Marcos 11

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Att̃eñapaʼ oʼ c̈hac̈haʼtet allameʼtets Jerusaléño. C̈hapuet aspent̃o ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Olivopen. Allñapaʼ alloʼtsen anets ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Betfagé, poʼpoñpaʼc̈hoʼ alloʼtsen anets ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Betania. Oʼña c̈hapmochet all anetso,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Jesúsñapaʼ atet̃ otnoman epsheña pueyochreshaʼ:
2 com a seguinte ordem:
3 Ñerraʼm eseshaʼ sotapueʼ: “¿Esoʼmareʼt sepyam̃penña ashen?” sañapaʼ atet̃chaʼ sotosanet: “Yepartsesharcaʼye mueneneʼña añ ashen. Mameshapaʼ oʼch alla apuerrsaʼ.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Allempoña ñetpaʼ allent̃a ahuanmuet. Oʼña c̈hapuet anetsopaʼ all entoset ashen ehuancaret̃ eʼñe opellrrom̃taʼnot̃eʼtsen all t̃en eʼñe t̃oñot̃. Ñetñapaʼ pueyam̃p̃soset.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Allempoña puesheñaʼtets ñeñt̃ t̃omc̈haʼtyets allpaʼ atet̃ otapanet:
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ñetña atet̃ otapanet Jesúspaʼ atet̃c̈hoʼ otoset. Allempoñapaʼ atet̃ otaret̃tet:
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Allempoñapaʼ allent̃a anerretña ashen Jesúsesho. Nohuerret paʼshtam ashnacheʼñopaʼ Jesúsñapaʼ allent̃a montaʼnmana ashen.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñetñapaʼ t̃ot̃maʼtyesoñet paʼshtam t̃oño allchaʼ oñem Jesús. Poʼpotantañec̈hnoñapaʼ tsorrmoʼreʼtyeset tsach pueʼmoʼrer allo topanetyeset t̃oñ.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ otac̈hetsa ñam̃a ñeñt̃ cot̃aʼhuaneneʼ chentaʼ ñetñapaʼ puerrannarteñot̃etpaʼ atet̃ atarr cohuentatyesneññañetpaʼ atet̃ otenet:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 ¡Ayeʼchoc̈htaterrapoʼch Jesús ñeñt̃chaʼ am̃chaʼtaret̃terrtsa! T̃eʼpaʼ oʼcaʼ huerraña yatañ David paʼm̃chaʼtaret̃teña. ¡Ayeʼchoc̈htaterrapoʼch ñam̃a Yompor Parets ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Att̃eñapaʼ c̈hap Jesús Jerusaléñopaʼ allent̃a ahuos Parets paʼpacllo, all beʼt̃osos, cohuaʼyesosan ora allohuen ñeñt̃ alloʼtsaʼyen. Cohuaʼyesueñaʼpaʼ oʼ c̈haʼnerrpaʼ ahuoʼ anetso Betanio allohuen pueyochreshohuen ñeñt̃ c̈harraʼ puechena epsheña t̃arroʼmar allempopaʼ oʼcaʼye ellerren.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Tsapat̃ allempo onac̈haʼtaʼmuenet Betaniot̃, Jesúsñapaʼ cheporraʼnma.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 All oñenet Jesúsñapaʼ aʼyot̃eñ entosan higoch ñeñt̃ t̃aya oʼ asopanreʼterr. Ñañapaʼ allent̃a ponem̃ya oʼch enteñaʼ ñatoʼ eʼmeret̃t̃eʼ. Oʼña c̈hap allameʼtetspaʼ pasopanrepaʼtchaʼ entosñañ t̃arroʼmar ama c̈henaʼ allempo meʼten.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Jesúsña c̈hepaʼtchaʼ eñorostsa higochecop, ñeñt̃paʼ atet̃ otos:
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Allempo entuanman Jesús higoch allempoñapaʼ oʼ alla c̈hac̈heneterr Jerusaléño. Jesúsñapaʼ beʼt̃osuenerr Parets paʼpacllo, allñapaʼ allent̃epaʼtchaʼ mueñoʼtuosan allohuen ñeñt̃ pomatsreʼtetsa all ñam̃a allohuen ñeñt̃ rañt̃aʼyetsa. Eʼñe c̈haʼnmac̈haʼtatosanet allot̃, aʼcoyeʼtam̃p̃sosanet poʼmesac̈hno allecma cam̃yatyenet poʼc̃llayoret, aʼcoyeʼtuosan ñam̃a allecma anorryen ñeñt̃ pomueneʼ yepec̈hno.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Allempo Jesúspaʼ amaʼt puesheñarrot̃a ama muenaterraneto oʼch es oñmatet all Parets paʼpaclloʼmar.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Allempoña yec̈hatosanetpaʼ ñapaʼ atet̃ otosanet:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Añña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a añ ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñetñapaʼ allempo atet̃ eʼmareʼtetpaʼ Jesúsepaʼtchaʼ atarr oʼpatet oʼch muetsatachet. T̃arraña allempopaʼ ama errot̃ peto c̈ha mechaʼnaʼchet t̃arroʼmar allohuen acheñeneshaʼpaʼ atarrcaʼye cosheññañet ñeñt̃ atet̃ yec̈hatenanet, nanac cohuen enteñet.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Allempoña oʼ ellerrenpaʼ onac̈heneterr Jerusaléñot̃paʼ ahuaneneterr Betanio.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Tsapat̃ña ahuat̃ecma alla oñmaʼmueneterr alloʼtsen higoch. Entueneterrpaʼ oʼ eʼñe hueyaʼhuenaña higoch eʼñe puerc̈hohuen.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Allempoña Pedro allent̃a yerpana atet̃ eños ellerro Jesús higochecop, ñañapaʼ allent̃a otosan Jesús:
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Jesúsñapaʼ atet̃ otnomanet:
22 Jesus respondeu:
23 Poʼñoc̈hcaʼ na t̃eʼpaʼ oʼch notas: Ñerraʼm ama c̈hoyeʼ seʼcharrtateno seyoc̈her, ñerraʼm poʼñoc̈h eʼñe seyemteña Yompor, ñachcaʼyeña atet̃ peneʼña ñerraʼm errot̃en es soten. Añeʼnachña eʼñe setsoten ñeñt̃ ello atarr t̃orrapoʼ senten. Oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ añ aspenet̃. Ñerraʼm eseshaschaʼ otets aspent̃ecop “Añ aspenet̃paʼ rrot̃eʼtepaʼch arrot̃, arrepaʼchña eshaʼtoso saʼpo allchaʼ chencosa”, aspenet̃ñapaʼ atet̃chaʼc̈hoʼ p̃onasa.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Amaʼt allohuen erraʼtsenchaʼ es senam semaʼyocheñot̃, ñerraʼm c̈ho senam eʼñe seyemteñocmañen, ñeñt̃ñapaʼ sagap̃chaʼ.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Ñam̃a t̃eʼpaʼ oʼch notnomues: Ñerraʼm semaʼyocheñot̃ c̈ho sat̃en ñerraʼm c̈ho seʼmoñeʼteñ poʼpsheñeñ c̈hosach peretnerreʼ seyoc̈hro allorocma, allochñapaʼ Sompor ñeñt̃ entoʼtsen peretnerrnaschaʼ sam̃a ñeñt̃ atet̃ sep̃atseʼtyen ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno ña.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 T̃arroʼmar ñerraʼm ama sep̃retnannenopaʼ Somporpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ entoʼtsen amach peretnerrnaso sam̃a ñeñt̃ atet̃ sep̃atseʼtyen ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno ña.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Allempoñapaʼ alla c̈hac̈haʼtaʼmueneterr Jerusaléño. Jesúsñapaʼ all chopeñeʼchen Parets paʼpacllo. Allñapaʼ huac̈haʼtoña ñam̃a shonteʼ am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñam̃a poʼpotantañ ñeñt̃ pomporneshaʼ p̃aʼyen allohuen judioneshaʼ.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Ñetñapaʼ atet̃ otoset Jesús:
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet:
29 Jesus respondeu:
30 Sapaʼc̈hoʼña oʼch sotosen ñeñt̃ atet̃ soct̃apeʼchen sa, ahuañmoʼcha allempo apateʼt̃ Juanañ Yomporecop, ñapaʼ ¿eseshaʼtña llesenseʼ ñatoʼ Yompor amapaʼ acheñat̃eʼ apueʼña llesens? Nemnen oʼch sotosen ñeñt̃ atet̃ soct̃apeʼchen sa.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Ñetñapaʼ eʼñe aʼnahua otannaʼtyeset:
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Elloña amach yotatsche acheñeshot̃a apet llesens.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ñeñt̃oʼmarña am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ atet̃ ochet Jesús:
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.