Mateus 13

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ñeñt̃e yet̃ropaʼ c̈haʼnerrerr Jesús pocollot̃paʼ anorruerr saʼpatop̃ño.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Allñapaʼ emchorraʼhuererr shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ aʼtap noñt̃opaʼ ahuam̃pes mameʼ allpononet̃ allñapaʼ anorros noñt̃o. Acheñeneshaʼña allohuenetpaʼ alla t̃omc̈haʼtet saʼpatop̃ño.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Allñapaʼ esocmañen yec̈hatyenan acheñeneshaʼ paʼnamen tomaʼnteñtsoc̈hno. Ñeñt̃ ñanompaʼ atet̃ otanet:
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 All aʼparreʼtyeñ patantaʼtetsñapaʼ alla c̈hapyes t̃oñoʼmar. Allñapaʼ huac̈haʼtyesa ot̃ eʼñe añyallmechuenanaʼ puerets.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Poʼpoñec̈hnoñapaʼ alla c̈hapyes mapuetroʼmesoʼmar all ama tama eñalle pats. Ama nanac oʼponoʼtseno patso ñeñt̃oʼmarña mamet̃ollapaʼ cheparesuañ.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Oʼña enomeʼtaʼmuen atsrret̃paʼ alla aʼuyatuer. Ama erc̈haʼtenaʼ ñeñt̃oʼmarña alla hueyaʼhuerra.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Poʼpotantañña pueretspaʼ alla c̈hapyes allchaʼ chepares aj. Allpaʼc̈hoʼ mameshapaʼ cheparesuañpaʼ ajñapaʼ mameshapaʼ ateshaʼtua alla caʼmatuerranña narmets alla aʼcllatuer.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ñapaʼ arr c̈hapyes all eʼñe cohuen patso. Ñeñt̃ñapaʼ eʼñe cohuen chepares. Allempoña ateshaʼtuapaʼ ñeñt̃ñapaʼ atarr aton ellom̃reʼtyes—puechaʼtetspaʼ c̈harroch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpchañec̈hnopaʼ pechapoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpchañec̈hnopaʼ maʼpoch c̈harraʼ pueʼllomer.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Allempoña Jesúspaʼ alla oterraneterr:
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Allempoñapaʼ ponem̃ya pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otoset:
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Eseshaʼt̃eʼ oʼ c̈herranet pueyoc̈hreto amaʼt eʼñe allpona Yompor poʼñoñ elloña Yomporpaʼ alloʼnach eñotatnenanet nanac shonteʼ. T̃arraña eseshaʼña ñerraʼm ama c̈henaneto pueyoc̈hro t̃arroʼmar ñetpaʼ ama poʼñoc̈hayeʼ aguëññañeto Yompor poʼñoñ, amaʼt allpon eñotyenetañ pueyoc̈hro ñeñt̃ñapaʼ c̈hach puerratam̃perranet Yompor.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Ñeñt̃oʼmarña amaʼt neserrpareʼtatenanet tomaʼnteñtso, ñocpuetñapaʼ ama eñoteñetoña ñeñt̃ atet̃ netmaʼntatenanet. Att̃oña amaʼt enteñetañ, ñetñapaʼ ama amnataret̃teneto oʼch es c̈hapahuet pueyoc̈hreto. Amaʼt eʼmueñetañ amaña c̈henanetoña pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ yec̈hateney Yompor poʼcohuenña.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Atet̃ penet ñetpaʼ t̃eʼñapaʼ poʼñoc̈h oʼ etsotua Isaías poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 T̃arroʼmar ñeñt̃ acheñeneshar t̃eʼña ñet pueyoc̈hretopaʼ nanac echarrtenet att̃ochña amach es c̈henahueto pueyoc̈hreto. T̃eʼña ñetpaʼ amach mueneñeto oʼch es eʼm̃ñotet t̃ayeʼtoʼt̃eʼ es c̈henahuet pueyoc̈hreto. T̃eʼñapaʼ amach mueneñeto oʼch es entet t̃ayeʼtoʼt̃eʼ c̈herranet pueyoc̈hreto. Att̃ochña amach es cot̃apeʼcherreto nocop amaʼt eʼñe mamesha att̃ochña naʼqueshp̃aterranetañ.
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Allempoña Jesúspaʼ alla oterranerr pueyochreshaʼ:
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Poʼñoc̈hcaʼye notenes eʼñe ahuat̃ot̃eñpaʼ shonteʼ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ amaʼt ñam̃a ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es p̃aʼyestseʼt̃ allempo, ñetñapaʼ atarr muenetañeʼt̃ oʼch enterrñañetañ Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ oʼ senter sa t̃eʼ. T̃arraña allempo ñetpaʼ amaña eseshayeʼña enterrapaye Yompor poʼcohuenña. Amaʼt atarr muenetañeʼt̃ oʼch eʼm̃ñoterrñañet Yompor poʼñoñ ñeñt̃ oʼ seʼmuerr sa t̃eʼ. T̃arraña allempo ñetpaʼ amaña eseshayeʼña eʼmuerrapayeña Yompor poʼñoñ.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 Jesúsñapaʼ alla oterranerr pueyochreshaʼ:
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Ñehua, añ puerets ñeñt̃ c̈hapyesets t̃oñoʼmar, ñeñt̃paʼ añ notenes acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña. Amaʼt eʼm̃ñotenetañ t̃arraña ama c̈henaneto pueyoc̈hreto ñeñt̃ poʼñoc̈h atet̃ oteney Yompor. Ñeñt̃oʼmar allorocmach huapa oneñet̃paʼ oʼch alla puerratam̃perranet Yompor poʼñoñ eʼñe pueyoc̈hretot̃.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 — ausente —
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 — ausente —
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Ñam̃a puerets ñeñt̃ c̈hapyesets ajmoʼmar, ñeñt̃paʼ añ netmaʼntatena poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ. Amaʼtchaʼ c̈hapanetañ pueyoc̈hreto, t̃arraña ñetpaʼ alloʼnach senet eʼñech aña atarr cot̃apeʼchenet ñeñt̃ llecaʼyenet arr patsro ñeñt̃ eʼñe ñocpueta. Añach muenenet oʼch esocmañen es echyenet, t̃arraña ñeñt̃paʼ c̈hacaʼye shequënanet. Att̃oña ñetpaʼ amach errot̃enot̃ orrtatyesñañetoña ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor. Ñetpaʼ eʼñe att̃eta ñerraʼm narmets ñeñt̃ c̈ha aʼcllaten ajmaʼ ñeñt̃oʼmarña amach errot̃enot̃ meʼteneto oʼch ellom̃reʼtyeset.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ñam̃a añ puerets ñeñt̃ c̈hapyesets eʼñe cohuen patso ñeñt̃ eʼñe cohuen cheparsatspaʼ ñeñt̃ña tomaʼntenaya poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ Yompor poʼñoñ, ñoñetspaʼ eʼñech cohuen c̈henanet pueyoc̈hreto. Ñetñapaʼ ñeñt̃et poʼñoc̈h orrtatyenet ñeñt̃ atarr sherbets Yomporecop. Att̃oña ñetpaʼ eʼñe atet̃ penet ñerraʼm narmets ñeñt̃ atarr aton ellom̃reʼtyets—pat̃eʼtets c̈harroch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpoñpaʼ pechapoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpoñpaʼ maʼpoch c̈harraʼ pueʼllomer.
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Allempoña Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Eʼñe cohuen aʼparreʼtuepaʼ t̃arraña allempo manrrenet allohuenet, eʼñeʼt aʼnahua huapa ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼpaʼ allñapaʼ ahuoʼt aʼparreʼtyesuenanaʼ taʼtllom̃ eʼñe all aʼparraret̃ cohuen trigo. Ahuoʼtña aʼparreʼtueñaʼpaʼ oʼ ahuerr aʼnahua.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Narmetsñapaʼ oʼ cheparesua oʼ meʼtyesuapaʼ allempoñapaʼ entet ñam̃a taʼteʼ oʼ chepares epuet trigo.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Allempoñapaʼ huac̈haʼta pamoʼmteʼ paʼtaruasañer, ñetñapaʼ atet̃ otoset: “¿Amaʼt, Nomporchaʼ cohuenayeʼ p̃aʼparrenoña puerets p̃aʼmro? Errot̃enot̃uañacaʼye oʼ chopña ñam̃a taʼteʼ all.”
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Ñañapaʼ atet̃ otanet: “Eʼñecaʼye cohuen naʼparrañña nepuer all. Ñeñt̃ neʼmoñeʼteneʼpaʼ ñeñt̃t̃eʼcaʼyeña oʼ atet̃ p̃am̃p̃sen.” Paʼtaruasañerñapaʼ atet̃ ochet: “¿Amaʼt pemno oʼch ahuey oʼch yaʼmareʼtuerraʼña taʼteʼ?”
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Ñañapaʼ atet̃ otanet: “Amachcaʼye saʼmareʼtatsche t̃eʼt c̈ha saʼmaram̃pennan netrigor.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Allepaʼ chepuepaʼ epuet. Esempoch pomellaʼhua trigopaʼ allempochña noch ñeñt̃chaʼ aʼyapac̈heʼ trigo: Ñanomchaʼ añ saʼyapac̈haʼ taʼteʼ oʼch sehuancachmech att̃och yaʼpoyatater. Sehuancaʼhuepaʼ c̈hoschaʼña aʼyapac̈heʼña ñam̃a trigo oʼch saññoʼteñaʼ allecma neshontateñ.”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Allempoña Jesúspaʼ alla oterraneterr:
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Ñehua, eʼñe yeñoteñ mostazllom̃ ñeñt̃paʼ atarrcaʼye nanac añet̃olleshallmerr, t̃arraña ñerraʼm oʼch yenareʼchpaʼ allempoña choppaʼ alloʼnach sen rrorranmats cohuen, atarrchetnomuets, elloch metanaʼtuan poʼpchañ narmetsoc̈hno. Ñeñt̃ña narmetsocherpaʼ oʼch huac̈haʼtoña ot̃ec̈hno ñeñt̃chaʼ amaʼtanatyesosets puetacroʼmar.
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Jesúspaʼ alla serrpareʼtaterraneterr ellonet̃ ñeñt̃ atet̃ pena Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o atarr ayochreshat̃tena ña pueʼntañot̃. Ñeñt̃paʼ amaʼtchaʼ añet̃olla ñeñt̃chaʼ ñanom orrtatsa t̃arraña eʼñe ña poʼhuamencot̃ mamet̃ollapaʼ oʼch eʼñe epaʼhua ora errap̃aren. Ñeñt̃paʼ añ tomaʼntaterraneterr atet̃ pena chaseʼ:
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Ora allpon ñeñt̃ atet̃ yec̈hatenan Jesús acheñeneshaʼ, ñeñt̃paʼ att̃o es tomaʼntatyenanet. Allempopaʼ ama serrpareʼtataneto eʼñe att̃a, c̈hocmaña serrpareʼtatenanet tomaʼnteñtso.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Att̃oña oʼ etsoterra ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃ ñeñt̃ atet̃chaʼ yec̈haterr Cristo:
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Allot̃ña Jesúspaʼ saʼnman acheñeneshaʼpaʼ oʼ c̈herr pocollo. Allña huac̈haʼtoña pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otoset:
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ñañapaʼ atet̃ otanet:
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Ñeñt̃ naʼmuer nepenpaʼ ñeñt̃caʼyeña añe patser. Ñeñt̃ cohuen pueretspaʼ ñeñt̃caʼyeña Yompor pueyochreshaʼ ñeñt̃chaʼña c̈herrets all am̃chaʼtaret̃tena Yompor. Ñeñt̃ taʼteʼpaʼ ñeñt̃caʼyeña oneñet̃ pueyochreshaʼ.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼ ñeñt̃ nareʼtam̃p̃seʼ taʼteʼ ñeñt̃caʼyeña oneñet̃ pompor. Esempoch c̈herr allempoch pomellaʼhuapaʼ ñeñt̃paʼ añ tomaʼntena allempochña mellapoterra. Ñeñt̃chaʼña aʼyapac̈herretspaʼ ñeñt̃caʼyeña mellañoteñnaneshaʼ ñeñt̃chaʼ huac̈haʼttsa entot̃.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Atet̃ apc̈henet taʼteʼ t̃eʼ oʼch aʼpoyatachet tsopaʼ atet̃chaʼ perrñañetña oneñet̃ pueyochreshac̈hno allempoch mellapoterra.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Ñehua, na Ñeñt̃en Acheñetosetspaʼ nach mueñerreʼ nem̃llañot̃eñnaneshar ñeñt̃chaʼ aʼyapac̈haʼtuerreʼ allohuen ñeñt̃ cot̃apeʼchatyenahuet sosey ñam̃a allohuen ñeñt̃ eʼñe aña etsotayen pat̃pareñ. Arrot̃chaʼ aʼyapac̈haret̃terra alloʼtsaʼyen ñam̃a Yompor pueyochreshac̈hno, amaʼt eʼñe all ayochreshat̃tena ña.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Oʼch eʼñe aʼyapac̈haret̃etuerretpaʼ allempochña asaprrotaret̃tet oʼpono all huorten tsoʼ. Allñapaʼ allchaʼ yahuanrrorterret, panmueñot̃et atserrpaʼ rrasoʼtyerretchaʼ paʼs.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Allempoña allohuen ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es p̃aʼyets ñetñapaʼ poptetsetach eʼñech att̃et ñerraʼm atsrret̃. Eʼñech cohuen popuetyenet all am̃chaʼtaret̃tena ñeñt̃ pompor penet. Allohuenes ñeñt̃es neʼm̃ñoteneʼ neñoñ c̈haponasepaʼchña seyoc̈hro ñeñt̃ atet̃ notenes.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Poʼpocheño Jesúspaʼ alla tomaʼntaterranet poʼpoñonet̃. Ñeñt̃paʼ añ tomaʼntatanet Yompor poʼcohuenña att̃o atarr ayochreshat̃tena ña, ñeñt̃ñapaʼ atarr ayeʼchoc̈hen. Ñeñt̃paʼ atet̃ tomaʼntatanet ñerraʼmrrat̃eʼ shonteʼ quelle ñeñt̃ eʼpotaret̃tetsa eʼñe patso. Ñeñt̃ña quelle puesheñarr yacmapaʼ machayot̃ach entos. Oʼña entuepaʼ oʼ alla pampaʼner ñañapaʼ oʼ ahuerr eʼñe pocsheñeshaʼ allent̃a pomhuahuerran ora ñeñt̃ allpon echyen allochñapaʼ att̃och echan quelle alloch rañt̃errana ñeñt̃ patser alloʼtsen quelle. Att̃ochña ganam̃perrana atarr shonteʼ quelle ñeñt̃ atarr yeʼchena.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Poʼpocheñopaʼ atet̃ tomaʼntaterraneterr:
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Pamt̃arrñapaʼ entosan serets ñeñt̃ atarr nanac coc̈hneshaʼ ñeñt̃ñapaʼ atarr tsaʼteʼ. Ñañapaʼ allent̃ach ahuerr oʼch pomhuahuerran ora ñeñt̃ allpon echyen allochñapaʼ att̃och echan quelle alloch rañt̃errana serets ñeñt̃ atarr nanac coc̈hneshaʼ.
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr; ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Ñerraʼm oʼch eʼñe chorra allempoñapaʼ oʼch chetam̃peret top̃ñaso, oʼch anorrc̈haʼtet allchaʼ acret ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ ñeñt̃chaʼña eshaʼtanatet puecañt̃ro. Ñeñt̃ña ama cohuenayayepaʼ oʼch saprrochet.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼcaʼye perraña allempoch mellapoterra. C̈haʼnmac̈haʼtchaʼ mellañoteñneshaʼ ñeñt̃chaʼ ellopaʼtetstaterreʼ ñeñt̃ atsrreʼmñat̃neshaʼ ñam̃a ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es p̃aʼyets.
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 Ñeñt̃ña atsrreʼmñat̃neshaʼpaʼ huaporeʼteretchaʼ oʼpono all huorten tsoʼ. Allñapaʼ allchaʼ yahuanrrorterret, panmueñot̃et atserrpaʼ rrasoʼtyerretchaʼ paʼs.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Allempoñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼtanet:
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Allempoñapaʼ atet̃ otanet:
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Serrpareʼtatuanet Jesús ñeñt̃ atet̃ tomaʼntatyesanet, ñañapaʼ ahuerrerr allot̃.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 C̈herr paʼnyo all Nazareto yec̈hatuerraneterr all poʼprahueto. Allñapaʼ nanac cohuanrrorteñet, atet̃ otyeñet:
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Ñapaʼ aña puechemer ñeñt̃ poʼtaruas peneʼ oʼch t̃orrenana tsach att̃och es yec̈hcatyen paʼnamen. Pachorpaʼ aña María. Paʼmoʼnasheñpaʼc̈hoʼña aña Jacobo, José, Simón, Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Allohuen poʼc̈haneshaʼpaʼ eʼñecaʼye yechmeʼtuenanet parroʼmarneshayarramcheʼ. Taʼm ñañapaʼ errot̃enot̃t̃eʼña atarr es eñotyen.
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Ñeñt̃oʼmarña all eʼñe ña paʼnyo ama eseshayeʼ acuaʼpenaye entenaye. Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet:
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Ama ameʼñeñeto ñeñt̃oʼmarña allpaʼ ama atonocheyeʼ orrtataneto poʼpartsoña.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.