Lucas 10
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs VC
1 Allempoña Partseshaʼpaʼ alla llesenserranerr poʼpotantañ pueyochreshaʼ canc̈hrroch c̈harrasheña ñeñt̃chaʼ otrraʼtatsa oʼch serrpareʼtyesnomuet. Ñetpaʼ atet̃chaʼ p̃aʼnmuet eʼñech epsheñaʼttsocma tet. Arrchaʼ taʼyeset ora allohuen anetsoʼmar ñam̃a amaʼt allampañoʼmar; allochñapaʼ allchaʼ oñem ñam̃a tsapat̃onet̃ Jesús.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Ama ahuanenetaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ otanet:
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Ñam̃a sapaʼ ñerraʼm oʼch ahues t̃eʼpaʼ señochchaʼ poʼñoc̈h c̈hocmach eñall ñeñt̃chaʼ seʼmoñeʼteʼ amaʼt sapaʼ amach c̈ho errot̃ sepenanetañe ñet. Ñeñt̃oʼmarña notenes t̃eʼpaʼ oʼch nemñas eʼñech att̃es ñerraʼm carrnero oʼch ahuoʼ alloʼtsen maʼyarroc̈hno.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Ñam̃a amach sanmatsto quelle, amaʼt sebolsa, amaʼt poʼptaña sesapatpaʼ amach sanmatsche. Oʼch ahues semaʼyorñecma. Amaʼt eseshaʼch sehuom̃chaʼtyesnom t̃oñoʼmarpaʼ amach alla soʼchtatsto.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Allempoch sec̈hap amaʼt erraʼtsena anetsro all sesen, amaʼt erraʼtsena pocoll allchaʼ sec̈happaʼ ñanomchaʼ atet̃ sep̃osa. Eʼñe sehuom̃chaʼteñot̃ ñeñt̃ apacllat̃eshaʼpaʼ oʼch senamatosñañ Yompor paʼnateña. Ñerraʼm ñetña poʼñoc̈h eʼneññañet Yompor paʼnateña, Yomporñapaʼ aʼnatenanetchaʼ.
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 T̃arraña ñerraʼm ñetña ama eʼneññañeto Yompor paʼnateñapaʼ Yomporñapaʼ oʼch alla apuerres sa paʼnateña.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Ñeñt̃e pocollro allchaʼ eʼñe cohuen agapaset allach saʼposa. Ñeñt̃ rrenet ñet ñeñt̃chaʼ rratapaset, ñeñt̃ach serros sam̃a. T̃arroʼmar ñeñt̃es t̃orretsa eʼñe pocteʼ atet̃chaʼ tsaʼtenset. Amach sommareʼtyesatsto allemeñ pocolloʼmar, allach eʼñe sommosa puepahuarro.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Amaʼt erraʼtsena anetsro allchaʼ sec̈herrerr allchaʼ eʼñe cohuen aguërrseterr, amaʼt errot̃ena rreñets apasetpaʼ ñeñt̃ach serros.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Allñapaʼ saʼcrratyesoschaʼ ñam̃a ñeñt̃ atsnaʼtyets. Allchaʼ seserrpareʼtatyesosanet, atet̃chaʼ sotos: “T̃eʼpaʼ oʼ yec̈hapatonas Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña. Aña palltetsa oʼch sameʼñera att̃och eʼñe c̈haponasa seyoc̈hro.”
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 T̃arraña ñerraʼm erra anetsro allchaʼ sec̈hap ñeñt̃ alloʼmarneshaʼña ama cohuenayeʼ agapaseto, allña t̃oño allecma chopeñeʼchyenet ñet oʼch señotatnomanet. Ñeñt̃paʼ atet̃chaʼ sotnomanet:
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 “Amaʼt pats ñeñt̃ oʼ cheta yetco arr saʼnetsro, t̃eʼñapaʼ oʼch yepaʼshetcaʼtyesnoma att̃och señoch sapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama pocteyeʼ entenso Yompor. T̃arraña amaʼt att̃eñpaʼ t̃eʼpaʼ oʼch neñotatnomues Yompor poʼcohuenña autsa c̈haponasañ ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña.”
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Allempoña Jesúspaʼ alla oterranerr pueyochreshaʼ allempo ama senetaʼ:
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 Allempoña Jesúspaʼ alla oterrerr:
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ notenes, esempohuañen allempoch aʼcraret̃etuerra allohuen acheñeneshaʼpaʼ tiroʼmarneshaʼ ñam̃a sidónoʼmarneshaʼ ñetñapaʼ amach tama aʼcoñchataret̃terreto allempo. Coraziñoʼmarneshachaʼ ñam̃a betsaidoʼmarneshachaʼ saña allempopaʼ atarrchaʼ coñchaterrset.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Ñam̃a sa capernaumoʼmarneshachaʼ c̈hat̃eʼ sotenapañ att̃o eʼñe cohuen sentyena sañeña, Yomporñapaʼ allent̃ach aʼtapaterres pueʼntaño. Ñeñt̃paʼ amachcaʼye att̃eyeʼ perrsoña Yompor, allachcaʼye huaporeʼterres oʼpono coñchaʼpuetso.
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Jesúsña allempo ama senaʼ pueyochreshaʼ oʼch serrpareʼtyenetaʼ anetsoʼmar ñañapaʼ alla oterraneterr:
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Eʼñe allponmatatsapaʼ oʼ alla huac̈herra pueyochreshaʼ ñeñt̃ canc̈hrroch c̈harrasheña. Ñetñapaʼ eʼñe pocsheñeshocmañen huac̈henet Jesúsesho. Atet̃ serrpareʼtatueñet:
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Ñañapaʼ otapuenanet:
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Poʼñoc̈hcaʼye napaʼ atarr ahuamencat̃ nep̃aʼyesapas. Amaʼt allohuen ñeñt̃ seʼmoñeʼtyeneʼ sañapaʼ ñeñt̃ecopña nellsensaʼyesas allochñapaʼ att̃och eʼñe saʼmchechatyesuenaʼ allohuen paʼnamen, amaʼt shechpec̈hno ñam̃a yellasoc̈hno, eʼñe sat̃mamaʼteñot̃paʼ eʼñe saʼpep̃tseʼtatseʼtueñaʼ. Allochñapaʼ amach eñalleterreʼt̃e ñeñt̃chaʼ semueroc̈htateʼ amaʼt pat̃rra.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Amaʼt atarr ahuamencat̃eseñ att̃o oʼ saʼmchechatyesuahue oneñet̃ec̈hno, amachña ñeñt̃a atarr socshatsto. Añchaʼña eʼñe socshena att̃o aquellcaʼyesaret̃es sesoʼcheñ Yomporesho ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen.
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Eʼñe allempoña Jesúspaʼ atarr coshateñ Parets Puecamquëñ. Ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ eʼñe pocsheñeshot̃ maʼyochenana Pompor, ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 ’Nompor allohuen poʼcohuenña eʼñe eñotatuenen. Na ñeñt̃en Puechemerenpaʼ ama poʼñoc̈h eseshayeʼ neñotenaye, ñapt̃aña Nompor eñotenen. Nomporpaʼc̈hoʼña ama poʼnoc̈h eseshayeʼ eñotenaye, napt̃aña na ñeñt̃en Puechemeren eʼñe neñoteñ Nompor, ñam̃a erraʼtsenchaʼ ñeñt̃ eʼñe pocteʼ nenten na ñeñt̃en Puechemeren ñeñt̃ñapaʼ oʼch neñotater Nompor.
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Allempoñapaʼ alla cohuerranerr pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otanet eʼñe ñocpueta:
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Poʼñoc̈hcaʼye notenes eʼñe ahuat̃ot̃eñpaʼ shonteʼ ñeñt̃ aʼm̃taʼyesayeʼt̃ Yompor poʼñoñ amaʼt ñam̃a ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ allempo, ñetñapaʼ atarr muenetañeʼt̃ oʼch enterrñañetañ Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ oʼ senterr sa t̃eʼ. T̃arraña allempo ñetpaʼ amaña eseshayeʼña enterrapaye Yompor poʼcohuenña. Amaʼt atarr muenetañeʼt̃ oʼch eʼm̃ñoterrñañet Yompor poʼñoñ ñeñt̃ oʼ seʼmuerr sa t̃eʼ t̃arraña allempo ñetpaʼ amaña eseshayeʼña eʼmuerrapayeña Yompor poʼñoñ.
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Allempoña puesheñarr ñeñt̃ atarr etsoteneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop, ñaña tantapaʼ atet̃ otan Jesús att̃och eñoch errot̃ent̃eʼ yec̈haten ña, ñeñt̃paʼ atet̃ och:
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Jesúsña anap̃paʼ atet̃ och:
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Ñañapaʼ atet̃ och:
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Ñeñt̃ña acheñerpaʼ aña atarr muenen oʼch eʼñe cohuen enteñ Jesús ñam̃a allohuen acheñeneshaʼ. Ñeñt̃oʼmarña alla aʼp̃t̃oʼterranerr Jesús:
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Att̃och eñotach ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h amotsot̃ entetsa ñeñt̃ eʼñe pamoʼts p̃annena, Jesúsñapaʼ atet̃ tomaʼntacha, ñeñt̃paʼ atet̃ serrpareʼtach:
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Allempoña t̃ematenpaʼ puesheñarr judioneshaʼ ñeñt̃ corneshaʼ ñapaʼc̈hoʼña all oñem. Ñañapaʼ amaʼt entospaʼ att̃a oñmatseʼtam̃pesya aʼyoʼmarpaʼ oʼ metane.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Allempoña t̃ematenpaʼ huapa ñam̃a poʼpsheñeñ judioneshaʼ ñeñt̃ levitaneshatets. Ñapaʼc̈hoʼña amaʼt entospaʼ att̃a oñmatseʼtam̃pesya aʼyoʼmar oʼ metane ñam̃a.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Allempoña t̃ematerrerr oʼ huapa ñam̃a puesheñarr ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃paʼ samarioʼmarneshaʼ. Ñapaʼ ñeñt̃ pamoʼtseshaʼ pen ama amoʼtstenano judioneshaʼ. T̃arraña ñapaʼ allempo entosan puesheñarr judioneshaʼ ñeñt̃ atserrpenetpaʼ atarr muerosya.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Allent̃a ponmosya, shosñañ olivoseʼ ñam̃a vino allo partosñañ all atserrpeñet.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Tsapat̃ñapaʼ chetaʼmuenan epa denario apaʼmuenan apacllat̃eshaʼ atet̃ otaʼmueñ: “T̃eʼpaʼ pecuam̃peschaʼ, errponchaʼ p̃aʼgastaʼ ello pec̃llayor, napaʼ netsaʼtuerrp̃ach esempoch nehuerra.”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Jesúsñapaʼ alla oterranerr ñeñt̃ acheñer:
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Ñeñt̃ña acheñerpaʼ atet̃ oterranerr Jesús:
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 All oñen Jesúspaʼ oʼ c̈hap pat̃err anetso. Allña puesheñarr coyaneshaʼ añ paʼsoʼcheñ Marta, ñañapaʼ eʼñe cohuen agapapan Jesús paʼpacllo.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ñeñt̃ña Martapaʼ eñall ñam̃a paʼmoʼnerr ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ María. Maríañapaʼ all anen Partseshaʼ Jesús paʼrrp̃ot̃ allot̃ eʼm̃ñoteññañ ñeñt̃ atet̃ serrpareʼtatenanet.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Paʼmoʼnerrña Martapaʼ aña eʼñe maʼyoc̈hrena aʼt̃oram̃p̃seʼ all puetareʼtallmeʼchen. Ñañapaʼ ponmana Jesúspaʼ atet̃ otos:
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Jesúsñapaʼ atet̃ och:
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 T̃arraña eʼñe pat̃rraña ñeñt̃ atarr sherbets; ñeñt̃paʼ att̃o eʼñe cohuen socshennana neñoñ. Pemoʼnerr Maríapaʼ ñapaʼ ñeñt̃ña atarr eʼnen. Ñeñt̃paʼ amaʼt eʼñe esesha amach errot̃enot̃ puerratam̃pereto.
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.