Lucas 24
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Allempo oʼ huañ yet̃ñats allempo amesenet, allempo mot̃taʼmuena yet̃ñats temenc coyaneshac̈hnoñapaʼ eʼñe ahuat̃ecma ahuanmaʼmuenet all pampueñet Jesús. Anmaʼmueññañet eñmosat̃ec̈hno ñeñt̃ oʼpatateñet alloch aʼyanaʼtoset. Allñapaʼ cot̃aʼnmaʼmuenanet poʼpotantañ coyaneshac̈hno.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Oʼña c̈hac̈haʼtaʼmuenet allpaʼ mapueʼña ñeñt̃ allo mopam̃p̃set Jesús ñeñt̃ puepampuer p̃achet ama att̃erayeʼ entoseto ñeñt̃ atet̃ p̃am̃p̃set poʼpoñ ellerro. Entoset mapueʼ oʼ aʼrrot̃eʼtaret̃tena aʼyenet̃.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Allempoña ñetpaʼ eshoʼtrraʼtoset mapuetpono ñeñt̃ puepampuer p̃achet amaña eseshaʼ entosayeña arromñat̃ all net.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ñetñapaʼ c̈ha mueneʼ yoruoset ama eñoteñeto errot̃chaʼña p̃oset. Eʼñe allempo atet̃ cot̃apeʼchyenet ahuepaʼtchaʼ orrtapanet epsheña yacma alla t̃omc̈haʼtoset eʼñe alloʼtsaʼyenet, atarr cohuen popuetyenet paʼshtamuet.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Ñetña pueyorñot̃etpaʼ att̃a moʼcrraʼtyeset patso. Pom̃chañot̃et ama eshcayeʼ cohuaʼp̃seto allenet̃ t̃en. Ñeñt̃ña yacma epsheñapaʼ atet̃ otosanet:
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 T̃eʼ ñapaʼ amacaʼye alloʼtsenarayaye arr, oʼcaʼye tanterra. Amaʼt seyerpueñoña ñeñt̃ atet̃ otaseʼt̃ amaʼt ahuañmoʼchot̃eñ allempo Galileoʼtsenmeñ.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Ñeñt̃paʼ atet̃caʼye otaseʼt̃ ñapaʼ ña Ñeñt̃ Acheñetosets c̈hocmach pomueret att̃och errot̃uanen per poʼpoñ acheñ ñeñt̃ atarr ochñat̃eneshaʼ att̃och corsoʼtam̃peret, t̃arraña pomaʼpamtañoñapaʼ c̈hocmach tanterra.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Allempoña ñetpaʼc̈hoʼña allent̃a yerpueret atet̃ otaneteʼt̃ ahuañmoʼchot̃eñ Jesús.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Allempoña coyaneshac̈hnopaʼ onac̈herret puepamprot̃, c̈hac̈herret pocollopaʼ serrpareʼtatueret Jesús puellsensarneshaʼ ñeñt̃ c̈harrasheña ñeñt̃ puesheñarram̃a oʼ puecherra ñam̃a poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen. Coyaneshac̈hnoñapaʼ serrpareʼtueret allohuen ñeñt̃ atet̃ entaʼmuenet Jesús puepampro.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Ñeñt̃ serrpareʼtatenayaʼ Jesús puellsensarneshaʼ ñeñt̃paʼ añ María Magdalena ñam̃a Juana ñam̃a poʼpsheñeñ María ñeñt̃ Jacobo pachor ñam̃a poʼpoñec̈hno coyaneshac̈hno.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 T̃arraña Jesús puellsensarneshaʼ allempo serrpareʼtatosanet coyaneshac̈hno ñeñt̃ atet̃ entuaʼmuenet, ñetñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama ameʼñyetoña coyaneshac̈hno, c̈ha otenapuetañ att̃at̃eʼ otatseʼtyen coyaneshac̈hno.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 T̃arraña Pedroñapaʼ allent̃a ta eʼñe matenacma. Oʼña c̈hap ñam̃a puepampropaʼ moʼcosa, cohuos oʼpononet̃ all net. Ñapaʼc̈hoʼña ama entose, shetamtsa entos allo ep̃atseʼchet alla oʼshsheʼmaʼyena aʼyenet̃. Ñapaʼc̈hoʼña ahuerr pocollo ama eñoteñe ñatoʼ erroʼtsent̃eʼ.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Ñeñt̃e yet̃rocma epsheña pueyochreshaʼ ñetñapaʼ arr senet anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Emaús. Ñehua, ñeñt̃ paʼsoʼcheñ anets Emaúspaʼ Jerusaléñot̃eñpaʼ alloʼtsent̃eʼ c̈harraʼ puechena pat̃err kilómetro c̈hoychaʼ c̈hapats anets Emaúso.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ñetñapaʼ eʼñe pueserrparñeshaʼ senet, añ serrpareʼtyesnenet ñeñt̃ allpon atet̃ oʼ p̃ohua.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 All senet eʼñe pueserrpareʼteñeshetpaʼ anapannaʼtyesnenet Jesúsñapaʼ alla rremuerranetaʼ. Allempoñapaʼ chopeʼchnomuet eʼñe parro oʼ ahuanmuet anetsonet̃.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 T̃arraña amaʼt entapetañña Jesúspaʼ ñetñapaʼ c̈ha ottenet ñerraʼmrrat̃eʼ ama amnataret̃teneto att̃och chemeʼtapet, ama eseshaʼ chemeʼtaye.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Jesúsñapaʼ atet̃ otosan pueyochreshaʼ:
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Puesheñarrña ñeñt̃ sochetsa Cleofas, ñañapaʼ och:
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ñañapaʼ atet̃ otnomanet:
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 T̃arraña yaʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar, ñetñapaʼ oʼ pomueret Jesús att̃ot̃caʼyeña oʼ muetsatateret, ñeñt̃oʼmarña oʼ corsoʼtam̃peret.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 T̃arraña yapaʼ ñeñt̃caʼyeña atarr yemneneñ ñatoʼ ñach yaʼrroyatatosayeñña allohueney ñeñt̃ey israelenaʼtarey (att̃o am̃chaʼnoc̈htanaʼtenya romoʼmarneshaʼ ya yaʼnetsro). T̃arraña t̃eʼñapaʼ c̈haña oʼ muetseret. T̃eʼpaʼ oʼcaʼye maʼpamtaʼmuen.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 — ausente —
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Allempoña ñam̃a allponsheña ñeñt̃ parro yeyemtena, ñetpaʼc̈hoʼña allent̃a ahuanmuet ñamet puepampro. Eʼñe atet̃ otuerrey coyaneshac̈hno, ñetpaʼc̈hoʼña ama eseshayeʼ entosaye.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Jesúsñapaʼ alla otnerraneterr:
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Amaʼt señoteñeña ñeñt̃chaʼ Cristotatspaʼ atet̃caʼye anaret̃ña ñocop ñapaʼ atarrchaʼcaʼye amueroc̈htataret̃etuanena c̈hoch rromats. Elloñapaʼ oʼch alla c̈herr esempo allempochña eʼñe cohuen aʼcohuentataret̃terra.
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Allempoña Jesúspaʼ oʼ yerpatnerraneterr ora allohuen ñeñt̃ atet̃ anaret̃ añecop ñeñt̃chaʼ Cristotats. Eʼñe Moisés poʼñoñot̃eñ yerpatnomanet ñam̃a poʼpotantañec̈hno poʼñoñ ñeñt̃ eñosyestseʼt̃ Cristocop, ñeñt̃ara ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Allempoñapaʼ c̈hapmochet anetso all sechenet. Jesúsñapaʼ c̈ha otetnena ñerraʼm ñapaʼ am̃tocheʼch.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ñetña alla puepateñot̃etpaʼ atet̃ ochet:
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Allempoña anorrc̈haʼtoset allchaʼ rrallmeʼchoset. Jesúsñapaʼ chetosan pan, parasyosoʼtam̃p̃sosan pan, shotaʼtospaʼ apaʼyesosanet.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Allempo atet̃ p̃osa, pueyochreshaʼña epsheñapaʼ c̈ha eʼñe chemeʼtoset añpaʼ ñeñt̃epaʼtcaʼyeña Jesús. Eʼñe allorocma ñetpaʼ oʼ amnataret̃terret att̃och eʼñe chemeʼteret. Eʼñe chemeʼterretpaʼ allepaʼtchaʼ maʼnatam̃perranet.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Allempoña ñetpaʼ atet̃ otannaʼtyeset:
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ñetña eʼñe allorocma tantrraʼterretpaʼ oʼ alla ahuanerret Jerusaléño. Allñapaʼ oʼ c̈herret alloʼtsaʼyen poʼpotantañ puellsensarneshaʼ ñeñt̃ oʼ c̈harrasheñam̃a puechena puesheñarr. Alloʼtsen ñam̃a poʼpotantañec̈hno.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Allña ñetpaʼ atet̃ otueret poʼpotantañ:
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Allempoña ñetpaʼ serrpareʼtueret ñeñt̃ atet̃ enteret t̃oño ñam̃a all shotaʼtosan pan, att̃oña ñetpaʼ allña eʼñe chemeʼtosetña Jesús.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Ñeñt̃a atarr otatsetyenetpaʼ Jesúsñapaʼ c̈hepaʼtchaʼ t̃omhuets eʼñe all chorren allohuen pueyochreshac̈hno. Alla huom̃chaʼtuenanet, puehuom̃chaʼtueñot̃anetpaʼ atet̃ otuenanet:
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 T̃arraña ñetñapaʼ c̈ha atarr yoreʼtuenanet, c̈ha atarr mechaʼtrraʼtet, c̈ha otenapuetañ choyesheʼmatst̃eʼ orrterranet.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Jesúsñapaʼ atet̃ otuenanet:
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 T̃eʼpaʼ oʼch secuapuennan not amaʼt ñam̃a netac att̃och eʼñe señotapuerren nacaʼye. Saʼp̃llapuennan nechets, secuaʼyesapuennan nechets allochñapaʼ oʼch eʼñe señotapuenen. Napaʼ ñeñt̃en echtsot̃en, choyesheʼmatspaʼ amacaʼyeña echtsot̃eyayeto ñam̃a amacaʼye anpat̃eyaye atet̃ oʼ sentapuenen napaʼ echtsot̃encaʼye ñam̃a anpat̃encaʼye.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Allempoñapaʼ gatuenanet pot ñam̃a paʼtac.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ñetñapaʼ att̃a cohuanrrortapueñet. Amaʼt atarr coshapueñetañpaʼ amaña eʼñeyeʼ ameʼñapueñeto ñatoʼ poʼñoc̈ht̃eʼ Jesús. Att̃a echarrtatenet pueyoc̈her t̃arraña Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ñetñapaʼ aña apapueñet pashep̃arr cac achmaret̃ ñam̃a pets pocoyem̃ all nenan poʼmoñ.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ñeñt̃a agaphuenpaʼ oʼ rrohueñ all chorrenet att̃oña ñetpaʼ entapueñet.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Allempoñapaʼ atet̃ oterraneterr:
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Allempoñapaʼ oʼ c̈hapatanet pueyoc̈hreto allohuen ñoñtsoc̈hno ñeñt̃ aquellcaʼyesaret̃ ñocop.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Att̃ochña serrpareʼteret Cristo eʼñe Jerusaléñot̃eñ errap̃aren ora allemeñ allohuanen acheñenesheshoʼmar. Att̃ot̃chaʼña acheñeneshaʼpaʼ oʼch cot̃apeʼcherret ello eʼñe cohuen Yomporecop allochñapaʼ att̃ochña oʼch eʼñe ap̃retnaʼhuaret̃terret allohuenet poʼchñaret.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ñam̃a sa t̃eʼpaʼ ellonet̃ oʼch atet̃ notnerres, poʼñoc̈hcaʼye napaʼ nemñohuerrnaschaʼ Yompor Puecamquëñ entot̃ ñeñt̃chaʼ eʼñe sechorraʼyesaya eʼñe puesheñaʼttsos ñeñt̃ atet̃ oten Yompor ñeñt̃chaʼ eʼñe apaʼyerres. T̃arraña sañapaʼ allasach anetso Jerusaléño, esempohuach chorratasa Parets Puecamquëñ ñeñt̃chaʼña ahuamencat̃ sep̃aʼyesoseʼ ñeñt̃chaʼ apuerres Yompor pueʼntañot̃.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Allempoña Jesús err Jerusaléñot̃, ahuanerran pueyochreshac̈hno aʼyo anetso Betanio. Allñapaʼ echantosan potpaʼ bensareʼtam̃pesyesosanet.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Eʼñe puebensareʼtam̃peñot̃anetpaʼ allñapaʼ aʼtenocheʼ pueʼntaño oʼ sohuanenanña pueyochreshac̈hno.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Ñetña allempo atet̃ entapueret Jesús ahuerr pueʼntañopaʼ paʼyeʼchoc̈htateñeshaʼ maʼyochnerretpaʼ ahuanerret Jerusaléño eʼñe pocsheñeshocmañenet.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Ñetña allempopaʼ ellapeneteʼt̃ Parets paʼpacllo all atarr ayeʼchoc̈htateññañet Yompor. Ñeñt̃paʼ att̃etepaʼch Nompore. Allohua.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.