Marcos 13

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Allempo c̈haʼnerrerr Jesús Parets paʼpacllot̃ puesheñarrña pueyochreshaʼpaʼ atet̃ och:
1 E, saindo ele do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, olha que pedras e que edifícios!
2 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
2 E, respondendo Jesus, disse-lhe: Vês estes grandes edifícios? Não ficará pedra sobre pedra que não seja derribada.
3 Allempoña ahuenerr Olivop̃nopaʼ anorruenerr all, eʼñe alla yot̃ Parets paʼpacllot̃. Allempo anen all eʼñe ñapt̃ochayet allpaʼ aña epuet Pedro ñam̃a Jacobo ñam̃a Juan ñam̃a Andrés. Ñetñapaʼ atet̃ oteñet:
3 E, assentando-se ele no monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, e Tiago, e João, e André lhe perguntaram em particular:
4 —T̃eʼpaʼ yemneñ oʼch p̃otey, ¿esempoʼtchaʼña atet̃ perra? Ñam̃a allempopaʼ ¿esoʼtchaʼña yentyerr ñeñt̃chaʼ yeñotaterreʼ poʼñoc̈hpaʼ oʼch c̈herrmoch allempoch eʼñe etsotuerra ñeñt̃ atet̃ p̃oteney t̃eʼ?
4 Dize-nos quando serão essas coisas e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir.
5 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
5 E Jesus, respondendo-lhes, começou a dizer: Olhai que ninguém vos engane,
6 T̃arroʼmar shonteʼch orrterrtsa ñeñt̃chaʼ ayc̈haʼnataterreʼ nesoʼcheñ, ñeñt̃chaʼ otyerrets: “Napaʼ ñeñt̃encaʼyeña Cristotets.” Ñetñapaʼ shonteʼch shequëret acheñeneshaʼ.
6 porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o
7 ’Ñam̃a allempoña sapaʼ seʼmareʼtyerrchaʼ oʼ quellareñtsotyerr allampañoʼmar, ñam̃a seʼmareʼtyerrchaʼ oʼ quellareñtsotyerra ora errap̃aren anetsoʼmar. Saña allempopaʼ amach c̈ha seyorenatsto amaʼt eʼñe mamesha. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼcaʼye eʼñe poʼñoc̈h perra. T̃arraña allempopaʼ amach c̈henaʼ allempoch eʼñe mellapoterra.
7 E, quando ouvirdes de guerras e de rumores de guerras, não vos perturbeis, porque
8 Paʼnamen acheñ ñeñt̃ eʼñe poʼpoñeʼttsocma mereñtsoretpaʼ ñetpaʼ quellarannaʼterretchaʼ. Ñam̃a paʼnamen anetsot̃ am̃chaʼtaret̃ec̈hnopaʼ quellaraterranchaʼ pueyochreneshac̈hno. Pellaʼyerrach pats ora errap̃aren. Orrterrach allemeñ muec̈heñets oʼch eʼñe chaporrñatsotyerr errap̃aren. Orrterrach ñam̃a at̃pareʼteñtsoc̈hno att̃ochña atarrchaʼ amaʼtoc̈htatannaʼterret. Ñeñt̃ atet̃ oʼ notuas t̃eʼpaʼ ñeñt̃ña allempopaʼ ñeñt̃chaʼña ñanom mueroc̈htaterrahuetña allempo.
8 Porque se levantará nação contra nação, e reino, contra reino, e haverá terremotos em diversos lugares, e haverá fomes. Isso será o princípio de dores.
9 ’Sapaʼ señotaʼt̃ach allempoch atet̃ perrset. Sanmaret̃terrach am̃chaʼtaret̃esho allchaʼ otteñeʼcherrset. Sashtaret̃terrach all judioneshaʼ poʼprahuoʼmar. Eʼñe sameʼñeñot̃en na sapaʼ c̈hapaterrsetchaʼ am̃chaʼtaret̃nesheshoʼmar ñam̃a alloʼtsaʼyen ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃neshaʼ; sapaʼ allchaʼ saʼmet̃osnanña neñoñ.
9 Mas olhai por vós mesmos, porque vos entregarão aos concílios e às sinagogas; sereis açoitados e sereis apresentados ante governadores e reis, por amor de mim, para lhes servir de testemunho.
10 Ñam̃a allempoch ama mellapoterraʼpaʼ añ cohuen ñoñets alloch sequeshperra ñeñt̃chaʼ ñanom serrpareʼtatyeretña allohuen paʼnamen acheñeneshaʼ ora errap̃aren allohuanen añe patsro.
10 Mas importa que o evangelho seja primeiramente pregado entre todas as nações:
11 Ñam̃a allempoch sanmaret̃etyesa allchaʼ otteñeʼcherrset amaʼt mameshapaʼ amach c̈ha sellcaʼp̃satsto, amach sotap̃saʼtatsto errot̃uachcaʼye notost̃eʼ am̃chaʼtaret̃esho allempoch aʼp̃t̃oʼtareʼtapuen. Allempopaʼ añchaʼña seʼñoratoseʼ Parets Puecamquëñ. Att̃ochña amach eʼñe sot̃ayeʼ seʼñoroso, añchaʼña seʼñoratoseʼ Parets Puecamquëñ.
11 Quando, pois, vos conduzirem para vos entregarem, não estejais solícitos de antemão pelo que haveis de dizer; mas o que vos for dado naquela hora, isso falai; porque não sois vós os que falais, mas o Espírito Santo.
12 Allempoch atet̃ perrsetpaʼ ñeñt̃ eʼñe semoʼnasheñ sepen ñatoʼ ñeñt̃achcaʼye sepomuerreʼ att̃och muetsaterres t̃arroʼmar ñapaʼ amacaʼye ameʼñenno. Amapaʼ ñatoʼ pomporpaʼ oʼch pomuerran ñam̃a puechemer. Amaʼt ñam̃a puechemerpaʼ ñatoʼ pat̃parñot̃paʼ oʼpaterranach pamoʼmteʼ att̃och muetsatater.
12 E o irmão entregará à morte o irmão, e o pai, o filho; e levantar-se-ão os filhos contra os pais e os farão morrer.
13 Shonteʼch acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ seʼmoñeʼterreʼ t̃arroʼmar sapaʼ nacaʼye eʼñe sameʼñena. Amaʼtchaʼ atarr mueroc̈htaterrsetpaʼ t̃arraña eseshaʼch eʼñe ahuantaʼhuanmueʼ eʼñe pueyemteñot̃en na, ñeñt̃chaʼña aʼqueshp̃ataret̃terrtsa.
13 E sereis aborrecidos por todos por amor do meu nome; mas quem perseverar até ao fim, esse será salvo.
14 ’Ñehua, ahuat̃ Daniel ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ, ña poʼquellcopaʼ atet̃ oteʼt̃: “C̈herrchaʼ allempo amaʼt ñeñt̃ ama masosyayeʼ enteno Yomporpaʼ ñeñt̃ñapaʼ c̈herrchaʼ all amaʼt ñeñt̃ eʼñe Partsocpa anaret̃eñ. Ñeñt̃paʼ ñeñt̃achcaʼyeña eʼñe aʼchencatuerrahuet.” Ñehua, ñeñt̃chaʼ lleyerreʼ añ ñoñetspaʼ ñetñapaʼ eñoteretepaʼch. Ñeñt̃oʼmarña ñerraʼm esempoch senter oʼ c̈herr all ñeñt̃ ama pocteyaye allempoña ñeñt̃ allpon Judeoʼtsaʼyen ñetñapaʼ allorocmuepaʼch yetrraʼterret, ahuanerretepaʼña aspent̃areronet̃.
14 Ora, quando vós virdes a abominação do assolamento, que foi predito, estar onde não deve estar (quem lê, que entenda), então, os que estiverem na Judeia, que fujam para os montes;
15 Atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ puesheñaʼtets ñatoʼ ñetña allempopaʼ enoʼtsaʼyenetchaʼ paʼpacllato, ñetñapaʼ sohuetepaʼchña t̃ecma t̃arraña amachña beʼt̃osatsetnomuetoña poʼponreto att̃och yoratsreʼtnomuet.
15 e o que estiver sobre o telhado, que não desça para casa, nem entre a tomar coisa alguma de sua casa;
16 Ñam̃a puesheñaʼtets ñeñt̃ paʼmroʼtsenpaʼ allempoña ñetpaʼ amachña onatsterreto att̃och erretaʼ paʼshtamuet.
16 e o que estiver no campo, que não volte atrás, para tomar a sua veste.
17 Allempopaʼ atarrchaʼ llequëñets añecop ñeñt̃ ac̈homenareʼ coyaneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ allohuen emaret̃et̃olleshac̈hno. (T̃arroʼmar ñocpuetpaʼ atarr t̃orrapoʼ att̃och yetrraʼtet ñamet.)
17 Mas ai das grávidas e das que criarem naqueles dias!
18 Ñam̃a Yomporchaʼña semaʼyocha allochñapaʼ amach c̈ha huapoto allempoch seyeta.
18 Orai, pois, para que a vossa fuga não suceda no inverno,
19 Allempopaʼ orrterrach mueroc̈hteñets ñeñt̃chaʼ atarr mueroc̈htaterreʼ allohuen acheñeneshaʼ. Ñeñt̃ amaʼt ahuat̃apaʼ ama puemueroc̈htareto atet̃ atarr nanac huomenc, amaʼt allempot̃eñ eʼñe errteʼ yec̈hcatyeneʼ Yompor allohuen paʼnamen ñeñt̃ yentyen arr patsro. Allempoña ellopaʼ amach atet̃ alla mueroc̈hterreteʼt̃e amaʼt errponaña.
19 porque, naqueles dias, haverá
20 Allempoch atarr amueroc̈htataret̃terret. T̃arraña allempoña Yomporpaʼ ñach oterrets “t̃eʼpaʼ allohuach.” Ñerraʼm amach oto allohuachpaʼ allempoña amaʼt puesheñarrapaʼ amach eseshaʼ queshperrtso. T̃arraña ñeñt̃ña ameʼñenaya ña ñeñt̃ acrenpaʼ ñocpuetñapaʼ oterrchaʼ “t̃eʼpaʼ allohuach.”
20 E, se o Senhor não abreviasse aqueles dias, nenhuma carne se salvaria; mas, por causa dos escolhidos que escolheu, abreviou aqueles dias.
21 ’Ñehua, allempoch orameñ mueroc̈hteñetspaʼ ñerraʼm eseshaʼ soteʼ: “Secueñaʼ, arroʼtsencaʼyeña Cristo”, amapaʼ oʼch otaset: “Secueñaʼ t̃arroʼtsencaʼye Cristo”, sañapaʼ amach sameʼñatstaneto.
21 E, então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo, ou: Ei-lo ali, não acrediteis.
22 Orretyerrachcaʼye ñeñt̃chaʼ otyerrets ñapaʼ ñoʼña Cristotets. T̃arraña ñeñt̃paʼ att̃achcaʼye shecareʼtyerranña acheñeneshaʼ. Orretyerrach ñam̃a ñeñt̃chaʼ otyerrets ñapaʼ ñoʼña aʼm̃teneʼña Yompor poʼñoñ, t̃arraña ñeñt̃paʼc̈hoʼña eʼñech att̃ecma shecareʼtyerran acheñeneshaʼ, amachña Yomporeyeʼña poʼñoñ aʼm̃teno. Ñeñt̃chaʼ atet̃ shecareʼtyerrets, ñetñapaʼ orrtatyerretchaʼ ñeñt̃ amaʼt ahuat̃a acheñeneshaʼpaʼ ama puentare, att̃ochña cohuanrrortateretña acheñeneshaʼ. Amaʼt ñeñt̃ Yompor paʼcrarnesharpaʼ mueneñetañchaʼ ñeñt̃eʼnachña shequërret.
22 Porque se levantarão falsos cristos e falsos profetas e farão sinais e prodígios, para enganarem, se
23 Señochepaʼch amaʼt ama c̈henaʼ mueroc̈hteñtsopopaʼ na allohuenpaʼ oʼ eʼñe notuas.
23 Mas vós vede; eis que de antemão vos tenho dito tudo.
24 ’Oʼchña huañerr ñeñt̃ mueroc̈hteñetspaʼ allempoñapaʼ c̈hoch mayerrets ñam̃a atsneʼ. Arrorrpaʼc̈hoʼña oʼhuañchaʼ atsnom.
24 Ora, naqueles dias, depois daquela aflição, o sol se escurecerá, e a lua não dará a sua luz.
25 Rantoc̈hnopaʼc̈hoʼña shorc̈haʼterrchaʼ entot̃. Ñam̃a ñeñt̃ huomenc orraʼyetsa ento t̃eʼ allempoña amaʼt ñeñt̃paʼ pellaʼyerrach.
25 E as estrelas cairão do céu, e as forças que
26 Allempoñapaʼ entapuerrnetchaʼ na Ñeñt̃en Acheñetosets oʼch nesuam̃perra osot̃ eʼñe nepartsoteñohuen eʼñe necohuenteñeshaʼ.
26 E, então, verão vir o Filho do Homem nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Nemñerchaʼ nem̃llañot̃eñnaneshar, ñetñapaʼ aʼyapac̈haʼhueretchaʼ allem̃at̃eñ ñeñt̃ acren Nompor nocop eʼñech paʼtatsshem̃toʼmarohuen allot̃ecma orrnotena. Eʼñech allem̃at̃eñpaʼ aʼyapac̈haʼhueretchaʼ eʼñe allohuanen añ patsrot̃.
27 E ele enviará os seus anjos e ajuntará os seus escolhidos, desde os quatro ventos, da extremidade da terra até a extremidade do céu.
28 ’Ñam̃a t̃eʼpaʼ señochepaʼch ñeñt̃ atet̃ pena higoch. Ñehua, esempoch senteñ higoch oʼch emc̃achyen puetacret̃olleshaʼ allot̃chaʼ oʼch alla tapnaʼtyerrerr pasopaner, sañapaʼ ñeñt̃aña señotateneʼña oʼ c̈henmoch allempoch huorateterrerr.
28 Aprendei, pois, a parábola da figueira: quando já o seu ramo se torna tenro, e brotam folhas, bem sabeis que
29 Att̃ecmach perra ñerraʼm esempoch sentyerr ñam̃a ñeñt̃ allponoʼ notuas, sapaʼ ñeñt̃chaʼña señotaterreʼ poʼñoc̈h oʼcaʼye c̈herrmoch allempoch eʼñe etsotuerra, oʼcaʼye eʼñe allameʼttsamerra.
29 Assim também vós, quando virdes sucederem essas
30 Napaʼ poʼñoc̈h oʼch notas, acheñeneshaʼ ñeñt̃ eʼñe corretsa t̃eʼ ñetña amach eʼñe rromhuenetaʼpaʼ allempocmach eʼñech etsoterra allohuen añec̈hno.
30 Na verdade vos digo que não passará esta geração sem que todas essas coisas aconteçam.
31 Esempohuañen añ enet ñeñt̃ senten t̃eʼpaʼ eʼñech chencaʼhuerra; patspaʼc̈hoʼña att̃ecmach perra eʼñech chencaʼhuerra. T̃arraña naña neñoñpaʼ amach chenquërro amaʼt eʼñe ahuat̃a.
31 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.
32 ’T̃arraña ñeñt̃ yet̃roch nohuerrapaʼ ñeñt̃ñapaʼ ama eseshayeʼ eñotenaye. Amaʼt erroʼtsent̃eʼ atsneʼ amaʼt erroʼtsen tsapro ñeñt̃paʼ amaʼt mellañot̃eñneshaʼ ñeñt̃ pueʼntañoʼtsaʼyen ñetpaʼc̈hoʼña amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ amaña eseshayeʼña eñotenaye allempoch nohuerrerr poʼpocheño. Amaʼt na ñeñt̃en Yompor Puechemeren napaʼc̈hoʼña t̃eʼpaʼ ama neñoteñe, ñapt̃aña Nompor Parets eñoteneʼ.
32 Mas, daquele Dia e hora, ninguém sabe, nem os anjos que
33 ’Sapaʼ señotaʼt̃ach ñam̃a c̈hocmach señoseʼrtenna ñam̃a c̈hocmach semaʼyochena t̃arroʼmar sapaʼ amaña señoteñe esempoch c̈herr ñeñt̃eñpo allempoch nohuerra.
33 Olhai, vigiai e orai, porque não sabeis quando chegará o tempo.
34 Ñeñt̃paʼ eʼñe atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ puesheñarr yacma ñerraʼm esempo ta b̃ac̈hayopaʼ oʼch naʼnman paʼtaruasañrec̈hno paʼpacllo ñeñt̃chaʼ apaʼyesnom taruas eʼñe puesheñaʼttsocmuet. Ñam̃a poʼpoñ paʼtaruasañer ñeñt̃chaʼ cohuets yetarrot̃ ñapaʼ atet̃chaʼ otnom̃ pamoʼmteʼ: “P̃apaʼ c̈hocmach peñoseʼretna.”
34 É como se um homem, partindo para fora da terra, deixasse a sua casa, e desse autoridade aos seus servos, e a cada um, a sua obra, e mandasse ao porteiro que vigiasse.
35 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas: C̈hocmuepaʼch señoseʼrtenna na ñeñt̃en Samoʼmteʼ sepen ñeñt̃en senaʼnmueʼ na nepacllo t̃arroʼmar sapaʼc̈hoʼña ama señotenno esempoch nohuerra. Ñatoʼ ellerronet̃chaʼ nohuena, ñatoʼ rroc̈h tsapo, ñatoʼ puetarenmoch allempo eñen atollop, amapaʼ ñatoʼ aromtañach nohuena.
35 Vigiai, pois, porque não sabeis quando virá o senhor da casa; se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã,
36 Oʼch alla noterrserr: C̈hocmuepaʼch señoseʼrterrna, ñerraʼm machayot̃a nohuerrapaʼ ñatoʼrraña alla nentuerres sapaʼ c̈ha atarr semanrren.
36 para que, vindo de improviso, não vos ache dormindo.
37 Ñeñt̃ atet̃ notenes sa ñeñt̃paʼ allohuenacpascaʼye, ñeñt̃oʼmarña oʼch alla noterrserr: C̈hocmuepaʼch señoseʼrterrna allohuenes.
37 E as coisas que vos digo digo-

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.