Mateus 22
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA
1 Jesúsñapaʼ alla tomaʼntaterraneterrpaʼ atet̃ oterraneterr:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 —Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña pueʼntañot̃ ñeñt̃paʼ oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ puesheñarr am̃chaʼtaret̃. Ñeñt̃ña am̃chaʼtaret̃paʼ oʼ puetareʼtatan shonteʼ rreñets ñeñt̃chaʼ nanac rret allempoch senaʼta puechemer.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Oʼña aʼpotatuan rreñetspaʼ oʼ mueñan paʼtaruasañreneshaʼ oʼch otyeñetaʼ ñeñt̃ ahuaʼñaret̃ oʼch rrapretenetaʼ rreñets. Oʼña otyesuaret̃tetpaʼ ñetñapaʼ arepaʼtchaʼ eseshayeʼ sechatso oʼch ahuet all.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Poʼpocheñopaʼ oʼ alla mueñerranerr poʼpotantañ paʼtaruasañreneshaʼ. Ama senetaʼpaʼ atet̃ otapanet: “Sotoschaʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ahuaʼñaret̃: ‘Am̃chaʼtaret̃caʼye sagotateneʼ, atet̃caʼye oten: Rreñetspaʼ oʼ eʼñe naʼpotatue. Huacshec̈hno ñam̃a beserec̈hno ñeñt̃ neʼsoyaʼtatyen oʼ eʼñe nemtsatue ñam̃a oʼcaʼye eʼñe naʼpotatue. T̃eʼpaʼ sonac̈haʼtepaʼtoʼ ahuoʼch serrapreteñaʼ.’ ”
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Ahuaʼñaret̃neshaʼñapaʼ arepaʼtchaʼ aʼcuaʼpsenayeʼ eñchetoña ñeñt̃ huaʼñenahuet. Ñeñt̃apaʼ ahuanemyeset ñopaʼtets. Puesheñarrpaʼ ahuoʼ paʼmro, poʼpsheñeñpaʼ ahuoʼ pomatsreʼtatsa.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Poʼpotantaññapaʼ ñeñt̃apaʼ oʼ rremapoñetña paʼtaruasañreneshaʼpaʼ errot̃uanen pet, att̃eñapaʼ oʼ muetsanatuet.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Am̃chaʼtaret̃ñapaʼ ñeñt̃ña atarr atsrreʼmateʼ. Allempoñapaʼ oʼ mueñan ñam̃a poʼsolltar-reneshaʼ ñeñt̃chaʼ aʼcllatenayaʼ ñeñt̃ amtsañec̈hno, ñeñt̃chaʼ aʼpoyatatuenayaʼ ñam̃a paʼnetser.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Allot̃ña am̃chaʼtaret̃paʼ atet̃ oterranerr poʼpotantañ paʼtaruasañreneshaʼ: “Rreñtsoc̈hnoña poʼñoc̈hpaʼ epayeʼcaʼye. T̃arraña ñeñt̃ña ahuaʼñaret̃paʼ ñetpaʼ amacaʼye cohuenayeʼ nentenaneto.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 T̃eʼpaʼ orras sam̃a alloʼtsen t̃oñec̈hno t̃arroʼmar allpaʼ shonteʼ chopeñeʼchyen acheñeneshaʼ. Allohuen errponchaʼ sentyes oʼch sotyesapanet onetepaʼ arr oʼch rrapretennetaʼ rreñets ñeñt̃ shonteʼ naʼpotaten.”
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Allempoña alla ahuanerrerr paʼtaruasañreneshaʼ, ñetñapaʼ añ cot̃aʼyeset t̃oñ. Ñeñt̃ allpon poctaʼyeset t̃oñoʼmar eʼñe sechatyesuahuet, amaʼt atsrreʼmñat̃ec̈hno ñam̃a ñeñt̃ cohuen acheñ. Att̃eñapaʼ oʼ c̈ha shontosa ñeñt̃ huaʼñenet. Allña pocollo all senaʼtena puechemerpaʼ eʼñe quec̈hcosa ñeñt̃ ahuaʼñaret̃.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 ’Am̃chaʼtaret̃ñapaʼ allent̃a beʼt̃os oʼch entapan ñeñt̃ huaʼñatyen ñeñt̃chaʼ rrallmeʼchosets all. Allñapaʼ entan puesheñarr yacma. Ñañapaʼ ama añeyeʼ chorreno shetamuets emarr ñeñt̃ecma chorrenet all att̃o coshapreteñet ñeñt̃ senaʼtetsa.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Am̃chaʼtaret̃ñapaʼ atet̃ och: “Esoʼmareʼtña masheñe pebeʼt̃enña arr amacaʼye añeyeʼ pechorreno shetamuets emarr att̃och p̃ocshaprecha ñeñt̃ senaʼtetsa.” Ñañapaʼ ama eñoro.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Allempoña am̃chaʼtaret̃paʼ otan paʼtaruasañreneshaʼ: “Sehuancoñ paʼtac ñam̃a potpaʼ c̈hosa huaporeʼterreʼ aʼyot̃ checmetot̃. Allñapaʼ allchaʼ yahuanrrorterret, panmueñot̃et atserrpaʼ rrasoʼtyerretchaʼ paʼs.”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 T̃arroʼmar amaʼt shonteñña ñeñt̃ ahuaʼñaret̃paʼ t̃arraña puesheñaʼttsaña ñeñt̃ eʼñe cohuen aʼcraret̃.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Allempoña fariseoneshaʼpaʼ ahuanerra. Ñetñapaʼ c̈ha atarr cot̃apeʼchatannaʼtenetaʼ. Ñetpaʼ aña atarr eʼnenet att̃och eʼñe pueshquëñot̃etpaʼ amaʼt parrochapaʼ oʼch eñorachet Jesús ñeñt̃ ama pocteyaye. Allochñapaʼ att̃ot̃chaʼña otteñeʼchet.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Ñetñapaʼ eʼñe aʼnahua mueñet ñet pueyochreshaʼ epuet ñam̃a puesheñaʼtets Herodes pueyochreshaʼ. Ñetña c̈hapuet Jesúseshopaʼ eʼñe pueshquëñot̃et atet̃ otoset:
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ yapaʼ yemneñ oʼch peñotatapuey erraʼtsent̃eʼña eʼñe poʼñoc̈h cohuentetsa. ¿Pocteʼt̃eʼ penteñña p̃a oʼch yetsaʼta impuestos añecop ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa all anetso Romo ñeñt̃ ama judioneshayaye? Ñatoʼ amat̃eʼ pocteyayeña yocop ñeñt̃ey judioneshay oʼch yetsaʼcha am̃chaʼtaret̃ romoʼmarneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye.
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Jesúsñapaʼ eñotapanet ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchyenetañ ñocop, ñañapaʼ atet̃ otanet:
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Ñehua, amaʼt att̃eseñpaʼ segatencaʼye puetallarr quelle ñeñt̃ alloch setsaʼta impuestos.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr:
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ñetñapaʼ atet ochet:
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Ñetña atet̃ eʼmueñet Jesús atet̃ anapuenanetpaʼ att̃a cohuanrrorteñet t̃arroʼmar Jesúspaʼ atarrcaʼye cohuen anapuenanet. Att̃eñapaʼ quec̈hpaʼhuaneretpaʼ ahuanerret.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Ñeñt̃e yet̃rocma huac̈haʼtoña ñam̃a patantarr ñeñt̃ saduceoneshatets. Ñehua, ñeñt̃ saduceoneshatets ñetñapaʼ ellonet̃ echenet poct̃ap̃ña ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atet̃ otenet amat̃eʼ errot̃enot̃ yetanterroña rromot̃ amaʼt errponaña. Ñetñapaʼ atet̃ otoset Jesús:
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 —Añ Maestrochaʼ ñeñt̃caʼyeña atet̃ otyeʼt̃ña Moisés ñeñt̃ poctetsa ñeñt̃chaʼ atet̃ yep̃a. Ñerraʼm esempo rroma yacma oʼch saʼnman puet̃apor t̃arraña ñerraʼm ama chemereʼtnomopaʼ, añ poctetsa paʼmoʼnasheñchaʼ alla yorerreʼña poʼnorrar allochñapaʼ att̃och eñalleterraña ñeñt̃chaʼ puechemer perr paʼmoʼnasheñeñ. Ñeñt̃paʼ atet̃caʼye quellcaʼnmonayña ahuat̃ Moisés.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Ñehua, t̃eʼpaʼ eñall canc̈herrsheña yamoʼts ñeñt̃ eʼñe poctacma paʼmoʼnasheñecmuet. Ñeñt̃ puesheñarr popoʼnaretpaʼ oʼ yoran coyaneshaʼ ñeñt̃ puet̃apor p̃aʼ. Eʼñe allponmatatsapaʼ oʼ rroma, att̃a saʼnman puet̃apor ama chemereʼtnomo. Allempoña ñeñt̃ poʼrroc̈hoʼmerpaʼ oʼ yorerran paʼmoʼnasheñeñ puet̃apor.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Eʼñe allponmatatsapaʼ ñapaʼc̈hoʼña oʼ rromuerrerr ñam̃a, ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama chemereʼtnomo. Allempoña poʼpsheñeñ paʼmoʼnasheñpaʼ oʼ alla yorerranerr ñam̃a poʼnorrar. Eʼñe allponmaterrtsapaʼ ñapaʼc̈hoʼña oʼ rromuerrerr ñam̃a, ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama chemereʼtnerrerro oʼ att̃a rromuerrerr. Eʼñe att̃ecma p̃ohuet canc̈herrsheñoʼmaretpaʼ eʼñe pueyoruarochetña ñeñt̃ara puesheñarr coyaneshaʼ. Allohuenetpaʼ eʼñe att̃ecma pet rromayestset amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ amacaʼyeña chemereʼtnomueto.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Allempoñapaʼ c̈ho rromatsña ñam̃a coyaneshaʼ.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 T̃eʼña ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ atanterrapoʼ rromot̃paʼ añña coyaneshaʼñapaʼ allempopaʼ ¿eseshaʼtchaʼña eʼñe ñapuet̃ puet̃apor perreʼ t̃arroʼmar allohuenet canc̈herrsheñoʼmaretpaʼ eʼñecaʼye pueyoruarochet?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Jesúsñapaʼ atet otapanet:
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 T̃arroʼmar esempohuañen allempoch tanterret poʼpocheño, allempopaʼ amaʼt puesheñarrot̃eta amach senaʼterreto, amaʼt coyaneshaʼpaʼc̈hoʼ amach eseshayeʼ apuerraye ñeñt̃chaʼ yorerrahuet. T̃arroʼmar allempopaʼ eʼñech att̃et ñerraʼm Yompor poʼm̃llañot̃eñnaneshar ñeñt̃ pueʼntañoʼtsaʼyen.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Sapaʼ amaʼtña selleyare ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ ahuat̃ Yompor eʼñe socop att̃och señoch poʼñoc̈hpaʼ amaʼt ñeñt̃ oʼ collaʼhuapaʼ ñetñapaʼ corretseta.
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃ oteney Yompor: “Napaʼ na ñeñt̃en Poʼyomporer pen Abraham ñam̃a Isaac ñam̃a Jacob amaʼt ñetpaʼ oʼ rromhuet ahuat̃ot̃eñ.” Ñehua, yapaʼ yeñoteñ Yomporpaʼ ama añeyeʼ Poʼyomporer penaye ñeñt̃ rromuets eʼñe poctacma, ñapaʼ añcaʼyeña Poʼyomporer peneʼ acheñ ñeñt̃ corretsetach. Att̃oña Yomporpaʼ eʼñe allameʼttsa entenanet allohuen ñetñapaʼ eʼñe bet̃tetseta.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Allempoña allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼmueneʼ Jesús att̃o emmaʼhuan saduceoneshaʼ, ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset:
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ñam̃a allempo fariseoneshaʼ eʼmareʼchet att̃o Jesús emmaʼhuan saduceoneshaʼ ñetñapaʼ apc̈hannaʼtet parro.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Allempoña puesheñarrot̃et ñeñt̃ atarr etsoteneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñañapaʼ otenanaʼ Jesús. Ñeñt̃paʼ t̃arroʼmarña atet̃ aʼp̃t̃oʼtos ñetpaʼ c̈hocaʼye mueneñet oʼch topachet Jesús.
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 Ñeñt̃paʼ atet̃ otos:
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃:
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Ñeñt̃paʼ ñeñt̃caʼye ñoñets ñeñt̃ poʼñoc̈h atarr sherbets, ñeñt̃paʼ ellocaʼyeña metanaʼtuenan poʼpoñec̈hno ñoñtsoc̈hno.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Allot̃paʼ poʼpoñ ñoñets ñeñt̃ atarr sherbets ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Atarrchaʼ yemorrenteña yamoʼts eʼñe atet̃ atarr yemorrentena yañeña.”
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Añ epoʼmar ñoñets ñeñt̃ña eʼñe etsotatueneʼ allohuen poʼpoñec̈hno ñoñtsoc̈hno ñeñt̃ atet̃ anaʼyesaret̃, ñam̃a allohuen Yompor poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃taʼyeseteʼt̃ ahuat̃.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Allempoña fariseoneshaʼpaʼ ñetñapaʼ alloʼtsenareta all apc̈henet eʼñe ñochayet,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 Jesúsña allpaʼ atet̃ otanet:
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Ñañapaʼ alla oterraneterr:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 Yompor Paretspaʼ atet̃ otennan ñeñt̃ eʼñe Nepartseshar nepen na (ñeñt̃ara ñeñt̃chaʼ Cristoterrets): “T̃eʼpaʼ oʼch p̃anorruerr arr necohuenrot̃ allchaʼ pecohuentapreterrna. Att̃ochña amaʼt ñeñt̃ peʼmoñeʼteneʼ napaʼ oʼch eʼñe nameʼñatuerranet allochñapaʼ oʼch atet̃ perret ñeñt̃ pemnen p̃a.”
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Ñeñt̃paʼ atet̃caʼye oteʼt̃ña David, ñeñt̃chaʼ Cristoterretspaʼ ñeñt̃caʼyeña Poʼpartseshar peʼt̃ña amaʼt allempot̃eñ. Ñehua, amaʼt señoteñeña Cristo ñeñt̃ Poʼpartseshar peʼt̃ Davidpaʼ ñeñt̃ña t̃eʼpaʼ oʼ alla poʼm̃reneñ per ñam̃a.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ñetñapaʼ amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ ama eseshayeʼ anapuenayeʼ entaye. Ñeñt̃oʼmarña allempot̃eñpaʼ amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ ama eseshayeʼ aʼp̃t̃oʼtenayeʼ enterraye.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.