Marcos 11

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Att̃eñapaʼ oʼ c̈hac̈haʼtet allameʼtets Jerusaléño. C̈hapuet aspent̃o ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Olivopen. Allñapaʼ alloʼtsen anets ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Betfagé, poʼpoñpaʼc̈hoʼ alloʼtsen anets ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Betania. Oʼña c̈hapmochet all anetso,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 Jesúsñapaʼ atet̃ otnoman epsheña pueyochreshaʼ:
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Ñerraʼm eseshaʼ sotapueʼ: “¿Esoʼmareʼt sepyam̃penña ashen?” sañapaʼ atet̃chaʼ sotosanet: “Yepartsesharcaʼye mueneneʼña añ ashen. Mameshapaʼ oʼch alla apuerrsaʼ.”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Allempoña ñetpaʼ allent̃a ahuanmuet. Oʼña c̈hapuet anetsopaʼ all entoset ashen ehuancaret̃ eʼñe opellrrom̃taʼnot̃eʼtsen all t̃en eʼñe t̃oñot̃. Ñetñapaʼ pueyam̃p̃soset.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Allempoña puesheñaʼtets ñeñt̃ t̃omc̈haʼtyets allpaʼ atet̃ otapanet:
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ñetña atet̃ otapanet Jesúspaʼ atet̃c̈hoʼ otoset. Allempoñapaʼ atet̃ otaret̃tet:
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Allempoñapaʼ allent̃a anerretña ashen Jesúsesho. Nohuerret paʼshtam ashnacheʼñopaʼ Jesúsñapaʼ allent̃a montaʼnmana ashen.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñetñapaʼ t̃ot̃maʼtyesoñet paʼshtam t̃oño allchaʼ oñem Jesús. Poʼpotantañec̈hnoñapaʼ tsorrmoʼreʼtyeset tsach pueʼmoʼrer allo topanetyeset t̃oñ.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ otac̈hetsa ñam̃a ñeñt̃ cot̃aʼhuaneneʼ chentaʼ ñetñapaʼ puerrannarteñot̃etpaʼ atet̃ atarr cohuentatyesneññañetpaʼ atet̃ otenet:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 ¡Ayeʼchoc̈htaterrapoʼch Jesús ñeñt̃chaʼ am̃chaʼtaret̃terrtsa! T̃eʼpaʼ oʼcaʼ huerraña yatañ David paʼm̃chaʼtaret̃teña. ¡Ayeʼchoc̈htaterrapoʼch ñam̃a Yompor Parets ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen!
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Att̃eñapaʼ c̈hap Jesús Jerusaléñopaʼ allent̃a ahuos Parets paʼpacllo, all beʼt̃osos, cohuaʼyesosan ora allohuen ñeñt̃ alloʼtsaʼyen. Cohuaʼyesueñaʼpaʼ oʼ c̈haʼnerrpaʼ ahuoʼ anetso Betanio allohuen pueyochreshohuen ñeñt̃ c̈harraʼ puechena epsheña t̃arroʼmar allempopaʼ oʼcaʼye ellerren.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tsapat̃ allempo onac̈haʼtaʼmuenet Betaniot̃, Jesúsñapaʼ cheporraʼnma.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 All oñenet Jesúsñapaʼ aʼyot̃eñ entosan higoch ñeñt̃ t̃aya oʼ asopanreʼterr. Ñañapaʼ allent̃a ponem̃ya oʼch enteñaʼ ñatoʼ eʼmeret̃t̃eʼ. Oʼña c̈hap allameʼtetspaʼ pasopanrepaʼtchaʼ entosñañ t̃arroʼmar ama c̈henaʼ allempo meʼten.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Jesúsña c̈hepaʼtchaʼ eñorostsa higochecop, ñeñt̃paʼ atet̃ otos:
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Allempo entuanman Jesús higoch allempoñapaʼ oʼ alla c̈hac̈heneterr Jerusaléño. Jesúsñapaʼ beʼt̃osuenerr Parets paʼpacllo, allñapaʼ allent̃epaʼtchaʼ mueñoʼtuosan allohuen ñeñt̃ pomatsreʼtetsa all ñam̃a allohuen ñeñt̃ rañt̃aʼyetsa. Eʼñe c̈haʼnmac̈haʼtatosanet allot̃, aʼcoyeʼtam̃p̃sosanet poʼmesac̈hno allecma cam̃yatyenet poʼc̃llayoret, aʼcoyeʼtuosan ñam̃a allecma anorryen ñeñt̃ pomueneʼ yepec̈hno.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Allempo Jesúspaʼ amaʼt puesheñarrot̃a ama muenaterraneto oʼch es oñmatet all Parets paʼpaclloʼmar.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Allempoña yec̈hatosanetpaʼ ñapaʼ atet̃ otosanet:
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Añña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a añ ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñetñapaʼ allempo atet̃ eʼmareʼtetpaʼ Jesúsepaʼtchaʼ atarr oʼpatet oʼch muetsatachet. T̃arraña allempopaʼ ama errot̃ peto c̈ha mechaʼnaʼchet t̃arroʼmar allohuen acheñeneshaʼpaʼ atarrcaʼye cosheññañet ñeñt̃ atet̃ yec̈hatenanet, nanac cohuen enteñet.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Allempoña oʼ ellerrenpaʼ onac̈heneterr Jerusaléñot̃paʼ ahuaneneterr Betanio.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Tsapat̃ña ahuat̃ecma alla oñmaʼmueneterr alloʼtsen higoch. Entueneterrpaʼ oʼ eʼñe hueyaʼhuenaña higoch eʼñe puerc̈hohuen.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Allempoña Pedro allent̃a yerpana atet̃ eños ellerro Jesús higochecop, ñañapaʼ allent̃a otosan Jesús:
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Jesúsñapaʼ atet̃ otnomanet:
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Poʼñoc̈hcaʼ na t̃eʼpaʼ oʼch notas: Ñerraʼm ama c̈hoyeʼ seʼcharrtateno seyoc̈her, ñerraʼm poʼñoc̈h eʼñe seyemteña Yompor, ñachcaʼyeña atet̃ peneʼña ñerraʼm errot̃en es soten. Añeʼnachña eʼñe setsoten ñeñt̃ ello atarr t̃orrapoʼ senten. Oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ añ aspenet̃. Ñerraʼm eseshaschaʼ otets aspent̃ecop “Añ aspenet̃paʼ rrot̃eʼtepaʼch arrot̃, arrepaʼchña eshaʼtoso saʼpo allchaʼ chencosa”, aspenet̃ñapaʼ atet̃chaʼc̈hoʼ p̃onasa.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Amaʼt allohuen erraʼtsenchaʼ es senam semaʼyocheñot̃, ñerraʼm c̈ho senam eʼñe seyemteñocmañen, ñeñt̃ñapaʼ sagap̃chaʼ.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Ñam̃a t̃eʼpaʼ oʼch notnomues: Ñerraʼm semaʼyocheñot̃ c̈ho sat̃en ñerraʼm c̈ho seʼmoñeʼteñ poʼpsheñeñ c̈hosach peretnerreʼ seyoc̈hro allorocma, allochñapaʼ Sompor ñeñt̃ entoʼtsen peretnerrnaschaʼ sam̃a ñeñt̃ atet̃ sep̃atseʼtyen ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno ña.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 T̃arroʼmar ñerraʼm ama sep̃retnannenopaʼ Somporpaʼc̈hoʼña ñeñt̃ entoʼtsen amach peretnerrnaso sam̃a ñeñt̃ atet̃ sep̃atseʼtyen ñeñt̃ ama pocteyeʼ enteno ña.
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Allempoñapaʼ alla c̈hac̈haʼtaʼmueneterr Jerusaléño. Jesúsñapaʼ all chopeñeʼchen Parets paʼpacllo. Allñapaʼ huac̈haʼtoña ñam̃a shonteʼ am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ñam̃a poʼpotantañ ñeñt̃ pomporneshaʼ p̃aʼyen allohuen judioneshaʼ.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Ñetñapaʼ atet̃ otoset Jesús:
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet:
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Sapaʼc̈hoʼña oʼch sotosen ñeñt̃ atet̃ soct̃apeʼchen sa, ahuañmoʼcha allempo apateʼt̃ Juanañ Yomporecop, ñapaʼ ¿eseshaʼtña llesenseʼ ñatoʼ Yompor amapaʼ acheñat̃eʼ apueʼña llesens? Nemnen oʼch sotosen ñeñt̃ atet̃ soct̃apeʼchen sa.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Ñetñapaʼ eʼñe aʼnahua otannaʼtyeset:
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Elloña amach yotatsche acheñeshot̃a apet llesens.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ñeñt̃oʼmarña am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ atet̃ ochet Jesús:
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.