Marcos 7

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Allempoña allpaʼ huac̈haʼtoña fariseoneshaʼ epuet ñam̃a puesheñaʼtets ñeñt̃ huac̈hetsa Jerusaléñot̃ ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Ñetña allpaʼ entosñañet Jesús pueyochreshaʼ att̃a rraʼyenet ama eʼpotaʼtyeneto pot Partsocop allempoch rrallmeʼchet.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 (Ñehua, allohuen fariseoneshaʼ amaʼt ñam̃a allohuen judioneshaʼ ñetpaʼ atet̃ yec̈henet amach rrenetaʼpaʼ oʼch eʼpotaʼtyeset Partsocop. T̃arraña ñeñt̃paʼ paʼtañneshaña yec̈hatnomahuet.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Ñam̃a poʼpoñ ellonet̃paʼ atet̃ yec̈hataneteʼt̃ paʼtañneshañ ñerraʼm esempo huerret allot̃ecma pomatsreʼtyenet, amach rrenetaʼpaʼ c̈hoch ñanom aʼcohuentatenetañ Partsocop. Ñam̃a shonteʼ poʼpoñec̈hno ñeñt̃ eʼñe yec̈hatyesaneteʼt̃ paʼtañneshañ. Amaʼt ñeñt̃ porret̃ p̃aʼyenet ñam̃a poʼpajoc̈hnetpaʼ c̈hochña eʼñe eʼpameʼtyeñetañ Partsocop, eʼparroʼtyenetañ amaʼt ñam̃a paʼsrerrogac̈hno Partsocop. Amaʼt ñam̃a all p̃anrameʼtyenet eʼñech eʼpataʼtueñetañ Partsocop.)
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Añña fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop ñetña allempo entosñañet Jesús pueyochreshaʼ att̃a rraʼyenet ama eʼpotaʼteneto Partsocop ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atet̃ otoset Jesús:
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Eʼñe orrena maʼyochennet, ñeñt̃ atet̃ yec̈hatannenetpaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe acheña nayeʼt̃ ahuat̃ poct̃ap̃ña.
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Jesúspaʼ alla oterraneterr:
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Jesúspaʼ alla oterraneterr:
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Ñehua, Moiséspaʼ atet̃caʼye oteʼt̃: “Semorrenteñot̃paʼ sem̃chaʼnaʼchchaʼ sompor ñam̃a sachor.” Elloña ñam̃a poʼpoñonet̃paʼ atet̃ oteʼt̃ Moisés: “Ñerraʼm eseshaʼ sasareʼteneʼ pompor ñam̃a pachor ñeñt̃paʼ muetsetepaʼ.”
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 T̃arraña sañapaʼ atet̃ sotyen ñerraʼm eseshaʼ atet̃ oteneʼ pompor ñam̃a pachor: “Ñeñt̃ nechen oʼch napapeñpaʼ t̃arraña amach napape t̃eʼpaʼ oʼch neneʼ Yomporecop ñeñt̃ otenet Corbán”,
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 ñeñt̃ña acheñerpaʼ sañapaʼ atet̃chaʼ soteñ: “P̃ocoppaʼ ama pallteno oʼch es p̃ap̃ p̃amoʼmteʼ.” Att̃oña sapaʼ ama semnateñe ñeñt̃ acheñer eʼñe ña puemorrenteñot̃paʼ oʼch es apuenan pompor ñam̃a pachor.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Att̃ocaʼyeña sehuaporeʼteññañña Yompor poʼñoñ allochñapaʼ eʼñech aña setsoten ñeñt̃ eʼñe sa seyc̈heña. Amaʼt ellonet̃paʼc̈hoʼña shonteʼ poʼpoñec̈hno ñeñt̃ atet̃ sep̃atseʼtyena paʼnamenaʼttsocma.
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Allempoña Jesúspaʼ c̈horeʼtan acheñeneshaʼ ñeñt̃ shontetsa, ñetñapaʼ atet̃ otanet:
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Ama añeyeʼ yaʼsosyatenaye Partsocop ñeñt̃ yerraʼyen. Añcaʼyeña yaʼsosyateneʼ eʼñe ya yoct̃apeʼchatseʼteñot̃ ñeñt̃paʼ yeyoc̈hrot̃caʼye huena.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 Ñeñt̃es poʼñoc̈h neʼm̃ñoteneʼ c̈haponasepaʼch seyoc̈hro ñeñt̃ atet̃ netmaʼntatensa añ ñoñets.
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Allempoña Jesúspaʼ saʼnerran acheñeneshaʼpaʼ ñañapaʼ beʼt̃osuerrerr pocollo allña pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otoset:
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 T̃arroʼmar ñeñt̃ yerraʼyenpaʼ amacaʼye yeyoc̈hroyeʼ c̈heno, yat̃acaʼye c̈hen. Ñeñt̃paʼ c̈hocmachcaʼye yener aʼyo.
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Eʼñe yeyoc̈hrot̃ huena cot̃ap̃ñats ñeñt̃ amaʼt mameshapaʼ ama cohuenayaye, ñeñt̃paʼ añ: chetapretannaʼteñets t̃aporets, cañoreshaʼteñets, muetsannaʼteñets,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 etatsreʼtyeñets, yeʼchapretannaʼteñets, atsrreʼmueñets, shecareʼtannaʼteñets, ottatseʼteñets, moparrñats, sasareʼteñets, ommoʼcheñets, otatseʼteñets.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Ñeñt̃ allohuen sosyaʼtsañec̈hno ñeñt̃paʼ yeyoc̈hrot̃caʼyeña huena, ñeñt̃caʼyeña yaʼsosyateneʼña Partsocop.
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Allempoñapaʼ ahuerrerr Jesús allot̃paʼ alla c̈hap allampaño anets Tiro ñam̃a Sidón. Allempo c̈hap all pocollopaʼ ñapaʼ mueneñeñ eʼñoʼch aʼnahua c̈hapañ. T̃arraña ama errot̃enot̃ c̈hapo aʼnahua,
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 t̃arroʼmar eʼñe allempo c̈hap c̈ha eʼmareʼteʼ puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ achoyoret̃. Puechoyorñapaʼ penochor ñeñt̃ñapaʼ c̈ha chorreña oneñet̃. Ñeñt̃ña coyaneshaʼ huapapaʼ rromosa Jesús paʼrrp̃ot̃.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Ñeñt̃ña coyanesharpaʼ ama judioneshayaye, ñapaʼ poʼpoñ acheñ ñeñt̃ sirofenicioʼmarneshaʼ. All rromosa Jesús paʼrrp̃ot̃paʼ atet̃ otos:
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Jesúsñapaʼ atet̃ tomaʼntatana acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃oʼmarña atet̃ och:
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Coyaneshaʼñapaʼ atet̃ otererr:
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otererr:
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Allempoña coyaneshaʼpaʼ ahuerr paʼpacllo, oʼ c̈herrpaʼ alla entuerran puechoyor alla p̃anena eʼñe cohuen poʼmayo, oneñet̃ñapaʼ oʼ quec̈hpaʼner.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Allempo puerrerra allot̃ ñeñt̃ allampañot̃ Tirot̃, arr oñemhuanom anetso Sidón allot̃ ñam̃a poʼpoñ anetso Decapolisoʼmar. Att̃oña oʼ alla ahuerr saʼponet̃ all Galileyaso.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Oʼ c̈herr allpaʼ huapaterrñañeterr puesheñarr yacma ñeñt̃ñapaʼ paquet ñam̃a ama eʼñeyeʼ cohuenayeʼ eñeno. Ñeñt̃ña huapateʼpaʼ atet̃ otosan Jesús:
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Jesúsñapaʼ allent̃a anem̃ ñapuet̃ aʼyenet̃, allñapaʼ eshoʼtosan potap̃ paquet pueto; ñam̃a oʼ senmareʼpaʼ oʼ alla aʼp̃llerrñañer ñam̃a pueñeñ.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Allempoña Jesús cohuaʼ enonet̃paʼ enara. Allempoñapaʼ atet̃ ot eʼñe ña poʼñoño:
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Eʼñe otueʼpaʼ c̈ha potaʼnerrets puetpaʼ eʼñe cohuen eʼmuerra. Amaʼt ñeñt̃ echarrtateneʼ pueñeñpaʼ oʼ aʼrroyer c̈ha eñorerrtsa eʼñe cohuen.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Allñapaʼ atarr nanac cohuanrrorteñet, atet̃ otyenet:
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.