Mateus 12
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Allempoña c̈herrerr pamt̃arr allempo c̈hocma amesen judioneshaʼ. Allempoña Jesúspaʼ arr oñem chetsoʼmar epuet pueyochreshac̈hno. Allempo oñenet pueyochreshaʼñapaʼ eʼñe paʼchporrñot̃etpaʼ tasoʼtam̃pesyesnomuet puechm̃aʼtets trigo oʼ rraʼyesnomet.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Fariseoneshaʼña ñeñt̃ entahuet atet̃ p̃aʼnmuetpaʼ ñetñapaʼ allent̃a otyeset Jesús:
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Ña allempopaʼ beʼt̃osos Yompor paʼpacllo allñapaʼ rrosan pan ñeñt̃ atmaʼntataret̃ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ nenet all Partsocop. Ñehua, ñeñt̃ panpaʼ ama pocteyayñe oʼch rros David ñam̃a ñeñt̃ epuet. Ñeñt̃paʼ añach ñapuet̃ rreneʼ cornaneshac̈hno; ñeñt̃paʼ atet̃ anuaret̃ judioneshacop.
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Ñam̃a amaʼt selleyareña ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñeñt̃ Moisés poʼñoñ all oten atet̃ pena ñam̃a cornaneshaʼ Parets paʼpacllo. Ñehua, ñet puesherbeñot̃etpaʼ ama ameseneto añe yet̃ro allempocma yamesen. Ñetpaʼ amaʼt atet̃ penetpaʼ Yomporñapaʼ eʼñe pocteʼ entenanet.
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 Napaʼ oʼch notas: Napaʼ ñeñt̃en arroʼtsenen nanac nesherben ello nem̃taneñ ñeñt̃ atet̃ sherben Parets paʼpaquëll.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Ñehua, añ ñoñetspaʼ ñeñt̃ña atet̃ oteʼt̃ Yompor ahuat̃: “Napaʼ ama eʼñe aña cohuen nenteno oʼch sapuenen sayara ñeñt̃ semtsen nocop. Añeʼnaña atarr cohuen nenten oʼch semuereña allohuen samoʼtseshaʼ.” Ñerraʼm c̈ho c̈hennasañ seyoc̈hro ñeñt̃ atet̃ oteney Yompor, amach errot̃ sotatscheña amaʼt erraʼtsena acheñer ñeñt̃ eʼñe pocteʼ enten Yompor.
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas, na Ñeñt̃en Acheñetosets ñeñt̃en allsensaret̃en, nacaʼyeña atet̃ otets est̃eʼ poctetsaña ñeñt̃chaʼ atet̃ yep̃a añe yet̃ro allempocma yamesen.
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Metuerrerr Jesús allot̃paʼ beʼt̃osuerrerr judioneshaʼ poʼprahuo.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ c̈ha chellena pot. Fariseoneshaʼñapaʼ allent̃a aʼp̃t̃oʼchet:
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Ñañapaʼ atet̃ otanet:
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Ñehua, acheñpaʼ ellocaʼye metanenanña ñeñt̃ att̃o sherben carrnero. Ñeñt̃oʼmarña napaʼ notenes eʼñe pocteʼ oʼch atet̃ yep̃a ñeñt̃ cohuentetsa amaʼt añe yet̃ro allempocma yamesen.
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan yacma ñeñt̃ chelletsa pot:
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Fariseoneshaʼña c̈haʼnmac̈herretpaʼ cot̃apeʼchatannaʼtyesnerret, atarr oʼpateñet Jesús att̃och muetsatachet.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Jesúsña eñotanetpaʼ ahuerr allot̃. Shonteʼ acheñeneshac̈hno cot̃aʼhuanereterr. Allohuen ñeñt̃ atsnaʼtyetspaʼ eʼñe aʼcrratyesuerranet.
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 Atet̃ otyesanet:
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃ p̃a allochñapaʼ att̃och etsota Isaías poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oteʼt̃ Yompor Puechemerecop ñeñt̃chaʼ Cristoterrets:
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 Añmapaʼ ñeñt̃chaʼ atarr t̃orrerrtsa nocop, ñapaʼ ñeñt̃ nenen ñeñt̃chaʼ atarr sherberrets. Ñapaʼ ñeñt̃ atarr nemorrentena ñeñt̃ eʼñe nocshateneʼ. Ñapaʼ ñach ahuamencat̃ neperr necamquëñot̃, ñach eñotaterreʼ allohuen paʼnamen acheñeneshaʼ amaʼt ñeñt̃ ama judioneshayaye. Añchaʼ eñotaterranet ñeñt̃ eʼñe cohuen ñoñets att̃ochña eʼñe pocteʼ nentuerranet.
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 Ñapaʼ amach es otnareʼtyerraneto amaʼt mameshapaʼ amach amaʼtoc̈hetyerro. Amaʼt mameshapaʼ amach cheʼc̈hameʼtyerraneto amaʼt allecma chopeñeʼchyen acheñeneshaʼ.
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Amaʼt ñeñt̃ mueroc̈hetyetsapaʼ ñapaʼ eʼñech muererranet. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ netmaʼntacha ñerraʼmrrat̃eʼ amaʼt puecharra choʼneʼch tsopaʼneʼpaʼ ñañapaʼ amach c̈ha aʼmeyatere. Ñam̃a ñerraʼm lampareñ c̈ha mueneʼ mayen ñeñt̃paʼc̈hoʼña amach emayatere. Ñapaʼ amach c̈ha es am̃chaʼnoc̈htanaʼtyerro, t̃arraña esempohuañenpaʼ eʼñech att̃a aʼmchechatuerran ora allohuen ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor.
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 Ñeñt̃oʼmarña allohuen paʼnamen acheñeneshac̈hno ñachña eʼñe yemuetuerret. Arrpaʼ allohua huañ atet̃ oteʼt̃ Yompor ñeñt̃ quellquëʼt̃ Isaías.
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 Jesúspaʼ alla huapaterrñañeterr puesheñarr yacma ñeñt̃ aporoʼyet̃ ñeñt̃ chorrena oneñet̃ c̈ha opanatateñ. Jesúsñapaʼ aʼcrratap̃, ñeñt̃ña opanerpaʼ oʼ alla eñorerra, ñam̃a oʼ eʼñe cohuen cohuerr.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ atarr cohuanrrorteñet, ñetñapaʼ atet̃ otyeset:
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Fariseoneshaʼña allempo eʼmareʼchetpaʼ ñetñapaʼ atet̃ otyeset:
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Jesúsñapaʼ eñotanet ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchatseʼtyenet pueyoc̈hreto ñocop ñeñt̃ att̃o otyeñet ñapaʼ oneñet̃a pompor poʼhuamencot̃ quec̈hpatatenan oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ atet̃ otanet:
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 Att̃ecmach p̃annaʼta ñam̃a oneñet̃ pueyochreshac̈hno ñerraʼm oneñet̃ec̈hno eʼmoñeʼtannenet, ñerraʼm huaporeʼtannenet eʼñe ñagattseta amach errot̃enot̃ alloʼna atarr huomencatneneto. Poʼñoc̈h oneñet̃paʼ amacaʼye huaporeʼtanneno.
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Sapaʼ atet̃ sotenen napaʼ Beelzeboʼ poʼhuamencot̃ nequec̈hpateññañ eʼñe ña pueyochreshaʼ, ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch notas: Ñeñt̃ seyochreshaʼ sepen sa ñeñt̃ eñoteneʼ ñamet oʼch quec̈hpatachet oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ, ñetpaʼc̈hoʼña amaña Beelzebú poʼhuamencot̃eyeʼ quec̈hpateñetoña oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ. Ñetpaʼc̈hoʼña Yomporoña poʼhuamencot̃ quec̈hpateñetña oneñet̃. Ñeñt̃ña oʼ eñotatas ñeñt̃ atet̃ sotennoñ ñeñt̃paʼ amacaʼye poʼñoc̈h att̃eyaye.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 Poʼñoc̈hcaʼye Yompor eʼñe Puecamquëñot̃ ñeñt̃ña ahuamencat̃ nepeneʼ att̃ot̃ nequec̈hpateñña oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ, ñeñt̃chaʼña señotateʼ t̃eʼpaʼ oʼ nec̈hapatonas Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o poʼñoc̈h atarr ayochreshat̃tena ña.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 ’Ñehua, yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa att̃o atarr ahuamencat̃tena oneñet̃, ñañapaʼ eʼñe poʼhuamencot̃ cohuam̃pesyenan allohuen eʼñe cohuen ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen. T̃arraña ñerraʼm esempo oʼch huapoña ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ ñeñt̃chaʼ metanoseʼña poʼhuamenc atet̃ ñerraʼm na Nompor, ñeñt̃chaʼña rromoseʼ oʼch huancos, allochñapaʼ oʼch beʼt̃osos all ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen oʼch eʼñe puerratam̃p̃sos ñeñt̃ allpon oʼpatyena ña.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 ’Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas allohuenes: Ñerraʼm eseshas ñeñt̃es ama net̃orrapretenaye ñeñt̃ña acheñerpaʼ c̈hacaʼye epatareʼtennan ñeñt̃ atet̃ net̃orraʼyena na. Ñeñt̃paʼ oʼch netmaʼntatasa atet̃: Ñerraʼm eseshaʼ ama naʼyapac̈hapretenaye ñeñt̃ naʼyapac̈hen na, ñeñt̃ñapaʼ c̈ha aʼparratseʼtam̃penen aʼyenet̃.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 ’Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas: Allohuen paʼnamen sosyaʼtsañec̈hno ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno Yompor amaʼt ñam̃a achm̃areʼtannaʼteñets ñeñt̃paʼ ap̃retnaʼpoʼ nenteñ.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Ñam̃a ñerraʼm eseshaʼ nesaseneʼ na Ñeñt̃en Acheñetosets ñeñt̃paʼ ap̃retnaʼpoʼ nenteñ. T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ añ achm̃areʼteññañet Parets Puecamquëñ ñeñt̃ñapaʼ amacaʼye ap̃retnaʼpahuoyeʼ nenteñe. Ñeñt̃paʼ amach ap̃retnaʼpahuoterro eʼñe t̃ayot̃eñ errponohuañen.
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 ’Ñehua, yeñoteñ allohuen acheñ ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h cohuen acheñer, ñetchaʼña orrtatenet ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ. T̃arraña poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ poʼñoc̈h ama cohuenayaye ñetñapaʼ añach orrtatenet ñeñt̃ ama cohuenayaye. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ netmaʼntaterrsa: Ora allohuen ñeñt̃ eʼñe cohuen narmetsoch pueʼmerpaʼc̈hoʼña eʼñech cohuenareʼ. Añña poʼpchañ narmetsoch ñeñt̃ ama cohuenayayepaʼ pueʼmerpaʼc̈hoʼña amach eʼñe cohuenayaye. Ñeñt̃oʼmarña att̃oña yeñoteñ erraʼtsent̃eʼ ñeñt̃ eʼñe cohuenareʼ narmetsoch ñam̃a ñeñt̃ ama cohuenayaye narmetsoch, pueʼmerot̃ña eʼñe yechmeʼtenanet.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 — ausente —
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 — ausente —
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 Poʼñoc̈h napaʼ oʼch alla noterrserr, esempohuañen allempoch acraret̃etuerra allohuen acheñeneshaʼpaʼ allohuen ñoñets ñeñt̃ att̃a otatseʼtyen acheñeneshaʼ ñeñt̃ñapaʼ aʼmet̃atatyeretchaʼ.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 T̃arroʼmar ñerraʼm eʼñe cohuenareʼ seserrpareʼtyen t̃eʼ Yomporñapaʼ eʼñech pocteʼ entuerrnas señoñ allempo. T̃arraña t̃eʼpaʼ ñerraʼm c̈ha señosatseʼtyen ñeñt̃ña señoñerpaʼ ñeñt̃achña secoñchaterreʼ allempo.
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Allempoña allponsheña ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ epuet ñam̃a allpon fariseoneshaʼ ñetña eʼñe pueshquëñot̃etpaʼ atet̃ ochet Jesús:
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Ñañapaʼ atet̃ otanet:
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Ñehua, yeñoteñ Jonás allempopaʼ alloʼtsena cacacotmo maʼpamuet, yet̃o amaʼt ñam̃a tsapo ñeñt̃ añecmuen cac. Atet̃chaʼ neperra nam̃a Ñeñt̃en Acheñetosets, napaʼc̈hoʼña nemaʼpamuetchaʼ oʼpono eʼñe allohuanen patso, yet̃o amaʼt ñam̃a tsapo. Ñeñt̃chaʼña eñotaterrahuet atet̃ penaña ñeñt̃ huetsa Yomporeshot̃.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 T̃arroʼmar ahuat̃ allempo serrpareʼtataneʼt̃ Jonás nínivoʼmarneshaʼ, ñetñapaʼ allempocma cot̃apeʼcherret eʼñe cohuen Yomporecop. T̃eʼña arr seshopaʼ alloʼtsenen na ñeñt̃en ello metaneneʼ ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtateʼt̃ Jonás. T̃arraña sañapaʼ amaña soct̃apeʼchenoña ello cohuen Yomporecop. Ñeñt̃oʼmarña esempohuañen allempoch acraret̃etuerra allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ña nínivoʼmarneshaʼ ñeñt̃ eʼñe cohuen cot̃apeʼcherrets Yomporecop ahuat̃, ñetpaʼc̈hoʼña orrterretchaʼ, ñeñt̃chaʼña señotaterreʼña sapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyayeña ñeñt̃ atet̃ sep̃aʼyeseʼt̃ t̃arroʼmar ama soct̃apeʼcherro ello cohuen Yomporecop.
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 Ñam̃a t̃eʼpaʼ oʼch neyerpatasa ñeñt̃ atet̃ p̃a ahuat̃ puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ atarr b̃ac̈hayo allohuanen pats saʼponet̃. Ñeñt̃ña coyaneshaʼpaʼ allot̃eñ on oʼch eʼm̃ñotenanaʼ Salomón pueserrpareñ ñeñt̃ atet̃ atarr eñotañteʼt̃. T̃eʼña arr eʼñe seshopaʼ alloʼtsenen ñeñt̃en puesheñarrana ñeñt̃en atarr es neñoten nam̃a, ello nem̃taneñ att̃o eñotañteʼt̃ Salomón. T̃arraña sañapaʼ amaña es sotapoteno. Ñeñt̃oʼmar esempohuañen allempoch acraret̃etuerra allohuen acheñeneshaʼ, ñeñt̃ña coyaneshaʼ ñeñt̃ eʼñe cohuen eʼm̃ñotatseʼt̃ ñapaʼc̈hoʼña orrterrach, ñeñt̃chaʼña señotaterreʼ sapaʼ ama pocteyayeña ñeñt̃ atet̃ sep̃aʼyeseʼt̃ t̃arroʼmar sapaʼ ama es sameʼñeʼt̃e amaʼt eʼñe mamesha.
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 — ausente —
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 — ausente —
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 — ausente —
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Allempo atet̃ eñoranaʼtenana acheñeneshaʼpaʼ oʼ huapa Jesús pachor epuet ñam̃a paʼmoʼnasheñneshaʼ. Oʼ c̈hapuet allpaʼ ñetñapaʼ alla t̃omc̈henet aʼyot̃. Añ muenenet ahuoʼch serrpareʼtatoset.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Allempoña puesheñarrpaʼ atet̃ otan Jesús:
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Ñañapaʼ atet̃ otan ñeñt̃ oteneʼ:
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Allempoñapaʼ yochan pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otanet:
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Ñehua, amaʼt erraʼtsena ñeñt̃chaʼ eʼñe atet̃ p̃ohueneʼ ñeñt̃ atet̃ muenen Nompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñeñt̃caʼyeña eʼñe poʼñoc̈h nemoʼnasheñ nepen ñeñt̃ña noc̈h nepen ñeñt̃ña nachor nepen.
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.