Lucas 5
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Allempoña poʼpocheño Jesúsñapaʼ eʼñe saʼpatop̃ño t̃en, ñeñt̃ña saʼppaʼ añ paʼsoʼcheñ Genesaretas. Allñapaʼ huac̈haʼtoña shonteʼ acheñeneshaʼ oʼ c̈ha echtaʼtatseʼtannaʼtoset. Att̃oña amaʼt Jesúspaʼ oʼc̈ha echtaʼtoset. Ñetpaʼ añ muenenet oʼch eʼm̃ñotosñañet Yompor poʼñoñ.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Jesúsñapaʼ all entosan epna noñt̃ eʼñe all sohuaʼpuetso. Ñeñt̃ña poʼtaruas peneʼ ñeñt̃ rremueneʼ cacpaʼ ñetñapaʼ ama poʼnoñt̃oʼtsaʼyeneto. Ñetpaʼ oʼ ahuanmuet aʼyenet̃ allchaʼ tsamaʼtenetaʼ poʼterraya.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Jesúsña allpaʼ aʼtapos puenarr noñt̃o, ñeñt̃ Simón poʼnoñt̃. Aʼtapospaʼ otan Simón:
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Allempoña serrpareʼtatuanet, oʼ alla oterranerr Simón:
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Simónñapaʼ atet̃ och:
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Allempoñapaʼ atet̃c̈hoʼ pet, oʼ alla terrayerreterr. Terrayañapaʼ shonteʼ rroman cac nanac aton, c̈ha mueneʼ rrarreʼtatan terraya.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Att̃eñapaʼ agochet poʼpotantañ pamoʼtset ñeñt̃ poʼnoñt̃oʼtsaʼyen oʼch huapuet ñeñt̃chaʼ rromapretahuet cac. Oʼña c̈hapuet oʼ eshaʼtanatet cac noñt̃o eʼñe epnoʼmar chorrares cac noñt̃o, c̈ha mueneʼ eshaʼtatan noñt̃.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Allempoña atet̃ eñch Simón Pedro ñañapaʼ pomaʼyorñecma ponmana Jesús, concorposa paʼrrp̃ot̃, all otos:
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Atet̃ otan Jesús pueyorñot̃ t̃arroʼmar eñoteñ ñeñt̃ att̃o rreman shonteʼ cacpaʼ Parets atet̃ p̃ateneʼ. Amaʼt allohuen ñam̃a ñeñt̃ epuet taruasenetpaʼ atarr nanac yorenet.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Amaʼt ñam̃a Jacobo ñam̃a Juan ñeñt̃ Zebedeo puechemereshaʼ ñeñt̃ parro taruasen Simón, atarr nanac yorenet. Allempoña Jesúspaʼ atet̃ oterranerr Simón:
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Allempoñapaʼ ahuam̃perret oʼch etsotuerret allecma etsotenet. Ñetñapaʼ allempocma sohuanmuet allohuen ñeñt̃ allpon echyenet. Allempoñapaʼ cot̃eret Jesús att̃och pueyochreshaʼ perranet.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Allempo poʼpocheño Jesúsñapaʼ alla c̈herrerr poʼpoñ anetso. Allñapaʼ huapoña puesheñarr yacma ñeñt̃ osen puetsarñats ñeñt̃ otenet lepra, atarr apoc̈htateñ. Entosan Jesúspaʼ alla rromam̃p̃sosya. Allña rromuenapaʼ allot̃ña enamosan Jesús, atet̃ otos:
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Jesúsña anretapaʼ allent̃a aʼp̃lleʼ, atet̃ och:
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Jesúsñapaʼ alla otererr:
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Elloña atarr nanac serrpareʼtyeñet, oʼ erracmañen epaʼhua att̃oʼ pena Jesús. Ñeñt̃oʼmarña shonteʼ acheñeneshaʼ huac̈haʼtoñet att̃och eʼm̃ñotoñet poʼñoñ ñam̃a att̃och aʼcrratyesapanet allohuen paʼtsnañet̃eret.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 T̃arraña ñapaʼ errot̃enopaʼ oʼch ahuerr aʼyo all ama acheñempañoyaye allchaʼ maʼyochena.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Poʼpocheño allempo Jesúspaʼ all yec̈haterranerr shonteʼ acheñeneshaʼ, allña allpononet̃paʼ all anorrc̈haʼtyen ñam̃a patantarr fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop. Ñetpaʼ paʼnamen anetsot̃ huac̈haʼtyenet—Galileot̃ ñam̃a Judeot̃ ñam̃a Jerusaléñot̃. Jesúsñapaʼ atarr ahuamencat̃ peñ Pompor, att̃oña aʼcrratyesan shonteʼ ñeñt̃ atsnaʼtyets.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Att̃eña oʼ huapatoñet ñam̃a echarrtaña, huapatam̃p̃set puechecnap̃ot̃. Ñetpaʼ añ muenenetañ oʼch beʼt̃oset oʼch eʼñe noset Jesúsesho.
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 T̃arraña shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña ama eshcayeʼ abeʼt̃osetoña atsnañet̃ att̃och c̈hapachet eʼñe Jesúsesho. Att̃eñapaʼ aʼtapatoset enot̃ pocollato. Allñapaʼ oʼ aʼrrot̃eʼtoset pat̃ep̃rarr echet allot̃ña aʼsuatam̃p̃set echarrtaña puechecnapeʼna. Att̃oña c̈hapachet eʼñe rroc̈ho alloʼtsen Jesús.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Jesúsñapaʼ eñotapanet ñetpaʼ atarr nanac yemteñet, ñeñt̃oʼmarña atet̃ otapan echarrtaña:
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Otueʼ atet̃paʼ añña fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop, ñetñapaʼ otatseʼtet ñañeñeta:
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Jesúsñapaʼ eñotanet ñeñt̃ atet̃ otenet ñocop, ñañapaʼ atet̃ otanet:
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Ñehua, sapaʼ c̈ha soten ñeñt̃ atet̃ oʼ notue echarrtaña poʼchñarpaʼ oʼ ap̃retnaʼhuaret̃ta, ñeñt̃paʼ ama t̃orrapahuoyaye. Sapaʼ añña atarr t̃orrapoʼ senten att̃och naʼcrrater c̈honchaʼña oteʼ: “Petantena, pechopeʼchnen.”
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 Ñehua, napaʼ oʼch neñotatas na Ñeñt̃en Acheñetosets, napaʼ aparet̃en llesens att̃och nach peretnerreʼ ochñarets añ patsro.
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Eʼñe otueʼ atet̃paʼ echarrtañañapaʼ c̈ha tantetsa eʼñe allorocma. Allohuenña acheñeneshaʼ eʼñe entueñet. Oʼ chetaʼnenan poʼmueʼ paʼyeʼchoc̈htateñeshaʼ Yompor oʼ ahuen paʼpacllo.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ c̈ha atarr cohuanrrortapueñet. Att̃oña ñetpaʼc̈hoʼña atarr cohuentatyeññañet Yompor. Allohuenetñapaʼ atarr nanac yorenet, atet̃ otyenet:
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Allempoñapaʼ oʼ ahuerrerr Jesús. All oñempaʼ all entnoman puesheñarr ñeñt̃ poʼtaruas peneʼ oʼch cobrenan acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ gobiernocop. Ñeñt̃ñapaʼ añ paʼsoʼcheñ Leví. Alla anen allecma apc̈henet quelle ñeñt̃ gobiernocop. Jesúsñapaʼ otosan Leví:
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Eʼñe otueʼ atet̃ Levíñapaʼ c̈ha tantnomtsa oʼ cot̃an Jesús. Att̃oña ñapaʼ eʼñe sohuanman ñeñt̃ allohuen paʼnamen.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Allempoñapaʼ c̈hapaʼmuen ñam̃a pamt̃arr allempo Leví paʼpacllopaʼ yec̈hcatatan shonteʼ rreñets att̃och coshameʼtam̃pesyet Jesús. All rrallmeʼchapreteñ shonteʼ acheñeneshaʼ. Alloʼtsaʼyen ñam̃a ñeñt̃ parro yemtena Leví. Ñetpaʼc̈hoʼña ñeñt̃areta ñeñt̃ poʼtaruas penet oʼch cobraʼyeñet acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ gobiernocop, t̃arraña ñetpaʼ pueshquëñot̃eʼna cobreñet acheñeneshaʼ aton. Ñeñt̃ rrallmeʼchapreteneʼ Jesús.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñetñapaʼ sasareʼteññañet Jesús pueyochreshaʼ. Att̃eñapaʼ otaret̃tet:
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Atet̃ eʼmanet Jesús, ñañapaʼ atet̃ tomaʼntatanet:
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Napaʼ ama añecpayeʼ nohuapo att̃och nec̈horeʼtos ñeñt̃ eʼñe atet̃ entetsañ ñetpaʼ eʼñoʼ cohuen es p̃aʼyenet. Napaʼ añecopña nohuapa att̃och nec̈horeʼtos ñeñt̃ atarr ochñat̃ entyetsa. Allochñapaʼ att̃och oʼch cot̃apeʼcherret ello eʼñe cohuen Yomporecop.
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Ñetñapaʼ alla otereterr Jesús:
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Jesúsñapaʼ alla tomaʼntaterraneterrpaʼ atet̃ otanet:
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 T̃arraña ñerraʼm esempo machayot̃a saʼnerranet ñeñt̃ senaʼtetsa, ñeñt̃ña parro yemuetyena allempoña ñetpaʼ eʼñe puellquëñot̃et cac̈hpaʼhuerretchaʼ puerrar, amach arrenayeʼ enterreto. Ñeñt̃paʼ att̃ochña t̃oreʼterret allempo Yomporecop eʼñe poʼñoc̈h. Arrpaʼ allohua huañ ñeñt̃ atet̃ Jesús tomaʼntata ña senaʼtostsa.
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Elloñapaʼ oʼ alla tomaʼntaterraneterr ñeñt̃ atet̃ yec̈hen judioneshaʼ arr patsro ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet:
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 Jesúsñapaʼ alla tomaʼntaterraneterr poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ yec̈hena judioneshaʼ oʼch yec̈hcatenet paʼrrom orrot̃. Ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet:
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 Añña ñerraʼm emasa vinos, arrchaʼña yesheʼ emerra orrot̃o ñeñt̃ ayec̈hcataret̃ paʼrrom. Allochñapaʼ amaʼtchaʼ chasaʼ vinospaʼ amach c̈ha potsaʼp̃soña vinos ñeñt̃paʼ allach yechen epoʼmar.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 Poʼpoñonet̃paʼ alla tomaʼntaterraneterr Jesús, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.