Marcos 5
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ
1 Allempoñapaʼ oʼ etsotoset yom̃taʼn all sechenet. Allñapaʼ añ paʼney peneʼ gadaroʼmarneshaʼ.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Jesúsñapaʼ sehuosa all noñt̃ot̃, allñapaʼ huapoña puesheñarr yacma t̃arraña ñapaʼ añ chorrenaya oneñet̃. Ñeñt̃paʼ arrot̃ huapa allecma pampaʼyeñet arromñat̃ec̈hno.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Allñapaʼ ellapeneʼt̃chaʼ ñam̃a arepeneʼt̃chaʼ chopeñeʼchyesets apampañoʼmar ñam̃a aspent̃areroʼmar. Allñapaʼ allecma atarr amaʼtoc̈htena, tsotseʼtyena mapyo eʼñe ñañeña.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 T̃arraña allempo entapan Jesús aʼyot̃eñ allent̃epaʼtchaʼ matosa concorpanaʼtosana Jesús.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Jesúsñapaʼ alla oterranerr ñeñt̃ chorrena oneñet̃:
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Allempoña ñeñt̃ chorrena oneñet̃paʼ ñañapaʼ atet̃ otareʼtapan Jesús:
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ñehua, allpaʼ aʼyent̃eʼtsaʼyen shonteʼ chañchoc̈hno ñeñt̃ rratseʼtyets aspent̃onet̃.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ñeñt̃oʼmarña oneñet̃ec̈hnopaʼ atet̃ otareʼtapet Jesús:
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Jesúsñapaʼ allent̃a otanet:
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Acheñeneshaʼña ñeñt̃ cohuam̃peneʼ chañcho, ñetñapaʼ allent̃a matrraʼtet ñamet poʼyorñot̃ ahuanmuet anetso. Allñapaʼ serrpareʼtyesoset ñam̃a ora allohuen allampañoʼmar. Acheñeneshaʼñapaʼ allent̃a ahuanmuet ahuoʼch enteñetaʼ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Oʼ c̈hac̈haʼtet Jesúseshopaʼ allñapaʼ entoset yacma ñeñt̃ chorreʼt̃ oneñet̃ec̈hno alla anen ashtamat̃, oʼ eñoterra, oʼ cohuenterra. Ñetñapaʼ c̈ha atarr mechaʼnaʼtoset.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Añña ñeñt̃ enteneʼ Jesús att̃o quec̈hpaterran oneñet̃ acheñ, oʼ alla mueñererr chañchesho, ñetñapaʼ allent̃a serrpareʼtatyesapet ñeñt̃ huac̈haʼttsa anetsot̃.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Allempoña acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa allpaʼ atet̃ ochet Jesús:
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Allempoña Jesúspaʼ aʼterr noñt̃o oʼch ahuerr, yacmaña ñeñt̃ chorreʼt̃ oneñet̃ ñañapaʼ allent̃a otan Jesús:
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 T̃arraña Jesúsñapaʼ ama muenache atet̃ och:
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Ñañapaʼ atet̃ otue Jesúspaʼ atet̃c̈hoʼ p̃a. Allent̃a ahuerr serrpareʼtyesnerrets ora anetsoʼmar amaʼt all oteñet Decapoliso att̃o Jesúspaʼ atarr nanac yenpos. Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ att̃a atarr cohuanrrorteñet.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Allempoñapaʼ ahuam̃perrerr Jesús noñt̃o, oʼ alla c̈herrerr añem̃taʼn allot̃ ta ahuaña. Allñapaʼ oʼ alla emchorraʼhuererr shonteʼ acheñeneshaʼ eʼñe all saʼpatop̃ño.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Allñapaʼ huapoña puesheñarr am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Jairo. Ñapaʼ ñeñt̃ puesheñarr ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshaʼ poʼprahuo. Allempo entosan Jesúspaʼ ñañapaʼ alla rromosa Jesús paʼrrp̃ot̃.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Allñapaʼ atet̃ otos:
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Jesúsñapaʼ allent̃a cot̃aʼner, allent̃a cot̃aʼhuanem̃ ñam̃a shonteʼ acheñeneshaʼ c̈ha emchorratseʼtnomet, c̈ha toʼmamaʼtneñet.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Allñapaʼ cot̃aʼnmanet ñam̃a puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ atsnaʼtets. C̈harraʼ puechena epa char ñeñt̃ att̃o c̈hocma yellaʼyena.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Epayeʼ mueroc̈htateñ shonteʼ apartañec̈hno ñeñt̃ partenayeñ. Amaʼt oʼ aʼgastaʼhuahuan ora allpon quelle echen att̃o partatena ñañapaʼ att̃era amaʼt mameshapaʼ ama c̈hoyeʼ pasateñe. Elloña alloʼna sen aʼpoʼntsaʼnmatsa.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Ñeñt̃ coyaneshaʼpaʼ oʼ eʼmareʼtan Jesús ñeñt̃ att̃o c̈hocma aʼcrratyenan atsnañet̃ec̈hno. Ñeñt̃oʼmarña allempo cot̃aʼhuanem̃ Jesús acheñeneshaʼpaʼ ñapaʼc̈hoʼña allent̃a cot̃aʼnman Jesús chentaʼ paʼcheʼñot̃. Att̃oña allpaʼ aʼp̃llaʼnmoñ paʼshtam.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 T̃arroʼmar ñapaʼ atet̃ cot̃apeʼchen pueyoc̈hro: “Amaʼt paʼshtama naʼp̃lloñpaʼ ñeñt̃achcaʼ naʼcrraterreʼ.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Eʼñe aʼp̃llaʼhueʼ paʼshtampaʼ allorocmuepaʼtchaʼ maserrña poʼrras. Ñapaʼ eʼñe eñotena poʼchtso oʼ metueña ñeñt̃ mueroc̈htateneʼ.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Jesúsñapaʼ eñotnom̃ eʼñe ña poʼhuamencot̃paʼ oʼ aʼcrratnoman puesheñarr atsnañet̃. Ñañapaʼ allent̃a puerraperra alla acheñenesheshonet̃ ñeñt̃ cot̃aʼhuaneneʼ, allñapaʼ atet̃ otanet:
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ ochet:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Jesúsñapaʼ alla cohuaʼyesanet oʼch entan ñeñt̃ aʼp̃lleneʼ paʼshtamot̃.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ñeñt̃ña coyaneshaʼpaʼ ñapaʼ oʼ eñotnoma Jesúscaʼyeña oʼ aʼcrratnom̃. Ñañapaʼ c̈ha paʼshmuena poʼyorñot̃ allempoñapaʼ concorposa Jesús paʼrrp̃ot̃. Allñapaʼ eʼñe aʼmet̃aʼnman ora allpon ñeñt̃ poʼñoc̈h atet̃ cot̃apeʼchen.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jesúsñapaʼ atet̃ otapan coyaneshaʼ:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Allempo eñorena atet̃paʼ allñapaʼ huac̈haʼta ñeñt̃ huetsa am̃chaʼtaret̃ Jairo paʼpacllot̃. Ñetña huapuetpaʼ atet̃ otoset Jairo:
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Jesúsña amaʼt eʼman atet̃ otoset Jairopaʼ ñañapaʼ atet̃ otan Jairo ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa judioneshaʼ poʼprahuo:
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jesúsñapaʼ aña muenat Pedro ñam̃a Jacobo ñam̃a paʼmoʼnasheñ Juan. Ñeñt̃ach cot̃aʼnmueʼ.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Allempoñapaʼ ahuanmuet am̃chaʼtaret̃ Jairo paʼpacllo. Oʼña c̈hac̈haʼtet allpaʼ, allñapaʼ entoset shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ anoʼtatseʼtets, all yahuanrrortenet, atarr yaʼnaʼteñet arromñat̃.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Jesúsñapaʼ beʼt̃osos pocollo, ñañapaʼ atet̃ otosanet:
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ñetña pachm̃areʼteñot̃etpaʼ att̃a cheʼtatsetyesapet t̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñecaʼye eñotenet c̈hocaʼye rromuen. Allempoña Jesúspaʼ c̈haʼnmac̈haʼtatosan allohuen acheñeneshaʼ pocollot̃. Ñañapaʼ beʼt̃osos oʼpono alloʼtsen shopsheshaʼ ñeñt̃ rromuets. Ñapaʼ aña muenatos arromñat̃ puepapar ñam̃a pachor ñam̃a ñeñt̃ cot̃aʼhuaneneʼ, ñeñt̃aña epuet beʼt̃osc̈haʼtoset alloʼtsen arromñat̃.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Allempoña Jesúspaʼ rromotaʼtosan shopsheshañ potot̃paʼ atet̃ otos eʼñe ña poʼñoño:
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Eʼñe otueʼ atet̃paʼ allent̃epaʼtchaʼ tanterra, c̈ha chopeʼcherrets. Ñehua, ñeñt̃ shopshesharpaʼ c̈harraʼ puechena epa poʼcharña. Allohuenetñapaʼ c̈ha atarr cohuanrrorteñet.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet:
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.