Marcos 3
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Poʼpocheñoña Jesúspaʼ alla beʼt̃osuenerr judioneshaʼ poʼprahuo. Allñapaʼ alloʼtsen puesheñarr yacma ñeñt̃ c̈ha chellena pot.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Fariseoneshaʼña allpaʼ Jesúsa atarr cohuanaʼtyenet att̃och eñchet ñatoʼrraña aʼcrratenanerrchaʼ acheñ añe yet̃ro allempocma amesenet. Ñerraʼm oʼch aʼcrratenanerr amaʼt puesheñarra añe yet̃ro allempo amesenet, allempoñapaʼ eshecchaʼ aʼmet̃am̃peñetaʼ am̃chaʼtaret̃esho.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Allempoña Jesúspaʼ otan ñeñt̃ chelletsa pot:
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Allempoña Jesúspaʼ cohuaʼyesanet, amaʼt mamesha ama pocteyeʼ entenaneto, atarr llecateñet t̃arroʼmar ñetpaʼ ama mueneneto oʼch c̈hapanet cohuen pueyoc̈hreto. Allempoña Jesúspaʼ otan yacma ñeñt̃ chelletsa pot:
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Fariseoneshaʼña c̈haʼnmac̈herretpaʼ cot̃apeʼchatannaʼtet epuet Herodes pueyochreshaʼ, ñetñapaʼ Jesúsa atarr oʼpatenet att̃och muetsatachet.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 — ausente —
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 — ausente —
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Shonteʼ nanac acheñeneshaʼ. Att̃och ama atarr quec̈hcareʼteñe Jesús acheñeneshaʼ ñeñt̃ shontetsa, ñañapaʼ otan pueyochreshaʼ:
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Allempo Jesúspaʼ aʼcrratyesan shonteʼ atsnañet̃ec̈hno ñeñt̃oʼmarña allohuen ñeñt̃ atsnaʼtyets ñetña allempopaʼ atarr emchorreñet Jesús, añ atarr muenenet oʼch aʼp̃lloset Jesús.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Añña oneñet̃ec̈hno ñeñt̃ chorraʼyenaya acheñ ñeñt̃paʼc̈hoʼña allempo entoset Jesúspaʼ allepaʼtchaʼ rromam̃p̃sosyet paʼrrp̃ot̃, rranareʼtyesosetpaʼ atet̃ otoset:
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Jesúsñapaʼ ama muenatano oneñet̃ec̈hno oʼch oteñet ñapaʼ poʼñoc̈h Parets Puechemer.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Allempoña Jesúspaʼ ahuoʼ aspent̃o. Allot̃ña agotatosan ñeñt̃ eʼñe cohuen enten ña ñeñt̃chaʼ pueyochreshaʼ p̃aʼ. Ñeñt̃ agotatenpaʼ ñetña allent̃a ahuanmuet ñesho. Oʼña c̈hac̈haʼtuetpaʼ
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 ñañapaʼ napanet ñeñt̃et c̈harrasheñet ñeñt̃ puechetsa epsheña, ñetñapaʼ ñeñt̃chaʼ eʼñe parro chopeñeʼchyen ñam̃a ñeñt̃chaʼ llesensen att̃och serrpareʼtyerret Yompor poʼcohuenña.
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 Ñam̃a oʼch apuerranet llesens att̃och quec̈hpatyeret oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Ñeñt̃ llesensaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼchñec̈hno: Simón ñeñt̃ara oʼ sochererr Pedro,
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 allot̃paʼ ñam̃a Jacobo ñam̃a paʼmoʼnasheñ Juan ñeñt̃ Zebedeo puechemereshaʼ; ñetñapaʼ oʼ socherraneterr Boanerges ñeñt̃ yoten yeñoño T̃ecorenaʼtar.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Allot̃paʼ ñam̃a Andrés, ñam̃a Felipe, ñam̃a Bartolomé, ñam̃a Mateo, ñam̃a Tomás, ñam̃a Jacobo ñeñt̃ Alfeo puechemer, ñam̃a Tadeo, ñam̃a ñeñt̃ poʼpsheñeñ Simón ñeñt̃ cananistaneshaʼ ñeñt̃ atarr t̃orratseʼt̃ paʼnetsrecop.
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 Allot̃paʼ ñam̃a Judas Iscariote ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ tsapat̃onet̃ Jesús.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Allñapaʼ oʼ alla shonterrñañerr allohuen acheñeneshaʼ, ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ ama eshcayeʼ rreneto.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Allempo eʼmareʼch Jesús pamoʼtseshaʼ atet̃ p̃aʼyenapaʼ ñetñapaʼ huac̈haʼtet oʼch eretaʼ Jesús t̃arroʼmar ñetpaʼ otenapuetañ ñatoʼ c̈hot̃eʼ oʼ mospaña Jesús.
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Puesheñaʼtetsña ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñetpaʼ Jerusaléñot̃ huac̈haʼtet. Ñetñapaʼ atet̃ otyesoset Jesúsocop:
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Allempoña Jesúspaʼ c̈horeʼtan acheñeneshaʼ, allempoñapaʼ atet̃ otapanet:
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Atet̃ ñerraʼm pat̃err am̃chaʼtaret̃ ñerraʼm c̈ho elloptannena pueyochreshaʼ ñeñt̃ña att̃o am̃chaʼtaret̃tena c̈hach huañerrets amach alloʼna huomencatneno.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Att̃ecmach p̃annerra ñam̃a ñeñt̃ eʼñe pamoʼtsnaʼtarecmuet p̃annenet ñerraʼm c̈ho elloptannenet eʼñe ñagattsetapaʼ ñeñt̃ña att̃o huomencatenetpaʼ ñeñt̃paʼc̈hoʼña c̈hachcaʼye huañerrets.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Att̃ecmach p̃annerra ñam̃a oneñet̃ pueyochreshac̈hno, ñerraʼm oneñet̃ec̈hno eʼmoneʼtannenet, ñerraʼm tantannaʼta oneñet̃ec̈hnopaʼ ñeñt̃ña att̃o huomencatenetpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña c̈hachcaʼye huañerrets amach alloʼna huomencatneneto. Ñeñt̃oʼmarña poʼñoc̈h oneñet̃paʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ huaporeʼtannaʼteto eʼñe ñagattseta.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 ’Ñehua, yapaʼ yeñoteñ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa att̃o atarr ahuamencat̃tena oneñet̃, ñañapaʼ eʼñe poʼhuamencot̃ cohuam̃pesyenan allohuen eʼñe cohuen ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen. T̃arraña ñerraʼm esempo oʼch huapoña ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ ñeñt̃chaʼ metanoseʼña poʼhuamenc atet̃ ñerraʼm na Nompor, ñeñt̃chaʼña rromoseʼ oʼch huancos, allochñapaʼ oʼch beʼt̃osos all ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen oʼch eʼñe puerratam̃p̃sos ñeñt̃ allpon oʼpatyena ña.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 Jesúspaʼ alla oterraneterr:
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ añ achm̃areʼteññañet Parets Puecamquëñ ñeñt̃ñapaʼ amacaʼye ap̃retnaʼpahuoyeʼ nenteñe. Ñeñt̃ña poʼchñaretpaʼ amachcaʼye ap̃retnaʼpahuoterro eʼñe t̃ayot̃eñ errponohuañen.
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Ñehua, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet Jesús t̃arroʼmar ñetpaʼ atet̃ otyeñet Jesús, ñapaʼ añoʼ chorrenaya oneñet̃ ñeñt̃oʼña ahuamencat̃ peneʼ.
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Allempoñapaʼ huapa Jesús pachor epuet ñam̃a paʼmoʼnasheñneshaʼ. C̈hapuet allpaʼ ñetñapaʼ alla t̃omc̈haʼtoset aʼyot̃, allot̃ña agotatoset Jesús.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Ñeñt̃ anorrc̈haʼtyets epuet Jesús ñeñt̃ arrotam̃penaya, ñetñapaʼ atet̃ ochet:
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Allempoñapaʼ cohuaʼyesan acheñeneshaʼ ñeñt̃ arrotam̃penaya all anorrc̈henet. Allempoñapaʼ atet̃ oterraneterr:
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Ñehua, amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ eʼñe atet̃ p̃ohueneʼ ñeñt̃ atet̃ muenen Nompor ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñeñt̃caʼyeña eʼñe poʼñoc̈h nemoʼnasheñ nepen ñeñt̃ña noc̈h nepen ñeñt̃ña nachor nepen.
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.