʼña sapaʼ oʼch saguërr ñeñt̃ oʼpatatensa ahuat̃ot̃eñ. Amaʼt allempot̃eñ Nomporpaʼ errteʼ yec̈hcateneʼ pats sañapaʼ allempot̃eñ oʼpatatasa att̃och saʼm̃chaʼtaret̃tapretera.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua mão direita: Vinde, benditos de meu Pai, herdai o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 T̃arroʼmar napaʼ allempo nachporreʼt̃paʼ sacaʼyeña nerratallmeʼchayeʼt̃. Allempo noʼñpaʼteʼt̃paʼ sacaʼyeña nonayesayeʼt̃. Allempo nec̈hapueʼt̃ sesho all ama nentare sañapaʼ c̈hocma eʼñe cohuen sagapneʼt̃.
35 Porque eu tive fome, e deste-me de comer; eu tive sede, e deste-me de beber; eu era um estrangeiro, e me acolhestes;
36 Allempo nemuelleʼt̃paʼ sacaʼyeña nepashtayeʼt̃. Allempo natsnaʼteʼt̃paʼ sañapaʼ c̈hocma secuam̃pesneʼt̃. Allempo yottam̃pesneteʼt̃paʼ sacaʼyeña eʼñe cohuen nemoʼtayeʼt̃.”
36 despido, e me vestistes; eu estava enfermo e me visitastes; eu estive preso, e fostes até mim.
37 Allempoña ñeñt̃ eʼñe cohuen es nep̃aʼyesayeʼt̃paʼ ñetñapaʼ atet̃chaʼ oterrnet: “Taʼm Partseshachaʼ, ¿esempoʼtña yentapeʼt̃ allempo p̃achporreʼt̃ allempo yerratallmeʼchapeʼt̃? ¿Esempoʼtña yentapeʼt̃ allempo p̃oʼñpaʼteʼt̃ allempo yonapeʼt̃?
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te alimentamos? Ou com sede, e te demos de beber?
38 ¿Esempoʼtña yentapeʼt̃ allempo pec̈hapueʼt̃ yesho all ama pentare allempo eʼñe cohuen yagapapeʼt̃? Taʼm ¿esempot̃eʼña yentapeʼt̃ allempo pemuelleʼt̃ allempo yepashtapeʼt̃?
38 E quando nós te vimos estrangeiro, e te acolhemos? Ou despido, e te vestimos?
39 ¿Esempoʼt yentapeʼt̃ña allempo p̃atsnaʼteʼt̃ ñam̃a allempo yottam̃p̃sapeteʼt̃ allempo yemoʼtapeʼt̃?”
39 E quando te vimos enfermo ou na prisão, e fomos visitar-te?
40 Allempoña na ñeñt̃en Partseshanpaʼ atet̃chaʼ noterres: “T̃eʼ napaʼ oʼch notas: Poʼñoc̈hpaʼ allempo eʼñe cohuen atet̃ sep̃aʼyesnaneʼt̃ na nemoʼnasheñneshaʼ naʼnacaʼyeña eʼñe cohuen atet̃ sepen. Amaʼt puesheñarra ñeñt̃ ama esosheʼmayeʼ entyeseʼt̃e acheñeneshaʼ allempo, t̃arraña saña allempopaʼ att̃o eʼñe cohuen es sep̃aʼyesaneteʼt̃, naʼnacaʼyeña eʼñe cohuen atet̃ sepen allempo.”
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Na verdade eu vos digo que quando o fizestes ao menor destes meus irmãos, a mim o fizestes.
41 ’Allempoña ñeñt̃ neʼchcot̃eront̃eʼtsenpaʼ atet̃chaʼ noterranet: “Sapaʼ orrerres arrot̃, sapaʼ aña soʼpatenaya ñeñt̃ atarr yoroc̈hen. T̃eʼñapaʼ orras all huorten tsoʼ errap̃aren ñeñt̃ ama amayaño amaʼt errponaña. Ñeñt̃ña tsorpaʼ añ oʼpatateñet oneñet̃ eʼñe pueyochreshohuen.
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para dentro do fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 T̃arroʼmar na allempo nachporreʼt̃paʼ sapaʼ amacaʼye sayeʼ nerratallmeʼchayeʼt̃e. Allempo noʼñpaʼteʼt̃paʼ amacaʼ sayeʼña nonayeʼt̃e.
42 Porque eu tive fome, e não me destes de comer; eu tive sede, e não me destes de beber;
43 Allempo nec̈hapueʼt̃ sesho all ama nentare sapaʼ amacaʼye cohuenayeʼ sagapneʼt̃e. Allempo nemuelleʼt̃paʼ sapaʼ amacaʼye sayeʼ nepashtayeʼt̃e. Allempo natsnaʼteʼt̃ amaʼt ñam̃a allempo yottam̃pesneteʼt̃paʼ sañapaʼ amacaʼye semoʼtneʼt̃e.”
43 eu era um estrangeiro, e não me acolhestes; despido, e não me vestistes; enfermo e na prisão, e não me visitastes.
44 Allempoña ñetpaʼ atet̃chaʼ oterrnet: “¿Esempohuañacaʼye, Partseshachaʼ, yentapeʼt̃ allempo p̃achporreʼt̃ ñam̃a allempo p̃oʼñpaʼteʼt̃ ñam̃a allempo pec̈hapueʼt̃ yesho all ama pentare ñam̃a allempo pemuelleʼt̃ ñam̃a allempo p̃atsnaʼteʼt̃, ñam̃a allempo yottam̃p̃sapeteʼt̃? ¿Esempoʼtña yentapeʼt̃ atet̃ allempo yapaʼ amaʼt coñeʼt̃apaʼ ama es yapapeʼt̃e?”
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou um estrangeiro, ou despido, ou enfermo ou na prisão, e não te servimos?
45 Allempoña napaʼ atet̃chaʼ noterranet: “T̃eʼpaʼ oʼch notas: Poʼñoc̈h sa allempo ama aʼcuaʼp̃senayeʼ sentoneʼt̃e allohuen na nemoʼnasheñneshaʼ, naʼnacaʼyeña atet̃ senteʼt̃ña allempo.”
45 Então ele lhes responderá, dizendo: Na verdade eu vos digo que quando não fizestes ao menor destes, não o fizeste a mim.
46 Allempoña acheñeneshaʼ ñeñt̃ neʼchcot̃eront̃eʼtsen, ñetñapaʼ ahuanerretchaʼ allchaʼ coñcherret eʼñe errponohuañen. Añña ñeñt̃ eʼñe cohuen es p̃aʼyestseʼt̃ ñetñapaʼ ahuanerretchaʼ Yomporesho allña ñetpaʼ corretsetach pocsheñeshocmañen errponañohuen.
46 E irão estes para o castigo eterno; mas os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.