Marcos 15
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVI
1 Tsapat̃ oʼ t̃aya puetarenpaʼ ñeñt̃ña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ apc̈haʼmueneterr parro epuet ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ ñam̃a añ ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ epuet ñam̃a poʼpotantañ ñeñt̃ poʼtaruas peneʼ oʼch aʼpoctatan ñoñets judioneshacop. Ñetñapaʼ cot̃apeʼchatannetset, att̃oña oʼ eʼñe aʼpoctataʼmueñet atet̃chaʼ p̃aʼmueñet Jesús. Jesúsñapaʼ oʼ huancotaʼtuet allempoñapaʼ anmaʼmueñet alloʼtsen am̃chaʼtaret̃ Pilato (ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa alloʼmarneshacop).
1 De manhã bem cedo, os chefes dos sacerdotes com os líderes religiosos, os mestres da lei e todo o Sinédrio chegaram a uma decisão. Amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Pilatoña aʼp̃t̃oʼtapan Jesúspaʼ atet̃ och:
2 "Você é o rei dos judeus? ", perguntou Pilatos. "Tu o dizes", respondeu Jesus.
3 Ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñetña allpaʼ shonteʼ paʼnamenot̃ otteñeʼchaʼmueñet Jesús.
3 Os chefes dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Pilatoñapaʼ atet̃ otererr:
4 Então Pilatos lhe perguntou novamente: "Você não vai responder? Veja de quantas coisas o estão acusando".
5 Jesúsñapaʼ amaʼt eʼñe parrocha ama anapuenaneto. Ñeñt̃oʼmarña Pilatopaʼ c̈ha atarr cohuanaʼtapan Jesús.
5 Mas Jesus não respondeu nada, e Pilatos ficou impressionado.
6 Ñehua, ñetpaʼ atet̃caʼye yec̈henet. Eʼñe pat̃eʼtets char allempoch c̈herrerr pascuapo, ñeñt̃ña am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃paʼ ñañapaʼ c̈hocmach aʼrroyerran puesheñarr judioneshacop ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa allempo, ñeñt̃ara ñeñt̃ pamoʼts penet ñet. Oʼch apanet erraʼtsenc̈hoʼ enamuenet ñeñt̃ muenenet ñet. Ñeñt̃paʼ añecop aʼrroyenanetña puesheñarr pamoʼtset att̃och eʼñe cohuen coshatenan allohuen judioneshaʼ.
6 Por ocasião da festa, era costume soltar um prisioneiro que o povo pedisse.
7 Ñam̃a eʼñe allempopaʼ alloʼtsen puesheñarr judioneshaʼ ñeñt̃ ayottam̃p̃saret̃tetsa ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Barrabás. Ñehua, ñeñt̃ Barrabás ahuañmoʼchot̃eñ yottam̃peñet epuet poʼpotantañ t̃arroʼmar ñetpaʼ ñetcaʼye yec̈hatenetña acheñeneshaʼ at̃pareʼchetepaʼtoʼ am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen gobiernoʼ Romot̃. Eʼñe pat̃pareʼteñot̃et oʼ muetset ñam̃a acheñ.
7 Um homem chamado Barrabás estava na prisão com os rebeldes que haviam cometido assassinato durante uma rebelião.
8 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ c̈hac̈haʼtet Pilateshopaʼ ñetñapaʼ atet̃ otoset:
8 A multidão chegou e pediu a Pilatos que lhe fizesse o que costumava fazer.
9 Pilatoñapaʼ atet̃ otapanet:
9 "Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus? ", perguntou Pilatos,
10 Ñehua, Pilatopaʼ atet̃ otapan acheñeneshaʼ t̃arroʼmar ñapaʼ eñotenan cornaneshac̈hno paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼpaʼ ñetpaʼ eʼñecaʼye pueʼmoñeʼtateñmeʼchatsa pomueñetña Jesús.
10 sabendo que fora por inveja que os chefes dos sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 T̃arraña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñetñapaʼ aña atarr cot̃apeʼchatenet acheñeneshaʼ att̃och ñetpaʼ allohuenetpaʼ oʼch ochet Pilato: “Añchaʼ p̃aʼrroyerrnay Barrabás.”
11 Mas os chefes dos sacerdotes incitaram a multidão a pedir que Pilatos, ao contrário, soltasse Barrabás.
12 Allempoña Pilatopaʼ alla oterraneterr:
12 "Então, que farei com aquele a quem vocês chamam rei dos judeus? ", perguntou-lhes Pilatos.
13 Ñetña puerranareʼteñot̃etpaʼ atet̃ otyeset:
13 "Crucifica-o", gritaram eles.
14 Pilatoñapaʼ atet̃ oterraneterr:
14 "Por quê? Que crime ele cometeu? ", perguntou Pilatos. Mas eles gritavam ainda mais: "Crucifica-o! "
15 Pilatoñapaʼ añ atarr muenen oʼch coshatan acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña aʼrroyerranet Barrabás ñeñt̃ enamueñet. Allempoña ashtatan ñam̃a Jesús allot̃ñapaʼ otan poʼsolltarneshar:
15 Desejando agradar a multidão, Pilatos soltou-lhes Barrabás, mandou açoitar Jesus e o entregou para ser crucificado.
16 Ñehua, solltarneshaʼña ama aneñetaʼ allchaʼ corsoʼtam̃p̃soset arrña ñanom anmetña Jesús am̃chaʼtaret̃epahuo. Allña agotachet allohuen poʼpotantañ solltarneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsaʼyen oʼch eʼñe apc̈het Jesúsesho.
16 Os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, isto é, ao Pretório e reuniram toda a tropa.
17 Allñapaʼ paʼllocchameʼteñot̃et Jesús chorrachet shetamuets tsamamuenoʼ quelluemamtena ñeñt̃ paʼshtam pen ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa. Pelltaʼtoñet ñam̃a choyoʼmets agrec̈hpaʼ ñeñt̃ña choyoʼm̃tachet ñeñt̃ atet̃ choyoʼm̃tena ñeñt̃ poʼñoc̈h am̃chaʼtaret̃tetsa.
17 Vestiram-no com um manto de púrpura, depois fizeram uma coroa de espinhos e a colocaram nele.
18 Pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ oteñet:
18 E começaram a saudá-lo: "Salve, rei dos judeus! "
19 Puecheʼtatseteñot̃et astoʼtameʼteñet tsachp̃o poño, aʼcoshareʼteñet, allempoña concorpanaʼteñet, ottenetañ ñerraʼmrrat̃eʼ c̈hoʼ muechatseʼteñet.
19 Batiam-lhe na cabeça com uma vara e cuspiam nele. Ajoelhavam-se e lhe prestavam adoração.
20 Oʼña achm̃areʼtuahuetpaʼ allempoñapaʼ rrotam̃peret shetamuets tsamamuen chorrateret eʼñe ña paʼshtam. Allempoñapaʼ anmet aʼyo allchaʼ corsoʼtam̃peñetaʼ.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto de púrpura e vestiram-lhe suas próprias roupas. Então o levaram para fora, a fim de crucificá-lo.
21 Eʼñe ahuanmatsetpaʼ allña oñenetpaʼ oʼ poctet puesheñarr yacma ñeñt̃ cireneoʼmarneshaʼ ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Simón ñeñt̃ errteʼ huerrtsa aʼyot̃. Ñañapaʼ allent̃a chechatnomet poʼcorsoch. Ñeñt̃ña Simónpaʼ ñeñt̃paʼ añ pompor pen Alejandro ñam̃a Rufo.
21 Certo homem de Cirene, chamado Simão, pai de Alexandre e de Rufo, passava por ali, chegando do campo. Eles o forçaram a carregar a cruz.
22 C̈hapachet all socheñet Gólgota ñeñt̃ yoten yeñoño Poñetallep̃no.
22 Levaram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Oʼ c̈hapachet allpaʼ Jesúspaʼ aposetañ vinos ñeñt̃paʼ añ atsetaret̃ pueretso ñeñt̃ atarr pesherr ñeñt̃ otenet mirra t̃arraña Jesúspaʼ ama mueno oʼch orr.
23 Então lhe deram vinho misturado com mirra, mas ele não o bebeu.
24 Allempoña oʼ corsoʼtam̃pesuetpaʼ solltarneshaʼñapaʼ allent̃a yellsheñeʼchatoñet paʼshtam poʼsuertot̃ att̃och orrtet eʼñe puesheñaʼttsetpaʼ oʼch yorayesñañet paʼshtam puemaʼtets.
24 E o crucificaram. Dividindo as roupas dele, tiraram sortes para saber com o que cada um iria ficar.
25 Oʼña enomeʼtaʼmuen atsneʼ allempocaʼye corsoʼtam̃p̃saʼmueñetña Jesús.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ñehua, poñot̃paʼ all corsocho all noñet tsachtall aquellcaret̃ att̃ochña eñoteñet ñeñt̃ecop corsoʼtam̃peñet. Ñeñt̃ña quellecpaʼ atet̃ oten: “Añpaʼ ñeñt̃caʼyeña judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃er.”
26 E assim estava escrito na acusação contra ele: O REI DOS JUDEUS.
27 Allña corsoʼtam̃p̃set epuet ñam̃a epsheña eñet̃, puesheñarrpaʼ nosñañet poʼcohuenrot̃, poʼpsheñeññapaʼ nosñañet pueʼchcot̃erot̃.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda,
28 Att̃ocaʼyeña etsoterraña Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ Cristocop; ñeñt̃paʼ atet̃caʼye oten: “Ñapaʼc̈hoʼña eʼñech att̃ecma enteret ñerraʼmrrat̃eʼ ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyeneʼ ñeñt̃ ama pocteyaye.”
28 e cumpriu-se a Escritura que diz: "Ele foi contado entre os transgressores".
29 Ñeñt̃ña oñmac̈hets allpaʼ ñetpaʼc̈hoʼña c̈hocma achm̃areʼtneñet. Pachm̃arñot̃etpaʼ coñoʼcoñtanaʼtyesneñet, ñeñt̃paʼ atet̃ otyesneñet:
29 Os que passavam lançavam-lhe insultos, balançando a cabeça e dizendo: "Ora, você que destrói o templo e o reedifica em três dias,
30 t̃eʼñapaʼ p̃aʼqueshp̃aterrañacaʼye eʼñe p̃añeña, pesuerrañacaʼyeña t̃ayecma corsochot̃.
30 desça da cruz e salve-se a si mesmo! "
31 Eʼñe att̃ecma achm̃areʼteñ ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. Ñetñapaʼ eʼñe parrocma pachm̃areʼteñot̃paʼ atet̃ otatseʼtyeñet:
31 Da mesma forma, os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei zombavam dele entre si, dizendo: "Salvou os outros, mas não é capaz de salvar a si mesmo.
32 Eʼñe pachm̃areʼteñot̃etpaʼ atet̃ otyereterr:
32 O Cristo, o Rei de Israel... Desça da cruz, para que o vejamos e creiamos! " Os que foram crucificados com ele também o insultavam.
33 Oʼña c̈hap poctopaʼ oʼhuañ atsnom oʼ eʼñe checmetua ora errap̃aren añe patsro, oʼña ellerrotenmochapaʼ oʼ alla puetarerr.
33 E houve trevas sobre toda a terra, do meio dia às três horas da tarde.
34 Allempoña ellerrotnenmochapaʼ Jesúsñapaʼ rrana huomenc, ñeñt̃paʼ atet̃ ot eʼñe ña poʼñoño:
34 Por volta das três horas da tarde, Jesus bradou em alta voz: "Eloí, Eloí, lamá sabactâni? " que significa: "Meu Deus! Meu Deus! Por que me abandonaste? "
35 Puesheñaʼtetsña ñeñt̃ t̃omc̈hets all ñeñt̃ eʼmueʼ atet̃ oten Jesús, ñetñapaʼ amacaʼye eʼmueññañeto poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ oten, ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ c̈ha otyeset:
35 Quando alguns dos que estavam presentes ouviram isso, disseram: "Ouçam! Ele está chamando Elias".
36 Allempoñapaʼ mata puesheñarr ñeñt̃ alloʼtsen, eʼc̈homosan chellaʼso ñeñt̃ atsotsoʼtpoʼ oʼ neʼ tsachp̃opaʼ allot̃ña tsotsoʼtatosanña Jesús. Ñañapaʼ atet̃ otanet:
36 Um deles correu, embebeu uma esponja em vinagre, colocou-a na ponta de uma vara e deu-a a Jesus para beber. E disse: "Deixem-no. Vejamos se Elias vem tirá-lo daí".
37 Allempoña Jesúspaʼ oʼ alla rranerrerr huomencpaʼ rroma.
37 Mas Jesus, com um alto brado, expirou.
38 Allempoña besom allo yottam̃peññañet Parets paʼpaquëll oʼponopaʼ ahuepaʼt rrarraʼnom eʼñe poctacma, ellopaʼtetsta enot̃eñ eʼñe sotatsohua.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Capitánña ñeñt̃ romoʼmarneshaʼpaʼ ñeñt̃ t̃ets allameʼtets ñañapaʼ eʼñe entenan Jesús att̃o rroma, allempoña ñapaʼ atet̃ ot:
39 Quando o centurião que estava em frente de Jesus ouviu o seu brado e viu como ele morreu, disse: "Realmente este homem era o Filho de Deus! "
40 — ausente —
40 Algumas mulheres estavam observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Salomé e Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José.
41 — ausente —
41 Na Galiléia elas tinham seguido e servido a Jesus. Muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém também estavam ali.
42 Att̃eñapaʼ oʼ ellerren. Ñehua, ñeñt̃ yet̃ñatsropaʼ allempocaʼye c̈hocma aññoʼtena judioneshaʼ ñeñt̃ tsapat̃ecop allempoch ameserreterr.
42 Era o Dia da Preparação, isto é, a véspera do sábado. Ao cair da tarde,
43 Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ Joséña ñeñt̃ arimateoʼmarneshaʼpaʼ ñañapaʼ ama puem̃chaʼñot̃eyeʼ ahuoso Pilatesho oʼch oteñaʼ pocteʼch eñch ñach aʼsuatoseʼ Jesús ñeñt̃ rromuets corsocho. Ñehua, ñeñt̃ Josépaʼ atarr cohuen acheñ, atarr am̃chaʼnaʼtpoʼ enteñ allohuen ñeñt̃ parro aʼpoctatenet ñeñt̃ llequëna allohuen judioneshaʼ. Ñapaʼc̈hoʼña ñeñt̃ atarr cohueneʼ Yompor esempohuañenchaʼ oʼch atarr ayochreshat̃terra.
43 José de Arimatéia, membro de destaque do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Allempo atet̃ enamosan Pilato, Pilatoñapaʼ atet̃ ot:
44 Pilatos ficou surpreso ao ouvir que ele já tinha morrido. Chamando o centurião, perguntou-lhe se Jesus já tinha morrido.
45 Capitánñapaʼ atet̃ otos:
45 Sendo informado pelo centurião, entregou o corpo a José.
46 Joséñapaʼ allent̃a rañt̃osana emarr shetamuets, c̈herr corsochopaʼ aʼsuaterranña Jesús corsochot̃ all rromuen. Ep̃atseʼch shetamtso ñeñt̃ eʼñe cohuen. Allempoñapaʼ anem̃ allchaʼ pampueñaʼ. All eñatenan mapuetpon allcaʼyeña nenanaʼña Jesús. Allempoñapaʼ attomeʼtuerrñañ mapueʼ allo yottam̃pesner ñeñt̃ puepampuer p̃ach.
46 Então José comprou um lençol de linho, baixou o corpo da cruz, envolveu-o no lençol e o colocou num sepulcro cavado na rocha. Depois, fez rolar uma pedra sobre a entrada do sepulcro.
47 All cohueñ María Magdalena ñam̃a poʼpsheñeñ María, José pachor. Ñetñapaʼ eʼñe enteñet all naʼneret Jesús.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde ele fora colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.