Marcos 6

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesúsña ahuerrerr allot̃paʼ oʼ alla c̈herrerr paʼnyo all Nazareto. Pueyochreshaʼñapaʼ alla cot̃aʼhuanererr.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Allñapaʼ allempo c̈herr yet̃ allempocma amesenet, ñañapaʼ arr yec̈hatuerraneterr judioneshaʼ poʼprahuo. Shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotapuerreʼ atet̃ serrpareʼtatuerranet all, ñetñapaʼ nanac cohuanrrortapueret, allempoñapaʼ atet̃ otyeset ñocop:
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ñapaʼ añacaʼye ñeñt̃ poʼtaruas peneʼ oʼch t̃orrenana tsach att̃och es yec̈hcatyen paʼnamen. Ñapaʼ añacaʼye María puechoyor. Paʼmoʼnasheñpaʼc̈hoʼña añacaʼye Jacobo, José, Judas, ñam̃a Simón. Ñam̃a poʼc̈haneshaʼpaʼ eʼñecaʼye yechmeʼtenanet, parroʼmarneshayarramcheʼ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet:
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ama ameʼñeñeto ñeñt̃oʼmarña allpaʼ ama atonocheyeʼ orrtataneto poʼpartsoña. Allpaʼ aña orrtatyen att̃och aʼp̃llaʼyenan puesheñaʼtets atsnañet̃ allpaʼ att̃ocaʼyeña aʼcrratenanet.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ñeñt̃oʼmarña Jesús atarr cot̃apeʼchateñ pamoʼtseshaʼ att̃o ñetpaʼ ama acuaʼpenayeʼ enteñeto, ñapaʼ c̈ha mueneʼ llecateñet. Allempoña Jesúspaʼ alla chopeñeʼchyerrerr yec̈hatyerrtserr allemeñ anetsoʼmar.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Allempo c̈hapaʼmuen allempo Jesús agotaʼmuenan pueyochreshaʼ c̈harrasheña ñeñt̃ puechetsa epsheña. Eʼñe apc̈haʼhuet ñeshopaʼ ñañapaʼ apanet llesens att̃och quec̈hpatyeset oneñet̃ec̈hno att̃o chorraʼyenana acheñeneshac̈hno. Att̃oña llesensanet ñetpaʼ oʼch ahuanemyeset eʼñe epsheñaʼttsocmuet.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Alla oterraneterr:
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Ñerraʼm erra anetsro ñeñt̃ alloʼmarneshaʼña ama cohuenayeʼ agapaseto ñerraʼm amach mueneto oʼch eʼm̃ñotapasetpaʼ oʼch sem̃terrerr ñam̃a allot̃. Ñerraʼm allempo sem̃terrerr ñam̃a allot̃, ñeñt̃ña setcoʼtsaʼyen pañeʼteʼ patspaʼ c̈hoch sepaʼshetcaʼtyesnomña setac. Att̃ochña alloʼmarneshaʼpaʼ oʼch señotatnomanet ñetpaʼ amacaʼye pocteyeʼ entenanetoña Yompor. Poʼñoc̈h oʼch notas: Esempohuañen allempoch acraret̃etuerra allohuen acheñeneshaʼ, añña anetsoʼmarneshaʼ ñeñt̃ ama sagapaye ñetñapaʼ atarrchaʼ aʼcoñchataret̃terret. Elloch metanaʼtueret ñeñt̃ att̃o aʼcoñchataret̃terra sodomoʼmarneshaʼ ñam̃a gomorroʼmarneshaʼ.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Eʼñe ñeñt̃a otaret̃etuetpaʼ ñetñapaʼ allent̃a ahuanmuet oʼch chopeñeʼchyeset erracmañen anetsoʼmar. Allñapaʼ serrpareʼtyesnomuet ñeñt̃ poctetsa allohuenacop oʼch cot̃apeʼcherret ello cohuen Yomporecop.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ñam̃a all chopeñeʼchyeset erracmañenpaʼ ñetpaʼ allña quec̈hpatyeset shonteʼ oneñet̃ec̈hno att̃o chorraʼyenana acheñeneshac̈hno. Ñam̃a shonteʼ poʼpotantañec̈hno acheñeneshaʼ ñeñt̃ atsnaʼtyets all, ñetñapaʼ aʼyanaʼtyesoset atsnañet̃ec̈hno olivosoʼyo eʼñe aʼcrratyesoset.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Allempoña am̃chaʼtaret̃ Herodes ñañapaʼ atet̃ eʼmareʼtenan Jesús ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena, t̃arroʼmar Jesús allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼñe eʼmareʼtueñet ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena. Ñañapaʼ atet̃ ot:
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyenet:
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Herodesña allempo eʼmareʼch ñañapaʼ atet̃ ot:
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Ñehua, allempo Herodespaʼ ahuañmoʼchacma rromatenanaʼ Juanañ oʼ huancachpaʼ allña yottam̃p̃sach att̃och coshatan Herodías ñeñt̃ paʼmoʼnasheñ Felipe puet̃apor. T̃arroʼmar allempo Herodespaʼ oʼcaʼye puerraterran paʼmoʼnasheñ puet̃apor.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Juanañpaʼ ñacaʼye otayeʼt̃ Herodes:
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Ñeñt̃oʼmarña allempo Herodíaspaʼ atarr eʼmoñeʼtaneʼt̃ Juan, atarr mueneñeʼt̃ oʼch muetsatacheñ t̃arraña ama errot̃ pe.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 T̃arroʼmar Herodespaʼ mechaʼnaʼtaneʼt̃ Juan, eñocheʼt̃ ñapaʼ eʼñe pocteʼ es p̃aʼyeseʼt̃. Eñocheʼt̃ ñapaʼ añecpaʼna atarr t̃orrena Partsocop. Ñeñt̃oʼmareʼnaña eʼñe cohuen cohuam̃p̃sacheʼt̃ allochñapaʼ amach muetseto. Allempo eʼm̃ñotenan Juan att̃o serrpareʼteʼt̃ atarr cohuen enteñeñ, t̃arraña ama eʼñeyeʼ eñotenanoña ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchateñ Juan eʼñe cohuen.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Att̃eñapaʼ c̈hapaʼmuen pamt̃arr allempoch Herodías eñoteñ att̃ot̃chaʼ muetsaterran Juan. Ñeñt̃paʼ t̃arrempo atet̃ p̃a allempo c̈hapaʼmuen Herodes pueʼñalletño ñeñt̃ puerrollar pen Herodías. Allempoña Herodespaʼ huaʼñatyesan acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ rrallmeʼchapretenayaʼ. Añ huaʼñatyes ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ec̈hno ñam̃a ñeñt̃ solltar poʼcap̃tanreneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr ec̃llayoret̃eneshaʼ ñeñt̃ galileoʼmarneshaʼ.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Allempo rrallmeʼchetpaʼ allña beʼt̃ososña ñam̃a shopsheshaʼ ñeñt̃ Herodías puechoyor. Ñañapaʼ allña tancsareʼtosa. Herodesñapaʼ ñeñt̃a atarr cohuen ent amaʼt ñam̃a ñeñt̃ ahuaʼñaret̃ec̈hno. Ñeñt̃oʼmarña am̃chaʼtaret̃ Herodespaʼ atet̃ otan shopsheshaʼ:
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Elloñapaʼ eʼñe Yompor paʼsoʼchño nan poʼñoñ, allempoñapaʼ alla otererr:
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Allempoña shopsheshaʼpaʼ c̈haʼnerr ahuerr pachoresho, atet̃ otosan pachor:
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Allempoña shopsheshaʼpaʼ materra alla am̃chaʼtaret̃ Herodesesho atet̃ otuerran am̃chaʼtaret̃:
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Allempo enamhue shopsheshaʼ Juan poñpaʼ am̃chaʼtaret̃ñapaʼ c̈ha lleca. T̃arraña amaʼt llecañpaʼ oʼ nohuanña poʼñoñ huomenc eʼñe Yompor paʼsoʼchño ñam̃a alloʼtsaʼyen ñeñt̃ huaʼñen ñeñt̃ eʼmueneʼ atet̃ oten ñeñt̃oʼmarña c̈hocmach aʼpoctatan poʼñoñ atet̃ otuan ñorraʼ shopsheshaʼ.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Allempoñapaʼ allent̃a otan poʼsolltarer:
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Solltarñapaʼ allent̃a ahuoʼ pechenanaʼ Juan poñ, oʼ huapater plato, aphuerran shopsheshaʼ. Shopsheshaʼñapaʼ apuenanaʼ ñam̃a pachor.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Allempoña Juan pueyochreshaʼpaʼ oʼ eʼmareʼchet oʼ pecheret paʼyochreshat̃eret Juanañ, allempoña ñet ahuanmuet all pecheret Juanañ allempoña ñetpaʼ eretaʼ apecharet̃ oʼch pampueñetaʼ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Att̃ot̃añapaʼ oʼ c̈hac̈herr ñeñt̃ llesensen Jesús. Ñetñapaʼ serrpareʼtatueret Jesús allohuen ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyeset. Serrpareʼtatueret ñam̃a atet̃ yec̈hatyeset acheñeneshaʼ Yompor poʼñoñ.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Jesúsñapaʼ atet̃ oterranerr pueyochreshaʼ:
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Allempoñapaʼ eʼñe ñapt̃ochayet ahuanmam̃p̃set noñt̃o, oʼch ahuanmuet all ama acheñempañoyaye all otenanet Jesús.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Allempoña shonteʼ acheñeneshaʼpaʼ alla enterraneterr all oñmam̃penet. Allempoña achmeʼtaret̃tapuetpaʼ acheñeneshaʼñapaʼ oʼ alla matrraʼterrerr allohuen ñeñt̃e anetsot̃. Ñetñapaʼ patsoʼmara oñmac̈haʼtet ñanmacmueta c̈hac̈haʼtet all sechena Jesús pueyochreshohuen.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Allempoña sehuosa Jesús allpaʼ alla entuerraneterr oʼ alla shontaʼhuerrerr acheñeneshaʼ. Atarr nanac mueraʼhuerraneterr Jesús, t̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñe atet̃ entuerraneterr ñerraʼmrrat̃eʼ carrnero ñeñt̃ ama acuam̃p̃saret̃eyaye. Allempoña Jesúspaʼ alla yec̈hatuerraneterr paʼnamen esocmañen ñeñt̃ Yompor poʼcohuenña.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Att̃eñapaʼ ellerren pueyochreshaʼñapaʼ oteñetaʼ Jesús:
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 T̃eʼpaʼ oʼch p̃och acheñeneshaʼ ahuanemyerretepaʼ anetsoʼmar allchaʼ rañt̃aʼyesuerret puerraret ñeñt̃chaʼ rraʼyesuerret t̃arroʼmar arrpaʼ ama es eñalle.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 T̃arraña Jesúsñapaʼ otan pueyochreshaʼ:
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan acheñeneshaʼ:
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ñetñapaʼ atet̃c̈hoʼ pet. Anorrc̈haʼtyeset eʼñe ñopaʼttsocmuet—c̈harrasheñaʼttsocma c̈harrapaʼtets ñam̃a amnarsheñaʼttsocma c̈harrapaʼtets ñeñt̃ anorrc̈haʼtyesets.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Allempoña Jesúspaʼ agapan ñeñt̃ amnar pan ñam̃a epat̃oll cac, cohuaʼ enonet̃ parasyosoʼtam̃p̃san pan. Allempoñapaʼ shotaʼtan panpaʼ apanatyesan pueyochreshaʼ, ñetñapaʼ epatyeset allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ anorrc̈haʼtyets all, eʼñe epaʼhuet. Ñam̃a shetseʼtan cac att̃och epatyesanet allohuenet.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Allempoñapaʼ oʼ rrallmeʼchet allohuenet eʼñepaʼtchaʼ yetrraʼtuahuet.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Eʼñe yetuahuetpaʼ elloña c̈ha aʼpchatyeset cac ñam̃a pan ñeñt̃ ashotaʼtyesaret̃. Ñeñt̃ña aʼyapac̈herretpaʼ c̈hepaʼtchaʼ chorrerrets c̈harraʼ puechena epa cañt̃er.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ñeñt̃ña rrallmeʼchats atarr shonteʼ acheñeneshaʼ alloʼtsen amnaroch mil ñeñt̃ eʼñe yacmaneshocheʼ.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Allempoña Jesúspaʼ otan pueyochreshaʼ:
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Soʼtuanmanetpaʼ ñañapaʼ ahuoʼ aspent̃o, allchaʼ maʼyochosa.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Att̃eñapaʼ oʼ tsapuen, ñapaʼ alloʼtsenara eʼñe ñapuet̃ aspent̃o. Noñt̃paʼc̈hoʼña ñeñt̃a rroc̈hasoʼtsenara saʼpo.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Allot̃ña entenan pueyochreshaʼ ñeñt̃ noñt̃oʼtsaʼyen. Ñetñapaʼ eʼñe poʼmueroc̈henñot̃eta echotnenet oñ t̃arroʼmar orrnoñapaʼ c̈ha aʼpuerrameʼtam̃penanet. Att̃eña allempoña puetarenmochpaʼ huenanet Jesús c̈ha chopeʼchnen enot̃ oño. Ahuoʼch metanenanetañ,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 allempoña pueyochreshaʼpaʼ entapueñet c̈ha chopeʼchnen enot̃ oño. Ñetñapaʼ c̈ha otenapuetañ choyesheʼmatst̃eʼ huapanet. C̈ha rrannartet puem̃chañot̃.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Allohuenetpaʼ eʼñe entuapet nanac yoreʼtosanet. Jesúsñapaʼ eñoranaʼtuenanet, atet̃ otuenanet:
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Allempoña Jesúspaʼ aʼtapos noñt̃o alloʼtsaʼyen pueyochreshaʼ. Huomenquëshaʼñapaʼ c̈hepaʼtchaʼ muetsoñeñterrtsa. Ñetñapaʼ c̈ha atarr cohuanrrortapueñet.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Ama c̈henaneto pueyoc̈hreto amaʼt att̃o Jesúspaʼ atontatan pan, amacaʼye es c̈henahueto pueyoc̈hreto.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Allempoña pechatam̃p̃setpaʼ arr etsotoset all oteñet Genesareto.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Allempo sohuac̈haʼtoset noñt̃ot̃, añña acheñeneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen, ñetñapaʼ chemeʼtapet Jesúspaʼ
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 allent̃a matrraʼtyeset ora erracmañen all yec̈haʼyena acheñeneshaʼ. Att̃ot̃caʼyeña huapatam̃pesyesoñetña atsnañet̃ec̈hno allem̃at̃eñ. Amaʼt erra eʼmareʼteñet oʼ c̈hap all, allchaʼc̈hoʼ anmoñetña patsnañet̃er puechecnapeʼna.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Amaʼt erra c̈hapyen all shontena acheñeneshaʼ ñam̃a ñerraʼm arr c̈hen all ama tama eñalle acheñ, amaʼt allecma oñen acheñeneshaʼ ñetñapaʼ allchaʼc̈hoʼ naʼyenetaʼ patsnañet̃eret allchaʼ enamapet amaʼt posoʼmot̃a oʼch aʼp̃llapoñet paʼshtam. Allpon ñeñt̃ aʼp̃llaʼyesapueʼ Jesús paʼshtampaʼ allponc̈hoʼ eʼñe corraʼyesuerrtsa.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.