João 21
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB
1 Allempoña Jesúspaʼ orrterranerr pueyochreshaʼ eʼñe saʼpatop̃ño Tiberiaso. Allpaʼ atet̃ orrterranet:
1 Depois disto manifestou-se Jesus outra vez aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e manifestou-se deste modo:
2 Ñehua, allempo shontenet allpaʼ alloʼtsen Simón Pedro ñam̃a Tomás ñeñt̃ otenet Epaneshaʼ ñam̃a Natanael ñeñt̃ canoʼmarneshaʼ eʼñe allara Galileo. Ñam̃a alloʼtsen Zebedeo puechemereshaʼ ñam̃a alloʼtsen poʼpoñ epsheña pueyochreshaʼ.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galiléia, os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 Simónña Pedropaʼ atet̃ otanet:
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe: Nós também vamos contigo. Saíram e entraram no barco; e naquela noite nada apanharam.
4 Allempoña oʼ puetarenmoch Jesúsñapaʼ t̃omhuen puemeʼtaro. T̃arraña pueyochreshac̈hnoñapaʼ ama eseshaʼ chemeʼtapaye.
4 Mas ao romper da manhã, Jesus se apresentou na praia; todavia os discípulos não sabiam que era ele.
5 Jesúsñapaʼ atet̃ otosanet:
5 Disse-lhes, pois, Jesus: Filhos, não tendes nada que comer? Responderam-lhe: Não.
6 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr:
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede à direita do barco, e achareis. Lançaram-na, pois, e já não a podiam puxar por causa da grande quantidade de peixes.
7 Allempoña pueyochreshaʼ ñeñt̃ atarr morrentena Jesúspaʼ ñañapaʼ atet̃ otan Pedro:
7 Então aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: Senhor. Quando, pois, Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com a túnica, porque estava despido, e lançou-se ao mar;
8 Poʼpotantañec̈hnoña pueyochreshaʼpaʼ chentaʼ onac̈herret noñt̃o. Ñatoʼ cien metrot̃eʼ alloʼtsen att̃och c̈herret top̃ñaʼso. Chetareʼtnerret poʼterraya eʼñe chorreʼ cac.
8 mas os outros discípulos vieram no barquinho, puxando a rede com os peixes, porque não estavam distantes da terra senão cerca de duzentos côvados.
9 Allempo sohuaʼrretuerret patsopaʼ all entuerret quellmesh all huorten all achmaret̃tena cac; alloʼtsen ñam̃a pan.
9 Ora, ao saltarem em terra, viram ali brasas, e um peixe posto em cima delas, e pão.
10 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr:
10 Disse-lhes Jesus: Trazei alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Allempoña Simón Pedropaʼ alla aʼterr noñt̃o, chetan terraya noñt̃ot̃ oʼ neʼ mast̃o, eʼñe chorreʼ ateshaʼ cacac̈hno — alloʼtsen ciento cincuenta tres ñeñt̃ allpon rromuet cac. T̃arraña amaʼt shonteʼ rromuet cacpaʼ ama rrarratano terraya.
11 Entrou Simão Pedro no barco e puxou a rede para terra, cheia de cento e cinqüenta e três grandes peixes; e, apesar de serem tantos, não se rompeu a rede.
12 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr:
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? sabendo que era o Senhor.
13 Allempoña huapanet Jesús allameʼtets, chetosan pan apaʼyesosanet. Apaʼyesosanet ñam̃a cac.
13 Chegou Jesus, tomou o pão e deu-lho, e semelhantemente o peixe.
14 Ñeñt̃paʼ allempo pomaʼpocheñohua orrterrana pueyochreshaʼ allempo tanterra rromot̃.
14 Foi esta a terceira vez que Jesus se manifestou aos seus discípulos, depois de ter ressurgido dentre os mortos.
15 Allempoña rrohuaʼmuenet Jesúsñapaʼ atet̃ otan Simón Pedro:
15 Depois de terem comido, perguntou Jesus a Simão Pedro: Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta os meus cordeirinhos.
16 Puepocheñoñapaʼ alla otererr:
16 Tornou a perguntar-lhe: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Pastoreia as minhas ovelhas.
17 Pomaʼpocheñoñapaʼ alla otererr:
17 Perguntou-lhe terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Entristeceu-se Pedro por lhe ter perguntado pela terceira vez: Amas-me? E respondeu-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas; tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Poʼñoc̈hcaʼye t̃eʼpaʼ oʼch notap̃, p̃a allempo huepueshenp̃aʼ pechorreʼt̃ eʼñe p̃ot̃a, all pesecheʼt̃paʼ all pechopeñeʼchyeseʼt̃. T̃arraña esempoch pepoʼnmeʼtenpaʼ p̃añapaʼ oʼch att̃am̃a peyopen pequeʼ att̃ochña oʼch poʼpsheññam̃a pechorratenaya allempopaʼ anerrpetchaʼ all ama pesecheno.
18 Em verdade, em verdade te digo que, quando eras mais moço, te cingias a ti mesmo, e andavas por onde querias; mas, quando fores velho, estenderás as mãos e outro te cingirá, e te levará para onde tu não queres.
19 Ñeñt̃paʼ t̃arrecop atet̃ eñoranaʼtenanet allochñapaʼ att̃och eñochet errot̃enot̃chaʼ rromuerr Pedro att̃ot̃chaʼ cohuentaterran Yompor. Ñeñt̃a otuepaʼ alla oterran Pedro:
19 Ora, isto ele disse, significando com que morte havia Pedro de glorificar a Deus. E, havendo dito isto, ordenou-lhe: Segue-me.
20 Pedroñapaʼ puetallerrtsa entapan oʼ cot̃aʼnem̃ poʼpsheñeñ pueyochreshaʼ ñeñt̃ atarr morrentena Jesús, ñeñt̃ eʼñe anorrtseʼt̃ epuet ahuañmoʼcha allempo rrallmeʼcheteʼt̃ ñeñt̃ara pueyochreshaʼ ñeñt̃ otayeʼt̃ ahuaña: “Partseshachaʼ ¿erraʼtsenacpaʼtña peʼñorena ñeñt̃chaʼ pepomuerreʼ?”
20 E Pedro, virando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, o mesmo que na ceia se recostara sobre o peito de Jesus e perguntara: Senhor, quem é o que te trai?
21 Allempoña entap̃ Pedro, ñañapaʼ allent̃a otan Jesús:
21 Ora, vendo Pedro a este, perguntou a Jesus: Senhor, e deste que será?
22 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr:
22 Respondeu-lhe Jesus: Se eu quiser que ele fique até que eu venha, que tens tu com isso? Segue-me tu.
23 Ñeñt̃oʼmarña epaʼhua añ ñoñets errap̃aren alloʼtsaʼyen masheñneshaʼ, ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atet̃ otannaʼtyenet, ñeñt̃ pueyochreshaʼpaʼ añoʼch rromuerro amaʼt errponaña. T̃arraña Jesúspaʼ ama att̃eyeʼ oteno amach rromuerro. Ñapaʼ aña oteñ: “Ñerraʼm na muenateʼ ñapaʼ allach aʼpa esempohuañenña nohuerrapaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ ñocop, amaña poʼpsheññecpayaye.”
23 Divulgou-se, pois, entre os irmãos este dito, que aquele discípulo não havia de morrer. Jesus, porém, não disse que não morreria, mas: se eu quiser que ele fique até que eu venha, que tens tu com isso?
24 Napaʼ ñeñt̃en pueyochreshan ñeñt̃en atet̃ eñotatets atet̃ ñeñt̃arana quellquëʼ añ. T̃eʼña ya allohueney yeñoteñ ñeñt̃ atet̃ naʼpot̃apaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destas coisas e as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Shonteñ poʼñoñec̈hno ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyesa Jesús. Ñerraʼm eʼñech yequellcaʼhueñ ora allohuen ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyeseʼt̃ Jesús eñalleñt̃eʼ shonteʼ nanac libros. Napaʼ noten shonteñt̃eʼ nanac librospaʼ eʼñech epaʼhuañ ora errap̃aren añe patsro ñerraʼm allponchaʼ yequellcañ libros. Ñeñt̃paʼ att̃etepaʼch Nompore. Allohua.
25 E ainda muitas outras coisas há que Jesus fez; as quais, se fossem escritas uma por uma, creio que nem ainda no mundo inteiro caberiam os livros que se escrevessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.