Hebreus 6
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs BKJ
1 — ausente —
1 Pelo que, deixando os princípios da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 — ausente —
2 de doutrina sobre batismos, e de imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e sobre juízo eterno.
3 — ausente —
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo que há de vir,
6 — ausente —
6 se eles caírem, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que eles de novo crucificam para si mesmo o Filho de Deus, expondo-o em uma vergonha aberta.
7 Ñeñt̃ atet̃ petsapaʼ oʼch netmaʼntacha ñeñt̃ atet̃ pena pats. Ñehua, allempo eʼñe cohuen huapotam̃p̃satenan Yompor pats ñerraʼm oʼch chepares paʼnamen narmetsoc̈hno ñeñt̃chaʼ coshateneʼ pamoʼmteʼ ñeñt̃ nareʼteneʼ, Yomporña c̈hocma aʼt̃oreneʼ ñeñt̃ pats eshecchaʼ paʼnamen yec̈hquëtsa all.
7 Porque a terra que absorve a chuva que cai sobre ela, e produz erva útil, provê para aqueles que a lavram e recebe a bênção da parte de Deus.
8 T̃arraña ñerraʼm aña cheparsats paʼnamen ajac̈hno ñeñt̃ ama cohuenayaye, ñeñt̃ña patspaʼ amach es sherbeno. Yomporeshot̃paʼ arrnomaret̃terrach att̃och aʼpoyaret̃terra.
8 Mas aquela que produz espinhos e abrolhos é rejeitada, e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 T̃arraña amaʼt atet̃ notensoñ masheñneshachaʼ sa ñeñt̃es atarr nemorrentena, napaʼ necuenes ñam̃a neñotenes sapaʼ oʼch alla sorrtatyerr eʼñe cohuenareʼ ñeñt̃ atet̃ orrtatyen allohuen ñeñt̃chaʼ queshperrtsa.
9 Porém, amados, esperamos coisas melhores de vós, e coisas que acompanham a salvação, embora falemos assim.
10 T̃arroʼmar Yomporpaʼ eʼñe pocteʼ es pennay. Ñapaʼ c̈hocma poʼñoc̈h entenes ñeñt̃ atet̃ set̃orraʼyena ñocop ñam̃a att̃o semorrenteññaña allohuen ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen Parets. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe sameʼñeñot̃ ñapaʼ eʼñe cohuen seyenpaʼyeñ allohuen masheñeshac̈hno ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen ña, amaʼt t̃emeʼttsen att̃ecma sepena.
10 Porque Deus não é injusto para que se esqueça de vossa obra, e do trabalho de amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto ministrastes aos santos, e ainda os servis.
11 Añña atarr nemnen amaʼt allohuenespaʼ alloʼnepaʼchña sesen orrtatyesnomueʼ ñeñt̃ cohuen enten Yompor, eʼñechña socsheñeshocmañen sorrtatyesuanom allohuen ñeñt̃ cohuen enten Yompor eʼñe atet̃ socsheñot̃ c̈hocma seyenpaʼyeñ ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen Parets. Att̃oña eʼñe seyemteñot̃ Yompor secuen ñeñt̃ oʼpatatenya.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até a completa certeza da esperança até o fim.
12 Att̃ochña amach c̈ha sec̃llatsto Yomporecop, añchaʼña sepena sam̃a ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyena poʼpotantañec̈hno ñeñt̃ pameʼñeñot̃et Yomporpaʼ amaʼt errot̃uanenoʼtsaʼyenet ñetpaʼ c̈hocma ahuantaʼhuaneñet. Att̃ochña eʼñe oʼpatueññañet Yompor ñeñt̃ oteney Yompor ñeñt̃chaʼ aphuerrey.
12 Para que não estejais ociosos, mas sejais seguidores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 T̃arroʼmar yapaʼ yeñoteñ c̈hocmach aphuerrey ñeñt̃ atet̃ oteney. Ñehua, yeñoteñ Yompor ahuat̃paʼ atet̃ otaneʼt̃ Abraham ñeñt̃chaʼ atet̃ perrñañ tsapat̃onet̃ poʼm̃renñecop. Eʼñe ñañeña paʼsoʼchño atet̃ otan Abraham t̃arroʼmar ama eñalle poʼpoñ ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ atet̃ ñerraʼm ña allchaʼ aʼpoctatan poʼñoñ.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não havia alguém maior por quem jurar, ele jurou por si mesmo,
14 Ñeñt̃oʼmar eʼñe ña paʼsoʼchño atet̃ otan Abraham: “Na poʼñoc̈hpaʼ atarrchaʼ nebensareʼtam̃p̃sap̃ att̃ochña naʼm̃raterrnap̃ ñeñt̃chaʼ pem̃reneñ peperr.”
14 dizendo: Certamente abençoando eu te abençoarei e multiplicando eu te multiplicarei.
15 Ñeñt̃oʼmarña Abrahampaʼ eʼñe pueyemteñot̃ Yompor poʼñoñ atet̃ oteñ ñapaʼ ama quec̈hpueñe, c̈hocma cohuenan ñeñt̃ atet̃ oteñ Yompor. Ñeñt̃oʼmarña Abrahampaʼ poʼñoc̈h agapater Yompor ñeñt̃ atet̃ ocheʼt̃ ahuat̃ot̃eñ.
15 E assim, tendo Abraão perseverado pacientemente, obteve a promessa.
16 Ñehua, yapaʼ yeñoteñ acheñ arr patsro ñerraʼm es muenenet oʼch es otenet eʼñe poʼñoc̈h, ñetpaʼ oʼch otenet eʼñe añ paʼsoʼchño ñeñt̃ atarr ahuamencat̃eshaʼ. Ñerraʼm atet̃ penetpaʼ att̃oña eñoteñet ñeñt̃ ñoñetspaʼ oʼ anaret̃ta, oʼhuañchaʼ alloʼna otnareʼtannaʼtnenet poʼñoñoʼmaret.
16 Porque os homens verdadeiramente juram pelo maior, e o juramento de confirmação é, para eles, um fim de toda contenda.
17 Yomporpaʼc̈hoʼña eʼñe att̃ecma nan poʼñoñ eʼñe ña paʼsoʼchño t̃arroʼmar ñapaʼ mueneñ oʼch eñotateney amachña aʼpoʼpoñetam̃perryeña poʼñoñ, allohueney ñeñt̃ey oʼpatatena ñeñt̃ atet̃ oteney oʼch apuerrey.
17 E assim Deus, desejando mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, confirmou-o com juramento;
18 Ñeñt̃oʼmar yeñoteñ Yomporpaʼ eʼñe epoch eñotateney eʼñe poʼñoc̈h atet̃chaʼ perrnay, ñam̃a Yompor poʼñoñpaʼ ama c̈hoyeʼ shequënye. Ñeñt̃oʼmarña eʼñe yeyemteñot̃ ñapaʼ yeñoteñ poʼñoc̈hpaʼ aʼqueshp̃atuerreychaʼ ñeñt̃ atet̃ oteney. Ñeñt̃oʼmarña yecueñ amaʼt allohueney ñeñt̃ey eʼneneʼ ña ñachña yaʼqueshp̃atuerreʼ.
18 para que através de duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, pudéssemos ter uma poderosa consolação, nós, que procuramos refúgio na esperança colocada diante de nós.
19 Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ ñeñt̃ yecuen ya oʼch aʼqueshp̃atuerrey Yompor ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h, ñeñt̃ ama ahuañañayaye. Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ eʼñe yeyemteñot̃ ña yecamquëññapaʼ eʼñe cohuenoʼtsen amach errot̃enot̃ chenquërro. Yeyemteñot̃ Yompor ñeñt̃paʼ añ tomaʼntena ñeñt̃ orreneʼ barco oño ñeñt̃ otenet ancla. Allochña barcopaʼ amach errot̃enot̃ chenco. Ñeñt̃ att̃o yeyemteña Yompor ñeñt̃ña anclatetsña yecamquëñecop ñam̃a ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h allo eʼñe huomenc orrena yecamquëñ t̃arroʼmar ñeñt̃paʼ Yomporeshot̃ anaret̃ eʼñe allohuanen ñeñt̃ alloʼtsen Parets paʼpacllo pueʼntaño, eʼñe allohuanen alloʼtsen besom allo yottam̃peññañet Parets poʼponer. Allcaʼyeña anaret̃tenaña ñeñt̃ tomaʼntenaya ancla att̃o ya yeyemteña Yompor.
19 Esperança essa que temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 T̃arroʼmar eʼñe all Partseshopaʼ allña oʼ c̈herrña Jesús ñeñt̃ oʼ otam̃perrya allchaʼ aʼpoctatosnay eʼñe cohuen yocop Pomporesho. Allñapaʼ oʼ corneshatuerr Partsesho. Att̃o oʼ corneshatuerr ñeñt̃paʼ amach huañerro amaʼt errponaña. Eʼñe atet̃ oʼ allsensaret̃terra oʼch corneshatuerr ñerraʼmrrat̃eʼ atet̃ corneshateʼt̃ ahuat̃ Melquisedec.
20 onde o precursor entrou por nós, o próprio Jesus, feito sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.