Lucas 9
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARA
1 Allempo c̈hapaʼmuen allempo Jesús agotaʼmuenan pueyochreshaʼ c̈harrasheña ñeñt̃ puechetsa epsheña. Eʼñe apc̈haʼhuet ñeshopaʼ ñañapaʼ atarr ahuamencat̃ p̃aʼyesanet, att̃oña apanet ñam̃a llesens att̃och cac̈hpatatyeret oneñet̃ acheñeneshaʼ amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ atarr mueroc̈htatyenahuet. Ñam̃a ahuamencat̃ p̃anet att̃och aʼcrratyeset acheñeneshaʼ amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ osyenahuet.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Att̃oña llesensanet att̃och ahuanemyeset paʼnamen anetsoʼmar serrpareʼtyesnomuet Yompor poʼcohuenña att̃o atarr ayochreshat̃tena ña. Ñam̃a añecpaʼnaña llesensenanet att̃och aʼcrratyesoset acheñeneshaʼ.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ñam̃a atet̃ otapanet:
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Alla oterraneterr:
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Ñerraʼm erra anetsro ñeñt̃ alloʼmarneshaʼña ama cohuenayeʼ agapasetopaʼ oʼch sem̃terrerr ñam̃a allot̃. Ñerraʼm allempo sem̃terrerrña ñam̃a allot̃ ñeñt̃ña setcoʼtsaʼyen pañeʼteʼ patspaʼ c̈hoch sepaʼshetcaʼtyesnomña setac. Att̃ochña alloʼmarneshaʼpaʼ oʼch señotatnomanet ñetpaʼ amacaʼye pocteyeʼ entenanetoña Yompor.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Eʼñe ñeñt̃a otaret̃etuetpaʼ ñetñapaʼ allent̃a ahuanmuet oʼch chopeñeʼchyeset erracmañen anetsoʼmar. Allñapaʼ añ serrpareʼtyesnomuet cohuen ñoñets alloch yequeshperra. Ñam̃a all chopeñeʼchyeset erracmañenpaʼ allña aʼcrratyesnomet ñeñt̃ atsnaʼtyets.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Am̃chaʼtaret̃ña Herodespaʼ ñañapaʼ atet̃ eʼmareʼtenan Jesús ora ñeñt̃ allpon atet̃ p̃aʼyena. Ñañapaʼ c̈ha atarr llequëna t̃arroʼmar patantaʼtets acheñeneshaʼpaʼ atet̃ otyenet t̃eʼpaʼ oʼ orrterra Juanañ, oʼ tanterra rromot̃. (Herodespaʼ añña atarr llecateneʼ t̃arroʼmar ñapaʼ ña pechateʼ Juan ahuaña.) Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ ñeñt̃a nen pueyoc̈hro att̃o acheñeneshaʼ otenet ahuoʼ tanterra Juan rromot̃.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Poʼpotantaññapaʼ atet̃ otyenet:
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Am̃chaʼtaret̃ña Herodespaʼ atet̃ ot:
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Allempo huac̈herra Jesús pueyochreshaʼ ñeñt̃ llesensaʼyes ahuaña. Ñetñapaʼ oʼ c̈hac̈herret Jesúsesho, serrpareʼtatyesueret Jesús allohuen allpon atet̃ p̃aʼyeset allemeñ anetsoʼmar. Allempoña Jesúspaʼ ahuanman pueyochreshaʼ eʼñe ñapt̃ochayet, c̈hapuet all ama acheñempañoyaye all allameʼtets anetso, ñeñt̃ anetspaʼ añ paʼsoʼcheñ Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 T̃arraña acheñeneshaʼñapaʼ allempo eʼmareʼchet oʼ ahuanmuet all, ñetpaʼc̈hoʼña allent̃a ahuanmuet ñamet. C̈hac̈haʼtet Jesúsesho ñañapaʼ eʼñe cohuen agapanet. Allñapaʼ serrpareʼtatyesapuerraneterr atet̃ penaña Yompor poʼcohuenña att̃o atarr ayochreshat̃tena ña. Ñam̃a allpaʼ aʼcrratyesapuerranerr ñeñt̃ atsnaʼtyets.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Att̃eñapaʼ oʼ ellerren. Añña pueyochreshaʼ c̈harrasheña ñeñt̃ puechetsa epsheña ñetñapaʼ oteñetaʼ Jesús:
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 T̃arraña Jesúsñapaʼ otan pueyochreshaʼ:
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Ñehua, alloʼtsen shonteʼ acheñeneshaʼ amnarocht̃eʼ mil yacmaneshaʼ. Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan pueyochreshaʼ:
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃c̈hoʼ pet, anorrc̈haʼtatyeset acheñeneshaʼ allohuenet.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Allempoña Jesúspaʼ agapan ñeñt̃ amnar pan ñam̃a epat̃oll cac, cohuaʼ enonet̃ parasyosoʼtam̃p̃san pan. Allempoñapaʼ shotaʼtan pan, shetseʼtan ñam̃a cac. Apanatyesan pueyochreshaʼ, ñetñapaʼ epatyeset allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ anorrc̈haʼtyets all.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Oʼña epaʼhuet allempoña oʼ rrallmeʼchet allohuenet, eʼñe yetrraʼtuahuet. Oʼña yetuahuetpaʼ c̈ha aʼpchatyeset ñeñt̃ñapaʼ aʼyapac̈heret. Ñeñt̃ña aʼyapac̈herretpaʼ c̈hepaʼtchaʼ chorrats c̈harraʼ puechena epa cañt̃er eʼñe t̃amoʼyareʼ.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Allempoña pamt̃arrpaʼ alloʼtsen Jesús all maʼyochena eʼñe ñapt̃ochayet pueyochreshaʼ epuet alloʼtsen. Allñapaʼ atet̃ otan pueyochreshaʼ:
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Ñetñapaʼ atet̃ otyeset:
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Allempoñapaʼ alla aʼp̃t̃oʼterraneterr:
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Elloñapaʼ alla oterraneterr:
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Elloñapaʼ alla oterraneterr allohuenet:
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 T̃arroʼmar ñerraʼm eseshaʼ eʼñe aña muenenet oʼch correna atomat att̃och eʼñe coshenet arr patsro, ñetñapaʼ c̈hach aʼchencatet ñañeñeta. T̃arraña ñerraʼm eseshaʼ eʼñe pocteʼ enteneʼ oʼch sohuanmuet ñeñt̃ atet̃ muenenet ñeñt̃ eʼñe ñocpueta arr patsro att̃ochña ñetpaʼ añach maʼyoc̈hret ñeñt̃ cohuentetsa nocop, ñeñt̃ña acheñerpaʼ corretsach pocsheñeshocmañen t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Amaʼt errponenap̃aren esocmañen es yeyoratsetyes ora allpon ñeñt̃ yentyen añe patsro, t̃arraña ñerraʼm ñeñt̃ach eʼñe yaʼchencaterreʼ yecamquëñohuen ñeñt̃ñapaʼ amaʼt coñeʼt̃apaʼ amach es sherberrye.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 T̃arraña ñerraʼm erraʼtsenchaʼ nepenquënaya na t̃eʼ neñoñpaʼc̈hoʼña c̈ha apencoc̈hen entennanet, napaʼc̈hoʼña nepencaʼhuerranetchaʼ esempoch nohuerra. Poʼñoc̈h napaʼ Ñeñt̃en Acheñetosets nohuerrach eʼñe na necohuenñot̃, ñeñt̃ara Nompor poʼcohuenña epan ñam̃a poʼm̃llañot̃eñnaneshar ñeñt̃ eʼñe t̃orraʼyetsa Partsocop.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Poʼñoc̈hcaʼ t̃eʼpaʼ oʼch notas: Patantaʼttsos ñeñt̃es arroʼtsaʼyenes t̃eʼña amaʼt ama serromhuenaʼpaʼ oʼch senterrñañ Yompor poʼcohuenña att̃o atarr ayochreshat̃terra ña.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Allempo met allponmat ñatoʼ poʼpsocmatño Jesúspaʼ ahuanman pueyochreshaʼ; añ anem Pedro ñam̃a Juan ñam̃a Jacobo. Arr anmanet aspent̃o allchaʼ maʼyochenaʼ Jesús.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Allña maʼyochosapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ poʼpoñetam̃p̃sosanet. Paʼclloyot̃paʼ c̈ha poʼpoñ orrtosanet. Paʼshtamohuen atarr huallamaʼt̃o poptosa.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 — ausente —
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Ñehua, Pedro ñam̃a ñeñt̃ epuet alloʼtsen, ñetñapaʼ amaʼt atarr moñeʼtenetañpaʼ alla eʼñe achñesuerret, att̃oña entoñet Jesús poʼcohuenña amaʼt ñeñt̃ parro t̃omc̈hen.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Oʼ maʼnaterrmocha Moisés ñam̃a Elías att̃och saʼneret Jesús. Pedroñapaʼ allent̃a eñora, atet̃ otan Jesús:
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Allempo eñorena Pedropaʼ c̈ha orrtosahuet os c̈hepaʼtchaʼ aʼpomam̃p̃sosanet. Att̃o aʼpomam̃p̃sosanet ospaʼ ñetñapaʼ atarr nanac yorenet.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 C̈ha eʼmorrtostsa ñoñets osot̃; ñeñt̃ña ñoñetspaʼ Yompor otosahuet; ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Allempo oʼhuañ eʼmorrta ñoñetspaʼ oʼ eʼñe ñapt̃amerra Jesús. Pueyochreshaʼña allempopaʼ att̃a aʼnasoteñet. Amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ ama otuerreto ñeñt̃ atet̃ oʼ entuahuet.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Tsapat̃ña allempo huac̈henet aspent̃ot̃paʼ allñapaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ huac̈haʼttsa ñeñt̃ pocterrahuet.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Alloʼtsen puesheñarr yacma ñañapaʼ atet̃ otosan Jesús:
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Ñapaʼ ñerraʼm esempo rromueñ oneñet̃paʼ c̈hach rranareʼta oʼch ot̃achpaʼ oʼch ataʼtach patso c̈hach amtan paʼpoʼ. Att̃oña atarr atserrp̃atseʼtateñ. Ama mueno oʼch aʼrroyer.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Napaʼ oʼ notuosnap̃ña peyochreshaʼ oʼch cac̈hpatateret oneñet̃ t̃arraña ñetñapaʼ ama errot̃ peto att̃och cac̈hpatateret oneñet̃ ñeñt̃ atarr mueroc̈htateneʼ.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Jesúsñapaʼ atet̃ ot:
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Allempo anem̃ Jesúseshopaʼ oneñet̃ñapaʼ alla rromuerranerr cheshachor oʼ alla ot̃atererr alla ataʼtatererr patso. Jesúsñapaʼ atet̃ otapan oneñet̃:
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Allohuen acheñeneshaʼpaʼ att̃a cohuanrrorteñet. Ñetpaʼ eʼñe eñoteñet Yompor poʼpartsoña orrtetsa.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 —T̃eʼpaʼ seʼm̃ñoten eʼñe cohuen, amach sepsatsterrnano neñoñ ñeñt̃ atet̃ notenes t̃eʼ. Na Ñeñt̃en Acheñetosetspaʼ pomataterrnetchaʼ att̃ochña errot̃uanenchaʼ perrnet.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ñeñt̃ña ñoñetspaʼ ñetñapaʼ amaʼt puesheñarrot̃etapaʼ ama eshcayeʼ eñotenayeʼ enteñeto t̃arroʼmar ama c̈henaʼ allempoch c̈hapanet pueyoc̈hreto. Ñetña pueyorñot̃etpaʼ ama eseshayeʼ aʼp̃t̃oʼtenaye est̃eʼ otenanetña att̃o eñoranaʼtenanet.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Poʼpocheñoña pueyochreshaʼpaʼ eʼñe ñagattseta otannaʼtyeset:
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jesúsñapaʼ eʼñe eñotenanet ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchatseʼtyenet ñet pueyoc̈hreto att̃o eʼñe cohuen entyenet eʼñe ñañeñeta. Ñañapaʼ cheshat̃olla c̈horeʼtpaʼ t̃omach eʼñe ñesho,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 allempoñapaʼ atet̃ otanet:
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Allempoña pueyochreshaʼ ñeñt̃ Juanpaʼ atet̃ otan Jesús:
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 C̈hapmoch allempoch oʼch alla ahuerr Jesús pueʼntañopaʼ ñañapaʼ atarr sechena oʼch ahuerr Jerusaléño. Ñeñt̃oʼmarña mueñan pueyochreshaʼ ñeñt̃chaʼ otrraʼtatsa
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 oʼch ahuet samarioʼmarneshaʼ paʼnetsro oʼch eʼnoset muets allchaʼ c̈hap ñam̃a Jesús allchaʼ amesnom epuet pueyochreshaʼ.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 T̃arraña samarioʼmarneshaʼñapaʼ ama mueneto oʼch agaparet̃tet all paʼnetsreto, t̃arroʼmar ñetpaʼ eñoteñet arr sechenet oʼch ahuet Jerusaléño.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Ñeñt̃oʼmarña Jacobo ñam̃a Juan ñetñapaʼ atet̃ ochet Jesús:
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Jesúsñapaʼ att̃a cohuanetpaʼ atet̃ otanet:
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Na Ñeñt̃en eʼñe Acheñetosetspaʼ amacaʼyeña añecop nohuapo oʼch naʼchencatos acheñeneshaʼ. Napaʼ añecopcaʼyeña nohuapa oʼch naʼqueshp̃atos allohuen acheñeneshaʼ.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Poʼpocheñoñapaʼ allempo oñemyenet t̃oñoʼmar allñapaʼ poctanet puesheñarr yacmapaʼ ñañapaʼ atet̃ otapan Jesús:
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Poʼpocheñoña Jesúspaʼ atet̃ oterranerr poʼpsheñeñ acheñ:
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 T̃arraña Jesúspaʼ atet̃ och:
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Poʼpocheño allempo serrpareʼten Jesús epuet ñeñt̃ ameʼñenaya, ñeñt̃ña acheñerpaʼ atet̃ otan Jesús:
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.