Marcos 12
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NAA
1 Allempoña Jesúspaʼ alla serrpareʼtaterranerr acheñeneshaʼ tomaʼnteñtso, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet:
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 C̈hap allempo yen uvachllom̃paʼ ñañapaʼ mueñerran poʼpsheñeñ paʼtaruasañer oʼch enamuerraʼ uvachllom̃ poʼpsheñeñ paʼtaruasañreneshesho ñeñt̃ cohuam̃peneʼ uvachmaʼ.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Allempoña c̈hen allpaʼ enamosan ñeñt̃ allpon oʼpatena ña, arepaʼtchaʼña es apapuenayeña uvachllom̃, elloña ñeñt̃apaʼ c̈ha rremapueññañet paʼtaruasañerpaʼ oʼ nalleʼtapueñet, oʼ alla mueñoʼteret eʼñe att̃a.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Allempoña ñeñt̃ pamoʼmteʼ pen uvachmaʼpaʼ oʼ alla mueñerranerr poʼpsheñeñ paʼtaruasañer. Allempo c̈henerr ñam̃a allpaʼ ñapaʼc̈hoʼña c̈ha rrolleʼtapetpaʼ oʼ atserrp̃apueñet poñopaʼ c̈ha es otnatapueñet.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Allempo oʼ alla mueñerranerr poʼpsheñeñ paʼtaruasañer. Ñeñt̃paʼc̈hoʼña allempo c̈henerr ñam̃a allpaʼ ñañapaʼ c̈hepaʼtchaʼ muetsapueñet. Eʼñe att̃ecma p̃aʼyeset poʼpotantañec̈hno—patantaʼtetspaʼ nalleʼtapueñet, poʼpotantañec̈hnoñapaʼ c̈ha amtsanataret̃tapuenet.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ’Ñeñt̃ pamoʼmteʼ penetpaʼ eñallmeñ ñam̃a puesheñarr ñeñt̃ eʼñe ño puechemer ñeñt̃ atarr morrentena. Allempoñapaʼ atet̃ ot: “T̃eʼpaʼ oʼch nemñe all ñeñt̃ eʼñe na nechemer. Ñatoʼrraña ñeñt̃paʼ mechaʼnaʼtapetchaʼ.”
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Ñeñt̃paʼc̈hoʼña amaʼt mameshapaʼ arepaʼtchaʼña mechaʼnaʼtapeto. Allempo entapoñet puechemer ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset: “Añmapaʼ ñeñt̃caʼyeña puechemer ñeñt̃chaʼ oʼpaterraya pompor puenarem̃ esempo. Ñapaʼc̈hoʼña t̃eʼpaʼ oʼchcaʼye yemtsap̃ allochñapaʼ yachcaʼyeña eʼñe oʼpaterrayaña pompor puenarem̃. T̃eʼpaʼ oʼch ahuey oʼch yemtsap̃ ñam̃a.”
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Allempoña oʼ rremapoñet ñam̃a puechemerpaʼ oʼc̈hoʼ muetsapet, huaporeʼteret allot̃ uvachmot̃. Arrpaʼ allohua atet̃ tomaʼntata Jesús eʼñe ñañeña.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Jesúsñapaʼ atet̃ oterranerr acheñeneshaʼ:
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ oterraneterr:
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Ñeñt̃paʼ Yomporcaʼyeña atet̃ p̃ateneʼ ñeñt̃oʼmarña yapaʼ eʼñe cohuen yenteñ.
11 Isto procede do Senhor
12 Ñeñt̃ eʼmoñeʼteneʼ Jesús ñetñapaʼ eñoteñet ñeñt̃paʼ ñetcaʼye atmaʼntataret̃tenet, ñeñt̃paʼ ñocpuetcaʼye atet̃ eñorenaña Jesús. Allempoña ñetpaʼ atarr mueneñetañ oʼch rromuet Jesús eʼñe allorocma t̃arraña ama eseshaʼ rromaye t̃arroʼmar ñetpaʼ c̈ha mechaʼteñet acheñeneshaʼ. Ñehua, acheñeneshaʼ eʼñecaʼye cohuen enteñet Jesús. Ñeñt̃oʼmarña ñetñapaʼ quec̈hpaʼhuaneret Jesúspaʼ ahuanerret.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Att̃eñapaʼ c̈hap allempo poʼpocheño eʼñe aʼnahua mueñeññañet puesheñaʼtets fariseoneshaʼ ñesho ñam̃a puesheñaʼtets Herodes pueyochreshaʼ, t̃arraña ñetpaʼ añecpa amñaret̃tenet att̃och eʼñe pueshquëñot̃et poʼñoñot̃etpaʼ oʼch eñoratoset ñeñt̃ ama cohuenayaye. Allochñapaʼ att̃ot̃chaʼña otteñeʼchet.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ allempo c̈hapuet ñeshopaʼ atet̃ otoset:
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Jesúsñapaʼ eñotapanet ñetpaʼ c̈hacaʼye shecareʼteñet, ñañapaʼ atet̃ otapanet:
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Ñetña apetpaʼ ñañapaʼ atet̃ oterraneterr:
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Allempoñapaʼ huac̈haʼtoña ñam̃a patantarr ñeñt̃ saduceoneshatets. Ñehua, ñeñt̃ saduceoneshatets ñetñapaʼ ellonet̃ echenet poct̃ap̃ña ñeñt̃oʼmar atet̃ otenet amat̃eʼ errot̃enot̃ yetanterroña rromot̃ amaʼt errponaña. Ñetñapaʼ atet̃ otoset Jesús:
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 —Maestrochaʼ ahuat̃ Moiséspaʼ atet̃ quellconay ñoñets ñeñt̃ poctetsa ñeñt̃chaʼ atet̃ yep̃a. Ñeñt̃paʼ atet̃ otenña Moisés poʼñoñ: Ñerraʼm esempo rroma yacma oʼch saʼnman puet̃apor t̃arraña ama chemereʼtnomopaʼ, añ poctetsa paʼmoʼnasheñchaʼ alla yorerreʼña poʼnorrar allochñapaʼ att̃och eñalleterraña ñeñt̃chaʼ puechemer perr paʼmoʼnasheñeñ. Ñeñt̃paʼ atet̃caʼye quellcaʼnmonayña Moisés ahuat̃.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Ñehua, t̃eʼpaʼ eñall canc̈herrsheña ñeñt̃ eʼñe poctacma paʼmoʼnasheñecmuet. Ñeñt̃ puesheñarr popoʼnaretpaʼ oʼ yoran coyaneshaʼ ñeñt̃ puet̃apor p̃aʼ. Eʼñe allponmatatsapaʼ oʼ rromaña, yacma ama chemereʼtnomo.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Allempoña ñeñt̃ poʼrroc̈hoʼmerpaʼ oʼ yorerran paʼmoʼnasheñeñ puet̃apor. Eʼñe allponmatatsapaʼ ñapaʼc̈hoʼña oʼ rromuerrerr ñam̃a, ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama chemereʼtnomo. Allempoña poʼpsheñeñ paʼmoʼnasheñpaʼ oʼ alla yorerranerr ñam̃a poʼnorrar. Eʼñe allponmaterrtsapaʼ ñapaʼc̈hoʼña oʼ rromuerrerr ñam̃a ñeñt̃paʼc̈hoʼña ama chemereʼtnerrerro oʼ att̃a rromuerrerr.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Eʼñe att̃ecma p̃ohuet canc̈herrsheñoʼmaretpaʼ eʼñe pueyoruarochet ñeñt̃ara puesheñarr coyaneshaʼ. Eʼñe allohuenetpaʼ eʼñe att̃ecma pet rromayestset amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ ama chemereʼtnomueto. Oʼ rromapesuaña canc̈herrsheñoʼmar puerrollareshaʼpaʼ c̈ho rromatsña ñam̃a coyaneshaʼ.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 T̃eʼña ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ yetantena rromot̃paʼ añña coyaneshaʼ allempoñapaʼ ¿eseshaʼtchaʼña puet̃apor perreʼ t̃arroʼmar allohuenet canc̈herrsheñoʼmaretpaʼ eʼñe pueyoruarochet?
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ oterraneterr:
24 Jesus respondeu:
25 T̃arroʼmar esempohuañen allempoch tanterret poʼpocheño, allempopaʼ amaʼt puesheñarrot̃eta amach senaʼterreto, amaʼt coyaneshaʼpaʼc̈hoʼ amach eseshayeʼ apuerraye ñeñt̃chaʼ yorerrahuet. T̃arroʼmar allempopaʼ eʼñech att̃et ñerraʼm Yompor poʼm̃llañot̃eñnaneshar ñeñt̃ pueʼntañoʼtsaʼyen.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Sapaʼ amaʼtña selleyareña ñeñt̃ atet̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ Moisés att̃och señoch amaʼt ñeñt̃ oʼ collaʼhuapaʼ ñetñapaʼ corretseta. Ñehua, all aquellcaret̃ tsachmoʼr ñeñt̃ eʼñe ñot̃a huortets. Allot̃ñacaʼyeña Yomporpaʼ eñoranaʼtanaña Moisés; ñeñt̃paʼ atet̃caʼ otña Yompor allempo: “Napaʼ ñeñt̃en Poʼyomporer pen Abraham ñam̃a Isaac, ñam̃a Jacob.”
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Allempoña huapoña ñam̃a puesheñarr ñeñt̃ etsoteneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñañapaʼ eʼmosan ñeñt̃ atet̃ aʼp̃t̃oʼtareʼteñet Jesús. Ñañapaʼ eʼmosan Jesús eʼñe cohuen anapuenanet. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼc̈hoʼña allent̃a aʼp̃t̃oʼtos, ñeñt̃paʼ atet̃ otos:
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Jesúsñapaʼ atet̃ otap̃:
29 Jesus respondeu:
30 Ñeñt̃oʼmarña atarrepaʼchña yemorrenteña Yeyomporer ñeñt̃ Yepartseshar yepen eʼñe ora yeyoc̈hrocmañen. Ñam̃a eʼñe yecamquëñot̃ yemorreñchach, ñam̃a yoct̃ap̃ñohuen, amaʼt ñam̃a eʼñe ora yehuamencohuen.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Allot̃paʼ poʼpoñ ñoñets ñeñt̃ atarr sherbets ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Atarrchaʼ yemorrenteña yamoʼts eʼñe atet̃ atarr yemorrentena yañeña.” Añ epoʼmar ñoñetspaʼ ñeñt̃caʼyeña atarr sherbets, ñeñt̃ña ello metanaʼtueneʼña poʼpoñec̈hno ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃.
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Allempoña ñeñt̃ etsoteneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñañapaʼ atet̃ oterranerr Jesús:
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Ñerraʼm c̈hoch yemorrenteña Yompor eʼñe yeyoc̈hrocmañen eʼñe yeñoteñohuen, ñam̃a eʼñe yecamquëñot̃ yemorreñchach eʼñe yehuamencohuen ñam̃a ñerraʼm atarr yemorrenteña ñam̃a yamoʼts eʼñe atet̃ atarr yemorrentena yañeña, ñeñt̃caʼyeña atarr nanac sherbets. Ellocaʼyeña metanaʼtuenan allohuen poʼpoñec̈hno amaʼt ayarrac̈hno ñeñt̃ yemtsayen Yomporecop, amaʼt ñam̃a allohuen ñeñt̃ yachamuen allo yesherbeñ Yompor.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Jesúsñapaʼ atet̃ eñch ñapaʼ atarr eñotenan ñeñt̃ atarr sherbets Yomporecop, ñeñt̃oʼmarña atet̃ otererr:
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Allempoña Jesúspaʼ alla yec̈haterraneterr all Parets paʼpacllo. Ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 T̃arroʼmar amaʼt Davidpaʼ allempo eñoracheʼt̃ Parets Puecamquëñ, allempopaʼ atet̃caʼye eñoseʼt̃ña añecop ñeñt̃chaʼ Cristoterrets:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Ñeñt̃paʼ atet̃caʼye oteʼt̃ña David, ñeñt̃chaʼ Cristoterretspaʼ ñeñt̃caʼyeña Poʼpartseshar peʼt̃ña amaʼt allempot̃eñ. Ñehua, amaʼt señoteñeña Cristo ñeñt̃ Poʼpartseshar peʼt̃ Davidpaʼ ñeñt̃ña t̃eʼpaʼ oʼ alla poʼm̃renñ per ñam̃a.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 All yec̈haterraneterr ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Ñam̃a ñetpaʼ añeʼnach atarr muenenet oʼch anorrc̈haʼtyenet judioneshaʼ poʼprahuo allecma anorryen ñeñt̃ atarr am̃chaʼnaʼtpoʼ entyen allohuen acheñeneshaʼ ñam̃a eʼñe att̃ecma penet ñam̃a all rrallmeʼchapretenet.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 T̃arraña ñetñapaʼ rret̃orrnaneshaʼnaña puerratam̃pesyenetña paʼpaquëll. Elloña eʼñe pommoʼcheñot̃etpaʼ aña atarr muenenet oʼch atet̃ penet ñerraʼmrrat̃eʼ ñetpaʼ atarr cohuen acheñret ñeñt̃oʼmarña arr maʼyochyenet all shontena acheñeneshaʼpaʼ amach t̃ematenayaya maʼyocheneto. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼ napaʼ oʼch notas ñeñt̃ atet̃ petsa pommoʼcheñot̃ elloña atarrchaʼ aʼcoñchaʼtaret̃terret.
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Allempo Jesúspaʼ alla anen aʼyent̃eyeʼ allecma naʼyenet quelle Parets paʼpacllo. Allñapaʼ shonteʼ entenan acheñeneshaʼ ñeñt̃ naʼyeneʼ quelle Partsocop, shonteʼ ec̃llayoret̃eneshaʼ ñeñt̃ naʼyeneʼ shonteʼ poʼc̃llayor Partsocop.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Jesúsña allpaʼ att̃a cohuenanet, huapa ñam̃a puesheñarr rret̃orrnaneshaʼ ñeñt̃ atarr huocchañetets. Ñapaʼc̈hoʼña nosan eptallat̃oll quellayet̃oll ñeñt̃ cobretall, ñeñt̃ quellayerpaʼ ama tsaʼteno, ama es sherbeno.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Allempoña Jesúspaʼ agotan pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otanet:
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 T̃arroʼmar allohuenet ñeñt̃ naʼyenet quellepaʼ añacaʼye naʼyenet ñeñt̃ aʼpchaʼtyenet, ñañapaʼ amaʼt atarr huocchañpaʼ eʼñe pomhuahuospan allohuen ñeñt̃ echyen ñeñt̃ muenatenaneñ att̃och yoran alloch correna arr patsro.
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.