Mateus 14
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Herodespaʼ eʼmareʼtenan atet̃ p̃aʼyena Jesús. Ñehua, Herodespaʼ all am̃chaʼtaret̃tena anetso Galileo.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ sherbeneʼ:
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Ñehua, allempopaʼ ahuañmoʼchacma rrematenanaʼ Juanañ oʼ huancachpaʼ allña yottam̃p̃sach att̃och coshatan Herodías ñeñt̃ paʼmoʼnasheñ Felipe puet̃apor.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 T̃arroʼmar Juanañpaʼ ña otayeʼt̃ Herodes:
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Amaʼt atarr mueneñeñ oʼch muetsatacheñ eʼñe allempocma t̃arraña Herodespaʼ mechaʼtenan acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña ama eshcayeʼ muetsatache. T̃arroʼmar acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen enteñet Juanañ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Allempoña coshameʼtapreteñet Herodes allempo eñalletña allñapaʼ oʼ tancsosa Herodías puechoyor.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Herodesñapaʼ ñeñt̃a atarr cohuen ent. Ñeñt̃oʼmarña och:
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Pachorñapaʼ allent̃a otareʼch eʼñe aʼnahua:
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Oʼña enamhuepaʼ am̃chaʼtaret̃ñapaʼ c̈ha lleca. T̃arraña amaʼt llecañpaʼ oʼ nohuanña poʼñoñ huomenc eʼñe Yompor paʼsoʼchño ñam̃a alloʼtsaʼyen ñeñt̃ huaʼñen ñeñt̃ eʼmueneʼ atet̃ oten ñeñt̃oʼmarña otanet:
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Allempoñapaʼ oʼ mueñan paʼcheñer oʼch pecheñetaʼ Juan all yottam̃peñet.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Allempoña oʼ huapaterrñañet poñ platopaʼ aphueret shopsheshaʼ. Ñañapaʼ anem̃ pachoresho oʼch apueñaʼ.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Allempoñapaʼ ahuanma Juanañ pueyochreshaʼ oʼ aneret apecharet̃ oʼch pampueretaʼ. Oʼña pampaʼhueretaʼpaʼ oʼ ahuanerret oʼch eʼmareʼtateñetaʼ Jesús.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Jesúspaʼ allempo eʼmareʼtan Juanañ, ñañapaʼ ahuam̃pes noñt̃o oʼ saʼnman acheñeneshaʼ oʼch ahuoʼ all ama acheñempañoyaye. Acheñeneshaʼñapaʼ allempo eʼmareʼchet ñetñapaʼ allent̃a ahuanmuet ñamet. Allohuen anetsot̃paʼ eʼñe ahuanmuet oʼch enteretaʼ Jesús. Ñetñapaʼ alla oñmac̈haʼtet patsoʼmar.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Allempoña sehuosa Jesús noñt̃ot̃paʼ alla entuerraneterr oʼ alla shontaʼhuerrerr acheñeneshaʼ. Ñañapaʼ atarr nanac mueraʼhuerraneterr. Allñapaʼ oʼ alla aʼcrratyesuerraneterr patsnañet̃er.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Att̃eñapaʼ ellerren pueyochreshaʼñapaʼ oteñetaʼ Jesús:
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Jesúsñapaʼ otanet:
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Ñetñapaʼ atet̃ ochet:
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet:
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Allempoñapaʼ otan acheñeneshaʼ:
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Eʼñe epaʼhuet, allempoña oʼ rrallmeʼchet allohuenet eʼñepaʼtchaʼ yetrraʼtuahuet. Eʼñe yetuahuetpaʼ c̈ha aʼpchatyeset ñeñt̃ñapaʼ aʼyapac̈heret. Ñeñt̃ña aʼyapac̈herretpaʼ c̈hepaʼtchaʼ chorrats c̈harraʼ puechena epa cañt̃er eʼñe t̃amoʼyareʼ.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Ñeñt̃ña rrallmeʼchatspaʼ atarr shonteʼ acheñeneshaʼ; ñatoʼ alloʼtsent̃eʼ amnaroch mil ñeñt̃ eʼñe yacmaneshocheʼ. Ellonet̃paʼ alloʼtsaʼyen ñam̃a coyaneshac̈hno ñam̃a cheshaneshac̈hno.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Allempoña Jesúspaʼ otan pueyochreshaʼ:
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Oʼña soʼtuanmanetpaʼ ñañapaʼ ahuoʼ aspent̃o eʼñe ñapuet̃ allña maʼyochosa. Amaʼt oʼ tsapuenpaʼ ñañapaʼ alloʼtsena ñapuet̃.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Noñt̃ñapaʼ ñeñt̃a rroc̈hasoʼtsenara saʼpo, emoʼyareʼñapaʼ c̈ha anmapeʼcham̃penanet, aʼpuerrameʼtam̃penanet orrno.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Att̃eña allempoña puetarenmochpaʼ huenanet Jesús c̈ha chopeʼchnen enot̃ oño.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 All chopeʼchnen allempoña entapueñ pueyochreshaʼ, ñetñapaʼ c̈ha t̃oratsetyeset pueyoc̈hret, atet̃ otannaʼtyeset:
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Jesúsñapaʼ eñoranaʼtuenanet, atet̃ otuenanet:
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Allempoña Pedropaʼ eñoranaʼcha ñeñt̃paʼ atet̃ och:
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Jesúsñapaʼ allent̃a och:
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Chopeʼchnomtsapaʼ oʼ cohuaʼnman huomenquëshaʼ ñeñt̃ c̈ha emoʼyartatenan saʼppaʼ c̈ha yoreʼch. C̈ha yoreʼchpaʼ alla mueneʼ eshaʼta oño. Allñapaʼ rranareʼta atet̃ otan Jesús:
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Jesúsña t̃ecma rremap̃paʼ atet̃ och:
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Eʼñe aʼtac̈haʼtatseta noñt̃opaʼ huomenquëshaʼñapaʼ c̈hepaʼtchaʼ muetsoñeñterrtsa.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Ñeñt̃ña noñt̃oʼtsaʼyenpaʼ allent̃epaʼtchaʼ concorpanrrortanaʼtapetpaʼ atet̃ otyeset:
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Allempoña pechatam̃p̃setpaʼ arr etsotoset all oteñet Genesareto.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ñeñt̃ña aneʼtañneshaʼ allpaʼ oʼ chemeʼtapet Jesús. Att̃o chemeʼtapetpaʼ ñetñapaʼ allent̃a mueñet acheñ, oʼch eʼmareʼtatenanaʼ acheñeneshaʼ allampañoʼmar. Allot̃ñapaʼ huapatyesoñet allohuen atsnañet̃ec̈hno.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ñeñt̃ña atsnañet̃ec̈hnopaʼ oʼ enamyesoset amaʼt posoʼmot̃a oʼch aʼp̃llaʼyesosñañet paʼshtam. Allpon ñeñt̃ aʼp̃llaʼyesoseʼ Jesús paʼshtam allponc̈hoʼ eʼñe corraʼyesuerrtsa.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.