Atos 4
Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARC
1 Allempoña serrpareʼtatenanet Pedro epuet Juanpaʼ machayot̃a huac̈haʼtoña aʼm̃chaʼtaret̃neshaʼ. Oʼ huapa cornaneshaʼ, huapa ñam̃a guardia paʼm̃chaʼtaret̃er ñeñt̃ cohuam̃peneʼ Parets paʼpaquëll. Oʼ huapoña ñam̃a saduceoneshaʼ ñeñt̃ otets eʼñe ñet poct̃ap̃ñot̃paʼ amach errot̃enot̃ yetanterro.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Oʼ huac̈haʼtetpaʼ c̈ha eʼmoñeʼtoset, t̃arroʼmar Pedro ñam̃a Juanpaʼ añ serrpareʼtatenan acheñeneshaʼ att̃o ñerraʼm eʼñe yameʼñera Cristo amaʼt yerroma, yameʼñeñot̃paʼ yetanterrach.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Paʼtsrreʼmueñot̃etpaʼ oʼ arrmaret̃tet epsheñoʼmaret, abeʼt̃aret̃tet cárcelo. Allempopaʼ oʼ ellerren ñeñt̃oʼmarña tsapat̃ach aʼp̃t̃oʼtyesaret̃tet errot̃enot̃t̃eʼ serrpareʼtenet atet̃.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 T̃arraña amaʼt atet̃ ap̃aret̃tetpaʼ añña ñeñt̃ eʼmueʼ atet̃ serrpareʼtatanetpaʼ shonteʼ ameʼñyet. Allempoña ñeñt̃ ameʼñetsa ahuañohuenpaʼ oʼ c̈hap allempo amnaroch mil ñeñt̃ ameʼñatsa.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Tsapat̃ñapaʼ oʼ apc̈ha am̃chaʼtaret̃neshaʼ amaʼt ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ penet amaʼt ñam̃a ñeñt̃ etsoteneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. Ñeñt̃paʼ arr apc̈het eʼñe alla Jerusaléño.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Allempopaʼ alloʼtsen ñam̃a corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Anás. Alloʼtsen ñam̃a Caifás, ñam̃a Juan, ñam̃a Alejandro ñam̃a poʼpoñec̈hno am̃chaʼtaret̃neshaʼ ñeñt̃ eʼñe pamoʼtsnaʼtarecma corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Allempoña eʼñe apc̈haʼhuetpaʼ huapachet Pedro ñam̃a Juan eʼñe all apc̈hena am̃chaʼtaret̃neshaʼ. Allempoñapaʼ aʼp̃t̃oʼtaret̃tet epsheñoʼmaret. Atet̃ otanet am̃chaʼtaret̃:
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Allempoña Pedro eʼñe ahuamencat̃ puepeñot̃ Parets Puecamquëñpaʼ atet̃ otanet:
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 Sapaʼ att̃o saʼp̃t̃oʼteney errot̃enet̃t̃eʼ oʼ yep̃a ya cohuen añecop ñeñt̃ mueroc̈htetsa, ñam̃a att̃o saʼp̃t̃oʼteney errot̃enot̃t̃eʼ oʼ yaʼcrrater,
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch seʼm̃ñoten att̃och neñotatas sa amaʼt ñam̃a allohuen israelneshaʼ. Eʼñe añ Jesucristo ñeñt̃ nazaretoʼmarneshaʼ, ñeñt̃ña ña poʼhuamencot̃ t̃eʼpaʼ arr t̃en eʼñe huomech, ñeñt̃ ahuaña c̈ha echarrtena. Añ ñeñt̃ara Jesús sañapaʼ c̈haña secorsoʼtam̃pes att̃och rroma. T̃arraña Pomporpaʼ oʼ tantater amaʼt rroma.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Sapaʼ c̈ha sottena atet̃ ñerraʼm acheñ ñeñt̃ t̃omateneʼ pocoll. Ñeñt̃ña acheñ ñeñt̃ t̃omateneʼ pocollpaʼ c̈ha huaporeʼtan mapueʼ ñeñt̃ nanac sherbets, t̃arroʼmar ama es c̈hapahueto pueyoc̈hro. T̃arraña Jesúspaʼ amaʼt att̃eñ ñerraʼm mapueʼ ñeñt̃ ahuaporeʼtaret̃ ñeñt̃ara Jesús ñeñt̃ña nanac sherbets atet̃ ñerraʼm mapueʼ alloch orratet pocoll nanac echarr.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Poʼpsheñeñpaʼ ama eñalle alloch yequeshperra, t̃arroʼmar ama eñalle poʼpsheñeñ ñeñt̃ anaret̃ ñeñt̃chaʼ yec̈horeʼt att̃och oʼch aʼqueshp̃atey. Amaʼt ora erracmañen añe patsro ama eñalle att̃och yequeshperra, ñapt̃aña Jesús. Ñeñt̃paʼ allohua atet̃ otanet Pedro.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Añña Pedro ñam̃a Juanpaʼ ama puem̃chaʼnañot̃eyeʼ eñoseto. Amaʼt mameshapaʼ ama mechaʼteneto. Allempoña am̃chaʼtaret̃ec̈hnopaʼ oʼ eñochet ama puem̃chaʼnañot̃eyeʼ eñenetopaʼ ñetpaʼ atet̃ otet:
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Añña ñeñt̃ correrrtsapaʼ ñapaʼc̈hoʼ eʼñe alla t̃en allameʼtets. Ñeñt̃oʼmarña am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ ama errot̃enot̃ cheʼptareʼtaneto.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Allempoñapaʼ mueñerranet aʼyenet̃. Allempoña am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ serrpareʼtatannaʼtet eʼñe ñañeñeta.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Atet̃ otannaʼtyeset:
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 T̃arraña amaʼtchaʼ ama errot̃ yep̃anetopaʼ t̃eʼpaʼ añ poctetsa oʼch yecheʼptareʼtyesanet oʼch yotanet amach alloʼna serrpareʼtnenetoña ñeñt̃ atet̃ pena Jesús. T̃arroʼmar yapaʼ ama yemno allohuen acheñeneshaʼ oʼch eʼmareʼtaret̃etuet ñeñt̃ atet̃ penet t̃eʼ ñet arr. Oʼch yotanet amaʼt puesheñarra acheñ amach serrpareʼtatatscheto.
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Allempoñapaʼ alla agotaret̃terret. Atet̃ otaret̃tapuerret eʼñe echeʼc̈harro, atet̃ otet:
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Allempoña Pedro ñam̃a Juanpaʼ atet̃ otanet:
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Yapaʼ amach errot̃enot̃ yemmo. Añña pocteʼ c̈hocmach yaʼpot̃a ñeñt̃ oʼ yentua ñam̃a ñeñt̃ oʼ yeʼmua.
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Allempoñapaʼ att̃a cheʼptareʼtuapuenanet poʼpocheño, allot̃ñapaʼ aʼrroyaret̃tenet. Am̃chaʼtaret̃neshaʼpaʼ amaʼt mueneñetañ oʼch castiganetañpaʼ t̃arraña ama errot̃eno, t̃arroʼmar allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼñe pocteʼ enteñet. Acheñeneshaʼpaʼ nanac ayeʼchoc̈htatoñet Yompor añecop ñeñt̃ oʼ entuet att̃o Yompor orrtatanet poʼpartsoña.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 T̃arroʼmar añ yacma ñeñt̃ oʼ correrrapaʼ ñapaʼ oʼ paʼtatsoch c̈harraʼ poʼcharña.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Allempoña aʼrroyeret Pedro ñam̃a Juanpaʼ ahuanmuet alloʼtsen ñeñt̃ parro ameʼñenet. Allempoña c̈hapuet allpaʼ serrpareʼtatosanet atet̃ otanet ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a ñeñt̃ pomporneshaʼ penet.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Allempoña serrpareʼtatuosetpaʼ ñetña allohuenet parropaʼ oʼ maʼyocheret Yompor. Puemaʼyocheñot̃paʼ atet̃ otet:
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Ahuat̃ yatañ Davidpaʼ nanac sherb̃apeʼt̃. Eʼñe Pecamquëñot̃ peʼñoracheʼt̃, ñeñt̃oʼmar atet̃ oteʼt̃ ña ahuat̃:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa arr patsro ñetpaʼ apc̈het att̃och oʼpachet Yompor, oʼpachet ñam̃a ñeñt̃ llesensaʼ ñeñt̃ara Cristo. Añpaʼ allohua atet̃ oteʼt̃ David ahuat̃.
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 — ausente —
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 — ausente —
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Amaʼt t̃eʼpaʼ Yompore peñoteney ñetpaʼ nanac mueneñet oʼch yoreʼtameʼtyet yam̃a. T̃eʼpaʼ oʼch yenamap̃ ahuamencat̃ pep̃aʼyepaʼch ñeñt̃ey t̃orretsa p̃ocop att̃och amach yem̃chaʼtatsto. Eʼñepaʼch huomencocma yeserrpareʼtonap̃ peñoñ.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 P̃orrtatonayepaʼch pehuamenc att̃och corraʼhuerra ñeñt̃ atsnaʼtyets. Eʼñe yec̈horeʼteñot̃ Jesús p̃orrtatonayepaʼch pepartsoña, ñam̃a ñeñt̃ ama yentare p̃orrtatanetchaʼ att̃och eñochet p̃apaʼ ñeñt̃ep̃ nanac Partsop̃—eʼñe yec̈horeʼteñot̃ Pechemer Jesús, ñeñt̃ eʼñe cohuen Parets penten p̃a, ñeñt̃ eʼñe cohuen pesherbeneʼ. Añpaʼ allohua atet̃ maʼyochet.
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Allempoña maʼyochuetpaʼ allña apc̈henetpaʼ oʼ pella ora all anorrc̈henet. Allempocma allohuenetpaʼ oʼ chorranet Parets Puecamquëñ, att̃och eʼñe huomencocma oʼch serrpareʼtoñet Yompor poʼñoñ.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Allempot̃eñña ñet ñeñt̃et ameʼñatseteʼt̃paʼ oʼ parrocmatuet eʼñe cohuen. Eʼñe parra cot̃ap̃ñats anmueteʼt̃ pueyoc̈hreto ñeñt̃ amuerañtetsa. Ama eseshayeʼ otatseʼt̃e ñeñt̃paʼ ñapt̃etach es oʼpatet, añña c̈hocma apannaʼtyeseteʼt̃ ñerraʼm eseshaʼ es palltatseʼt̃.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Jesús puellsensarneshaʼpaʼ eʼñe poʼhuamencocmañen aʼpot̃oñeteʼt̃ att̃o tanterra Yepartseshar Jesús. Yomporpaʼ nanac mueraneteʼt̃, ñam̃a nanac ahuamencat̃ p̃aneteʼt̃.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Eʼñe ñeshetopaʼ ama eseshaʼ es palltatseʼt̃e. Añña ñeñt̃ allpon echyeseteʼt̃ poʼpatseñ, amapaʼ paʼpaquëllpaʼ oʼch vendaʼyeseteʼt̃. Ñeñt̃ña allpon ganaʼyeseteʼt̃paʼ oʼch huapachet
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 alloʼtsen allsensaret̃. Allot̃ñapaʼ oʼch aposet ñeñt̃ allsensaret̃. Allsensaret̃ñapaʼ oʼch apaʼyesan ñeñt̃ es palltatseʼt̃.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Añpaʼ ñeñt̃ atet̃ peʼt̃ puesheñarr añ paʼsoʼcheñ José, ñeñt̃ chiproʼmarneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ara levitanaʼtar. Añña ñeñt̃ allsensaret̃neshaʼpaʼ oʼ socheret José Bernabé. Añña soʼchñets Bernabépaʼ ñeñt̃ otets yeñoño amuerañanaʼtar.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Ñañapaʼ echaneʼt̃ allpon pats. Allempoñapaʼ vendaʼhuepaʼ oʼ huapatan allpon quelle ñeñt̃ ganapaʼ oʼ aposan ñeñt̃ allsensaret̃neshaʼ.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.