Marcos 5

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Allempoñapaʼ oʼ etsotoset yom̃taʼn all sechenet. Allñapaʼ añ paʼney peneʼ gadaroʼmarneshaʼ.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Jesúsñapaʼ sehuosa all noñt̃ot̃, allñapaʼ huapoña puesheñarr yacma t̃arraña ñapaʼ añ chorrenaya oneñet̃. Ñeñt̃paʼ arrot̃ huapa allecma pampaʼyeñet arromñat̃ec̈hno.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 — ausente —
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Allñapaʼ ellapeneʼt̃chaʼ ñam̃a arepeneʼt̃chaʼ chopeñeʼchyesets apampañoʼmar ñam̃a aspent̃areroʼmar. Allñapaʼ allecma atarr amaʼtoc̈htena, tsotseʼtyena mapyo eʼñe ñañeña.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 T̃arraña allempo entapan Jesús aʼyot̃eñ allent̃epaʼtchaʼ matosa concorpanaʼtosana Jesús.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Jesúsñapaʼ alla oterranerr ñeñt̃ chorrena oneñet̃:
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Allempoña ñeñt̃ chorrena oneñet̃paʼ ñañapaʼ atet̃ otareʼtapan Jesús:
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Ñehua, allpaʼ aʼyent̃eʼtsaʼyen shonteʼ chañchoc̈hno ñeñt̃ rratseʼtyets aspent̃onet̃.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Ñeñt̃oʼmarña oneñet̃ec̈hnopaʼ atet̃ otareʼtapet Jesús:
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Jesúsñapaʼ allent̃a otanet:
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Acheñeneshaʼña ñeñt̃ cohuam̃peneʼ chañcho, ñetñapaʼ allent̃a matrraʼtet ñamet poʼyorñot̃ ahuanmuet anetso. Allñapaʼ serrpareʼtyesoset ñam̃a ora allohuen allampañoʼmar. Acheñeneshaʼñapaʼ allent̃a ahuanmuet ahuoʼch enteñetaʼ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Oʼ c̈hac̈haʼtet Jesúseshopaʼ allñapaʼ entoset yacma ñeñt̃ chorreʼt̃ oneñet̃ec̈hno alla anen ashtamat̃, oʼ eñoterra, oʼ cohuenterra. Ñetñapaʼ c̈ha atarr mechaʼnaʼtoset.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Añña ñeñt̃ enteneʼ Jesús att̃o quec̈hpaterran oneñet̃ acheñ, oʼ alla mueñererr chañchesho, ñetñapaʼ allent̃a serrpareʼtatyesapet ñeñt̃ huac̈haʼttsa anetsot̃.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Allempoña acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa allpaʼ atet̃ ochet Jesús:
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Allempoña Jesúspaʼ aʼterr noñt̃o oʼch ahuerr, yacmaña ñeñt̃ chorreʼt̃ oneñet̃ ñañapaʼ allent̃a otan Jesús:
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 T̃arraña Jesúsñapaʼ ama muenache atet̃ och:
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Ñañapaʼ atet̃ otue Jesúspaʼ atet̃c̈hoʼ p̃a. Allent̃a ahuerr serrpareʼtyesnerrets ora anetsoʼmar amaʼt all oteñet Decapoliso att̃o Jesúspaʼ atarr nanac yenpos. Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ att̃a atarr cohuanrrorteñet.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Allempoñapaʼ ahuam̃perrerr Jesús noñt̃o, oʼ alla c̈herrerr añem̃taʼn allot̃ ta ahuaña. Allñapaʼ oʼ alla emchorraʼhuererr shonteʼ acheñeneshaʼ eʼñe all saʼpatop̃ño.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Allñapaʼ huapoña puesheñarr am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Jairo. Ñapaʼ ñeñt̃ puesheñarr ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshaʼ poʼprahuo. Allempo entosan Jesúspaʼ ñañapaʼ alla rromosa Jesús paʼrrp̃ot̃.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Allñapaʼ atet̃ otos:
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Jesúsñapaʼ allent̃a cot̃aʼner, allent̃a cot̃aʼhuanem̃ ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ c̈ha emchorratseʼtnomet, c̈ha toʼmamaʼtneñet.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Allñapaʼ cot̃aʼnmanet ñam̃a puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ atsnaʼtets. C̈harraʼ puechena epa char ñeñt̃ att̃o c̈hocma yellaʼyena.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Epayeʼ mueroc̈htateñ shonteʼ apartañec̈hno ñeñt̃ partenayeñ. Amaʼt oʼ aʼgastaʼhuahuan ora allpon quelle echen att̃o partatena ñañapaʼ att̃era amaʼt mameshapaʼ ama c̈hoyeʼ pasateñe. Elloña alloʼna sen aʼpoʼntsaʼnmatsa.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Ñeñt̃ coyaneshaʼpaʼ oʼ eʼmareʼtan Jesús ñeñt̃ att̃o c̈hocma aʼcrratyenan atsnañet̃ec̈hno. Ñeñt̃oʼmarña allempo cot̃aʼhuanem̃ Jesús acheñeneshaʼpaʼ ñapaʼc̈hoʼña allent̃a cot̃aʼnman Jesús chentaʼ paʼcheʼñot̃. Att̃oña allpaʼ aʼp̃llaʼnmoñ paʼshtam.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 T̃arroʼmar ñapaʼ atet̃ cot̃apeʼchen pueyoc̈hro: “Amaʼt paʼshtama naʼp̃lloñpaʼ ñeñt̃achcaʼ naʼcrraterreʼ.”
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Eʼñe aʼp̃llaʼhueʼ paʼshtampaʼ allorocmuepaʼtchaʼ maserrña poʼrras. Ñapaʼ eʼñe eñotena poʼchtso oʼ metueña ñeñt̃ mueroc̈htateneʼ.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Jesúsñapaʼ eñotnom̃ eʼñe ña poʼhuamencot̃paʼ oʼ aʼcrratnoman puesheñarr atsnañet̃. Ñañapaʼ allent̃a puerraperra alla acheñenesheshonet̃ ñeñt̃ cot̃aʼhuaneneʼ, allñapaʼ atet̃ otanet:
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ ochet:
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Jesúsñapaʼ alla cohuaʼyesanet oʼch entan ñeñt̃ aʼp̃lleneʼ paʼshtamot̃.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ñeñt̃ña coyaneshaʼpaʼ ñapaʼ oʼ eñotnoma Jesúscaʼyeña oʼ aʼcrratnom̃. Ñañapaʼ c̈ha paʼshmuena poʼyorñot̃ allempoñapaʼ concorposa Jesús paʼrrp̃ot̃. Allñapaʼ eʼñe aʼmet̃aʼnman ora allpon ñeñt̃ poʼñoc̈h atet̃ cot̃apeʼchen.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Jesúsñapaʼ atet̃ otapan coyaneshaʼ:
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Allempo eñorena atet̃paʼ allñapaʼ huac̈haʼta ñeñt̃ huetsa am̃chaʼtaret̃ Jairo paʼpacllot̃. Ñetña huapuetpaʼ atet̃ otoset Jairo:
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Jesúsña amaʼt eʼman atet̃ otoset Jairopaʼ ñañapaʼ atet̃ otan Jairo ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshaʼ poʼprahuo:
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Jesúsñapaʼ aña muenat Pedro ñam̃a Jacobo ñam̃a paʼmoʼnasheñ Juan. Ñeñt̃ach cot̃aʼnmueʼ.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Allempoñapaʼ ahuanmuet am̃chaʼtaret̃ Jairo paʼpacllo. Oʼña c̈hac̈haʼtet allpaʼ, allñapaʼ entoset shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ anoʼtatseʼtets, all yahuanrrortenet, atarr yaʼnaʼteñet arromñat̃.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Jesúsñapaʼ beʼt̃osos pocollo, ñañapaʼ atet̃ otosanet:
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Ñetña pachm̃areʼteñot̃etpaʼ att̃a cheʼtatsetyesapet t̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñecaʼye eñotenet c̈hocaʼye rromuen. Allempoña Jesúspaʼ c̈haʼnmac̈haʼtatosan allohuen acheñeneshaʼ pocollot̃. Ñañapaʼ beʼt̃osos oʼpono alloʼtsen shopsheshaʼ ñeñt̃ rromuets. Ñapaʼ aña muenatos arromñat̃ puepapar ñam̃a pachor ñam̃a ñeñt̃ cot̃aʼhuaneneʼ, ñeñt̃aña epuet beʼt̃osc̈haʼtoset alloʼtsen arromñat̃.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Allempoña Jesúspaʼ rromotaʼtosan shopsheshañ potot̃paʼ atet̃ otos eʼñe ña poʼñoño:
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Eʼñe otueʼ atet̃paʼ allent̃epaʼtchaʼ tanterra, c̈ha chopeʼcherrets. Ñehua, ñeñt̃ shopshesharpaʼ c̈harraʼ puechena epa poʼcharña. Allohuenetñapaʼ c̈ha atarr cohuanrrorteñet.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet:
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.