Lucas 5
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs NVI
1 Allempoña poʼpocheño Jesúsñapaʼ eʼñe saʼpatop̃ño t̃en, ñeñt̃ña saʼppaʼ añ paʼsoʼcheñ Genesaretas. Allñapaʼ huac̈haʼtoña shonteʼ acheñeneshaʼ oʼ c̈ha echtaʼtatseʼtannaʼtoset. Att̃oña amaʼt Jesúspaʼ oʼc̈ha echtaʼtoset. Ñetpaʼ añ muenenet oʼch eʼm̃ñotosñañet Yompor poʼñoñ.
1 Certo dia Jesus estava perto do lago de Genesaré, e uma multidão o comprimia de todos os lados para ouvir a palavra de Deus.
2 Jesúsñapaʼ all entosan epna noñt̃ eʼñe all sohuaʼpuetso. Ñeñt̃ña poʼtaruas peneʼ ñeñt̃ rremueneʼ cacpaʼ ñetñapaʼ ama poʼnoñt̃oʼtsaʼyeneto. Ñetpaʼ oʼ ahuanmuet aʼyenet̃ allchaʼ tsamaʼtenetaʼ poʼterraya.
2 Viu à beira do lago dois barcos, deixados ali pelos pescadores, que estavam lavando as suas redes.
3 Jesúsña allpaʼ aʼtapos puenarr noñt̃o, ñeñt̃ Simón poʼnoñt̃. Aʼtapospaʼ otan Simón:
3 Entrou num dos barcos, o que pertencia a Simão, e pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se, e do barco ensinava o povo.
4 Allempoña serrpareʼtatuanet, oʼ alla oterranerr Simón:
4 Tendo acabado de falar, disse a Simão: "Vá para onde as águas são mais fundas", e a todos: "Lancem as redes para a pesca".
5 Simónñapaʼ atet̃ och:
5 Simão respondeu: "Mestre, esforçamo-nos a noite inteira e não pegamos nada. Mas, porque és tu quem está dizendo isto, vou lançar as redes".
6 Allempoñapaʼ atet̃c̈hoʼ pet, oʼ alla terrayerreterr. Terrayañapaʼ shonteʼ rroman cac nanac aton, c̈ha mueneʼ rrarreʼtatan terraya.
6 Quando o fizeram, pegaram tal quantidade de peixe que as redes começaram a rasgar-se.
7 Att̃eñapaʼ agochet poʼpotantañ pamoʼtset ñeñt̃ poʼnoñt̃oʼtsaʼyen oʼch huapuet ñeñt̃chaʼ rromapretahuet cac. Oʼña c̈hapuet oʼ eshaʼtanatet cac noñt̃o eʼñe epnoʼmar chorrares cac noñt̃o, c̈ha mueneʼ eshaʼtatan noñt̃.
7 Então fizeram sinais a seus companheiros no outro barco, para que viessem ajudá-lo; e eles vieram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase começarem a afundar.
8 Allempoña atet̃ eñch Simón Pedro ñañapaʼ pomaʼyorñecma ponmana Jesús, concorposa paʼrrp̃ot̃, all otos:
8 Quando Simão Pedro viu isso, prostrou-se aos pés de Jesus e disse: "Afasta-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador! "
9 Atet̃ otan Jesús pueyorñot̃ t̃arroʼmar eñoteñ ñeñt̃ att̃o rreman shonteʼ cacpaʼ Parets atet̃ p̃ateneʼ. Amaʼt allohuen ñam̃a ñeñt̃ epuet taruasenetpaʼ atarr nanac yorenet.
9 Pois ele e todos os seus companheiros estavam perplexos com a pesca que haviam feito,
10 Amaʼt ñam̃a Jacobo ñam̃a Juan ñeñt̃ Zebedeo puechemereshaʼ ñeñt̃ parro taruasen Simón, atarr nanac yorenet. Allempoña Jesúspaʼ atet̃ oterranerr Simón:
10 como também Tiago e João, os filhos de Zebedeu, sócios de Simão. Então Jesus disse a Simão: "Não tenha medo; de agora em diante você será pescador de homens".
11 Allempoñapaʼ ahuam̃perret oʼch etsotuerret allecma etsotenet. Ñetñapaʼ allempocma sohuanmuet allohuen ñeñt̃ allpon echyenet. Allempoñapaʼ cot̃eret Jesús att̃och pueyochreshaʼ perranet.
11 Eles então arrastaram seus barcos para a praia, deixaram tudo e o seguiram.
12 Allempo poʼpocheño Jesúsñapaʼ alla c̈herrerr poʼpoñ anetso. Allñapaʼ huapoña puesheñarr yacma ñeñt̃ osen puetsarñats ñeñt̃ otenet lepra, atarr apoc̈htateñ. Entosan Jesúspaʼ alla rromam̃p̃sosya. Allña rromuenapaʼ allot̃ña enamosan Jesús, atet̃ otos:
12 Estando Jesus numa das cidades, passou um homem coberto de lepra. Quando viu a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e rogou-lhe: "Se quiseres, podes purificar-me".
13 Jesúsña anretapaʼ allent̃a aʼp̃lleʼ, atet̃ och:
13 Jesus estendeu a mão e tocou nele, dizendo: "Quero. Seja purificado! " E imediatamente a lepra o deixou.
14 Jesúsñapaʼ alla otererr:
14 Então Jesus lhe ordenou: "Não conte isso a ninguém; mas vá mostrar-se ao sacerdote e ofereça pela sua purificação os sacrifícios que Moisés ordenou, para que sirva de testemunho".
15 Elloña atarr nanac serrpareʼtyeñet, oʼ erracmañen epaʼhua att̃oʼ pena Jesús. Ñeñt̃oʼmarña shonteʼ acheñeneshaʼ huac̈haʼtoñet att̃och eʼm̃ñotoñet poʼñoñ ñam̃a att̃och aʼcrratyesapanet allohuen paʼtsnañet̃eret.
15 Todavia, as notícias a respeito dele se espalhavam ainda mais, de forma que multidões vinham para ouvi-lo e para serem curadas de suas doenças.
16 T̃arraña ñapaʼ errot̃enopaʼ oʼch ahuerr aʼyo all ama acheñempañoyaye allchaʼ maʼyochena.
16 Mas Jesus retirava-se para lugares solitários, e orava.
17 Poʼpocheño allempo Jesúspaʼ all yec̈haterranerr shonteʼ acheñeneshaʼ, allña allpononet̃paʼ all anorrc̈haʼtyen ñam̃a patantarr fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop. Ñetpaʼ paʼnamen anetsot̃ huac̈haʼtyenet—Galileot̃ ñam̃a Judeot̃ ñam̃a Jerusaléñot̃. Jesúsñapaʼ atarr ahuamencat̃ peñ Pompor, att̃oña aʼcrratyesan shonteʼ ñeñt̃ atsnaʼtyets.
17 Certo dia, quando ele ensinava, estavam sentados ali fariseus e mestres da lei, procedentes de todos os povoados da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar os doentes.
18 Att̃eña oʼ huapatoñet ñam̃a echarrtaña, huapatam̃p̃set puechecnap̃ot̃. Ñetpaʼ añ muenenetañ oʼch beʼt̃oset oʼch eʼñe noset Jesúsesho.
18 Vieram alguns homens trazendo um paralítico numa maca e tentaram fazê-lo entrar na casa, para colocá-lo diante de Jesus.
19 T̃arraña shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃oʼmarña ama eshcayeʼ abeʼt̃osetoña atsnañet̃ att̃och c̈hapachet eʼñe Jesúsesho. Att̃eñapaʼ aʼtapatoset enot̃ pocollato. Allñapaʼ oʼ aʼrrot̃eʼtoset pat̃ep̃rarr echet allot̃ña aʼsuatam̃p̃set echarrtaña puechecnapeʼna. Att̃oña c̈hapachet eʼñe rroc̈ho alloʼtsen Jesús.
19 Não conseguindo fazer isso, por causa da multidão, subiram ao terraço e o baixaram em sua maca, através de uma abertura, até o meio da multidão, bem em frente de Jesus.
20 Jesúsñapaʼ eñotapanet ñetpaʼ atarr nanac yemteñet, ñeñt̃oʼmarña atet̃ otapan echarrtaña:
20 Vendo a fé que eles tinham, Jesus disse: "Homem, os seus pecados estão perdoados".
21 Otueʼ atet̃paʼ añña fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop, ñetñapaʼ otatseʼtet ñañeñeta:
21 Os fariseus e os mestres da lei começaram a pensar: "Quem é esse que blasfema? Quem pode perdoar pecados, a não ser somente Deus? "
22 Jesúsñapaʼ eñotanet ñeñt̃ atet̃ otenet ñocop, ñañapaʼ atet̃ otanet:
22 Jesus, sabendo o que eles estavam pensando, perguntou: "Por que vocês estão pensando assim?
23 Ñehua, sapaʼ c̈ha soten ñeñt̃ atet̃ oʼ notue echarrtaña poʼchñarpaʼ oʼ ap̃retnaʼhuaret̃ta, ñeñt̃paʼ ama t̃orrapahuoyaye. Sapaʼ añña atarr t̃orrapoʼ senten att̃och naʼcrrater c̈honchaʼña oteʼ: “Petantena, pechopeʼchnen.”
23 Que é mais fácil dizer: ‘Os seus pecados estão perdoados’, ou: ‘Levante-se e ande’?
24 Ñehua, napaʼ oʼch neñotatas na Ñeñt̃en Acheñetosets, napaʼ aparet̃en llesens att̃och nach peretnerreʼ ochñarets añ patsro.
24 Mas, para que vocês saibam que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados" — disse ao paralítico — "eu lhe digo: levante-se, pegue a sua maca e vá para casa".
25 Eʼñe otueʼ atet̃paʼ echarrtañañapaʼ c̈ha tantetsa eʼñe allorocma. Allohuenña acheñeneshaʼ eʼñe entueñet. Oʼ chetaʼnenan poʼmueʼ paʼyeʼchoc̈htateñeshaʼ Yompor oʼ ahuen paʼpacllo.
25 Imediatamente ele se levantou na frente deles, pegou a maca em que estivera deitado e foi para casa louvando a Deus.
26 Allohuenña acheñeneshaʼpaʼ c̈ha atarr cohuanrrortapueñet. Att̃oña ñetpaʼc̈hoʼña atarr cohuentatyeññañet Yompor. Allohuenetñapaʼ atarr nanac yorenet, atet̃ otyenet:
26 Todos ficaram atônitos e glorificavam a Deus, e, cheios de temor, diziam: "Hoje vimos coisas extraordinárias! "
27 Allempoñapaʼ oʼ ahuerrerr Jesús. All oñempaʼ all entnoman puesheñarr ñeñt̃ poʼtaruas peneʼ oʼch cobrenan acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ gobiernocop. Ñeñt̃ñapaʼ añ paʼsoʼcheñ Leví. Alla anen allecma apc̈henet quelle ñeñt̃ gobiernocop. Jesúsñapaʼ otosan Leví:
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, e disse-lhe: "Siga-me".
28 Eʼñe otueʼ atet̃ Levíñapaʼ c̈ha tantnomtsa oʼ cot̃an Jesús. Att̃oña ñapaʼ eʼñe sohuanman ñeñt̃ allohuen paʼnamen.
28 Levi levantou-se, deixou tudo e o seguiu.
29 Allempoñapaʼ c̈hapaʼmuen ñam̃a pamt̃arr allempo Leví paʼpacllopaʼ yec̈hcatatan shonteʼ rreñets att̃och coshameʼtam̃pesyet Jesús. All rrallmeʼchapreteñ shonteʼ acheñeneshaʼ. Alloʼtsaʼyen ñam̃a ñeñt̃ parro yemtena Leví. Ñetpaʼc̈hoʼña ñeñt̃areta ñeñt̃ poʼtaruas penet oʼch cobraʼyeñet acheñeneshaʼ quelle ñeñt̃ gobiernocop, t̃arraña ñetpaʼ pueshquëñot̃eʼna cobreñet acheñeneshaʼ aton. Ñeñt̃ rrallmeʼchapreteneʼ Jesús.
29 Então Levi ofereceu um grande banquete a Jesus em sua casa. Havia muita gente comendo com eles: publicanos e outras pessoas.
30 Fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñetñapaʼ sasareʼteññañet Jesús pueyochreshaʼ. Att̃eñapaʼ otaret̃tet:
30 Mas os fariseus e aqueles mestres da lei que eram da mesma facção queixaram-se aos discípulos de Jesus: "Por que vocês comem e bebem com publicanos e ‘pecadores’? "
31 Atet̃ eʼmanet Jesús, ñañapaʼ atet̃ tomaʼntatanet:
31 Jesus lhes respondeu: "Não são os que têm saúde que precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Napaʼ ama añecpayeʼ nohuapo att̃och nec̈horeʼtos ñeñt̃ eʼñe atet̃ entetsañ ñetpaʼ eʼñoʼ cohuen es p̃aʼyenet. Napaʼ añecopña nohuapa att̃och nec̈horeʼtos ñeñt̃ atarr ochñat̃ entyetsa. Allochñapaʼ att̃och oʼch cot̃apeʼcherret ello eʼñe cohuen Yomporecop.
32 Eu não vim chamar justos, mas pecadores ao arrependimento".
33 Ñetñapaʼ alla otereterr Jesús:
33 E eles lhe disseram: "Os discípulos de João jejuam e oram freqüentemente, bem como os discípulos dos fariseus; mas os teus vivem comendo e bebendo".
34 Jesúsñapaʼ alla tomaʼntaterraneterrpaʼ atet̃ otanet:
34 Jesus respondeu: "Podem vocês fazer os convidados do noivo jejuar enquanto o noivo está com eles?
35 T̃arraña ñerraʼm esempo machayot̃a saʼnerranet ñeñt̃ senaʼtetsa, ñeñt̃ña parro yemuetyena allempoña ñetpaʼ eʼñe puellquëñot̃et cac̈hpaʼhuerretchaʼ puerrar, amach arrenayeʼ enterreto. Ñeñt̃paʼ att̃ochña t̃oreʼterret allempo Yomporecop eʼñe poʼñoc̈h. Arrpaʼ allohua huañ ñeñt̃ atet̃ Jesús tomaʼntata ña senaʼtostsa.
35 Mas virão dias quando o noivo lhes será tirado; naqueles dias jejuarão".
36 Elloñapaʼ oʼ alla tomaʼntaterraneterr ñeñt̃ atet̃ yec̈hen judioneshaʼ arr patsro ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet:
36 Então lhes contou esta parábola: "Ninguém tira remendo de roupa nova e o costura em roupa velha; se o fizer, estragará a roupa nova, além do que o remendo da nova não se ajustará à velha.
37 Jesúsñapaʼ alla tomaʼntaterraneterr poʼpoñ ñeñt̃ atet̃ yec̈hena judioneshaʼ oʼch yec̈hcatenet paʼrrom orrot̃. Ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet:
37 E ninguém põe vinho novo em vasilhas de couro velhas; se o fizer, o vinho novo rebentará as vasilhas, se derramará, e as vasilhas se estragarão.
38 Añña ñerraʼm emasa vinos, arrchaʼña yesheʼ emerra orrot̃o ñeñt̃ ayec̈hcataret̃ paʼrrom. Allochñapaʼ amaʼtchaʼ chasaʼ vinospaʼ amach c̈ha potsaʼp̃soña vinos ñeñt̃paʼ allach yechen epoʼmar.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em vasilhas de couro novas.
39 Poʼpoñonet̃paʼ alla tomaʼntaterraneterr Jesús, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
39 E ninguém, depois de beber o vinho velho, prefere o novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor! ’ "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.