Marcos 7
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVI
1 Allempoña allpaʼ huac̈haʼtoña fariseoneshaʼ epuet ñam̃a puesheñaʼtets ñeñt̃ huac̈hetsa Jerusaléñot̃ ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop.
1 Os fariseus e alguns dos mestres da lei, vindos de Jerusalém, reuniram-se a Jesus e
2 Ñetña allpaʼ entosñañet Jesús pueyochreshaʼ att̃a rraʼyenet ama eʼpotaʼtyeneto pot Partsocop allempoch rrallmeʼchet.
2 viram alguns dos seus discípulos comerem com as mãos "impuras", isto é, por lavar.
3 (Ñehua, allohuen fariseoneshaʼ amaʼt ñam̃a allohuen judioneshaʼ ñetpaʼ atet̃ yec̈henet amach rrenetaʼpaʼ oʼch eʼpotaʼtyeset Partsocop. T̃arraña ñeñt̃paʼ paʼtañneshaña yec̈hatnomahuet.
3 ( Os fariseus e todos os judeus não comem sem lavar as mãos cerimonialmente, apegando-se, assim, à tradição dos líderes religiosos.
4 Ñam̃a poʼpoñ ellonet̃paʼ atet̃ yec̈hataneteʼt̃ paʼtañneshañ ñerraʼm esempo huerret allot̃ecma pomatsreʼtyenet, amach rrenetaʼpaʼ c̈hoch ñanom aʼcohuentatenetañ Partsocop. Ñam̃a shonteʼ poʼpoñec̈hno ñeñt̃ eʼñe yec̈hatyesaneteʼt̃ paʼtañneshañ. Amaʼt ñeñt̃ porret̃ p̃aʼyenet ñam̃a poʼpajoc̈hnetpaʼ c̈hochña eʼñe eʼpameʼtyeñetañ Partsocop, eʼparroʼtyenetañ amaʼt ñam̃a paʼsrerrogac̈hno Partsocop. Amaʼt ñam̃a all p̃anrameʼtyenet eʼñech eʼpataʼtueñetañ Partsocop.)
4 Quando chegam da rua, não comem sem antes se lavarem. E observam muitas outras tradições, tais como o lavar de copos, jarros e vasilhas de metal. )
5 Añña fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop ñetña allempo entosñañet Jesús pueyochreshaʼ att̃a rraʼyenet ama eʼpotaʼteneto Partsocop ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atet̃ otoset Jesús:
5 Então os fariseus e os mestres da lei perguntaram a Jesus: "Por que os seus discípulos não vivem de acordo com a tradição dos líderes religiosos, em vez de comerem o alimento com as mãos ‘impuras’? "
6 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
6 Ele respondeu: "Bem profetizou Isaías acerca de vocês, hipócritas; como está escrito: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Eʼñe orrena maʼyochennet, ñeñt̃ atet̃ yec̈hatannenetpaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe acheña nayeʼt̃ ahuat̃ poct̃ap̃ña.
7 Em vão me adoram; seus ensinamentos não passam de regras ensinadas por homens’.
8 Jesúspaʼ alla oterraneterr:
8 Vocês negligenciam os mandamentos de Deus e se apegam às tradições dos homens".
9 Jesúspaʼ alla oterraneterr:
9 E disse-lhes: "Vocês estão sempre encontrando uma boa maneira para pôr de lado os mandamentos de Deus, a fim de obedecer às suas tradições!
10 Ñehua, Moiséspaʼ atet̃caʼye oteʼt̃: “Semorrenteñot̃paʼ sem̃chaʼnaʼchchaʼ sompor ñam̃a sachor.” Elloña ñam̃a poʼpoñonet̃paʼ atet̃ oteʼt̃ Moisés: “Ñerraʼm eseshaʼ sasareʼteneʼ pompor ñam̃a pachor ñeñt̃paʼ muetsetepaʼ.”
10 Pois Moisés disse: ‘Honra teu pai e tua mãe’, e ‘quem amaldiçoar seu pai ou sua mãe terá que ser executado’.
11 T̃arraña sañapaʼ atet̃ sotyen ñerraʼm eseshaʼ atet̃ oteneʼ pompor ñam̃a pachor: “Ñeñt̃ nechen oʼch napapeñpaʼ t̃arraña amach napape t̃eʼpaʼ oʼch neneʼ Yomporecop ñeñt̃ otenet Corbán”,
11 Mas vocês afirmam que se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: ‘Qualquer ajuda que vocês poderiam receber de mim é Corbã’, isto é, uma oferta dedicada a Deus,
12 ñeñt̃ña acheñerpaʼ sañapaʼ atet̃chaʼ soteñ: “P̃ocoppaʼ ama pallteno oʼch es p̃ap̃ p̃amoʼmteʼ.” Att̃oña sapaʼ ama semnateñe ñeñt̃ acheñer eʼñe ña puemorrenteñot̃paʼ oʼch es apuenan pompor ñam̃a pachor.
12 vocês o desobrigam de qualquer dever para com seu pai ou sua mãe.
13 Att̃ocaʼyeña sehuaporeʼteññañña Yompor poʼñoñ allochñapaʼ eʼñech aña setsoten ñeñt̃ eʼñe sa seyc̈heña. Amaʼt ellonet̃paʼc̈hoʼña shonteʼ poʼpoñec̈hno ñeñt̃ atet̃ sep̃atseʼtyena paʼnamenaʼttsocma.
13 Assim vocês anulam a palavra de Deus, por meio da tradição que vocês mesmos transmitiram. E fazem muitas coisas como essa".
14 Allempoña Jesúspaʼ c̈horeʼtan acheñeneshaʼ ñeñt̃ shontetsa, ñetñapaʼ atet̃ otanet:
14 Jesus chamou novamente a multidão para junto de si e disse: "Ouçam-me todos e entendam isto:
15 Ama añeyeʼ yaʼsosyatenaye Partsocop ñeñt̃ yerraʼyen. Añcaʼyeña yaʼsosyateneʼ eʼñe ya yoct̃apeʼchatseʼteñot̃ ñeñt̃paʼ yeyoc̈hrot̃caʼye huena.
15 não há nada fora do homem que, nele entrando, possa torná-lo ‘impuro’. Pelo contrário, o que sai do homem é que o torna ‘impuro’.
16 Ñeñt̃es poʼñoc̈h neʼm̃ñoteneʼ c̈haponasepaʼch seyoc̈hro ñeñt̃ atet̃ netmaʼntatensa añ ñoñets.
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça! "
17 Allempoña Jesúspaʼ saʼnerran acheñeneshaʼpaʼ ñañapaʼ beʼt̃osuerrerr pocollo allña pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otoset:
17 Depois de deixar a multidão e entrar em casa, os discípulos lhe pediram explicação da parábola.
18 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
18 "Será que vocês também não conseguem entender? ", perguntou-lhes Jesus. "Não percebem que nada que entre no homem pode torná-lo ‘impuro’?
19 T̃arroʼmar ñeñt̃ yerraʼyenpaʼ amacaʼye yeyoc̈hroyeʼ c̈heno, yat̃acaʼye c̈hen. Ñeñt̃paʼ c̈hocmachcaʼye yener aʼyo.
19 Porque não entra em seu coração, mas em seu estômago, sendo depois eliminado". Ao dizer isto, Jesus declarou "puros" todos os alimentos.
20 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
20 E continuou: "O que sai do homem é que o torna ‘impuro’.
21 Eʼñe yeyoc̈hrot̃ huena cot̃ap̃ñats ñeñt̃ amaʼt mameshapaʼ ama cohuenayaye, ñeñt̃paʼ añ: chetapretannaʼteñets t̃aporets, cañoreshaʼteñets, muetsannaʼteñets,
21 Pois do interior do coração dos homens vêm os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os roubos, os homicídios, os adultérios,
22 etatsreʼtyeñets, yeʼchapretannaʼteñets, atsrreʼmueñets, shecareʼtannaʼteñets, ottatseʼteñets, moparrñats, sasareʼteñets, ommoʼcheñets, otatseʼteñets.
22 as cobiças, as maldades, o engano, a devassidão, a inveja, a calúnia, a arrogância e a insensatez.
23 Ñeñt̃ allohuen sosyaʼtsañec̈hno ñeñt̃paʼ yeyoc̈hrot̃caʼyeña huena, ñeñt̃caʼyeña yaʼsosyateneʼña Partsocop.
23 Todos esses males vêm de dentro e tornam o homem ‘impuro’ ".
24 Allempoñapaʼ ahuerrerr Jesús allot̃paʼ alla c̈hap allampaño anets Tiro ñam̃a Sidón. Allempo c̈hap all pocollopaʼ ñapaʼ mueneñeñ eʼñoʼch aʼnahua c̈hapañ. T̃arraña ama errot̃enot̃ c̈hapo aʼnahua,
24 Jesus saiu daquele lugar e foi para os arredores de Tiro e de Sidom. Entrou numa casa e não queria que ninguém o soubesse; contudo, não conseguiu manter em segredo a sua presença.
25 t̃arroʼmar eʼñe allempo c̈hap c̈ha eʼmareʼteʼ puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ achoyoret̃. Puechoyorñapaʼ penochor ñeñt̃ñapaʼ c̈ha chorreña oneñet̃. Ñeñt̃ña coyaneshaʼ huapapaʼ rromosa Jesús paʼrrp̃ot̃.
25 De fato, logo que ouviu falar dele, certa mulher, cuja filha estava com um espírito imundo, veio e lançou-se aos seus pés.
26 Ñeñt̃ña coyanesharpaʼ ama judioneshayaye, ñapaʼ poʼpoñ acheñ ñeñt̃ sirofenicioʼmarneshaʼ. All rromosa Jesús paʼrrp̃ot̃paʼ atet̃ otos:
26 A mulher era grega, siro-fenícia de origem, e rogava a Jesus que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Jesúsñapaʼ atet̃ tomaʼntatana acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃oʼmarña atet̃ och:
27 Ele lhe disse: "Deixe que primeiro os filhos comam até se fartar; pois não é correto tirar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos".
28 Coyaneshaʼñapaʼ atet̃ otererr:
28 Ela respondeu: "Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças".
29 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otererr:
29 Então ele lhe disse: "Por causa desta resposta, você pode ir; o demônio já saiu da sua filha".
30 Allempoña coyaneshaʼpaʼ ahuerr paʼpacllo, oʼ c̈herrpaʼ alla entuerran puechoyor alla p̃anena eʼñe cohuen poʼmayo, oneñet̃ñapaʼ oʼ quec̈hpaʼner.
30 Ela foi para casa e encontrou sua filha deitada na cama, e o demônio já a tinha deixado.
31 Allempo puerrerra allot̃ ñeñt̃ allampañot̃ Tirot̃, arr oñemhuanom anetso Sidón allot̃ ñam̃a poʼpoñ anetso Decapolisoʼmar. Att̃oña oʼ alla ahuerr saʼponet̃ all Galileyaso.
31 A seguir Jesus saiu dos arredores de Tiro e atravessou Sidom, até o mar da Galiléia e a região de Decápolis.
32 Oʼ c̈herr allpaʼ huapaterrñañeterr puesheñarr yacma ñeñt̃ñapaʼ paquet ñam̃a ama eʼñeyeʼ cohuenayeʼ eñeno. Ñeñt̃ña huapateʼpaʼ atet̃ otosan Jesús:
32 Ali algumas pessoas lhe trouxeram um homem que era surdo e mal podia falar, suplicando que lhe impusesse as mãos.
33 Jesúsñapaʼ allent̃a anem̃ ñapuet̃ aʼyenet̃, allñapaʼ eshoʼtosan potap̃ paquet pueto; ñam̃a oʼ senmareʼpaʼ oʼ alla aʼp̃llerrñañer ñam̃a pueñeñ.
33 Depois de levá-lo à parte, longe da multidão, Jesus colocou os dedos nos ouvidos dele. Em seguida, cuspiu e tocou na língua do homem.
34 Allempoña Jesús cohuaʼ enonet̃paʼ enara. Allempoñapaʼ atet̃ ot eʼñe ña poʼñoño:
34 Então voltou os olhos para os céus e, com um profundo suspiro, disse-lhe: "Efatá! ", que significa: Abra-se.
35 Eʼñe otueʼpaʼ c̈ha potaʼnerrets puetpaʼ eʼñe cohuen eʼmuerra. Amaʼt ñeñt̃ echarrtateneʼ pueñeñpaʼ oʼ aʼrroyer c̈ha eñorerrtsa eʼñe cohuen.
35 Com isso, os ouvidos do homem se abriram, sua língua ficou livre e ele começou a falar corretamente.
36 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
36 Jesus ordenou-lhes que não o contassem a ninguém. Contudo, quanto mais ele os proibia, mais eles falavam.
37 Allñapaʼ atarr nanac cohuanrrorteñet, atet̃ otyenet:
37 O povo ficava simplesmente maravilhado e dizia: "Ele faz tudo muito bem. Faz até o surdo ouvir e o mudo falar".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.