Mateus 13

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ñeñt̃e yet̃ropaʼ c̈haʼnerrerr Jesús pocollot̃paʼ anorruerr saʼpatop̃ño.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Allñapaʼ emchorraʼhuererr shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ aʼtap noñt̃opaʼ ahuam̃pes mameʼ allpononet̃ allñapaʼ anorros noñt̃o. Acheñeneshaʼña allohuenetpaʼ alla t̃omc̈haʼtet saʼpatop̃ño.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Allñapaʼ esocmañen yec̈hatyenan acheñeneshaʼ paʼnamen tomaʼnteñtsoc̈hno. Ñeñt̃ ñanompaʼ atet̃ otanet:
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 All aʼparreʼtyeñ patantaʼtetsñapaʼ alla c̈hapyes t̃oñoʼmar. Allñapaʼ huac̈haʼtyesa ot̃ eʼñe añyallmechuenanaʼ puerets.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Poʼpoñec̈hnoñapaʼ alla c̈hapyes mapuetroʼmesoʼmar all ama tama eñalle pats. Ama nanac oʼponoʼtseno patso ñeñt̃oʼmarña mamet̃ollapaʼ cheparesuañ.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Oʼña enomeʼtaʼmuen atsrret̃paʼ alla aʼuyatuer. Ama erc̈haʼtenaʼ ñeñt̃oʼmarña alla hueyaʼhuerra.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Poʼpotantañña pueretspaʼ alla c̈hapyes allchaʼ chepares aj. Allpaʼc̈hoʼ mameshapaʼ cheparesuañpaʼ ajñapaʼ mameshapaʼ ateshaʼtua alla caʼmatuerranña narmets alla aʼcllatuer.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ñapaʼ arr c̈hapyes all eʼñe cohuen patso. Ñeñt̃ñapaʼ eʼñe cohuen chepares. Allempoña ateshaʼtuapaʼ ñeñt̃ñapaʼ atarr aton ellom̃reʼtyes—puechaʼtetspaʼ c̈harroch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpchañec̈hnopaʼ pechapoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpchañec̈hnopaʼ maʼpoch c̈harraʼ pueʼllomer.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Allempoña Jesúspaʼ alla oterraneterr:
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Allempoñapaʼ ponem̃ya pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otoset:
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
11 Jesus respondeu:
12 Eseshaʼt̃eʼ oʼ c̈herranet pueyoc̈hreto amaʼt eʼñe allpona Yompor poʼñoñ elloña Yomporpaʼ alloʼnach eñotatnenanet nanac shonteʼ. T̃arraña eseshaʼña ñerraʼm ama c̈henaneto pueyoc̈hro t̃arroʼmar ñetpaʼ ama poʼñoc̈hayeʼ aguëññañeto Yompor poʼñoñ, amaʼt allpon eñotyenetañ pueyoc̈hro ñeñt̃ñapaʼ c̈hach puerratam̃perranet Yompor.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Ñeñt̃oʼmarña amaʼt neserrpareʼtatenanet tomaʼnteñtso, ñocpuetñapaʼ ama eñoteñetoña ñeñt̃ atet̃ netmaʼntatenanet. Att̃oña amaʼt enteñetañ, ñetñapaʼ ama amnataret̃teneto oʼch es c̈hapahuet pueyoc̈hreto. Amaʼt eʼmueñetañ amaña c̈henanetoña pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ yec̈hateney Yompor poʼcohuenña.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Atet̃ penet ñetpaʼ t̃eʼñapaʼ poʼñoc̈h oʼ etsotua Isaías poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 T̃arroʼmar ñeñt̃ acheñeneshar t̃eʼña ñet pueyoc̈hretopaʼ nanac echarrtenet att̃ochña amach es c̈henahueto pueyoc̈hreto. T̃eʼña ñetpaʼ amach mueneñeto oʼch es eʼm̃ñotet t̃ayeʼtoʼt̃eʼ es c̈henahuet pueyoc̈hreto. T̃eʼñapaʼ amach mueneñeto oʼch es entet t̃ayeʼtoʼt̃eʼ c̈herranet pueyoc̈hreto. Att̃ochña amach es cot̃apeʼcherreto nocop amaʼt eʼñe mamesha att̃ochña naʼqueshp̃aterranetañ.
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Allempoña Jesúspaʼ alla oterranerr pueyochreshaʼ:
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Poʼñoc̈hcaʼye notenes eʼñe ahuat̃ot̃eñpaʼ shonteʼ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ amaʼt ñam̃a ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es p̃aʼyestseʼt̃ allempo, ñetñapaʼ atarr muenetañeʼt̃ oʼch enterrñañetañ Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ oʼ senter sa t̃eʼ. T̃arraña allempo ñetpaʼ amaña eseshayeʼña enterrapaye Yompor poʼcohuenña. Amaʼt atarr muenetañeʼt̃ oʼch eʼm̃ñoterrñañet Yompor poʼñoñ ñeñt̃ oʼ seʼmuerr sa t̃eʼ. T̃arraña allempo ñetpaʼ amaña eseshayeʼña eʼmuerrapayeña Yompor poʼñoñ.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Jesúsñapaʼ alla oterranerr pueyochreshaʼ:
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Ñehua, añ puerets ñeñt̃ c̈hapyesets t̃oñoʼmar, ñeñt̃paʼ añ notenes acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña. Amaʼt eʼm̃ñotenetañ t̃arraña ama c̈henaneto pueyoc̈hreto ñeñt̃ poʼñoc̈h atet̃ oteney Yompor. Ñeñt̃oʼmar allorocmach huapa oneñet̃paʼ oʼch alla puerratam̃perranet Yompor poʼñoñ eʼñe pueyoc̈hretot̃.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 — ausente —
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 — ausente —
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Ñam̃a puerets ñeñt̃ c̈hapyesets ajmoʼmar, ñeñt̃paʼ añ netmaʼntatena poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ. Amaʼtchaʼ c̈hapanetañ pueyoc̈hreto, t̃arraña ñetpaʼ alloʼnach senet eʼñech aña atarr cot̃apeʼchenet ñeñt̃ llecaʼyenet arr patsro ñeñt̃ eʼñe ñocpueta. Añach muenenet oʼch esocmañen es echyenet, t̃arraña ñeñt̃paʼ c̈hacaʼye shequënanet. Att̃oña ñetpaʼ amach errot̃enot̃ orrtatyesñañetoña ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor. Ñetpaʼ eʼñe att̃eta ñerraʼm narmets ñeñt̃ c̈ha aʼcllaten ajmaʼ ñeñt̃oʼmarña amach errot̃enot̃ meʼteneto oʼch ellom̃reʼtyeset.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Ñam̃a añ puerets ñeñt̃ c̈hapyesets eʼñe cohuen patso ñeñt̃ eʼñe cohuen cheparsatspaʼ ñeñt̃ña tomaʼntenaya poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ Yompor poʼñoñ, ñoñetspaʼ eʼñech cohuen c̈henanet pueyoc̈hreto. Ñetñapaʼ ñeñt̃et poʼñoc̈h orrtatyenet ñeñt̃ atarr sherbets Yomporecop. Att̃oña ñetpaʼ eʼñe atet̃ penet ñerraʼm narmets ñeñt̃ atarr aton ellom̃reʼtyets—pat̃eʼtets c̈harroch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpoñpaʼ pechapoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpoñpaʼ maʼpoch c̈harraʼ pueʼllomer.
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Allempoña Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Eʼñe cohuen aʼparreʼtuepaʼ t̃arraña allempo manrrenet allohuenet, eʼñeʼt aʼnahua huapa ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼpaʼ allñapaʼ ahuoʼt aʼparreʼtyesuenanaʼ taʼtllom̃ eʼñe all aʼparraret̃ cohuen trigo. Ahuoʼtña aʼparreʼtueñaʼpaʼ oʼ ahuerr aʼnahua.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Narmetsñapaʼ oʼ cheparesua oʼ meʼtyesuapaʼ allempoñapaʼ entet ñam̃a taʼteʼ oʼ chepares epuet trigo.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Allempoñapaʼ huac̈haʼta pamoʼmteʼ paʼtaruasañer, ñetñapaʼ atet̃ otoset: “¿Amaʼt, Nomporchaʼ cohuenayeʼ p̃aʼparrenoña puerets p̃aʼmro? Errot̃enot̃uañacaʼye oʼ chopña ñam̃a taʼteʼ all.”
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Ñañapaʼ atet̃ otanet: “Eʼñecaʼye cohuen naʼparrañña nepuer all. Ñeñt̃ neʼmoñeʼteneʼpaʼ ñeñt̃t̃eʼcaʼyeña oʼ atet̃ p̃am̃p̃sen.” Paʼtaruasañerñapaʼ atet̃ ochet: “¿Amaʼt pemno oʼch ahuey oʼch yaʼmareʼtuerraʼña taʼteʼ?”
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Ñañapaʼ atet̃ otanet: “Amachcaʼye saʼmareʼtatsche t̃eʼt c̈ha saʼmaram̃pennan netrigor.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Allepaʼ chepuepaʼ epuet. Esempoch pomellaʼhua trigopaʼ allempochña noch ñeñt̃chaʼ aʼyapac̈heʼ trigo: Ñanomchaʼ añ saʼyapac̈haʼ taʼteʼ oʼch sehuancachmech att̃och yaʼpoyatater. Sehuancaʼhuepaʼ c̈hoschaʼña aʼyapac̈heʼña ñam̃a trigo oʼch saññoʼteñaʼ allecma neshontateñ.”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Allempoña Jesúspaʼ alla oterraneterr:
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Ñehua, eʼñe yeñoteñ mostazllom̃ ñeñt̃paʼ atarrcaʼye nanac añet̃olleshallmerr, t̃arraña ñerraʼm oʼch yenareʼchpaʼ allempoña choppaʼ alloʼnach sen rrorranmats cohuen, atarrchetnomuets, elloch metanaʼtuan poʼpchañ narmetsoc̈hno. Ñeñt̃ña narmetsocherpaʼ oʼch huac̈haʼtoña ot̃ec̈hno ñeñt̃chaʼ amaʼtanatyesosets puetacroʼmar.
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Jesúspaʼ alla serrpareʼtaterraneterr ellonet̃ ñeñt̃ atet̃ pena Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o atarr ayochreshat̃tena ña pueʼntañot̃. Ñeñt̃paʼ amaʼtchaʼ añet̃olla ñeñt̃chaʼ ñanom orrtatsa t̃arraña eʼñe ña poʼhuamencot̃ mamet̃ollapaʼ oʼch eʼñe epaʼhua ora errap̃aren. Ñeñt̃paʼ añ tomaʼntaterraneterr atet̃ pena chaseʼ:
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Ora allpon ñeñt̃ atet̃ yec̈hatenan Jesús acheñeneshaʼ, ñeñt̃paʼ att̃o es tomaʼntatyenanet. Allempopaʼ ama serrpareʼtataneto eʼñe att̃a, c̈hocmaña serrpareʼtatenanet tomaʼnteñtso.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Att̃oña oʼ etsoterra ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃ ñeñt̃ atet̃chaʼ yec̈haterr Cristo:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Allot̃ña Jesúspaʼ saʼnman acheñeneshaʼpaʼ oʼ c̈herr pocollo. Allña huac̈haʼtoña pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otoset:
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Ñañapaʼ atet̃ otanet:
37 Jesus respondeu:
38 Ñeñt̃ naʼmuer nepenpaʼ ñeñt̃caʼyeña añe patser. Ñeñt̃ cohuen pueretspaʼ ñeñt̃caʼyeña Yompor pueyochreshaʼ ñeñt̃chaʼña c̈herrets all am̃chaʼtaret̃tena Yompor. Ñeñt̃ taʼteʼpaʼ ñeñt̃caʼyeña oneñet̃ pueyochreshaʼ.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼ ñeñt̃ nareʼtam̃p̃seʼ taʼteʼ ñeñt̃caʼyeña oneñet̃ pompor. Esempoch c̈herr allempoch pomellaʼhuapaʼ ñeñt̃paʼ añ tomaʼntena allempochña mellapoterra. Ñeñt̃chaʼña aʼyapac̈herretspaʼ ñeñt̃caʼyeña mellañoteñnaneshaʼ ñeñt̃chaʼ huac̈haʼttsa entot̃.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Atet̃ apc̈henet taʼteʼ t̃eʼ oʼch aʼpoyatachet tsopaʼ atet̃chaʼ perrñañetña oneñet̃ pueyochreshac̈hno allempoch mellapoterra.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Ñehua, na Ñeñt̃en Acheñetosetspaʼ nach mueñerreʼ nem̃llañot̃eñnaneshar ñeñt̃chaʼ aʼyapac̈haʼtuerreʼ allohuen ñeñt̃ cot̃apeʼchatyenahuet sosey ñam̃a allohuen ñeñt̃ eʼñe aña etsotayen pat̃pareñ. Arrot̃chaʼ aʼyapac̈haret̃terra alloʼtsaʼyen ñam̃a Yompor pueyochreshac̈hno, amaʼt eʼñe all ayochreshat̃tena ña.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Oʼch eʼñe aʼyapac̈haret̃etuerretpaʼ allempochña asaprrotaret̃tet oʼpono all huorten tsoʼ. Allñapaʼ allchaʼ yahuanrrorterret, panmueñot̃et atserrpaʼ rrasoʼtyerretchaʼ paʼs.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Allempoña allohuen ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es p̃aʼyets ñetñapaʼ poptetsetach eʼñech att̃et ñerraʼm atsrret̃. Eʼñech cohuen popuetyenet all am̃chaʼtaret̃tena ñeñt̃ pompor penet. Allohuenes ñeñt̃es neʼm̃ñoteneʼ neñoñ c̈haponasepaʼchña seyoc̈hro ñeñt̃ atet̃ notenes.
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Poʼpocheño Jesúspaʼ alla tomaʼntaterranet poʼpoñonet̃. Ñeñt̃paʼ añ tomaʼntatanet Yompor poʼcohuenña att̃o atarr ayochreshat̃tena ña, ñeñt̃ñapaʼ atarr ayeʼchoc̈hen. Ñeñt̃paʼ atet̃ tomaʼntatanet ñerraʼmrrat̃eʼ shonteʼ quelle ñeñt̃ eʼpotaret̃tetsa eʼñe patso. Ñeñt̃ña quelle puesheñarr yacmapaʼ machayot̃ach entos. Oʼña entuepaʼ oʼ alla pampaʼner ñañapaʼ oʼ ahuerr eʼñe pocsheñeshaʼ allent̃a pomhuahuerran ora ñeñt̃ allpon echyen allochñapaʼ att̃och echan quelle alloch rañt̃errana ñeñt̃ patser alloʼtsen quelle. Att̃ochña ganam̃perrana atarr shonteʼ quelle ñeñt̃ atarr yeʼchena.
44 — O
45 Poʼpocheñopaʼ atet̃ tomaʼntaterraneterr:
45 — O
46 Pamt̃arrñapaʼ entosan serets ñeñt̃ atarr nanac coc̈hneshaʼ ñeñt̃ñapaʼ atarr tsaʼteʼ. Ñañapaʼ allent̃ach ahuerr oʼch pomhuahuerran ora ñeñt̃ allpon echyen allochñapaʼ att̃och echan quelle alloch rañt̃errana serets ñeñt̃ atarr nanac coc̈hneshaʼ.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr; ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
47 — O
48 Ñerraʼm oʼch eʼñe chorra allempoñapaʼ oʼch chetam̃peret top̃ñaso, oʼch anorrc̈haʼtet allchaʼ acret ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ ñeñt̃chaʼña eshaʼtanatet puecañt̃ro. Ñeñt̃ña ama cohuenayayepaʼ oʼch saprrochet.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼcaʼye perraña allempoch mellapoterra. C̈haʼnmac̈haʼtchaʼ mellañoteñneshaʼ ñeñt̃chaʼ ellopaʼtetstaterreʼ ñeñt̃ atsrreʼmñat̃neshaʼ ñam̃a ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es p̃aʼyets.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Ñeñt̃ña atsrreʼmñat̃neshaʼpaʼ huaporeʼteretchaʼ oʼpono all huorten tsoʼ. Allñapaʼ allchaʼ yahuanrrorterret, panmueñot̃et atserrpaʼ rrasoʼtyerretchaʼ paʼs.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Allempoñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼtanet:
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Allempoñapaʼ atet̃ otanet:
52 Jesus disse:
53 Serrpareʼtatuanet Jesús ñeñt̃ atet̃ tomaʼntatyesanet, ñañapaʼ ahuerrerr allot̃.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 C̈herr paʼnyo all Nazareto yec̈hatuerraneterr all poʼprahueto. Allñapaʼ nanac cohuanrrorteñet, atet̃ otyeñet:
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Ñapaʼ aña puechemer ñeñt̃ poʼtaruas peneʼ oʼch t̃orrenana tsach att̃och es yec̈hcatyen paʼnamen. Pachorpaʼ aña María. Paʼmoʼnasheñpaʼc̈hoʼña aña Jacobo, José, Simón, Judas.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Allohuen poʼc̈haneshaʼpaʼ eʼñecaʼye yechmeʼtuenanet parroʼmarneshayarramcheʼ. Taʼm ñañapaʼ errot̃enot̃t̃eʼña atarr es eñotyen.
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Ñeñt̃oʼmarña all eʼñe ña paʼnyo ama eseshayeʼ acuaʼpenaye entenaye. Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet:
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Ama ameʼñeñeto ñeñt̃oʼmarña allpaʼ ama atonocheyeʼ orrtataneto poʼpartsoña.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.