Mateus 14
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARC
1 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Herodespaʼ eʼmareʼtenan atet̃ p̃aʼyena Jesús. Ñehua, Herodespaʼ all am̃chaʼtaret̃tena anetso Galileo.
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 Allempoñapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ sherbeneʼ:
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 Ñehua, allempopaʼ ahuañmoʼchacma rrematenanaʼ Juanañ oʼ huancachpaʼ allña yottam̃p̃sach att̃och coshatan Herodías ñeñt̃ paʼmoʼnasheñ Felipe puet̃apor.
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 T̃arroʼmar Juanañpaʼ ña otayeʼt̃ Herodes:
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Amaʼt atarr mueneñeñ oʼch muetsatacheñ eʼñe allempocma t̃arraña Herodespaʼ mechaʼtenan acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña ama eshcayeʼ muetsatache. T̃arroʼmar acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen enteñet Juanañ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Allempoña coshameʼtapreteñet Herodes allempo eñalletña allñapaʼ oʼ tancsosa Herodías puechoyor.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 Herodesñapaʼ ñeñt̃a atarr cohuen ent. Ñeñt̃oʼmarña och:
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Pachorñapaʼ allent̃a otareʼch eʼñe aʼnahua:
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 Oʼña enamhuepaʼ am̃chaʼtaret̃ñapaʼ c̈ha lleca. T̃arraña amaʼt llecañpaʼ oʼ nohuanña poʼñoñ huomenc eʼñe Yompor paʼsoʼchño ñam̃a alloʼtsaʼyen ñeñt̃ huaʼñen ñeñt̃ eʼmueneʼ atet̃ oten ñeñt̃oʼmarña otanet:
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Allempoñapaʼ oʼ mueñan paʼcheñer oʼch pecheñetaʼ Juan all yottam̃peñet.
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 Allempoña oʼ huapaterrñañet poñ platopaʼ aphueret shopsheshaʼ. Ñañapaʼ anem̃ pachoresho oʼch apueñaʼ.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Allempoñapaʼ ahuanma Juanañ pueyochreshaʼ oʼ aneret apecharet̃ oʼch pampueretaʼ. Oʼña pampaʼhueretaʼpaʼ oʼ ahuanerret oʼch eʼmareʼtateñetaʼ Jesús.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Jesúspaʼ allempo eʼmareʼtan Juanañ, ñañapaʼ ahuam̃pes noñt̃o oʼ saʼnman acheñeneshaʼ oʼch ahuoʼ all ama acheñempañoyaye. Acheñeneshaʼñapaʼ allempo eʼmareʼchet ñetñapaʼ allent̃a ahuanmuet ñamet. Allohuen anetsot̃paʼ eʼñe ahuanmuet oʼch enteretaʼ Jesús. Ñetñapaʼ alla oñmac̈haʼtet patsoʼmar.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Allempoña sehuosa Jesús noñt̃ot̃paʼ alla entuerraneterr oʼ alla shontaʼhuerrerr acheñeneshaʼ. Ñañapaʼ atarr nanac mueraʼhuerraneterr. Allñapaʼ oʼ alla aʼcrratyesuerraneterr patsnañet̃er.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Att̃eñapaʼ ellerren pueyochreshaʼñapaʼ oteñetaʼ Jesús:
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 Jesúsñapaʼ otanet:
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Ñetñapaʼ atet̃ ochet:
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet:
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Allempoñapaʼ otan acheñeneshaʼ:
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 Eʼñe epaʼhuet, allempoña oʼ rrallmeʼchet allohuenet eʼñepaʼtchaʼ yetrraʼtuahuet. Eʼñe yetuahuetpaʼ c̈ha aʼpchatyeset ñeñt̃ñapaʼ aʼyapac̈heret. Ñeñt̃ña aʼyapac̈herretpaʼ c̈hepaʼtchaʼ chorrats c̈harraʼ puechena epa cañt̃er eʼñe t̃amoʼyareʼ.
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 Ñeñt̃ña rrallmeʼchatspaʼ atarr shonteʼ acheñeneshaʼ; ñatoʼ alloʼtsent̃eʼ amnaroch mil ñeñt̃ eʼñe yacmaneshocheʼ. Ellonet̃paʼ alloʼtsaʼyen ñam̃a coyaneshac̈hno ñam̃a cheshaneshac̈hno.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Allempoña Jesúspaʼ otan pueyochreshaʼ:
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 Oʼña soʼtuanmanetpaʼ ñañapaʼ ahuoʼ aspent̃o eʼñe ñapuet̃ allña maʼyochosa. Amaʼt oʼ tsapuenpaʼ ñañapaʼ alloʼtsena ñapuet̃.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Noñt̃ñapaʼ ñeñt̃a rroc̈hasoʼtsenara saʼpo, emoʼyareʼñapaʼ c̈ha anmapeʼcham̃penanet, aʼpuerrameʼtam̃penanet orrno.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Att̃eña allempoña puetarenmochpaʼ huenanet Jesús c̈ha chopeʼchnen enot̃ oño.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 All chopeʼchnen allempoña entapueñ pueyochreshaʼ, ñetñapaʼ c̈ha t̃oratsetyeset pueyoc̈hret, atet̃ otannaʼtyeset:
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Jesúsñapaʼ eñoranaʼtuenanet, atet̃ otuenanet:
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Allempoña Pedropaʼ eñoranaʼcha ñeñt̃paʼ atet̃ och:
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Jesúsñapaʼ allent̃a och:
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Chopeʼchnomtsapaʼ oʼ cohuaʼnman huomenquëshaʼ ñeñt̃ c̈ha emoʼyartatenan saʼppaʼ c̈ha yoreʼch. C̈ha yoreʼchpaʼ alla mueneʼ eshaʼta oño. Allñapaʼ rranareʼta atet̃ otan Jesús:
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 Jesúsña t̃ecma rremap̃paʼ atet̃ och:
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 Eʼñe aʼtac̈haʼtatseta noñt̃opaʼ huomenquëshaʼñapaʼ c̈hepaʼtchaʼ muetsoñeñterrtsa.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Ñeñt̃ña noñt̃oʼtsaʼyenpaʼ allent̃epaʼtchaʼ concorpanrrortanaʼtapetpaʼ atet̃ otyeset:
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Allempoña pechatam̃p̃setpaʼ arr etsotoset all oteñet Genesareto.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 Ñeñt̃ña aneʼtañneshaʼ allpaʼ oʼ chemeʼtapet Jesús. Att̃o chemeʼtapetpaʼ ñetñapaʼ allent̃a mueñet acheñ, oʼch eʼmareʼtatenanaʼ acheñeneshaʼ allampañoʼmar. Allot̃ñapaʼ huapatyesoñet allohuen atsnañet̃ec̈hno.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Ñeñt̃ña atsnañet̃ec̈hnopaʼ oʼ enamyesoset amaʼt posoʼmot̃a oʼch aʼp̃llaʼyesosñañet paʼshtam. Allpon ñeñt̃ aʼp̃llaʼyesoseʼ Jesús paʼshtam allponc̈hoʼ eʼñe corraʼyesuerrtsa.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.