Marcos 4

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesúsñapaʼ alla yec̈haterranerr acheñeneshaʼ eʼñe alla saʼpatop̃ño. Allña emchorraʼhuererr shonteʼ acheñeneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ aʼtap noñt̃opaʼ ahuam̃pes mameʼ allpononet̃ allñapaʼ anorros noñt̃o eʼñe all saʼpo. Acheñeneshaʼña allohuenetpaʼ eʼñe saʼpatop̃ñoʼtsaʼyenet all mast̃o.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Allñapaʼ esocmañen serrpareʼtatenan acheñeneshaʼ paʼnamen tomaʼnteñtsoc̈hno. All yec̈hatyenanetpaʼ atet̃ otanet:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 —Seʼm̃ñoton añ ñeñt̃ atet̃ notenes: Ñeñt̃ña aʼparreneʼ puerets ñañapaʼ ahuoʼ allchaʼ aʼparreʼtyenanaʼ puepuer.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 All aʼparreʼtyeñ patantaʼtetsñapaʼ alla c̈hapyes t̃oñoʼmar. Allñapaʼ huac̈haʼtyesa ot̃ eʼñe añyallmeʼchuenanaʼ puerets.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Poʼpoñec̈hnoñapaʼ alla c̈hapyes mapuetroʼmesoʼmar all ama tama eñalle pats. Ama nanac oʼponoʼtseno patso ñeñt̃oʼmarña mamet̃ollapaʼ cheparesuañ.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Oʼña enomeʼtaʼmuen atsrret̃paʼ alla aʼuyatuer. Ama erc̈haʼtenaʼ ñeñt̃oʼmarña alla hueyaʼhuerra.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Poʼpotantañña pueretspaʼ alla c̈hapyes allchaʼ chepares aj. Allpaʼc̈hoʼ mameshapaʼ cheparesuañpaʼ ajñapaʼ mameshapaʼ ateshaʼtua alla caʼmatuerranña narmets alla aʼcllatuer, ñeñt̃oʼmarña ama ellom̃reʼto.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ñapaʼ arr c̈hapyes all eʼñe cohuen patso. Ñeñt̃ñapaʼ eʼñe cohuen chepares. Allempoña ateshaʼtuapaʼ oʼ ellom̃reʼtyes. Atarr atonapaʼtets ellom̃reʼtyes—puechaʼtetspaʼ maʼpoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpchañec̈hnoñapaʼ pechapoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpchañec̈hnoñapaʼ c̈harroch c̈harraʼ pueʼllomer.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Allempoña Jesúspaʼ alla oterraneterr:
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Allempoña patmuerra acheñpaʼ oʼ ñapt̃am̃a Jesús epuet ñam̃a pueyochreshaʼ ñam̃a puesheñaʼtets poʼpotantañ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen, ñetñapaʼ atet̃ ochet Jesús:
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Att̃oña amaʼt enteñetañ ñetñapaʼ amach errot̃enot̃ es c̈hapahueto pueyoc̈hreto. Amaʼt eʼmueñetañ amach c̈henanetoña pueyoc̈hreto ñeñt̃ atet̃ yec̈hateney Yompor poʼcohuenña. Att̃oña amach cot̃apeʼcherreto ello cohuen Yomporecop att̃och ñach peretnerrahuet poʼchñaret.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Allempoña Jesúspaʼ eñotatanet ñeñt̃ atet̃ oʼ tomaʼntatuanet ñoñets ñocpuet, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
14 O semeador semeia a palavra.
15 Añ puerets ñeñt̃ c̈hapyets t̃oñoʼmar ñeñt̃paʼ añ notenes acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ. Allempo eʼm̃ñotuetpaʼ allorocmach huapa oneñet̃ oʼch alla puerratam̃perranet Yompor poʼñoñ amaʼt allpon ñeñt̃ eñotetañ pueyoc̈hreto.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 — ausente —
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 — ausente —
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ñam̃a poʼpoñec̈hno puerets ñeñt̃ c̈hapyets ajmoʼmar ñeñt̃paʼ añ netmaʼntatena poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñotenayeñ Yompor poʼñoñ.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Amaʼtchaʼ c̈hapanetañ pueyoc̈hreto t̃arraña ñetpaʼ alloʼnach senet eʼñech aña atarr cot̃apeʼchenet ñeñt̃ llecaʼyenet arr patsro ñeñt̃ eʼñe ñocpueta. Añach muenenet oʼch esocmañen es echyenet t̃arraña ñeñt̃paʼ c̈hacaʼye shequënanet. Att̃ach paʼnamen yeʼchatseʼtyenet. Att̃oña huenanet topateñets ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ amach errot̃enot̃ orrtatoñetoña ñeñt̃ eʼñe cohuen enten Yompor. Ñetpaʼ eʼñe att̃eta ñerraʼm narmets ñeñt̃ c̈ha caʼmateñ ajmaʼ ñeñt̃oʼmarña amach errot̃enot̃ meʼteneto oʼch ellom̃reʼtyeset.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Ñam̃a añ puerets ñeñt̃ c̈hapyesets eʼñe cohuen patso ñeñt̃ eʼñe cohuen cheparsatspaʼ ñeñt̃ña tomaʼntenaya poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼm̃ñoteneʼ Yompor poʼñoñ. Ñoñetsñapaʼ eʼñech cohuen c̈henanet pueyoc̈hreto. Ñetñapaʼ ñeñt̃et poʼñoc̈h orrtatenet ñeñt̃ atarr sherbets Yomporecop. Att̃oña ñetpaʼ eʼñe atet̃ penet ñerraʼm narmets ñeñt̃ atarr meʼtets—pat̃eʼtets maʼpoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpoñpaʼ pechapoch c̈harraʼ pueʼllomer, poʼpoñpaʼ c̈harroch c̈harraʼ pueʼllomer.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Jesúsñapaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 T̃arroʼmar allohuen paʼnamen ñeñt̃ ama eñotpahuoyaye amaʼt ahuat̃ot̃eñ, t̃eʼñapaʼ oʼch eʼñe orrtataret̃terra att̃ochña oʼch eʼñe eñotataret̃etuerret eʼñe poctacma.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Ñeñt̃es poʼñoc̈h neʼm̃ñoteneʼ c̈haponasepaʼch seyoc̈hro ñeñt̃ atet̃ netmaʼntatensa añ ñoñets.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Jesúspaʼ alla oterraneterr:
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 T̃arroʼmar eseshaʼt̃eʼ c̈hena pueyoc̈hro amaʼt eʼñe allpona Yompor poʼñoñ, elloña Yomporpaʼ alloʼnach eñotatnenanet nanac shonteʼ. T̃arraña eseshaʼña ñerraʼm ama c̈henaneto pueyoc̈hreto t̃arroʼmar ñetpaʼ ama poʼñoc̈hayeʼ aguëññañeto Yompor poʼñoñ, amaʼt allpon eñotyenetañ pueyoc̈hro ñeñt̃ñapaʼ c̈hach puerratam̃perranet Yompor.
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jesúspaʼ alla tomaʼntaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Allach allponmaterraʼ oʼch tsapuenpaʼ allach mueneʼt̃, yet̃oñapaʼ c̈hocmach tantaʼmueneʼt̃, puepuerñapaʼ att̃eñapaʼ oʼch chepua oʼch ateshaʼta. Pamoʼmteʼñapaʼ amach eʼñeyeʼ eñoteñe errot̃enot̃t̃eʼña chepyen.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ñehua, yeñoteñ patspaʼ ñeñt̃caʼye aʼchpateneʼ yepuer eʼñe ñot̃a. C̈hoch ñanom c̈hoʼpeʼchyes allempoñapaʼ oʼch atarrchet c̈hoch potsets att̃och ellom̃reʼtyes, att̃ot̃achc̈hoʼ eʼñe poʼnuen.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Eʼñe errteʼ poʼnetspaʼ eʼñech allorocma mueñan ñeñt̃chaʼ tsorrenayaʼ. Oʼcaʼ c̈hen allempoch apc̈henetña ñeñt̃ narmetser.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Jesúsña ellonet̃paʼ atet̃ oterraneterr:
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Ñeñt̃paʼ atet̃ pena ñerraʼmrrat̃eʼ añ pueʼllomer ñeñt̃ atarr añet̃olleshallmerr ñeñt̃ otenet mostazllom̃. Ñeñt̃ña pueʼllom̃ret̃ollpaʼ oʼch nareʼchet patso. Ñehua, eʼñe yeñoteñ mostazllom̃ ñeñt̃paʼ atarrcaʼye nanac añet̃olleshallmerr.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 T̃arraña ñerraʼm oʼch nareʼchetpaʼ allempoña choppaʼ alloʼnach sen rrorranmats cohuen, atarrchetnomuets, elloch metanaʼtuan poʼpchañ narmetsoc̈hno. Puetacreʼnach ateshatacrerrtatsa. Allñapaʼ oʼch huac̈haʼtoña ot̃ec̈hno oʼch rremaʼrrartosa puetacroʼmar poʼmañt̃ero.
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Shonteʼ poʼpoñec̈hno ñeñt̃ alla tomaʼntaterraneterr att̃o serrpareʼtatenanet Yompor poʼñoñ. Att̃oña eʼñe allpona serrpareʼtatanet ñeñt̃ñapaʼ eʼñe cohuen eñotatanet pueyoc̈hreto.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Ama serrpareʼtatenaneto att̃a, añña c̈hocma serrpareʼtatenanet tomaʼnteñtso. Ellonet̃paʼ c̈hocma eʼñe eñotoc̈hen serrpareʼtatenan pueyochreshaʼ.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ñeñt̃e yet̃rocma eʼñe ellerronet̃ Jesúsñapaʼ otan pueyochreshaʼ:
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Pueyochreshaʼna sohuanmet acheñeneshaʼ. Ñeñt̃ara noñt̃o alloʼtsen Jesúspaʼ alloña anmam̃peñet Jesús oʼch ahuam̃p̃set yom̃taʼn. Allñapaʼ cot̃aʼhuanmanet poʼpnañec̈hno noñt̃ec̈hno.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Allempo ahuam̃p̃set allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ huomenquëshatam̃pesnomuet. Emoʼyareʼña c̈ha eshaʼtena noñt̃o att̃eña oññapaʼ chorramoch noñt̃o.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Jesúsñapaʼ alla muen puepopato alla ñotena. Pueyochreshaʼña opueretpaʼ atet̃ ochet:
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jesúsña tanterrapaʼ eʼñe poʼñoñot̃a aʼmtsoññetuerran huomenquëshaʼ. Ñam̃a poʼñoñot̃a aʼmtsoñeñterran saʼp ñeñt̃ emoʼyartetsa, ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otanet:
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Ñetñapaʼ c̈ha atarr nanac yorenet, atet̃ otannaʼtyeset:
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.