Lucas 11

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Poʼpocheño Jesúspaʼ alla maʼyocherrerr. Oʼ maʼyochuapaʼ puesheñarrña pueyochreshaʼpaʼ atet̃ och:
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu Reino;
3 C̈hocmuepaʼch Nompore p̃apueney ñam̃a yocrram̃ ñeñt̃ allpon yepalltaʼyena pat̃eʼtets yet̃.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Pep̃retnaʼhuonayepaʼch Nompore allohuen yoʼchñar ñeñt̃ ama pocteyeʼ pentapretenye, att̃o Nompore yapaʼc̈hoʼña yep̃retnannena ñerraʼm esempo errot̃ yep̃annena. Ñam̃a amach Nompore pemnatatsche sosyaʼtañ oʼch atarr topateney. Añchaʼña c̈hoch Nompore p̃aʼypoʼñataterrey allohuen sosyaʼtsañec̈hno.
4 perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve; e não nos conduzas em tentação, mas livra-nos do mal.
5 Elloñapaʼ alla yec̈haterraneterr ñeñt̃ att̃o eʼñe yenamueñot̃ Yompor apueychaʼ. Ñeñt̃paʼ atet̃ serrpareʼtaterraneterr tomaʼnteñtso.
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo e, se for procurá-lo à meia-noite, lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 t̃arroʼmar oʼ c̈hap puesheñarr namoʼts ñeñt̃ huetsa b̃ac̈hayot̃, napaʼ ama es necheno amaʼt coñeʼt̃a alloch neyemaʼcha.”
6 pois que um amigo meu chegou a minha casa,
7 T̃arraña ñapaʼ poʼponrot̃paʼ ñatoʼ c̈hach otapuey: “Amach p̃aʼtsrreʼmoc̈htanaʼtatstosno t̃arroʼmar oʼ eʼñe echarr neyottam̃pesuena, allohuen nacñet̃aret̃olleshohuenpaʼ oʼ yemanrraʼtuen. Ñeñt̃oʼmarña ama eshcayeʼ atantenno oʼch nec̈haʼnmonap̃a att̃och es napap̃.”
7 se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para
8 T̃arraña napaʼ oʼch notas, amaʼt ñeñt̃ atarr yeyemtenañaʼ ñerraʼm ama c̈haʼnmaponayopaʼ yañapaʼ ñerraʼm alla yenamuereʼt̃paʼ c̈haʼnmaponayach att̃och apapuey amaʼt erraʼtsena ñeñt̃ atarr yenamueñ att̃och amach alla yaʼtsrreʼmoc̈htanaʼtneñe es enamareʼteʼ.
8 Digo-vos que, ainda que se não levante a dar- por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Ñeñt̃oʼmarña napaʼ oʼch notas: Eʼñe senamueñot̃, Yomporñapaʼ apaschaʼ. Seʼnameʼteñot̃paʼ señchchaʼ, sec̈horeʼteñot̃, Yomporñapaʼ eʼñe pueʼm̃ñoteñot̃espaʼ eʼñech cohuen toram̃p̃sapas.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 T̃arroʼmar ñeñt̃ es enamareʼtetspaʼ ñetña es aguëtset; ñam̃a erraʼtsen ñeñt̃ es eʼnyetspaʼ ñetñapaʼ enteretchaʼ, ñam̃a erraʼtsen ñeñt̃ c̈horeʼtyeneʼ ñetñapaʼ eʼñech eʼm̃ñotenanet Yompor.
10 porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate, abrir-se-lhe-á.
11 — ausente —
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou também,
12 — ausente —
12 Ou também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 — ausente —
13 Pois, se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Poʼpocheño alloʼtsen puesheñarr acheñ ñeñt̃ chorrena oneñet̃, c̈ha opanatateñ. Allempoña Jesúspaʼ cac̈hpatosan oneñet̃ att̃o chorrenana acheñ. Att̃o cac̈hpaʼner oneñet̃ ñeñt̃ña opanpaʼ oʼ alla eñorerra. Acheñeneshaʼña allpaʼ att̃a cohuanrrorteñet, atarr cohuen enteñet.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 T̃arraña poʼpotantañec̈hnoña acheñeneshaʼpaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ eñcheto. Ñetñapaʼ atet̃ otyeñet:
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñetñapaʼ c̈ha mueneñet oʼch topachet Jesús. Ñetpaʼ atet̃ ochet:
16 E outros, tentando- o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Jesúsñapaʼ eñotanet ñeñt̃ atet̃ cot̃apeʼchatseʼtyenet pueyoc̈hreto ñocop ñeñt̃ att̃o otyeñet ñapaʼ oneñet̃a pompor poʼhuamencot̃ cac̈hpatenanetña oneñet̃ec̈hno. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ atet̃ otanet:
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado; e a casa
18 Att̃ecmach p̃annerra ñam̃a oneñet̃ pueyochreshac̈hno ñerraʼm oneñet̃ec̈hno eʼmoñeʼtannenet eʼñe ñagattseta, ñetña att̃o huomencatenetpaʼ c̈hach huañerrets amach alloʼna huomencatneneto. Ñeñt̃paʼ atet̃ oʼ notuas t̃arroʼmar sapaʼ c̈ha sotenen napaʼ Beelzeboʼ poʼhuamencot̃ necac̈hpatateññañ eʼñe ña pueyochreshaʼ ñeñt̃ pompor pen allohuen oneñet̃ec̈hno. Poʼñoc̈h oneñet̃paʼ amacaʼye huaporeʼtanneno.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Sapaʼ atet̃ sotenen napaʼ Beelzeboʼ poʼhuamencot̃ necac̈hpatateññañ eʼñe ña pueyochreshaʼ, ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch notas: Ñeñt̃ seyochreshaʼ sepen sa ñeñt̃ eñoteneʼ ñamet oʼch cac̈hpatachet oneñet̃ acheñeneshaʼ ñetpaʼc̈hoʼña amaña Beezebú poʼhuamencot̃eyeʼ cac̈hpatateñetoña oneñet̃ acheñeneshaʼ. Ñetpaʼc̈hoʼña Yomporoña poʼhuamencot̃ cac̈hpatatenetña oneñet̃. Ñeñt̃ña oʼ eñotatas ñeñt̃ atet̃ sotennoñ ñeñt̃paʼ amacaʼye poʼñoc̈h att̃eyaye.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem
20 Poʼñoc̈hcaʼye Yompor poʼhuamencot̃ necac̈hpatateñña oneñet̃ec̈hno acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼña señotateʼ t̃eʼpaʼ oʼ nec̈hapatonas Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o poʼñoc̈h atarr ayochreshat̃tena ña.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente, a vós é chegado o Reino de Deus.
21 ’Ñeñt̃paʼ oʼ eʼñe notuas atet̃ t̃arroʼmar yeñoteñ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃tetsa att̃o atarr ahuamencat̃tena oneñet̃, ñañapaʼ eʼñe poʼhuamencot̃ cohuam̃pesyenan allohuen eʼñe cohuen ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen. Ñapaʼ poʼhuamencocmañen naʼyenan ñeñt̃chaʼ eʼñe cohuam̃peneʼ all am̃chaʼtaret̃tena ña.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem.
22 T̃arraña ñerraʼm esempo oʼch huapoña ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ ñeñt̃chaʼ ello metanoseʼña poʼhuamenc atet̃ ñerraʼm na Nompor, ñeñt̃chaʼña eʼñe aʼmchechatoseʼ. Att̃oña eʼñe puerratam̃p̃sosñañ ñeñt̃ allpon moñenaya ñeñt̃ atarr yemuetyena ña. Allochñapaʼ oʼch beʼt̃osos all ñeñt̃ paʼpaquëll p̃aʼyen oʼch eʼñe puerratam̃peshuos ñeñt̃ allpon oʼpatyena ña.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele e vencendo-o, tira-
23 ’Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas allohuenes: Ñerraʼm eseshas ñeñt̃es ama net̃orrapretenaye ñeñt̃ña acheñerpaʼ c̈hacaʼye epatareʼtennan ñeñt̃ atet̃ net̃orraʼyena na. Ñeñt̃paʼ oʼch netmaʼntatasa atet̃: Ñerraʼm eseshaʼ ama naʼyapac̈hapretenaye ñeñt̃ naʼyapac̈hen na, ñeñt̃ñapaʼ c̈ha aʼparratseʼtam̃penen aʼyenet̃.
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 ’Ellonet̃paʼ oʼch alla neñotaterrserr poʼpoñonet̃: Oneñet̃ ñerraʼm esempo c̈haʼnom acheñeshot̃, ñeñt̃ña oneñet̃paʼ oʼch auyes errap̃aren amaʼt amayoʼmar eʼnyeseʼ poʼpsheñeñ allchaʼ yec̈herrerr allchaʼ eʼñe amesuerrerr cohuen. T̃arraña ñerraʼm amach erra eñchepaʼ att̃eñapaʼ oʼch ot: “Napaʼ oʼch alla ahuerren nepacllo allot̃ nec̈haʼnom ahuaña.”
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não
25 Atet̃chaʼc̈hoʼ p̃a. Oʼch alla ahuerr allot̃ c̈haʼnom ahuaña. Allña oʼch c̈herrpaʼ eʼñech cohuen entuerran paʼpaquëll, eʼñech cohuen atarrapoʼtuaret̃, eʼñech cohuen aññoʼtyesaret̃.
25 E, chegando, acha-
26 Allempoñapaʼ oʼch alla ahuerr alloʼtsaʼyen pamoʼtseshaʼpaʼ oʼch enanaʼ poʼpoñ canc̈herrsheña oneñet̃ec̈hno ñeñt̃ nanac sosyareʼ, ñeñt̃ ello metanaʼtueneʼ ñeñt̃ atet̃ sosyaten ñeñt̃ huaʼñeneʼ oʼch yec̈haprecha. Allohuenetñapaʼ oʼch chorreñet ñeñt̃ acheñer. Allempoña tsapat̃onet̃paʼ alloʼnach sen ñeñt̃ acheñer sosyatnomuets huomenc. Elloch metanerran ñeñt̃ atet̃ p̃atseʼtyeseʼt̃ ñenmat̃.
26 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele; e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Jesús allempo atet̃ serrpareʼtatenan acheñeneshaʼpaʼ puesheñarrña coyaneshaʼpaʼ machayot̃epaʼtchaʼ rrana, ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
27 E aconteceu que, dizendo ele essas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste!
28 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
28 Mas ele disse: Antes, bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Allempoña acheñeneshaʼ emchorreñet Jesús, ñañapaʼ atet̃ otanet:
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas.
30 T̃arroʼmar att̃o eñotataneʼt̃ Jonás nínivoʼmarneshaʼ ahuat̃ ñapaʼ Yomporeshot̃ huena, napaʼc̈hoʼña t̃eʼpaʼ atet̃chaʼ neñotach nam̃a acheñeneshaʼ ñeñt̃ corretsa t̃eʼ napaʼc̈hoʼña Yomporeshot̃ nohuena.
30 Porquanto assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem
31 — ausente —
31 A rainha do Sul se levantará no Dia do Juízo com os homens desta geração e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 — ausente —
32 Os homens de Nínive se levantarão no Dia do Juízo com esta geração e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 Jesúspaʼ alla serrpareʼtaterraneterr, ñeñt̃paʼ atet̃ oterraneterr:
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 — ausente —
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 — ausente —
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 T̃arraña ñerraʼm poʼñoc̈h eʼñe cohuen yoct̃apeʼchen yeyoc̈hro, att̃oña c̈hennayaña yeyoc̈hro eʼñe ora allohuen Yompor poct̃ap̃ña att̃ochña yeñoteñ orrtatyeseʼ ñeñt̃ eʼñe cohuen enten ña. Att̃oña eʼñech cohuen es yep̃aʼyen atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ lampareñ eʼñe cohuen c̈hoyoʼtam̃peney att̃och eʼñe cohuen es yentyen. Allempopaʼ oʼhuañchaʼ alloʼna yechecmetam̃pesnen.
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Oʼ serrpareʼtatuanet Jesúspaʼ puesheñarrña fariseoneshaʼpaʼ huaʼñaʼnerran Jesús oʼch rrallmeʼchapreteñaʼ paʼpacllo. Allempo c̈hap Jesús allpaʼ beʼt̃osos anorros allchaʼ rrallmeʼchapretosan ñeñt̃ huaʼñeneʼ.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Ñeñt̃ña fariseopaʼ entenan Jesús att̃o ñapaʼ ama eʼpotaʼto ñeñt̃ atet̃ yec̈hena judioneshaʼ. Ñehua, ñetpaʼ atet̃ yec̈henet, amach rrallmeʼchenetaʼpaʼ oʼch eʼpotaʼtyeset Partsocop. Ñeñt̃oʼmarña fariseopaʼ atet̃ cot̃apeʼch Jesúsocop:
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que se não lavara antes do jantar.
39 Partseshaʼña Jesúspaʼ atet̃ tomaʼntatana ñeñt̃ atet̃ pena allohuen fariseoneshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otan ñeñt̃ huaʼñeneʼ:
39 E o Senhor lhe disse: Agora, vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato, mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 C̈ha sottena ñerraʼm erraʼtsen puesheñarr acheñ ñeñt̃ ama es eñoteno. Amaʼt señoteñeña Yomporña ñeñt̃ yec̈hcatyeneʼ allohuen ñeñt̃ allpon yentyen arr patsro, ñeñt̃ aʼyot̃eʼtsaʼyen yeshot̃ ñeñt̃ara Yompor ñeñt̃ yec̈hcateʼ ñam̃a yeyoc̈her alloch eʼñe cohuen yoct̃apeʼchen oʼpono yeyoc̈hro.
40 Loucos! O que fez o exterior não fez também o interior?
41 Ñerraʼm oʼch poʼñoc̈h soct̃apeʼcherr cohuen seyoc̈hro Yomporecop att̃ochña eʼñe cohuen seyoc̈hrocmañen es sapaʼyen att̃och seyenpaʼyeñ poʼpotantañ. Ñerraʼm atet̃chaʼ seperrapaʼ Yomporñapaʼ eʼñech cohuenareʼ enterres.
41 Dai, antes, esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 ’Atarr llequëñtsoʼtsenes sa ñeñt̃es fariseoneshas t̃arroʼmar ama att̃eyeʼ sepeno ñeñt̃ atet̃ oʼ notuas. Ora allohuen ñeñt̃ senarem̃ sepen amaʼt c̈hocma sapueñeñ Yompor allpon ñeñt̃ poctetsa ñocop—mentapan ñam̃a rudapan. T̃arraña añña ñeñt̃ nanac sherbets Yomporecop eʼñech pocteʼ es yepeññañ poʼpsheñeñ ñam̃a eʼñech cohuen yemorrenteña Yompor. Ñeñt̃ atet̃paʼ sañapaʼ ama soct̃apeʼcheñe amaʼt mamesha. Sapaʼ ñeñt̃ña sepalltena oʼch eʼñe atet̃ sep̃ohua. T̃arraña ñeñt̃ att̃o c̈hocma es sapaʼyen Yomporecop ñeñt̃paʼc̈hoʼña amach secac̈hpatsche.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda hortaliça e desprezais o Juízo e o amor de Deus! Importava fazer essas coisas e não deixar as outras.
43 ’Atarr llequëñtsoʼtsaʼyenes sa ñeñt̃es fariseoneshas t̃arroʼmar sapaʼ eʼñe sommoʼcheñot̃ atarr semneñ allohuen acheñeneshaʼpaʼ oʼch eʼñe cohuen entenset. Ñeñt̃oʼmarña sapaʼ aña atarr semnen oʼch sanorrc̈haʼtyen judioneshaʼ poʼprahuo allecma anorryen ñeñt̃ atarr am̃chaʼnaʼtpoʼ enten allohuen acheñeneshaʼ. Ñam̃a sapaʼ aña atarr semnen allohuen acheñeneshaʼpaʼ oʼch huom̃chaʼtenset puem̃chaʼnañot̃ ñerraʼm esempo sechopeñeʼchen t̃oñoʼmar allecma chopeñeʼchyen allohuen acheñeneshaʼ.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas e as saudações nas praças!
44 ’Atarr llequëñets socop, t̃arroʼmar sapaʼ eʼñe att̃es ñerraʼmrrat̃eʼ apampaña ñeñt̃ amach orrteno enot̃ all apamparet̃tena arromñat̃ oʼpono patso. Ñeñt̃oʼmarña acheñeneshaʼpaʼ allach chopeñeʼchyenet all ama eseshaʼ eñotenaye oʼponopaʼ alloʼtsaʼyen arromñat̃ap all eʼñe chorren sosyaʼtsañ.
44 Ai de vós, escribas e fariseus hipócritas, que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre
45 Allempoña puesheñarr ñeñt̃ atarr etsotenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop, ñañapaʼ atet̃ otan Jesús:
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso também nos afrontas a nós.
46 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas!
47 ’Llequëñtsa ñam̃a socop t̃arroʼmar sa t̃eʼpaʼ sat̃omaten enot̃ ñeñt̃ atarr cohuen senten sa all pampaʼyeseteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃ ñeñt̃ muetsanatyeseʼt̃ ñeñt̃ satañneshañ sepeʼt̃.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram!
48 Sapaʼ eʼñe señoteññañ saʼtañneshañ att̃o ñetpaʼ muetsanacheteʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ t̃arraña sapaʼc̈hoʼña ñeñt̃aña eʼñe pocteʼ senten sam̃a ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ eʼñe saʼcohuentam̃penanet all apamparet̃tenet.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 ’Amaʼt Yompor ahuat̃, eʼñe pueñoteñot̃paʼ atet̃ oteʼt̃: “Napaʼ oʼch nemñe acheñeneshesho ñeñt̃chaʼ aʼm̃teneʼ neñoñ ñam̃a ñeñt̃ nellsensarneshaʼ nep̃aʼyen. T̃arraña patantarrña acheñeneshaʼñapaʼ c̈ha muetsanatanet, poʼpotantaññapaʼ c̈ha cot̃areʼtyeset.”
49 Por isso, diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão
50 Att̃oña eʼñe allempot̃eñ ayec̈hcataret̃ta añ pats, ora allohuen ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ allpon ñeñt̃ amtsanatyesaret̃tatseʼt̃ ashataret̃etyeseteʼt̃ poʼrras, sañapaʼ allempot̃eñ eʼñe saʼyohuaret̃tena t̃emeʼttsen sa ñeñt̃es corretsa t̃eʼ.
50 para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Eʼñe allempot̃eñ muetseret Abel t̃arrempohua allempo muetseret ñam̃a Zacarías ñeñt̃paʼ alla semtser Parets poʼponro puechaʼpetarot̃ alloʼtsen altar allot̃ecma sherbeteʼt̃ Yompor. Poʼñoc̈hcaʼye notenes añeneshaʼ ñeñt̃ corretsa t̃eʼ atarr ayohuaret̃tenet.
51 desde o sangue de Abel até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 ’Llequëñtsa socop ñeñt̃eschaʼ eʼñe etsotenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop t̃arroʼmar sapaʼ c̈ha seprratam̃peñ acheñeneshaʼ ñeñt̃ alloch enteret ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h alloch queshperret. T̃arroʼmar amaʼt sapaʼ amacaʼye senteññañeña Yompor poʼcohuenña, ellonet̃paʼc̈hoʼña c̈hocma sepatareʼteñña poʼpotantañ ñeñt̃ eʼneneʼ Yompor poʼcohuenña.
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência! Vós mesmos não entrastes e impedistes os que entravam.
53 Allempoña ñetpaʼ eʼñe paʼtsrreʼmueñot̃ atarr es aʼp̃t̃oʼtareʼtyeset Jesús.
53 E, dizendo-lhes ele isso, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 Ñetpaʼ añ atarr eʼnenet att̃och otatseʼtachet allochñapaʼ ñatoʼ poʼtatseʼtateñot̃etpaʼ att̃och otteñeʼcheñet.
54 armando-lhe ciladas, a fim de apanharem da sua boca alguma coisa para o acusarem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.