Marcos 15
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Tsapat̃ oʼ t̃aya puetarenpaʼ ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ apc̈haʼmueneterr parro epuet ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ ñam̃a añ ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ epuet ñam̃a poʼpotantañ ñeñt̃ poʼtaruas peneʼ oʼch aʼpoctatan ñoñets judioneshacop. Ñetñapaʼ cot̃apeʼchatannetset, att̃oña oʼ eʼñe aʼpoctataʼmueñet atet̃chaʼ p̃aʼmueñet Jesús. Jesúsñapaʼ oʼ huancotaʼtuet allempoñapaʼ anmaʼmueñet alloʼtsen am̃chaʼtaret̃ Pilato (ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa alloʼmarneshacop).
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pilatoña aʼp̃t̃oʼtapan Jesúspaʼ atet̃ och:
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñetña allpaʼ shonteʼ paʼnamenot̃ otteñeʼchaʼmueñet Jesús.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Pilatoñapaʼ atet̃ otererr:
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Jesúsñapaʼ amaʼt eʼñe parrocha ama anapuenaneto. Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ c̈ha atarr cohuanaʼtapan Jesús.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Ñehua, ñetpaʼ atet̃caʼye yec̈henet. Eʼñe pat̃eʼtets char allempoch c̈herrerr pascuapo, ñeñt̃ña am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃paʼ ñañapaʼ c̈hocmach aʼrroyerran puesheñarr judioneshacop ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa allempo, ñeñt̃ara ñeñt̃ pamoʼts penet ñet. Oʼch apanet erraʼtsenc̈hoʼ enamuenet ñeñt̃ muenenet ñet. Ñeñt̃paʼ añecop aʼrroyenanetña puesheñarr pamoʼtset att̃och eʼñe cohuen coshatenan allohuen judioneshaʼ.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Ñam̃a eʼñe allempopaʼ alloʼtsen puesheñarr judioneshaʼ ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Barrabás. Ñehua, ñeñt̃ Barrabás ahuañmoʼchot̃eñ yottam̃peñet epuet poʼpotantañ t̃arroʼmar ñetpaʼ ñetcaʼye yec̈hatenetña acheñeneshaʼ at̃pareʼchetepaʼtoʼ am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃. Eʼñe pat̃pareʼteñot̃et oʼ muetset ñam̃a acheñ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ c̈hac̈haʼtet Pilateshopaʼ ñetñapaʼ atet̃ otoset:
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Pilatoñapaʼ atet̃ otapanet:
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Ñehua, Pilatopaʼ atet̃ otapan acheñeneshaʼ t̃arroʼmar ñapaʼ eñotenan cornaneshac̈hno paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼpaʼ ñetpaʼ eʼñecaʼye pueʼmoñeʼtateñmeʼchatsa pomueñetña Jesús.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 T̃arraña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ aña atarr cot̃apeʼchatenet acheñeneshaʼ att̃och ñetpaʼ allohuenetpaʼ oʼch ochet Pilato: “Añchaʼ p̃aʼrroyerrnay Barrabás.”
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Allempoña Pilatopaʼ alla oterraneterr:
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ñetña puerranareʼteñot̃etpaʼ atet̃ otyeset:
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr:
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Pilatoñapaʼ añ atarr muenen oʼch coshatan acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña aʼrroyerranet Barrabás ñeñt̃ enamueñet. Allempoña ashtatan ñam̃a Jesús allot̃ñapaʼ otan poʼsolltarneshar:
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ñehua, solltarneshaʼña ama aneñetaʼ allchaʼ corsoʼtam̃p̃soset arrña ñanom anmetña Jesús am̃chaʼtaret̃epahuo. Allña agotachet allohuen poʼpotantañ solltarneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen oʼch eʼñe apc̈het Jesúsesho.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Allñapaʼ paʼllocchameʼteñot̃et Jesús chorrachet shetamuets tsamamuenoʼ quelluemamtena ñeñt̃ paʼshtam pen ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Pelltaʼtoñet ñam̃a choyoʼmets agrec̈hpaʼ ñeñt̃ña choyoʼm̃tachet ñeñt̃ atet̃ choyoʼm̃tena ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ oteñet:
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Puecheʼtatseteñot̃et astoʼtameʼteñet tsachp̃o poño, aʼcoshareʼteñet, allempoña concorpanaʼteñet, ottenetañ ñerraʼmrrat̃eʼ c̈hoʼ muechatseʼteñet.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Oʼña achm̃areʼtuahuetpaʼ allempoñapaʼ rrotam̃peret shetamuets tsamamuen chorrateret eʼñe ña paʼshtam. Allempoñapaʼ anmet aʼyo allchaʼ corsoʼtam̃peñetaʼ.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Eʼñe ahuanmatsetpaʼ allña oñenetpaʼ oʼ poctet puesheñarr yacma ñeñt̃ cireneoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Simón ñeñt̃ errteʼ huerrtsa aʼyot̃. Ñañapaʼ allent̃a chechatnomet poʼcorsoch. Ñeñt̃ña Simónpaʼ ñeñt̃paʼ añ pompor pen Alejandro ñam̃a Rufo.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 C̈hapachet all socheñet Gólgota ñeñt̃ yoten yeñoño Poñetallep̃no.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Oʼ c̈hapachet allpaʼ Jesúspaʼ aposetañ vinos ñeñt̃paʼ añ atsetaret̃ pueretso ñeñt̃ atarr pesherr ñeñt̃ otenet mirra t̃arraña Jesúspaʼ ama mueno oʼch orr.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Allempoña oʼ corsoʼtam̃pesuetpaʼ solltarneshaʼñapaʼ allent̃a yellsheñeʼchatoñet paʼshtam poʼsuertot̃ att̃och orrtet eʼñe puesheñaʼttsetpaʼ oʼch yorayesñañet paʼshtam puemaʼtets.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Oʼña enomeʼtaʼmuen atsneʼ allempocaʼye corsoʼtam̃p̃saʼmueñetña Jesús.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ñehua, poñot̃paʼ all corsocho all noñet tsachtall aquellcaret̃ att̃ochña eñoteñet ñeñt̃ecop corsoʼtam̃peñet. Ñeñt̃ña quellecpaʼ atet̃ oten: “Añpaʼ ñeñt̃caʼyeña judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃er.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Allña corsoʼtam̃p̃set epuet ñam̃a epsheña eñet̃, puesheñarrpaʼ nosñañet poʼcohuenrot̃, poʼpsheñeññapaʼ nosñañet pueʼchcot̃erot̃.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Att̃ocaʼyeña etsoterraña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ Cristocop; ñeñt̃paʼ atet̃caʼye oten: “Ñapaʼc̈hoʼña eʼñech att̃ecma enteret ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyeneʼ ñeñt̃ ama pocteyaye.”
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ñeñt̃ña oñmac̈hets allpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña c̈hocma achm̃areʼtneñet. Pachm̃arñot̃etpaʼ coñoʼcoñtanaʼtyesneñet, ñeñt̃paʼ atet̃ otyesneñet:
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 t̃eʼñapaʼ p̃aʼqueshp̃aterrañacaʼye eʼñe p̃añeña, pesuerrañacaʼyeña t̃ayecma corsochot̃.
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Eʼñe att̃ecma achm̃areʼteñ ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. Ñetñapaʼ eʼñe parrocma pachm̃areʼteñot̃paʼ atet̃ otatseʼtyeñet:
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Eʼñe pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ otyereterr:
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Oʼña c̈hap poctopaʼ oʼhuañ atsnom oʼ eʼñe checmetua ora errap̃aren añe patsro, oʼña ellerrotenmochapaʼ oʼ alla puetarerr.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Allempoña ellerrotnenmochapaʼ Jesúsñapaʼ rrana huomenc, ñeñt̃paʼ atet̃ ot eʼñe ña poʼñoño:
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Puesheñaʼtetsña ñeñt̃ t̃omc̈hets all ñeñt̃ eʼmueʼ atet̃ oten Jesús, ñetñapaʼ amacaʼye eʼmueññañeto poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ oten, ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ c̈ha otyeset:
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Allempoñapaʼ mata puesheñarr ñeñt̃ alloʼtsen, eʼc̈homosan chellaʼso ñeñt̃ atsotsoʼtpoʼ oʼ neʼ tsachp̃opaʼ allot̃ña tsotsoʼtatosanña Jesús. Ñañapaʼ atet̃ otanet:
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Allempoña Jesúspaʼ oʼ alla rranerrerr huomencpaʼ rroma.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Allempoña besom allo yottam̃peññañet Parets paʼpaquëll oʼponopaʼ ahuepaʼt rrarraʼnom eʼñe poctacma, ellopaʼtetsta enot̃eñ eʼñe sotatsohua.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Capitánña ñeñt̃ romoʼmarneshaʼpaʼ ñeñt̃ t̃ets allameʼtets ñañapaʼ eʼñe entenan Jesús att̃o rroma, allempoña ñapaʼ atet̃ ot:
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 — ausente —
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 — ausente —
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Att̃eñapaʼ oʼ ellerren. Ñehua, ñeñt̃ yet̃ñatsropaʼ allempocaʼye c̈hocma aññoʼtena judioneshaʼ ñeñt̃ tsapat̃ecop allempoch ameserreterr.
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ Joséña ñeñt̃ arimateoʼmarneshaʼpaʼ ñañapaʼ ama puem̃chaʼñot̃eyeʼ ahuoso Pilatesho oʼch oteñaʼ pocteʼch eñch ñach aʼsuatoseʼ Jesús ñeñt̃ rromuets corsocho. Ñehua, ñeñt̃ Josépaʼ atarr cohuen acheñ, atarr am̃chaʼnaʼtpoʼ enteñ allohuen ñeñt̃ parro aʼpoctatenet ñeñt̃ llequëna allohuen judioneshaʼ. Ñapaʼc̈hoʼña ñeñt̃ atarr cohueneʼ Yompor esempohuañenchaʼ oʼch atarr ayochreshat̃terra.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Allempo atet̃ enamosan Pilato, Pilatoñapaʼ atet̃ ot:
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Capitánñapaʼ atet̃ otos:
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Joséñapaʼ allent̃a rañt̃osana emarr shetamuets, c̈herr corsochopaʼ aʼsuaterranña Jesús corsochot̃ all rromuen. Ep̃atseʼch shetamtso ñeñt̃ eʼñe cohuen. Allempoñapaʼ anem̃ allchaʼ pampueñaʼ. All eñatenan mapuetpon allcaʼyeña nenanaʼña Jesús. Allempoñapaʼ attomeʼtuerrñañ mapueʼ allo yottam̃pesner ñeñt̃ puepampuer p̃ach.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 All cohueñ María Magdalena ñam̃a poʼpsheñeñ María, José pachor. Ñetñapaʼ eʼñe enteñet all naʼneret Jesús.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.