Marcos 4

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jesúsñapaʼ alla yec̈haterranerr acheñeneshaʼ eʼñe alla saʼpatop̃ño. Allña emchorraʼhuererr shonteʼ acheñeneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ aʼtap noñt̃opaʼ ahuam̃pes mameʼ allpononet̃ allñapaʼ anorros noñt̃o eʼñe all saʼpo. Acheñeneshaʼña allohuenetpaʼ eʼñe saʼpatop̃ñoʼtsaʼyenet all mast̃o.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Allñapaʼ esocmañen serrpareʼtatenan acheñeneshaʼ paʼnamen tomaʼnteñtsoc̈hno. All yec̈hatyenanetpaʼ atet̃ otanet:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 —Seʼm̃ñoton añ ñeñt̃ atet̃ notenes: Ñeñt̃ña aʼparreneʼ puerets ñañapaʼ ahuoʼ allchaʼ aʼparreʼtyenanaʼ puepuer.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 All aʼparreʼtyeñ patantaʼtetsñapaʼ alla c̈hapyes t̃oñoʼmar. Allñapaʼ huac̈haʼtyesa ot̃ eʼñe añyallmeʼchuenanaʼ puerets.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Poʼpoñec̈hnoñapaʼ alla c̈hapyes mapuetroʼmesoʼmar all ama tama eñalle pats. Ama nanac oʼponoʼtseno patso ñeñt̃oʼmarña mamet̃ollapaʼ cheparesuañ.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Oʼña enomeʼtaʼmuen atsrret̃paʼ alla aʼuyatuer. Ama erc̈haʼtenaʼ ñeñt̃oʼmarña alla hueyaʼhuerra.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Poʼpotantañña pueretspaʼ alla c̈hapyes allchaʼ chepares aj. Allpaʼc̈hoʼ mameshapaʼ cheparesuañpaʼ ajñapaʼ mameshapaʼ ateshaʼtua alla caʼmatuerranña narmets alla aʼcllatuer, ñeñt̃oʼmarña ama ellom̃reʼto.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ñapaʼ arr c̈hapyes all eʼñe cohuen patso. Ñeñt̃ñapaʼ eʼñe cohuen chepares. Allempoña ateshaʼtuapaʼ oʼ ellom̃reʼtyes. Atarr atonapaʼtets ellom̃reʼtyes—puechaʼtetspaʼ maʼpoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpchañec̈hnoñapaʼ pechapoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpchañec̈hnoñapaʼ c̈harroch c̈harraʼ pueʼllomer.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Allempoña Jesúspaʼ alla oterraneterr:
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Allempoña patmuerra acheñpaʼ oʼ ñapt̃am̃a Jesús epuet ñam̃a pueyochreshaʼ ñam̃a puesheñaʼtets poʼpotantañ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen, ñetñapaʼ atet̃ ochet Jesús:
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Att̃oña amaʼt enteñetañ ñetñapaʼ amach errot̃enot̃ es c̈hapahueto pueyoc̈hreto. Amaʼt eʼmueñetañ amach c̈henanetoña pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ yec̈hateney Yompor poʼcohuenña. Att̃oña amach cot̃apeʼcherreto ello cohuen Yomporecop att̃och ñach peretnerrahuet poʼchñaret.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Allempoña Jesúspaʼ eñotatanet ñeñt̃ atet̃ oʼ tomaʼntatuanet ñoñets ñocpuet, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Añ puerets ñeñt̃ c̈hapyets t̃oñoʼmar ñeñt̃paʼ añ notenes acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ. Allempo eʼm̃ñotuetpaʼ allorocmach huapa oneñet̃ oʼch alla puerratam̃perranet Yompor poʼñoñ amaʼt allpon ñeñt̃ eñotetañ pueyoc̈hreto.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 — ausente —
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 — ausente —
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ñam̃a poʼpoñec̈hno puerets ñeñt̃ c̈hapyets ajmoʼmar ñeñt̃paʼ añ netmaʼntatena poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ.
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Amaʼtchaʼ c̈hapanetañ pueyoc̈hreto t̃arraña ñetpaʼ alloʼnach senet eʼñech aña atarr cot̃apeʼchenet ñeñt̃ llecaʼyenet arr patsro ñeñt̃ eʼñe ñocpueta. Añach muenenet oʼch esocmañen es echyenet t̃arraña ñeñt̃paʼ c̈hacaʼye shequënanet. Att̃ach paʼnamen yeʼchatseʼtyenet. Att̃oña huenanet topateñets ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ amach errot̃enot̃ orrtatoñetoña ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor. Ñetpaʼ eʼñe att̃eta ñerraʼm narmets ñeñt̃ c̈ha caʼmateñ ajmaʼ ñeñt̃oʼmarña amach errot̃enot̃ meʼteneto oʼch ellom̃reʼtyeset.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ñam̃a añ puerets ñeñt̃ c̈hapyesets eʼñe cohuen patso ñeñt̃ eʼñe cohuen cheparsatspaʼ ñeñt̃ña tomaʼntenaya poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ Yompor poʼñoñ. Ñoñetsñapaʼ eʼñech cohuen c̈henanet pueyoc̈hreto. Ñetñapaʼ ñeñt̃et poʼñoc̈h orrtatenet ñeñt̃ atarr sherbets Yomporecop. Att̃oña ñetpaʼ eʼñe atet̃ penet ñerraʼm narmets ñeñt̃ atarr meʼtets—pat̃eʼtets maʼpoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpoñpaʼ pechapoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpoñpaʼ c̈harroch c̈harraʼ pueʼllomer.
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Jesúsñapaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
21 E disse-lhes: Vem,
22 T̃arroʼmar allohuen paʼnamen ñeñt̃ ama eñotpahuoyaye amaʼt ahuat̃ot̃eñ, t̃eʼñapaʼ oʼch eʼñe orrtataret̃terra att̃ochña oʼch eʼñe eñotataret̃etuerret eʼñe poctacma.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Ñeñt̃es poʼñoc̈h neʼm̃ñoteneʼ c̈haponasepaʼch seyoc̈hro ñeñt̃ atet̃ netmaʼntatensa añ ñoñets.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Jesúspaʼ alla oterraneterr:
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 T̃arroʼmar eseshaʼt̃eʼ c̈hena pueyoc̈hro amaʼt eʼñe allpona Yompor poʼñoñ, elloña Yomporpaʼ alloʼnach eñotatnenanet nanac shonteʼ. T̃arraña eseshaʼña ñerraʼm ama c̈henaneto pueyoc̈hreto t̃arroʼmar ñetpaʼ ama poʼñoc̈hayeʼ aguëññañeto Yompor poʼñoñ, amaʼt allpon eñotyenetañ pueyoc̈hro ñeñt̃ñapaʼ c̈hach puerratam̃perranet Yompor.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Allach allponmaterraʼ oʼch tsapuenpaʼ allach mueneʼt̃, yet̃oñapaʼ c̈hocmach tantaʼmueneʼt̃, puepuerñapaʼ att̃eñapaʼ oʼch chepua oʼch ateshaʼta. Pamoʼmteʼñapaʼ amach eʼñeyeʼ eñoteñe errot̃enot̃t̃eʼña chepyen.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ñehua, yeñoteñ patspaʼ ñeñt̃caʼye aʼchpateneʼ yepuer eʼñe ñot̃a. C̈hoch ñanom c̈hoʼpeʼchyes allempoñapaʼ oʼch atarrchet c̈hoch potsets att̃och ellom̃reʼtyes, att̃ot̃achc̈hoʼ eʼñe poʼnuen.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Eʼñe errteʼ poʼnetspaʼ eʼñech allorocma mueñan ñeñt̃chaʼ tsorrenayaʼ. Oʼcaʼ c̈hen allempoch apc̈henetña ñeñt̃ narmetser.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jesúsña ellonet̃paʼ atet̃ oterraneterr:
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ñeñt̃paʼ atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ añ pueʼllomer ñeñt̃ atarr añet̃olleshallmerr ñeñt̃ otenet mostazllom̃. Ñeñt̃ña pueʼllom̃ret̃ollpaʼ oʼch nareʼchet patso. Ñehua, eʼñe yeñoteñ mostazllom̃ ñeñt̃paʼ atarrcaʼye nanac añet̃olleshallmerr.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 T̃arraña ñerraʼm oʼch nareʼchetpaʼ allempoña choppaʼ alloʼnach sen rrorranmats cohuen, atarrchetnomuets, elloch metanaʼtuan poʼpchañ narmetsoc̈hno. Puetacreʼnach ateshatacrerrtatsa. Allñapaʼ oʼch huac̈haʼtoña ot̃ec̈hno oʼch rremaʼrrartosa puetacroʼmar poʼmañt̃ero.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Shonteʼ poʼpoñec̈hno ñeñt̃ alla tomaʼntaterraneterr att̃o serrpareʼtatenanet Yompor poʼñoñ. Att̃oña eʼñe allpona serrpareʼtatanet ñeñt̃ñapaʼ eʼñe cohuen eñotatanet pueyoc̈hreto.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ama serrpareʼtatenaneto att̃a, añña c̈hocma serrpareʼtatenanet tomaʼnteñtso. Ellonet̃paʼ c̈hocma eʼñe eñotoc̈hen serrpareʼtatenan pueyochreshaʼ.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ñeñt̃e yet̃rocma eʼñe ellerronet̃ Jesúsñapaʼ otan pueyochreshaʼ:
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Pueyochreshaʼna sohuanmet acheñeneshaʼ. Ñeñt̃ara noñt̃o alloʼtsen Jesúspaʼ alloña anmam̃peñet Jesús oʼch ahuam̃p̃set yom̃taʼn. Allñapaʼ cot̃aʼhuanmanet poʼpnañec̈hno noñt̃ec̈hno.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Allempo ahuam̃p̃set allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ huomenquëshatam̃pesnomuet. Emoʼyareʼña c̈ha eshaʼtena noñt̃o att̃eña oññapaʼ chorramoch noñt̃o.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Jesúsñapaʼ alla muen puepopato alla ñotena. Pueyochreshaʼña opueretpaʼ atet̃ ochet:
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jesúsña tanterrapaʼ eʼñe poʼñoñot̃a aʼmtsoññetuerran huomenquëshaʼ. Ñam̃a poʼñoñot̃a aʼmtsoñeñterran saʼp ñeñt̃ emoʼyartetsa, ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet:
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ñetñapaʼ c̈ha atarr nanac yorenet, atet̃ otannaʼtyeset:
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.