Marcos 3
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVT
1 Poʼpocheñoña Jesúspaʼ alla beʼt̃osuenerr judioneshaʼ poʼprahuo. Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ c̈ha chellena pot.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Fariseoneshaʼña allpaʼ Jesúsa atarr cohuanaʼtyenet att̃och eñchet ñatoʼrraña aʼcrratenanerrchaʼ acheñ añe yet̃ro allempocma amesenet. Ñerraʼm oʼch aʼcrratenanerr amaʼt puesheñarra añe yet̃ro allempo amesenet, allempoñapaʼ eshecchaʼ aʼmet̃am̃peñetaʼ am̃chaʼtaret̃esho.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Allempoña Jesúspaʼ otan ñeñt̃ chelletsa pot:
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Allempoña Jesúspaʼ cohuaʼyesanet, amaʼt mamesha ama pocteyeʼ entenaneto, atarr llecateñet t̃arroʼmar ñetpaʼ ama mueneneto oʼch c̈hapanet cohuen pueyoc̈hreto. Allempoña Jesúspaʼ otan yacma ñeñt̃ chelletsa pot:
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Fariseoneshaʼña c̈haʼnmac̈herretpaʼ cot̃apeʼchatannaʼtet epuet Herodes pueyochreshaʼ, ñetñapaʼ Jesúsa atarr oʼpatenet att̃och muetsatachet.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 — ausente —
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Shonteʼ nanac acheñeneshaʼ. Att̃och ama atarr quec̈hcareʼteñe Jesús acheñeneshaʼ ñeñt̃ shontetsa, ñañapaʼ otan pueyochreshaʼ:
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Allempo Jesúspaʼ aʼcrratyesan shonteʼ atsnañet̃ec̈hno ñeñt̃oʼmarña allohuen ñeñt̃ atsnaʼtyets ñetña allempopaʼ atarr emchorreñet Jesús, añ atarr muenenet oʼch aʼp̃lloset Jesús.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Añña oneñet̃ec̈hno ñeñt̃ chorraʼyenaya acheñ ñeñt̃paʼc̈hoʼña allempo entoset Jesúspaʼ allepaʼtchaʼ rromam̃p̃sosyet paʼrrp̃ot̃, rranareʼtyesosetpaʼ atet̃ otoset:
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Jesúsñapaʼ ama muenatano oneñet̃ec̈hno oʼch oteñet ñapaʼ poʼñoc̈h Parets Puechemer.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Allempoña Jesúspaʼ ahuoʼ aspent̃o. Allot̃ña agotatosan ñeñt̃ eʼñe cohuen enten ña ñeñt̃chaʼ pueyochreshaʼ p̃aʼ. Ñeñt̃ agotatenpaʼ ñetña allent̃a ahuanmuet ñesho. Oʼña c̈hac̈haʼtuetpaʼ
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 ñañapaʼ napanet ñeñt̃et c̈harrasheñet ñeñt̃ puechetsa epsheña, ñetñapaʼ ñeñt̃chaʼ eʼñe parro chopeñeʼchyen ñam̃a ñeñt̃chaʼ llesensen att̃och serrpareʼtyerret Yompor poʼcohuenña.
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 Ñam̃a oʼch apuerranet llesens att̃och quec̈hpatyeret oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ.
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Ñeñt̃ llesensaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼchñec̈hno: Simón ñeñt̃ara oʼ sochererr Pedro,
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 allot̃paʼ ñam̃a Jacobo ñam̃a paʼmoʼnasheñ Juan ñeñt̃ Zebedeo puechemereshaʼ; ñetñapaʼ oʼ socherraneterr Boanerges ñeñt̃ yoten yeñoño T̃ecorenaʼtar.
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 Allot̃paʼ ñam̃a Andrés, ñam̃a Felipe, ñam̃a Bartolomé, ñam̃a Mateo, ñam̃a Tomás, ñam̃a Jacobo ñeñt̃ Alfeo puechemer, ñam̃a Tadeo, ñam̃a ñeñt̃ poʼpsheñeñ Simón ñeñt̃ cananistaneshaʼ ñeñt̃ atarr t̃orratseʼt̃ paʼnetsrecop.
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 Allot̃paʼ ñam̃a Judas Iscariote ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ tsapat̃onet̃ Jesús.
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Allñapaʼ oʼ alla shonterrñañerr allohuen acheñeneshaʼ, ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ ama eshcayeʼ rreneto.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Allempo eʼmareʼch Jesús pamoʼtseshaʼ atet̃ p̃aʼyenapaʼ ñetñapaʼ huac̈haʼtet oʼch eretaʼ Jesús t̃arroʼmar ñetpaʼ otenapuetañ ñatoʼ c̈hot̃eʼ oʼ mospaña Jesús.
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Puesheñaʼtetsña ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñetpaʼ Jerusaléñot̃ huac̈haʼtet. Ñetñapaʼ atet̃ otyesoset Jesúsocop:
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Allempoña Jesúspaʼ c̈horeʼtan acheñeneshaʼ, allempoñapaʼ atet̃ otapanet:
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 Atet̃ ñerraʼm pat̃err am̃chaʼtaret̃ ñerraʼm c̈ho elloptannena pueyochreshaʼ ñeñt̃ña att̃o am̃chaʼtaret̃tena c̈hach huañerrets amach alloʼna huomencatneno.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 Att̃ecmach p̃annerra ñam̃a ñeñt̃ eʼñe pamoʼtsnaʼtarecmuet p̃annenet ñerraʼm c̈ho elloptannenet eʼñe ñagattsetapaʼ ñeñt̃ña att̃o huomencatenetpaʼ ñeñt̃paʼc̈hoʼña c̈hachcaʼye huañerrets.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Att̃ecmach p̃annerra ñam̃a oneñet̃ pueyochreshac̈hno, ñerraʼm oneñet̃ec̈hno eʼmoneʼtannenet, ñerraʼm tantannaʼta oneñet̃ec̈hnopaʼ ñeñt̃ña att̃o huomencatenetpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña c̈hachcaʼye huañerrets amach alloʼna huomencatneneto. Ñeñt̃oʼmarña poʼñoc̈h oneñet̃paʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ huaporeʼtannaʼteto eʼñe ñagattseta.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 ’Ñehua, yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa att̃o atarr ahuamencat̃tena oneñet̃, ñañapaʼ eʼñe poʼhuamencot̃ cohuam̃pesyenan allohuen eʼñe cohuen ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen. T̃arraña ñerraʼm esempo oʼch huapoña ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ ñeñt̃chaʼ metanoseʼña poʼhuamenc atet̃ ñerraʼm na Nompor, ñeñt̃chaʼña rromoseʼ oʼch huancos, allochñapaʼ oʼch beʼt̃osos all ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen oʼch eʼñe puerratam̃p̃sos ñeñt̃ allpon oʼpatyena ña.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 Jesúspaʼ alla oterraneterr:
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ añ achm̃areʼteññañet Parets Puecamquëñ ñeñt̃ñapaʼ amacaʼye ap̃retnaʼpahuoyeʼ nenteñe. Ñeñt̃ña poʼchñaretpaʼ amachcaʼye ap̃retnaʼpahuoterro eʼñe t̃ayot̃eñ errponohuañen.
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet Jesús t̃arroʼmar ñetpaʼ atet̃ otyeñet Jesús, ñapaʼ añoʼ chorrenaya oneñet̃ ñeñt̃oʼña ahuamencat̃ peneʼ.
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Allempoñapaʼ huapa Jesús pachor epuet ñam̃a paʼmoʼnasheñneshaʼ. C̈hapuet allpaʼ ñetñapaʼ alla t̃omc̈haʼtoset aʼyot̃, allot̃ña agotatoset Jesús.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Ñeñt̃ anorrc̈haʼtyets epuet Jesús ñeñt̃ arrotam̃penaya, ñetñapaʼ atet̃ ochet:
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Allempoñapaʼ cohuaʼyesan acheñeneshaʼ ñeñt̃ arrotam̃penaya all anorrc̈henet. Allempoñapaʼ atet̃ oterraneterr:
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Ñehua, amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ eʼñe atet̃ p̃ohueneʼ ñeñt̃ atet̃ muenen Nompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñeñt̃caʼyeña eʼñe poʼñoc̈h nemoʼnasheñ nepen ñeñt̃ña noc̈h nepen ñeñt̃ña nachor nepen.
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.