Mateus 18

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Allempoña Jesúspaʼ aʼp̃t̃oʼteñaʼ pueyochreshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ ochet:
1 Naquela hora, os discípulos se aproximaram de Jesus e perguntaram: — Quem é o maior no Reino dos Céus?
2 Jesúsñapaʼ cheshat̃olla c̈horeʼtpaʼ t̃omach eʼñe alloʼtsaʼyenet.
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles
3 Allempoñapaʼ atet̃ otanet:
3 e disse:
4 Ñeñt̃ allpon ñeñt̃chaʼ eʼñe pueyochreshaʼ perr Yompor ñeñt̃ña acheñer att̃o oʼhuañ cohuen enta ñañeña ñeñt̃paʼ oʼ eʼñe atet̃ perra ñerraʼm cheshat̃oll ñeñt̃ ama eñotenanaʼ pommoʼcheña. Ñeñt̃ñapaʼ atarr nanac asherben enteñ Yompor.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no Reino dos Céus.
5 Erraʼtsenot̃es sa ñerraʼm eʼñe sameʼñeñot̃en na eʼñe cohuen saguëñ amaʼt ñeñt̃ ama asherbenayeʼ entyeneto atet̃ ñerraʼm añ cheshat̃oll, naʼnaña eʼñe cohuen saguën.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, é a mim que recebe.
6 ’Amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ ama pommoʼcheñot̃eyeʼ ameʼñenno atet̃ ñerraʼm cheshat̃oll ñeñt̃ ama eñotenanaʼ oʼch ommoʼchena, t̃arraña ñerraʼm eseshaʼña poʼpsheñeñ oʼch atet̃ p̃atach ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor, ñeñt̃ña acheñerpaʼ atarrchaʼ yoroc̈henoʼtsen t̃arroʼmar ñapaʼ aña oʼpatenaya coñcheñets ñeñt̃ atarr huomenc. Amaʼt ñocoppaʼ ama tama yoroc̈henayayñe ñerraʼm ama atet̃ p̃atenanaʼ poʼpsheñeñ, eʼñech allorocma oʼch c̈harachetañ mapueʼ añecmuen paʼc̈hnop̃o allpon ñerraʼm puetseʼtamets oʼch huaporeʼchet oño epo allchaʼ ñoʼshach mapueʼ.
6 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Atarr llequëñets acheñeneshacop arr patsro ñerraʼm esempo eseshaʼpaʼ oʼch atet̃ p̃atyenanet ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor. T̃arroʼmar c̈hocmach huaponaya ñeñt̃chaʼ yetpatyeneʼ oʼch atet̃ p̃atey ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor. T̃arraña napaʼ oʼch notas, atarrchaʼ yoroc̈henoʼtsen amaʼt erraʼtsena acheñer ñeñt̃ orrtateneʼ ñeñt̃chaʼ topatyeneʼ poʼpsheñeñ ñeñt̃ nameʼñenaya oʼch atet̃ p̃atyenanet ñamet ñeñt̃ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ enteno Yompor.
7 — Ai do mundo por causa das pedras de tropeço! Porque é inevitável que elas existam, mas ai de quem é responsável por elas!
8 — ausente —
8 — Se a sua mão ou o seu pé leva você a tropeçar, corte-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 — ausente —
9 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida com um só dos seus olhos do que, tendo os dois, ser lançado no inferno de fogo.
10 Jesúspaʼ alla oterranerr pueyochreshaʼ:
10 — Fiquem atentos, para não desprezarem nenhum destes pequeninos! Porque eu afirmo a vocês que os anjos deles, lá nos céus, veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Poʼñoc̈h na Ñeñt̃en Acheñetosets añecopña nohuapa att̃och naʼqueshp̃atyesos acheñeneshaʼ ñeñt̃ chenquëtsa.
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.
12 ’Ñehua, ¿amaʼt atet̃ senteñeña? Amaʼt erraʼtsen acheñer ñeñt̃ echeneʼ shonteʼ poʼcarrneror, c̈harroch c̈harraʼ echen t̃arraña ñerraʼm puemocarrña machayot̃a aʼchencachpaʼ pamoʼmteʼñapaʼ oʼch saʼnman allohuen poʼpotantañ ñeñt̃ oʼ noventa nueb̃am̃a all aspent̃o oʼch ahuoʼ eʼnerrayaʼ puemocarr ñeñt̃ chenquëtsa. Allchaʼ eʼnameʼtyeraʼpaʼ att̃ot̃ach enter.
12 — O que vocês acham? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se desgarrou?
13 Ñerraʼm ña oʼch enterpaʼ ñeñt̃chaʼña atarr coshaterreʼ. Elloch metanan att̃o coshenana poʼpotantañ noventa nueve poʼcarrneror ñeñt̃ ama payaʼtetso.
13 E, se consegue encontrá-la, em verdade lhes digo que ficará mais alegre por causa desta do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Atet̃caʼye penaña ñam̃a Sompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen; ñapaʼc̈hoʼña amacaʼ mueno oʼch chenca amaʼt puesheñarrot̃olla acheñ.
14 Assim, não é da vontade do Pai de vocês, que está nos céus, que se perca um só destes pequeninos.
15 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr; ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e repreenda-o em particular. Se ele ouvir, você ganhou o seu irmão.
16 Ñerraʼm soct̃apeʼchatueñaʼ amach eʼm̃ñotasopaʼ seʼñ puesheñarr amapaʼ epsheña ñeñt̃chaʼ saʼpoctatapreterreʼ. Atet̃chaʼ sep̃a allochñapaʼ ñeñt̃chaʼ eñosets epsheña amapaʼ maʼpsheñoʼmareschaʼ eñosets allempopaʼ eʼñech poʼñoc̈h sameʼña ñeñt̃ ñoñets t̃arroʼmar eʼñech att̃ecma otenet.
16 Mas, se não ouvir, leve ainda com você uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda questão seja decidida.
17 Ñerraʼmña atet̃ña oʼ sep̃ohuerñaʼ amach eʼm̃ñoterrsopaʼ allempoñapaʼ oʼch soch allohuenet ñeñt̃ c̈hocma apc̈hetsa pameʼñeñot̃ Yompor. Cot̃apeʼchateretepaʼ ñamet. Ñerraʼm oʼch cot̃apeʼchatuet allohuenetñaʼ, amaʼt ñetña amach eʼm̃ñoterranetopaʼ sañapaʼ eʼñech att̃a senter ñerraʼm poʼpoñ acheñer ñeñt̃ ama semoʼnasheñeyaye. Eʼñech atet̃ senteñ ñeñt̃ acheñer ñeñt̃ ama ameʼñetso, atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ pueshquëñot̃eʼna cobraʼyeneʼ acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ gobiernocop.
17 E, se ele se recusar a ouvir essas pessoas, exponha o assunto à igreja; e, se ele se recusar a ouvir também a igreja, considere-o como gentio e publicano.
18 ’Ñehua, t̃eʼ poʼñoc̈hpaʼ oʼch alla noterrserr: Ñerraʼm errot̃enchaʼ eʼñe pocteʼ sent ñeñt̃chaʼ senaʼyes arr patsro, Yomporpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ entoʼtsen eʼñech att̃ecma eʼñech pocteʼ enterranet. Ñam̃a ñeñt̃chaʼ ama pocteyeʼ senteno ñeñt̃chaʼ senaʼyes arr patsro, Yomporpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ entoʼtsen eʼñech att̃ecma amach pocteyeʼ enterraneto.
18 — Em verdade lhes digo que tudo o que ligarem na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligarem na terra terá sido desligado nos céus.
19 ’Ñam̃a oʼch alla noterrserr: Poʼñoc̈h ñerraʼm epsheñas arr patsro oʼch eʼñe saʼpoctatue epsheñoʼmares ñeñt̃chaʼ senamuennan Nompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñapaʼ amaʼt erraʼtsena senamueñ c̈hocmach eʼñe atet̃ pennas.
19 Em verdade também lhes digo que, se dois de vocês, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que vierem a pedir, isso lhes será concedido por meu Pai, que está nos céus.
20 T̃arroʼmar ñerraʼm erroʼtsen amaʼt eʼñe epsheña amapaʼ maʼpsheña ñeñt̃ apc̈hetsa eʼñe pameʼñeñot̃etan na, naña allpaʼ alloʼtsenenchaʼ eʼñe ñesheto.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Allempoña Pedropaʼ aʼp̃t̃oʼtenanaʼ Jesús, ñeñt̃paʼ atet̃ otos:
21 Então Pedro, aproximando-se, perguntou a Jesus: — Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
22 Jesus respondeu:
23 Jesúspaʼ atet̃ oterraneterr:
23 — Por isso, o Reino dos Céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Allempoña all eʼñe aʼpoctatyesanetpaʼ allñapaʼ huapatoñet puesheñarr paʼcheñer ñeñt̃ tebeneʼ patoner quelle ñeñt̃ allpon tebenpaʼ ñeñt̃ oteñet shonteʼ millones.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Ñañapaʼ ama echenano allpon quelle alloch tsaʼterra ñeñt̃ allpon teben. Poʼpatronarñapaʼ atet̃ otanet: “T̃eʼpaʼ oʼch sepomuer epuet puet̃apor epuet ñam̃a puechemereshaʼ ñam̃a oʼch sepomhuerrñañ errpont̃eʼ echyen allochñapaʼ amaʼt allapaʼ oʼch tsaʼterrna att̃o tebenen.”
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, o senhor desse servo ordenou que fossem vendidos ele, a mulher, os filhos e tudo o que possuía e que, assim, a dívida fosse paga.
26 Allempoñapaʼ allent̃a concorpanaʼcha paʼtaruasañer ñeñt̃ tebeneʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otareʼch: “Amach nomporchaʼ pemaʼyoreʼtatsetno, netsaʼtuerrp̃ach acop̃a.”
26 Então o servo, caindo aos pés dele, implorava: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo ao senhor.”
27 Poʼpatronarñapaʼ alla morrentera allent̃a aʼrroyer allempocma eʼshohuerrñañ all quellquëññañet ñeñt̃ allpon teben.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 Ñeñt̃ña paʼtaruasañerpaʼ oʼ c̈haʼnerr entuerran poʼpsheñeñ ñeñt̃ parro ataruasataret̃tenet ñeñt̃ tebeneʼ ñam̃a, ñeñt̃paʼ eʼñe coñeʼt̃a quelle. Ñañapaʼ c̈ha rremaʼhuerreʼpaʼ allent̃a mueñoc̈heʼ atet̃ otuer: “Petsaʼterrnañacaʼye ñeñt̃ allpon petebenen.”
28 — Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários. Agarrando-o, começou a sufocá-lo, dizendo: “Pague-me o que você me deve.”
29 Aʼrroyerpaʼ ñañapaʼ allent̃a concorpanaʼtana ñam̃a ñeñt̃ oʼ mueñoc̈hoʼtue. Allñapaʼ atet̃ och: “Amach pemaʼyoreʼtatsetno, netsaʼterrp̃ach acop̃a allpon ñeñt̃ netebenep̃.”
29 Então o seu conservo, caindo aos pés dele, pedia: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo a você.”
30 Ñañapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ eñche, ñeñt̃apaʼ anem̃ allchaʼ yottam̃p̃sach. Allñapaʼ allach esempohuach eʼñe tsaʼtuerra ñeñt̃ allpon teben.
30 Ele, porém, não quis. Pelo contrário, foi e o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Añña poʼpotantañec̈hnoña ñeñt̃ parro ataruasataret̃tenetpaʼ ñetñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ eñcheto ñeñt̃ atet̃ p̃a ñeñt̃ eʼñe att̃a eʼshohuaret̃terrtsa ñeñt̃ allpon teb̃aneʼt̃ poʼpatronar. Allempoña ñetpaʼ allent̃a ahuanmuet poʼpatronaresho. Allñapaʼ aʼmet̃am̃peret.
31 — Vendo os seus companheiros o que havia acontecido, ficaram muito tristes e foram relatar ao seu senhor tudo o que havia acontecido.
32 Allempoñapaʼ oʼ alla agotater poʼpatronar. Oʼ c̈herr poʼpatronareshopaʼ atet̃ otapuer: “P̃a naʼtaruasañre, amaʼt mamesha ama cohueneshayaype. P̃añapaʼ att̃a p̃otareʼten napaʼ ahuoʼch nep̃retnerrep̃ nañapaʼ eʼñe att̃a neʼshohuerrnap̃ ñeñt̃ allpon petebenen.
32 Então o senhor, chamando aquele servo, lhe disse: “Servo malvado, eu lhe perdoei aquela dívida toda porque você me implorou.
33 Amaʼt eʼñe pocteñ p̃apaʼc̈hoʼña oʼch pemueryañ ñeñt̃ parro petaruasen. Atet̃ nepena na eʼñe cohuen nemuererrp̃a.”
33 Será que você também não devia ter compaixão do seu conservo, assim como eu tive compaixão de você?”
34 Allempoña poʼpatronarpaʼ eʼñe patsrreʼmueñeshaʼ pomuer, oʼ apuer ñeñt̃chaʼ coñchateʼ esempohuañen allchaʼña eʼñe tsaʼtuerrana ñeñt̃ allpon teben.
34 E, indignando-se, o senhor entregou aquele servo aos carrascos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 ’Sapaʼc̈hoʼña eʼñe puesheñaʼttsosña ñerraʼm amach sep̃retnere samoʼtspaʼ eʼñech att̃ecma perres sam̃a Nompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen. C̈hocmuepaʼch eʼñe cohuen sep̃retnannenaña sa eʼñe seyoc̈hrocmañen.
35 Assim também o meu Pai, que está no céu, fará com vocês, se do íntimo não perdoarem cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.