Atos 2

Yompor Poʼñoñ ñeñt ̃ attõ Yepartseshar Jesucristo eʼñe etserra aʼpoctaterrnay Yomporesho (AMENT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Allempoñapaʼ oʼ meterrerr allponmat amnaroch c̈harramat, oʼ c̈hap allempo coshena judioneshaʼ ñeñt̃ otenet Pentecostepo. Allempoña ñetpaʼ alla apc̈herreterr eʼñe parro ñeñt̃et ameʼñetset.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Allempoñapaʼ machayot̃a eʼmapuet atet̃ ñerraʼm huomenquëshaʼ maʼmoreʼtos entot̃. Allohuenet ñeñt̃ alloʼtsaʼyen pocollo eʼñe eʼmhuet.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Añña ñeñt̃et apc̈hetsetpaʼ oʼ huapanet atet̃ ñerraʼm tsoʼ. Huapapaʼ c̈ha chapaʼrrtosa poʼhuorter ñesheto. C̈hapyesanet eʼñe puesheñaʼttsocmuet atet̃ ñerraʼm huorteʼ. Añña huorteʼpaʼ alla aʼprraʼta ñesheto.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Añña ñeñt̃ c̈hapyesahuet eʼñe puesheñaʼttsocmuetpaʼ añepaʼt Parets Puecamquëñ ñeñt̃chaʼ chorrahuet. Allempoñapaʼ allorocma eñosyeset poʼpoñ ñoñtso ñeñt̃ ama eñoseteʼt̃e ahuaña. Añña Parets Puecamquëñpaʼ ahuoʼ eñoratyesanet poʼpoñeʼttsocma att̃och serrpareʼtachet paʼnamen acheñ eʼñe ñet poʼñoñeto.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Allempo Jerusaléñopaʼ alloʼtsaʼyen shonteʼ judioneshaʼ ñeñt̃ huac̈hetsa paʼnamen anetsot̃. Ñetpaʼ cohuen cot̃apeʼcheteʼt̃ Partsocop.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Allempoña eʼmaret̃tet c̈ha anoʼtenetpaʼ oʼ matrraʼtosa shonteʼ paʼnamen acheñeneshaʼ oʼch enteñetaʼ ñeñt̃ anoʼtatsets. C̈hapuet all anoʼtatsenetpaʼ oʼ entoset ñeñt̃ ameʼñetsapaʼ año eñosyenet eʼñe ñet poʼñoñeto. Allempoñapaʼ att̃a cohuanrrortoset.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Puemoññeʼteñot̃etpaʼ atet̃ otyeset:
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Amaʼt poʼpoñ ñeñt̃ yenyoʼmar ñoñetspaʼ eʼmueñet. Allohueneypaʼ oʼ eʼñe yeʼmyes atet̃ eñosyenet eʼñe cohuen yeñoño.
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Allempopaʼ alla otannaʼtyerreterr:
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 Frigiot̃, Panfiliot̃, Egiptot̃ ñam̃a Africoʼmarot̃, alla allameʼtets Cireneo. Ñam̃a ñeñt̃ huetsa Romot̃ ñeñt̃ c̈hocma aʼpuetsa arr.
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Amaʼt ñam̃a judioneshaʼ shonteʼ, ñam̃a amaʼt ñeñt̃ ameʼñaten judioneshaʼ. Ñam̃a ñeñt̃ huetsa Cretot̃ ñam̃a Arabiot̃. Ya t̃eʼpaʼ oʼ eʼñe yeʼmyes eʼñe yocma yeñoño atet̃ ayeʼchoc̈htateññañet Parets poʼcohuenña eʼñe yeñoño.
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Otannaʼtyerreterr alla:
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Añña poʼpotantañ acheñeneshaʼpaʼ oʼ achm̃areʼtanet atet̃ otaret̃tet:
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Añña Pedropaʼ tanta oʼ t̃om eʼñe alla epuet poʼpoñec̈hno yochreshats. Eñora huomenc, otanet:
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Yapaʼ ama yeposañot̃eyeʼ oʼ yoʼnotap̃saʼmueno atet̃ soteney sa, t̃arroʼmar ama c̈hoyeʼ oʼ yarepeno orrats.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Añña ñeñt̃ sentyen t̃eʼ ñeñt̃paʼ añ oʼ etsota ñeñt̃ atet̃ oteʼt̃ Joel ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃. Añña ñeñt̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ Joel:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Añ atet̃ oteney Yompor: Allempoch mellapoterrmocha, atet̃chaʼ perra, oʼch nenanet Necamquëñ pueyoc̈hreto, allohuen arromñat̃eneshaʼ oʼch nechorratanet Necamquëñ. Añña pem̃reneñpaʼ ñetchaʼ aʼpot̃erret neñoñ ñeñt̃chaʼ neñotatuanet, amaʼt ñam̃a coyaneshac̈hno aʼpot̃errnanchaʼ neñoñ. Añña ñeñt̃ huepueshareʼ c̈hocmach es norrtatyesanet ñeñt̃chaʼ entyesonet neshot̃. Añña ñeñt̃ poʼnmeneshareʼpaʼ es norrtatyesanetchaʼ puec̈hopoñeto.
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Amaʼt allohuen ñeñt̃ nesherbeneʼ, ñam̃a amaʼt coyaneshac̈hno nenuanetchaʼ Necamquëñ pueyoc̈hreto att̃och aʼpot̃onet neñoñ.
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Allempoña enopaʼ oʼch nentatyesanet ñeñt̃ amaʼt ahuat̃apaʼ ama puentareto. Patsopaʼc̈hoʼña oʼch norrtatyesanet ñeñt̃chaʼ eñotaterrahuet. Quellareñtsot̃paʼ norrtatchaʼ errasats. Puet̃omam̃p̃sannaʼteñot̃et paʼnetserpaʼ orrterrach tsoʼ erracmañen, chepoterrchaʼ amos ñam̃a errap̃aren.
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Amaʼt ñeñt̃ yec̈hoyoʼtam̃peneʼ t̃eʼ allempopaʼ puenaserrach checmeteʼ. Arrorrpaʼc̈hoʼña allempopaʼ tsamaʼt̃terrach atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ errasats. Atet̃chaʼ yoroc̈hterra allempoch huerrmocha Yompor.
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Allempopaʼ amaʼt erraʼtsena c̈horeʼteʼ Yompor pueyoc̈hrocmañen att̃och aʼqueshp̃achpaʼ, Yomporñapaʼ aʼqueshp̃atanetchaʼ. Arrpaʼ allohua atet̃ quellquëʼt̃ ahuat̃ Joel.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Añpaʼ ñeñt̃ara alla oterraneterr Pedro:
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Añña ñeñt̃ara Jesús sañapaʼ oʼ sepomhuer att̃och corsoʼtam̃p̃set. Sañapaʼ oʼ sap̃ poʼpoñ acheñeneshaʼ ñeñt̃ at̃pareʼteneʼ Yompor att̃och ñetpaʼ oʼch muetset. Atet̃ oʼ sep̃ohua, Yomporpaʼ ahuat̃ot̃eñ eñotuaseʼt̃ atet̃chaʼ sep̃a, t̃arroʼmar atet̃ mueneʼt̃ ña.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 T̃arraña amaʼt rromuapaʼ Pomporpaʼ oʼ alla tantater. T̃arroʼmar amat̃eʼ errot̃eno t̃eʼpaʼ alla aʼpo rromueʼ.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Amaʼt atet̃ oteʼt̃ David ahuat̃, atet̃ ñerraʼm Jesús eñoratseʼt̃. Atet̃ oteʼt̃:
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Ñeñt̃oʼmarña nanac nocshena neyoc̈hro, nocsheñeshocma neñen. Amaʼt nerromapaʼ neñoteñ amach alla naʼpo rromueʼ.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Napaʼ neñoteñ amach aʼypoʼñono necamquëñ alla oʼpono. Nomporpaʼ amach mueno oʼch puetsohua alla nechets t̃arroʼmar ñapaʼ entenen eʼñe cohuenareʼ es nepen ñocop.
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Añchaʼña oʼch entaterren att̃och yocrrerra eʼñe cohuen. Poparrocmateñot̃ epan ñapaʼ ñach nocshaterreʼ nanac. Allohua atet̃ oteʼt̃ David ahuat̃ atet̃ ñerraʼm Jesús eñostseʼt̃.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Allempopaʼ alla oterraneterr Pedro:
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 — ausente —
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 — ausente —
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 T̃eʼña yapaʼ oʼ yeñch Yomporpaʼ oʼ tantaterran Puechemer Jesús.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 T̃eʼña ñapaʼ eʼñe alloʼtsen epuet Pompor Parets all partsoten ento. Pomporpaʼ oʼ eʼñe aphue Puecamquëñ. T̃eʼñapaʼ añ ñeñt̃ara Puecamquëñ oʼ chorratya yam̃a atet̃ otnerrey ahuaña. Ñeñt̃oʼmarña oʼ orrtonaya atet̃ sentyes ñorraʼ, ñam̃a atet̃ seʼmyes cohuen ñoñets eʼñe sa señoño.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Ñeñt̃oʼmarña yeñoteñ ama añecpayeʼ serrpareʼteʼt̃e David eʼñe ñocop, t̃arroʼmar ñapaʼ rromapaʼ ama tanterro allot̃paʼ ama aʼterro ento atet̃ ñerraʼm Jesús. Ñam̃a poʼpocheño ahuat̃paʼ eñoseʼt̃ David, att̃oʼ oteʼt̃:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 Att̃ochña amaʼt ñeñt̃ peʼmoñeʼteneʼ napaʼ oʼch eʼñe nameʼñatuerranet allochñapaʼ oʼch atet̃ perret ñeñt̃ pemnen p̃a.” Añpaʼ allohua atet̃ oteʼt̃ David ahuat̃.
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Allempoñapaʼ alla oterraneterr Pedro:
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Allempoñapaʼ ñeñt̃ matrraʼtatsa allpaʼ oʼ c̈hapanet pueyoc̈hro añ ñoñets. Nanac llecanrrortet. Atet̃ ochet Pedro ñam̃a poʼpotantañec̈hno Jesús puellsensar. Eʼñe puellquëñot̃et atet̃ otet:
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Pedroñapaʼ atet̃ otanet:
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Ñeñt̃paʼ pocteʼ atet̃chaʼ sep̃a, t̃arroʼmar atet̃ otnerrey Jesús oʼch chorratuerrya eʼñe puesheñaʼttsoy Puecamquëñ, allohueney ñeñt̃ey oʼ huaʼñerrey Yeyomporer Parets oʼch yameʼñera. Ñam̃a oʼch chorratuonasa amaʼt sa sechemereshaʼ Puecamquëñ, ñam̃a allohuen amaʼt ñeñt̃ ellap̃aroʼtsaʼyenet.
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Allempoñapaʼ oʼ alla serrpareʼtaterraneterr att̃och otanet paʼnamen ñoñets. Att̃och cot̃apeʼchatanetpaʼ atet̃ otanet:
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Allempoña allohuen ñeñt̃ ameʼñaya Pedro atet̃ otanetpaʼ oʼ apataret̃tet. Allempopaʼ ñatoʼ allpon ameʼñatsa maʼpa mil acheñeneshaʼ. C̈ha shontena ñeñt̃ ameʼñatsa.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Allempot̃eñ ñeñt̃ ameʼñatsapaʼ eʼñe maʼyoc̈hrenet atet̃ yec̈hataneteʼt̃ Jesús puellsensar. Nanac cohuen entannaʼteteʼt̃ allecma apc̈heteʼt̃ parro. Pueyerpueñot̃et Jesús oʼ tomaʼntatet pan atet̃ ñerraʼm Jesús poʼchets. Nanac maʼyocheteʼt̃ eʼñe parro.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Ñeñt̃ Jesús puellsensarpaʼ orrtataneteʼt̃ shonteʼ paʼnamen ñeñt̃ ama puentareto, orrtataneteʼt̃ partsoteñets att̃och eñochet añmapaʼ Partsepaʼt. Ñeñt̃oʼmarña allohuen acheñeneshaʼpaʼ nanac mechaʼnaʼteteʼt̃.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Ñeñt̃ ameʼñatsapaʼ c̈hocma apc̈heteʼt̃ parro, pocsheñot̃ apannaʼtyeseteʼt̃ ñeñt̃ es palltatseʼt̃.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Oʼch vendaʼyeseteʼt̃ ñeñt̃ echyenet ñam̃a allpon ñeñt̃ oʼpatyeseteʼt̃ ñeñt̃paʼc̈hoʼña vendaʼyeseteʼt̃. Allpon ganaʼyeseteʼt̃paʼ oʼch apannaʼtyeseteʼt̃ ñerraʼm eseshaʼ es palltatseʼt̃.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Pat̃eʼtets yet̃paʼ oʼch ahuanenet eʼñe parro Parets paʼpacllo. Errot̃enopaʼ pueyerpueñot̃et Jesús oʼch tomaʼntacheteʼt̃ pan atet̃ ñerraʼm Jesús poʼchets. Ñam̃a c̈hocmach rrallmeʼchapretannaʼteteʼt̃ paʼpaclleto. Eʼñe pocsheñeshet pueyoc̈hretopaʼ c̈hocmach rrallmeʼcheteʼt̃. Allempopaʼ nanac amuerañterret.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Ñam̃a c̈hocmach ayeʼchoc̈htatoñeteʼt̃ Yompor. Allohuen acheñeneshaʼpaʼ eʼñe cohuen entapretaneteʼt̃ ñeñt̃ atet̃ peteʼt̃. Pat̃eʼtets yet̃ Yomporot̃paʼ c̈hocmach ameʼñacheteʼt̃ poʼpoñec̈hno acheñeneshaʼ. Att̃eñapaʼ oʼ c̈ha shonta ñeñt̃chaʼ aʼqueshp̃ataret̃tatsa.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.